| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Uchwała nr 199/g127/D/14 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku

z dnia 2 października 2014r.

w sprawie orzeczenia nieważności uchwały Nr LVI/527/2014 Rady Miasta Starogard Gdański z dnia 27 sierpnia 2014r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków w części

Działając na podstawie art. 11 ust. 1 pkt 4 oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992r. o regionalnych izbach obrachunkowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r. poz.1113 z późn. zm.), art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2013r., poz. 594 z późn. zm.), art. 81 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2003r. Nr 162, poz. 1568 z późn. zm.) oraz § 137 w związku z §143 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. z 2002r. Nr 100, poz. 908)

- Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku po rozpoznaniu uchwały Nr LVI/527/2014 Rady Miasta Starogard Gdański z dnia 27 sierpnia 2014r. w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków

orzeka nieważność:
1. § 2 w zakresie słów "bądź posiadaczem",
2. § 4 ust. 2,
3. § 6 w zakresie słów: "przez właściciela lub posiadacza zabytku wpisanego do rejestru zabytków, zwanego dalej wnioskodawcą,"
4. § 7 ust. 1,
5. § 7 ust. 5 badanej uchwały.

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 27 sierpnia 2014 roku Rada Miasta Starogard Gdański podjęła uchwałę Nr LVI/527/2014 w sprawie zasad udzielania dotacji celowej na prace konserwatorskie, restauratorskie i roboty budowlane przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków.

Powyższa uchwała wpłynęła do tutejszej Izby dnia 3 września 2014 roku, zaś w dniu 2 października 2014 roku była przedmiotem badania Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku.

Analiza treści powyższej uchwały wykazała, że jest ona obarczona wadami o charakterze istotnego naruszenia prawa, bowiem zawiera postanowienia niezgodne z ustawą z dnia 23 lipca 2003r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami oraz rozporządzeniem Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej".

Z treści postanowienia § 2 uchwały wynika, że: "Osoba fizyczna, jednostka samorządu terytorialnego lub inna jednostka organizacyjna, będąca właścicielem bądź posiadaczem zabytku wpisanego do rejestru a także podmiot który do tego zabytku posiada tytuł prawny wynikający z użytkowania wieczystego, trwałego zarządu lub stosunku zobowiązaniowego może ubiegać się o udzielenie dotacji celowej z budżetu gminy na dofinansowanie prac konserwatorskich, restauratorskich lub budowlanych przy tym zabytku". Rada Miasta słusznie przyjęła, że o dotację z budżetu miasta może ubiegać się każdy podmiot zobligowany do finansowania prowadzenia prac konserwatorskich, restauratorskich i robót budowlanych przy zabytku posiadający tytuł prawny do zabytku. Krąg tych podmiotów określa art. 71 ust. 1 w/w ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. W sposób nieuprawniony Rada Miasta dokonała jednakże rozszerzenia kręgu podmiotów o kategorię "posiadacza zabytku" o którym mowa w art. 73 ww. ustawy w kontekście możliwości ubiegania się o dotację celową z budżetu państwa. Zdaniem Kolegium tut. Izby Rada Miasta, w ramach kompetencji wynikających z art. 81 ust. 1 ustawy, nie posiada uprawnień do rozszerzenia kręgu podmiotów mogących ubiegać się o dotacje z budżetu gminy. Działanie takie należało uznać za istotne naruszenie prawa. Podobne stanowisko w sprawie zajęła Regionalna Izba Obrachunkowa w Rzeszowie w uchwale Nr I/42/2008 z dnia 8 stycznia 2008r. argumentując dodatkowo, że posiadanie przedstawia się jako stan faktyczny określonego władztwa nad rzeczą i nie może być utożsamiane z tytułem prawnym, o którym mowa w art. 71 w/w ustawy.

Wprowadzenie możliwości udzielenia dotacji dla posiadacza zabytku jest także niespójne z postanowieniem § 8 ust. 1 pkt 2 badanej uchwały, który określa, że wniosek o przyznanie dotacji powinien zawierać dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do władania zabytkiem, podczas gdy posiadanie jako stan faktyczny nie musi być poparte tytułem prawnym.

Kolegium tut. Izby orzekło także o nieważności § 4 ust. 2 oraz § 7 ust. 1 badanej uchwały z uwagi na istotne naruszenie przepisów rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej". Treść § 4 ust. 2 badanej uchwały stanowi powtórzenie art. 76 ust. 1 pkt 2 ustawy o zabytkach i opiece nad zabytkami, a § 7 ust. 1 badanej uchwały - art. 76 ust. 2 ustawy. Zgodnie z § 137 w związku z § 143 przywołanego wyżej rozporządzenia w przepisach prawa miejscowego nie powtarza się, m.in. przepisów ustaw.

Wskazać również należy, że ugruntowany w orzecznictwie sądowo - administracyjnym jest pogląd, że w uchwale nie powtarza się przepisów m.in. ustaw. Uznaje się, że takie działanie stanowi nieuprawnione wejście prawodawcy miejscowego w sferę kompetencji zastrzeżonych wyłącznie dla ustawodawcy (twórcy prawa powszechnie obowiązującego), co może wywołać u adresatów norm wadliwe przekonanie, że transponowane na grunt lokalny normy prawa powszechnie obowiązującego, są jedynie normami prawa miejscowego, które wiążą wyłącznie na obszarze właściwości lokalnego prawodawcy. Stanowisko takie odnajdujemy np. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 20 maja 2008r. sygn. akt III SA/Wr 204/08. Z kolei Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w wyroku z dnia 7 grudnia 2006r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Go 471/06 wskazał, że: "Powszechnie obowiązujący porządek prawny narusza w stopniu istotnym nie tylko regulowanie przez gminę raz jeszcze tego co zostało już pomieszczone w źródle powszechnie obowiązującego prawa lecz także modyfikowanie przepisu ustawowego przez akt wykonawczy niższego rzędu, co możliwe jest tylko w granicach wyraźnie przewidzianego upoważnienia ustawowego.".

W § 6 uchwały Rada Miasta postanowiła, że "Udzielenie dotacji celowej może nastąpić po złożeniu przez właściciela lub posiadacza zabytku wpisanego do rejestru zabytków, zwanego dalej wnioskodawcą, wniosku w tej sprawie w Urzędzie Miasta zgodnie ze wzorem stanowiącym załącznik nr 1 do niniejszej uchwały". Określenie kręgu podmiotów mogących składać wnioski o przyznanie dotacji zawarte w wyrażeniu "przez właściciela lub posiadacza zabytku wpisanego do rejestru zabytków, zwanego dalej wnioskodawcą" stoi w sprzeczności z treścią § 2 uchwały poprzez pominięcie podmiotów posiadających tytuł inny niż prawo własności (użytkowanie wieczyste, trwały zarząd, stosunek zobowiązaniowy), a jednocześnie zawiera rozszerzenie kręgu podmiotów o "posiadacza zabytku", o orzeczeniu nieważności którego to fragmentu Kolegium tut. Izby zadecydowało w pkt 1 sentencji niniejszej uchwały. W związku z powyższym Kolegium tut. Izby uznało za zasadne orzec nieważność takiego określenia kręgu wnioskodawców.

Zgodnie z § 7 ust. 5 uchwały Rada Miasta przyjęła, że "W szczególnie uzasadnionych przypadkach dopuszcza się możliwość składania wniosku o udzielenie dotacji w terminie innym niż określony w ust. 3". Rada Miasta nie sprecyzowała jednakże pojęcia "szczególnie uzasadnione przypadki". Kolegium tut. Izby stoi na stanowisku, że badana uchwała, jako akt prawa miejscowego winna być sformułowana w sposób jasny, wyczerpujący i uniemożliwiający stosowanie niedopuszczalnego, sprzecznego z prawem luzu interpretacyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 czerwca 1995r. sygn. akt. SA/Gd 2949/94, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt III SA/Lu 44/09, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 948/09 i inne). W związku z powyższym Kolegium tut. Izby postanowiło orzec o nieważności tego uregulowania.

Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium tut. Izby postanowiło jak w sentencji.

Kolegium tut. Izby zwraca również uwagę, że z cytowanego wyżej (przy uzasadnieniu do pkt. 1 sentencji niniejszej uchwały) § 2 badanej uchwały wnioskować można, że o pomoc w formie dotacji celowej mogą ubiegać się osoby fizyczne i jednostki organizacyjne prowadzące działalność gospodarczą. W badanej uchwale, załączniku do niej stanowiącym wzór wniosku o udzielenie dotacji oraz uzasadnieniu do uchwały pominięty został problem mogącego mieć miejsce udzielenia pomocy de minimis. Wprowadzenie i udzielanie tego rodzaju pomocy obwarowane jest natomiast szczególnymi wymogami, określonymi w ustawie z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, w szczególności uzyskaniem opinii o projekcie uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego (art. 7 ust. 3 ustawy). Nieuzyskanie opinii, zdaniem Kolegium tut. Izby, stanowi istotne naruszenie prawa. W związku z powyższym Kolegium tut. Izby zwraca uwagę, że badana uchwała nie może mieć zastosowania w stosunku do przedsiębiorców.

Na niniejszą uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku w terminie 30 dni od daty jej doręczenia, wnoszona za pośrednictwem tutejszej Izby.

Prezes Regionalnej Izby Obrachunkowej w Gdańsku


Luiza Budner-Iwanicka

reklama

POLECANE

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Dorota Fedorowska

psycholog, mediator. Kancelaria Mediacyjna „Primum Consensus”.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »