| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr IG-III.4130.31.2012 Wojewody Świętokrzyskiego

z dnia 8 maja 2012r.

stwierdzam nieważność części uchwały Nr XXIII/105/2012 Rady Gminy Szydłów z dnia 30 marca 2012r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Szydłów na terenie gminy Szydłów

Na podstawie art. 91 ust. 1   ustawy z   dnia 8   marca 1990r. o   samorządzie gminnym (Dz. U. z   2001r. Nr 142,  poz. 1591 z   późn. zm.) w   związku z   art. 28 ust. 1   ustawy z   dnia 27 marca 2003r. o   planowaniu i   zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z   późn. zm.)  

stwierdzam nieważność  

Części   uchwały Nr XXIII/105/2012 Rady Gminy Szydłów z   dnia 30 marca 2012r. w   sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Szydłów na terenie gminy Szydłów w   zakresie:  

1.   Działek nr ewid.: 465, 466, 467, 468 i   469 obręb 13 Szydłów – obszar wiejski,  

2.   § 47 ust. 14 uchwały.  

Uzasadnienie

Na sesji w   dniu 30 marca 2012r Rada Gminy Szydłów podjęła uchwałę Nr XXIII/105/2012 w   sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miejscowości Szydłów na terenie gminy Szydłów  

W dniu 27 kwietnia 2012r. organ nadzoru wszczął postępowanie nadzorcze oraz zobowiązał Przewodniczącego Rady Gminy Szydłów do złożenia wyjaśnień i   odniesienie się do przedłożonych do uchwały zarzutów.  

Pismem z   dnia 2   maja  2012r., znak: RGK.7020.21.2012 Przewodniczący Rady Gminy Szydłów złożył wyjaśnienia odnoszące się do stwierdzonych przez organ nadzoru nieprawidłowości.  

Przepis art. 28 ust. 1   ustawy z   dnia 27 marca 2003r. o   planowaniu i   zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z   późn. zm.) - zwanej dalej ustawą stanowi, że naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego oraz istotne naruszenie trybu jego sporządzania, powodują nieważność uchwały rady gminy w   całości lub części.  

Oceniając przedmiotową uchwałę tut. organ związany był przepisem art. 4   ust. 2   ustawy z   dnia 25 czerwca 2010r. o   zmianie ustawy o   planowaniu i   zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o   Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o   ochronie zabytków i   opiece nad zabytkami (Dz. U. Nr 130, poz. 871), zgodnie z   którym do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w   stosunku do którego podjęto uchwałę o   przystąpieniu do sporządzenia a   postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w   życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.  

Po dokonaniu analizy postanowień uchwały pod względem ich zgodności z   prawem oraz złożonych wyjaśnień, organ nadzoru stwierdza, że przedmiotowa uchwała podjęta została z   naruszeniem prawa dotyczącym zasad sporządzania planu miejscowego.  

W przypadku naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego ustawodawca nie wymaga, aby przedmiotowe naruszenie miało charakter istotny. Tak więc każde naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego powinno skutkować stwierdzeniem nieważności uchwały.  

W zakresie naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego:  

1.   Uchwała narusza art. 17 pkt 8   ustawy w   związku z   art. 7   ust. 1   i ust. 2   pkt 1   ustawy z   dnia 3   lutego 1995r. o   ochronie gruntów rolnych i   leśnych (Dz. U. z   2004r. Nr 121, poz. 1266 z   późn. zm.) poprzez brak uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze.  

Zgodnie z   art. 17 pkt 8   ustawy wójt uzyskuje zgodę na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze.  

Zgodnie z   art. 7   ust. 1   ustawy o   ochronie gruntów rolnych, przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze dokonuje się w   miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.  

W przedmiotowej zmianie planu miejscowego działki o   nr ewid.: 465, 466, 467, 468 i   469 stanowią użytki rolne klasy III. Działki te przeznaczono pod tereny zabudowy mieszkaniowej oraz związanej z   usługami (oznaczone symbolem UM1), dla których przeznaczeniem podstawowym jest zabudowa zagrodowa oraz zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, a   przeznaczeniem dopuszczalnym m.in. usługi komercyjne oraz usługi publiczne.  

W dokumentacji prac planistycznych,dołączonej do przedmiotowej uchwały, brak jest zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze, wymaganej ww. przepisami.  

2.   Uchwała narusza art. 15 ust. 2   pkt 6   ustawy poprzez umożliwienie zmniejszenia linii zabudowy za zgodą zarządcy drogi.  

Zgodnie z   art. 15 ust. 2   pkt 6   ustawy w   planie miejscowym określa się obowiązkowo linie zabudowy.  

Zapis § 47 ust. 14 uchwały, w   którym dopuszczono zmniejszenie nieprzekraczalnych linii zabudowy za zgodą zarządcy drogi,  jest nieprawidłowy, ponieważ zgodnie z   ustawą linie zabudowy ustalane są w   planie miejscowym (stanowiącym prawo miejscowe) i   zarządca drogi nie ma uprawnień do korekty linii zabudowy określonej w   ww. planie.  

Nietrafne jest stwierdzenie zawarte w   piśmie Przewodniczącego Rady Gminy z   dnia 2   maja 2012r., że: „zmniejszenie nieprzekraczalnych linii zabudowy za zgodą zarządcy drogi wynika z   art. 46 ust. 2   ustawy z   dnia 21.03.1985r. o   drogach publicznych, który stanowi, że w   uzasadnionych przypadkach zarządca drogi taką linię zabudowy może zmniejszyć”, ponieważ ustawa z   dnia 25 stycznia 1985r. o   drogach publicznych (Dz. U. z   2007r., Nr 19, poz. 115 z   późn. zm.) odnosi się do odległości sytuowania obiektów budowlanych od zewnętrznej krawędzi jezdni, a   nie do linii zabudowy określanej obowiązkowo w   planie miejscowym.  

W przedmiotowej zmianie planu miejscowego, w   § 47 ust. 12 uchwały, na terenach przeznaczonych do zabudowy, nieprzekraczalną linię zabudowy wyznaczono od linii rozgraniczającej drogi publicznej i   drogi wewnętrznej (a nie od zewnętrznej krawędzi jezdni, o   czym mowa w   art. 43 ust. 1   ustawy o   drogach publicznych). Powyższy zapis o   dopuszczeniu zmniejszenia nieprzekraczalnych linii zabudowy jest nieprawidłowy i   nie znajduje uzasadnienia prawnego.  

Ponadto ustawa o   drogach publicznych nie posiada art. 46 ust. 2.  

Z uwagi na powyższe, organ nadzorczy stwierdza, iż w   jego ocenie kwestionowana uchwała w   sposób istotny narusza obowiązujący porządek prawny, a   powyżej podniesione argumenty czynią zasadnym niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze, stwierdzające nieważność powołanej na wstępie uchwały w   zakresie określonym sentencją niniejszego rozstrzygnięcia nadzorczego.  

Organ nadzoru zdecydował zatem o   stwierdzeniu nieważności przedmiotowej uchwały w   takiej części, która pozwala na zafunkcjonowanie uchwały w   obrocie prawnym w   pozostałym zakresie.  

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w   Kielcach, za pośrednictwem Wojewody Świętokrzyskiego, w   terminie 30 dni od daty jego doręczenia.  

 

 

 

Wojewoda Świętokrzyski  


Bożentyna   Pałka-Koruba

 

reklama

POLECANE

Artykuł partnerski

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Skrivanek sp. z o.o.

Skrivanek sp. z o.o. jest jedną z największych firm tłumaczeniowych i szkół językowych w Europie Środkowej i Wschodniej.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »