REKLAMA

REKLAMA

Kategorie
Zaloguj się

Zarejestruj się

Proszę podać poprawny adres e-mail Hasło musi zawierać min. 3 znaki i max. 12 znaków
* - pole obowiązkowe
Przypomnij hasło
Witaj
Usuń konto
Aktualizacja danych
  Informacja
Twoje dane będą wykorzystywane do certyfikatów.

REKLAMA

Dziennik Ustaw - rok 1981 nr 2 poz. 9

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 10 stycznia 1981 r.

w sprawie wykonywania w stosunku do żołnierzy i osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej kar orzeczonych za wykroczenia

Tekst pierwotny

Na podstawie art. 44 ust. 2 ustawy z dnia 21 maja 1963 r. o dyscyplinie wojskowej oraz o odpowiedzialności żołnierzy za przewinienia dyscyplinarne i za naruszenia honoru i godności żołnierskiej (Dz. U. z 1977 r. Nr 23, poz. 101) i art. 109 Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia (Dz. U. z 1971 r. Nr 12, poz. 116, z 1972 r. Nr 49, poz. 312 oraz z 1975 r. Nr 16, poz. 91 i Nr 45, poz. 234) oraz w związku z art. 60 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej (Dz. U. z 1979 r. Nr 18, poz. 111) zarządza się, co następuje:

§ 1.
1. Rozporządzenie normuje zasady i tryb wykonywania:

1) w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej - kar orzeczonych przez właściwe organy za wykroczenia popełnione przed wcieleniem do służby,

2) w stosunku do osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej - kar orzeczonych za wykroczenia popełnione przed wcieleniem do służby i w czasie jej odbywania.

2. Przez osoby spełniające zastępczo obowiązek służby wojskowej rozumie się osoby odbywające zastępczą służbę poborowych lub zasadniczą służbę w oddziałach obrony cywilnej.

§ 2.
1. W razie potrzeby ustalenia miejsca pełnienia służby wojskowej przez ukaranego organ zarządzający wykonanie kary niezwłocznie po uprawomocnieniu się orzeczenia o ukaraniu lub nakazu karnego zwraca się do wojskowej komendy uzupełnień o podanie nazwy lub numeru jednostki wojskowej, w której ukarany pełni służbę wojskową, miejsca postoju tej jednostki oraz charakteru i terminu zakończenia służby. Informacji tych udziela wojskowa komenda uzupełnień, właściwa według miejsca pobytu ukaranego, stałego lub czasowego trwającego ponad 2 miesiące.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób, o których mowa w § 1 ust. 2, przy czym organem właściwym do udzielania informacji dotyczących osób odbywających zastępczą służbę poborowych w jednostkach organizacyjnych nie podlegających Ministrowi Obrony Narodowej jest terenowy organ administracji państwowej stopnia podstawowego. Informacje udzielane przez ten organ dotyczą wskazania siedziby zakładu pracy i terminu zakończenia służby.

§ 3.
1. Organ, który zarządził wykonanie zasadniczej lub zastępczej kary aresztu w stosunku do żołnierza w czynnej służbie wojskowej lub osoby określonej w § 1 ust. 2, odracza wykonanie tych kar na okres roku.

2. Żołnierzowi w czynnej służbie wojskowej i osobie odbywającej zasadniczą służbę w oddziale obrony cywilnej wykonanie kary wymienionej w ust. 1 odracza się do czasu zwolnienia ze służby, jeżeli odbywają tę służbę w okresie krótszym niż rok.

3. Przepis ust. 2 stosuje się również do osoby określonej w § 1 ust. 2, ukaranej zasadniczą lub zastępczą karą aresztu za wykroczenie popełnione w czasie trwania tej służby, jeżeli do końca służby pozostał okres krótszy niż rok.

4. Decyzję o odroczeniu wykonania zasadniczej lub zastępczej kary aresztu doręcza się żołnierzowi za pośrednictwem dowódcy jednostki wojskowej, w której pełni on służbę wojskową, a osobie określonej w § 1 ust. 2 - za pośrednictwem właściwego przełożonego.

§ 4.
1. W stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej można odstąpić od wykonania orzeczonej zasadniczej lub zastępczej kary aresztu, jeżeli zachowanie i dobre wykonywanie obowiązków służbowych przez ukaranego żołnierza daje podstawę do przypuszczenia, że nie popełni on już wykroczenia.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób odbywających zasadniczą służbę w oddziałach obrony cywilnej. Przepis ten może mieć również zastosowanie do osób odbywających zastępczą służbę poborowych w razie szczególnego wyróżnienia się tej osoby podczas służby.

3. Organ, który orzekał w danej sprawie w pierwszej instancji, orzeka o odstąpieniu od wykonania kary na umotywowany wniosek dowódcy jednostki wojskowej, w której żołnierz pełni służbę wojskową. W stosunku do osób odbywających zastępczą służbę poborowych oraz osób odbywających zasadniczą służbę w oddziałach obrony cywilnej tworzonych przez ministrów wniosek taki może złożyć kierownik zakładu pracy, a w stosunku do osób odbywających zasadniczą służbę w pozostałych oddziałach obrony cywilnej - kierownik jednostki organizacyjnej stopnia wojewódzkiego.

§ 5.
1. Dowódca jednostki wojskowej po upływie roku od dnia odroczenia zasadniczej lub zastępczej kary aresztu stosuje względem żołnierza odpowiednią do wagi wykroczenia karę dyscyplinarną, jeżeli nie zachodzą przesłanki określone w § 4.

2. W wypadku określonym w ust. 1 żołnierza zasadniczej służby wojskowej można skierować do odbycia kary w oddziale dyscyplinarnym, jeżeli zasadnicza lub zastępcza kara aresztu wynosi co najmniej dwa miesiące; jeden dzień służby w oddziale dyscyplinarnym odpowiada dwom dniom zasadniczej lub zastępczej kary aresztu.

3. O zastosowaniu kary dyscyplinarnej dowódca jednostki wojskowej zawiadamia organ zarządzający wykonanie kary.

4. Jeżeli w stosunku do osób spełniających zastępczo obowiązek służby wojskowej nie zachodzą przesłanki określone w § 4, właściwy przełożony po upływie roku od dnia odroczenia zasadniczej lub zastępczej kary aresztu zawiadamia o tym organ, który odroczył wykonanie tej kary. Organ ten zarządza wykonanie orzeczonej kary.

§ 6.
1. W stosunku do żołnierzy pełniących czynną służbę wojskową kara ograniczenia wolności nie podlega wykonaniu przez czas trwania służby.

2. Wykonanie kary ograniczenia wolności, orzeczonej w stosunku do osób odbywających zastępczą służbę poborowych, następuje na zasadach ogólnych.

3. W stosunku do osób odbywających zasadniczą służbę w oddziałach obrony cywilnej wykonanie orzeczonej kary ograniczenia wolności następuje na zasadach dotyczących wykonania kary aresztu, określonych w § 3, § 4 i § 5 ust. 4.

§ 7.
1. Wykonanie kary grzywny w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej oraz osób, o których mowa w § 1 ust. 2, następuje na zasadach ogólnych.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do wykonywania kar dodatkowych.

§ 8.
W rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 23 grudnia 1971 r. w sprawie wykonania orzeczeń, nakazów karnych i postanowień kolegiów do spraw wykroczeń (Dz. U. z 1971 r. Nr 37, poz. 330 i z 1973 r. Nr 12, poz. 90) § 21 otrzymuje brzmienie:

"§ 21. 1. Wykonanie kar orzeczonych w stosunku do żołnierzy w czynnej służbie wojskowej za wykroczenia popełnione przez nich przed wcieleniem do tej służby następuje na podstawie odrębnych przepisów.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do osób odbywających zastępczą służbę poborowych i zasadniczą służbę w oddziałach obrony cywilnej, w zakresie odpowiedzialności za wykroczenia popełnione przed rozpoczęciem tych służb i w czasie ich trwania."

§ 9.
Traci moc rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 1972 r. w sprawie wykonywania w stosunku do żołnierzy kar orzeczonych za wykroczenia popełnione przed wcieleniem do czynnej służby wojskowej (Dz. U. Nr 38, poz. 247).
§ 10.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Pińkowski

Metryka
  • Data ogłoszenia: 1981-01-30
  • Data wejścia w życie: 1981-01-30
  • Data obowiązywania: 1981-01-30
  • Dokument traci ważność: 2010-01-01

REKLAMA

Dziennik Ustaw

REKLAMA

REKLAMA

REKLAMA