| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE MOBILNE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr PN.4131.106.2012 Wojewody Warmińsko - Mazurskiego

z dnia 17 kwietnia 2012r.


Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), stwierdzam nieważność uchwały Nr XX/127/12 Rady Gminy Kurzętnik z dnia
12 marca 2012 r. w sprawie zmiany uchwały Nr XLVII/234/10 Rady Gminy Kurzętnik z dnia 28 lipca 2010 r. w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami stanowiącymi własność Gminy Kurzętnik z powodu istotnego naruszenia prawa.

UZASADNIENIE:

Uchwałą, o której mowa na wstępie, Rada Gminy Kurzętnik, powołując się na art. 18 ust. 2 pkt 9
lit. a ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 13, art. 37 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. O gospodarce nieruchomościmi podjęła uchwałę wskazaną w sentencji rozstrzygnięcia nadzorczego.

W § 1 uchwały Rada wskazała, iż w § 7 podjętej uprzednio uchwały nr XLVII/234/10 w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami dodaje się ust. 1 w brzmieniu: W przypadku sprzedaży nieruchomości w trybie bezprzetargowym do wyceny nieruchomości doliczone zostaną koszty związane z przygotowaniem nieruchomości do sprzedaży tj. koszty wyceny nieruchomości oraz koszty podziału nieruchomości".
W § 2 Rada powierzyła wykonanie uchwały Wójtowi Gminy wskazując, iż wchodzi ona w życie po upływie
14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Warmińsko-Mazurskiego (§ 3).

Podkreślenia wymaga okoliczność, iż zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 30 ust. 2 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym do zadań jej organu wykonawczego należy gospodarowanie mieniem komunalnym. Zasadę tą w zakresie gospodarowania gminnym zasobem nieruchomości powtarza art. 25 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Kompetencje organu stanowiącego w powyższym zakresie są zatem ograniczone i każdorazowo wymagają podstawy prawnej. Wskazywanie wójtowi, w jaki sposób ma realizować zadania wynikające z art. 25 ust. 1 u.g.n. stanowi przekroczenie ustawowej delegacji wynikającej z art. 18
ust. 2 pkt 9 lit. a) ustawy o samorządzie gminnym. Rada upoważniona jest bowiem wyłącznie do opracowania zbioru podstawowych reguł postępowania organu wykonawczego, z pominięciem szczegółowych postanowień przewidzianych do konkretyzacji w treści czynności prawnej dokonywanej przez gminę reprezentowaną przez jej organ wykonawczy. Organ wykonawczy gminy powinien we własnym zakresie decydować, czy przeznaczenie nieruchomości do zbycia lub oddania w korzystanie uzależni od jakichkolwiek dodatkowych warunków. Stanowisko takie przedstawił Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w wyroku z dnia 3 grudnia 2008 r., sygn. akt II SA/Wr 335/08. W konsekwencji uznać należy, iż wskazana powyżej regulacja nie znajdują umocowania w obowiązujących przepisach prawa.

Również sposób wprowadzenia zmiany do § 7 uchwały XLVII/234/10 Rady Gminy Kurzętnik z dnia
28 lipca 2010 r. w sprawie zasad gospodarowania nieruchomościami budzi wątpliwości pod względem redakcyjnym. Zmieniany § 7 uchwały XLVII/234/10 składa się z jednego zdania w brzmieniu: "Zbycie nieruchomości może nastąpić w trybie przetargowym lub bezprzetargowym". Kwestionowana uchwała dodaje do jego treści ust. 1 o odmiennej treści nie wskazując, czy poprzedni zapis § 7 stanowić ma ustęp 2 "znowelizowanej" uchwały, czy też nowe postanowienia zastępują treść dotychczasową. Zgodnie z ustalonymi poglądami doktryny oraz ustaloną linią orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego każdy przepis prawny winien być skonstruowany poprawnie z punktu widzenia językowego i logicznego. Wymóg jasności oznacza nakaz tworzenia przepisów klarownych i zrozumiałych dla ich adresatów, którzy od racjonalnego prawodawcy oczekiwać mogą stanowienia norm prawnych niebudzących wątpliwości co do treści nakładanych obowiązków i przyznawanych praw. Związana z jasnością precyzja przepisu winna przejawiać się w konkretności nakładanych obowiązków i przyznawanych praw, tak by ich treść była oczywista i pozwalała na wyegzekwowanie. Zasada ta zwana jest zasadą przyzwoitej legislacji, znajdującą oparcie w art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Mając na względzie, iż sposób wprowadzenia zmiany do § 7 uchwały XLVII/234/10 budzi poważne wątpliwości co do ostatecznego kształtu modyfikowanej normy prawnej, co stanowi kolejną przesłankę stwierdzenia nieważności kwestionowanej uchwały.

Mając na względzie powyższe orzeczono jak na wstępie.

Od niniejszego rozstrzygnięcia nadzorczego przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Wojewody Warmińsko-Mazurskiego w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.

Wojewoda Warmińsko-Mazurski


Marian Podziewski

reklama

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Joanna Hetman

Adwokat i radca prawny, ekspert w dziedzinie prawa autorskiego, pracy, handlowego i europejskiego.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »