| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr NK-III.4131.18.2012.KSŁ Wojewody Pomorskiego

z dnia 23 stycznia 2013r.

w sprawie stwierdzenia nieważności uchwały Nr XVIII/149/2012 Rady Gminy Sulęczyno z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Sulęczyno

Na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) stwierdza się nieważność uchwały Nr XVIII/149/2012 Rady Gminy Sulęczyno z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Sulęczyno.

Uzasadnienie

W dniu 24 grudnia 2012 r. Rada Gminy Sulęczyno podjęła uchwałę Nr XVIII/149/2012 w sprawie ustalenia regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Sulęczyno.

Uchwała została podjęta na podstawie art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r., poz. 391 z późn. zm.) - dalej "ustawa".

Powyższa uchwała została doręczona Wojewodzie Pomorskiemu w dniu 24 grudnia2012 r.

W toku kontroli zgodności z prawem uchwały organ nadzoru stwierdził, że została ona podjęta z istotnym naruszeniem prawa.

Delegację ustawową w przedmiotowej sprawie stanowi art. 4 ust. 1 ustawy, zgodnie
z którym rada gminy, po zasięgnięciu opinii państwowego powiatowego inspektora sanitarnego, uchwala regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy. Zakres regulacji uchwalanego regulaminu wynika z art. 4 ust. 2 ustawy. Zadaniem organu stanowiącego gminy jest zatem określenie wymagań dotyczących utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości, jednak wyłącznie w zakresie wynikającym z katalogu wskazanego w art. 4 ust. 2 pkt 1-8 ustawy, który jest katalogiem zamkniętym. W przepisie tym ustawodawca nie posłużył się zwrotem
,,w szczególności", a dokonał szczegółowego wyliczenia kategorii spraw przekazanych organowi stanowiącemu gminy do unormowania w regulaminie utrzymania czystości i porządku. Wyliczenie to ma zatem charakter wyczerpujący. Oznacza to, że uchwała rady gminy w sprawie uchwalenia regulaminu winna zawierać pełny zakres regulacji określony w tym przepisie,
a jednocześnie nie powinna zawierać postanowień, które wykraczałyby poza jego zakres. Nakładanie bowiem na właścicieli nieruchomości praw i obowiązków wykraczających poza delegację ustawową, wkracza w sferę praw i wolności obywatelskich zastrzeżoną dla aktów wyższego rzędu. Wszelkie zatem odstępstwa od katalogu spraw podlegających regulacji, zawartych w przepisie upoważniającym - art. 4 ust. 2 ustawy, stanowią istotne naruszenie przepisów prawa.

W § 20 przedmiotowej uchwały Rada Gminy Sulęczyno zobowiązała właścicieli nieruchomości, do przeprowadzenia na terenach zabudowanych deratyzacji w pomieszczeniach piwnic budynków i miejscach najbardziej zagrożonych bytowaniem gryzoni oraz nakazała właścicielom nieruchomości zbiórkę padłych gryzoni wraz z resztkami trucizn oraz ich unieszkodliwienie poprzez skierowanie ich w PSZOK. Upoważnienie wynikające z art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy uprawniało radę gminy jedynie do wyznaczenia obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzenia. Poprzez powyższe zapisy uchwały rozszerzono więc katalog obowiązków właścicieli nieruchomości zawarty w rozdziale 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach. Nałożone obowiązki, wykraczają tym samym poza normę kompetencyjną zawartą w art. 4 ust. 2 pkt 1-8 ustawy. Ponadto należy wskazać, że organ stanowiący gminy w uchwale z dnia 13 grudnia 2012 r., Nr XVIII/149/2012 nie określił terminów przeprowadzenia obowiązkowej deratyzacji. Nie można przyjąć bowiem za wyznaczenie terminu zapisu § 20 pkt 1 ,,w przypadku wystąpienia populacji gryzoni". W regulaminie nie uregulowano zatem wszystkich zagadnień wynikających wprost z treści art. 4 ust. 2 ustawy. Pominięcie przez Radę Gminy Sulęczyno wskazanych regulacji, stanowiących obligatoryjne elementy regulaminu, skutkuje brakiem pełnej realizacji upoważnienia ustawowego i ma istotny wpływ na ocenę zgodności z prawem podjętego aktu. W konsekwencji organ nadzoru uznał, że przedmiotowa uchwała nie uregulowała wszystkich elementów określonych ustawą, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności w całości. Podobne stanowisko zajął Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, który w wyroku z dnia 15 czerwca 2010 r. (sygn. akt II SA/GD 212/10) stwierdził, że "wydany na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach regulamin stanowi prawo miejscowe i winien kompleksowo regulować zawartą w nim materię. Rada gminy nie jest tylko uprawniona, lecz zobligowana do uregulowania kwestii wskazanych w wymienionym przepisie".

Dla porządku wskazać jednak należy inne istotne naruszenia prawa dostrzeżone
w uchwale.

W § 2 pkt 2 regulaminu wprowadzono uregulowanie, iż przez określenie właściciele nieruchomości należy rozumieć także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu. Powołane pojęcie "właściciela nieruchomości" stanowi powtórzenie definicji ,,właściciela nieruchomości" zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w którym to określono, że pod pojęciem tym rozumie się ,, także współwłaścicieli, użytkowników wieczystych oraz jednostki organizacyjne i osoby posiadające nieruchomości w zarządzie lub użytkowaniu, a także inne podmioty władające nieruchomością ". Pojęcie to zostało w istocie
w regulaminie zmodyfikowane i nie jest spójne zdefinicją ustawową. Powtarzanie zapisów ustawowych a także ich modyfikacja stanowi istotne naruszenie prawa (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Bydgoszczy z dnia 3 marca 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 93/10; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Bydgoszczy z dnia 6 stycznia 2009 r., sygn. akt II SA/Bd 611/08; wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia
24 listopada 2011 r., sygn. akt II SA/Gd 618/11).

Kolejny z kwestionowanych zapisów uchwały stanowi, że ,,właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie nieruchomości w należytym stanie sanitarno-porządkowym"
(§ 4 załącznika nr 1 do uchwały) . Odnosząc treść tego obowiązku w części dotyczącej utrzymania czystości i porządku do brzmienia art. 5 ust. 1 zdanie wstępne ustawy stwierdzić należy, że brak jest podstaw do wprowadzania takiego obowiązku, skoro został on w ustawie zdefiniowany poprzez wyliczenie określonych obowiązków spoczywających na właścicielach nieruchomości.
Z kolei obowiązek utrzymania należytego stanu sanitarnego nieruchomości odnosić się może, zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy, wyłącznie do utrzymania urządzeń przeznaczonych do zbierania odpadów komunalnych na terenie nieruchomości oraz na drogach publicznych. Ustawa nie upoważnia natomiast do określenia w regulaminie obowiązku utrzymania należytego stanu sanitarno-porządkowego nieruchomości, zatem zapis przedmiotowego regulaminu w tym zakresie stanowi przekroczenie granic upoważnienia ustawowego. Ponadto wskazać należy, że zgodnie
z obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały art. 13 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o chorobach zakaźnych i zakażeniach (Dz. U. nr 126, poz. 1384 ze zm.), wszyscy użytkownicy nieruchomości obowiązani są utrzymywać je w stanie sanitarnym nienaruszającym wymagań higienicznych i zdrowotnych, w tym w szczególności niestwarzającym zagrożenia przeniesienia chorób zakaźnych i zakażeń (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II SA/Gd 120/12).

Ponadto w § 7 ust. 2 załącznika nr 1 do uchwały Rada Gminy zobowiązała właścicieli nieruchomości zabudowanych do uprzątania błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń, poprzez: zamiatanie, zbieranie, grabienie itp. (pkt 1), usuwanie śliskości z zachowaniem wymagań określonych w przepisach dotyczących rodzajów i warunków stosowania środków, które mogą być używane na drogach publicznych oraz ulicach i placach (pkt 3) oraz uprzątnięcie z chodnika piasku lub kruszywa użytego do likwidacji śliskości niezwłocznie po ustaniu przyczyn jego stosowania (pkt 4). W ocenie organu nadzoru w ramach delegacji określonej w art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. "b" ustawy brak jest podstawy do nałożenia na właścicieli nieruchomości obowiązku podejmowania dodatkowych działań mających na celu realizację wymogu uprzątania chodników. Ustawa
o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowi, że regulamin określa wymagania w zakresie utrzymania czystości i porządku na terenie nieruchomości obejmujące uprzątanie błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z części nieruchomości służących do użytku publicznego. Także
art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy nakłada na właścicieli nieruchomości jedynie obowiązek polegający na uprzątaniu błota, śniegu, lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości. Brak jest więc podstaw prawnych do rozszerzenia tego obowiązku i nałożenia na właścicieli nieruchomości obowiązku usuwania śliskości na chodnikach lub uprzątania piasku lub innych kruszyw poprzez zamiatanie, grabienie lub zbieranie (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 9 maja 2012 r., sygn. akt: II SA/Gd 120/12; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt: II OSK 2012/12).

Wskazane wyżej uchybienia stanowią istotne naruszenie prawa i są podstawą do stwierdzenia nieważności uchwały Rady Gminy Sulęczyno w całości.

Zgodnie z art. 92 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzenie nieważności uchwały wstrzymuje jej wykonanie w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.

Od niniejszego rozstrzygnięcia nadzorczego służy skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie 30 dni od daty jego doręczenia, za pośrednictwem Wojewody Pomorskiego.

Wojewoda Pomorski


Ryszard Stachurski

reklama

POLECANE

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Buszan Augustyniak Suchecka Adwokat Radcowie Prawni Spółka partnerska

Ekspert w zakresie nieruchomości, własności intelektualnej, podatków oraz praw przedsiębiorców

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »