| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr KN.I.4131.1.296.2013.7 Wojewody Wielkopolskiego

z dnia 23 maja 2013r.

orzekające nieważności § 2 ust. 3 pkt a, c, d oraz § 6 ust. 2 pkt 1 c, d, § 6 ust. 2 pkt. 2 b, c, oraz § 8 ust. 4 Uchwały nr XXV/201/13 Rady Gminy Kiszkowo z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Kiszkowo

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2001 r. nr 142, poz. 1591 ze zm.)

orzekam

nieważności § 2 ust. 3 pkt a, c, d oraz § 6 ust. 2 pkt 1 c, d, § 6 ust. 2 pkt. 2 b, c, oraz § 8 ust. 4 Uchwały nr XXV/201/13 Rady Gminy Kiszkowo z dnia 30 kwietnia 2013 r. w sprawie Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Kiszkowoze względu na istotne naruszenie prawa.

Uzasadnienie do Rozstrzygnięcia nadzorczego Nr KN.I.4131.1.296.2013.7
Wojewody Wielkopolskiego
z dnia 23 maja 2013 r.

Uchwałę nr XXV/201/13 Rady Gminy Kiszkowo z dnia 30 kwietnia 2013 r. doręczono Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu 9 maja 2013 r.

Jako podstawę prawną uchwały powołano art. 18 ust. 1 i 2 pkt 15. art. 40 ust. 1 oraz art. 41 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.).

Dokonując oceny zgodności z prawem przedmiotowej uchwały – organ nadzoru stwierdził, co następuje:

Przepis art. 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nakazuje gminie uchwalenie regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie gminy poprzez ustalenie
w nim szczegółowych zasad w ww. zakresie.

Katalog spraw, w zakresie których ustawodawca upoważnił radę gminy do określania szczegółowych zasad postępowania, jest zamknięty. Ustawodawca wyliczając komponenty uchwały ustanowił, że wyliczenie zamieszczone w przepisie art. 4 ma charakter wyczerpujący, co oznacza, że nie wolno zamieszczać w niej postanowień, które wykraczałyby poza treść tego przepisu oraz, że uchwała ta musi zawierać postanowienia odnoszące się
do wszystkich punktów art. 4 cyt. wyżej ustawy. Takie rozwiązanie legislacyjne ma na celu uniknięcie dowolności w określaniu obowiązków, gdy zważy się, na zapis art. 10 ust. 2a tejże ustawy „że każde niewykonanie obowiązków określonych w regulaminie – podlega karze grzywny”.

Mając na względzie powyższe należy stwierdzić, że obowiązek, który rada gminy nałożyła w § 2 ust. 3 pkt c regulaminu utrzymania porządku i czystości na terenie gminy
na właścicieli nieruchomości, a dotyczący usuwania nawisów (sopli) z okapów, rynien i innych części nieruchomości i odśnieżania dachów przekracza zakres ustawowego upoważnienia gminy.

W § 6 ust. 2 pkt 2 b oraz c postanowiono o zakazie wprowadzania zwierząt do obiektów użyteczności publicznej, oraz na tereny parków, placów gier i zabaw oraz na tereny objęte zakazem na podstawie odrębnych uchwał Rady Gminy.

W ocenie organu nadzoru powyższe uregulowanie wykracza poza upoważnienie ustawowe ponieważ ustawodawca nie upoważniła rady gminy do sformułowania zakazu wprowadzania psów na określone tereny lecz do ustalenia sposobu postępowania ze zwierzętami domowymi w taki sposób, by ich pobyt na terenie przeznaczonym do wspólnego użytku nie był uciążliwy oraz nie zagrażał przebywającym tam osobom (Wyrok NSA z dnia 14 grudnia 2011 r., II OSK 2058/110).

Z treści § 8 ust. 4 regulaminu wynika, iż koszty przeprowadzenia deratyzacji obciążają właścicieli nieruchomości.

Jest oczywiste, iż norma kompetencyjna zawarta w art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie upoważnia do regulowania przez radę gminy kosztów ponoszenia deratyzacji.

Zgodnie z powołanym przepisem regulamin określa wyłącznie zasady utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczące wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzenia.

Kwestie ponoszenia kosztów deratyzacji określa umowa stron, a zatem sprawy te nie mogą być przedmiotem regulaminu stanowiącego akt prawa miejscowego.

Takie też stanowisko zajął WSA we Wrocławiu w wyroku z dnia 27 listopada 2007 roku sygn. akt SA/Wr 424/07.

Ponadto obowiązki o których mowa w:

- § 2 ust. 3 pkt a dotyczące zobowiązania właścicieli nieruchomości do uprzątnięcia błota, śniegu i lodu i innych zanieczyszczeń z chodników położonych wzdłuż nieruchomości są powtórzeniem art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku na terenie gminy;

- § 2 ust. 3 pkt d wprowadzające zakaz stosowania środków chemicznych szkodliwych dla środowiska dla usunięcia śniegu i błota jest zbędny, ponieważ kwestia ta uregulowana jest w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 27 października 2005 r. w sprawie rodzajów i warunków stosowania środków, jakie mogą być używane na drogach publicznych oraz ulicach i placach (Dz. U. Nr 230 poz. 1960);

- § 6 ust. 2 pkt 1 c zobowiązujące właścicieli zwierząt domowych do poddawania psów szczepieniu przeciw wściekliźnie oraz uzyskania zezwoleń na utrzymywanie psów rasy uznawanej za agresywną wynikają z innych przepisów tj. z ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o ochronie zdrowia zwierząt oraz zwalczaniu chorób zakaźnych zwierząt (Dz. U. Z 2008 r. Nr 213, poz. 1342 ze zmianami) oraz z ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o ochronie zwierząt. (Dz. U. z 2003 r. Nr 106, poz. 1002 ze zmianami;

- § 6 ust. 2 pkt 1 d zobowiązujące do uzyskania zezwolenia Wójta na utrzymywanie psa rasy uznawanej za agresywną – przedmiotowe zagadnienie uregulowane jest w art. 10 ustawy o ochronie zwierząt z dnia 21 sierpnia 1997 r. (tj. Dz. U. z 2033 r. Nr 106 poz. 1002 ze zm.) oraz Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 kwietnia 2003 r w sprawie wykazu ras psów uznawanych za agresywne (Dz. U. Nr 77 poz. 687).

Biorąc pod uwagę fakt, iż postanowienia Regulaminu mają na celu jedynie uzupełnienie wydanych przez inne podmioty przepisów powszechnie obowiązujących kształtujących prawa i obowiązki ich adresatów, to muszą być one pozbawione powtórzeń przepisów powszechnie obowiązujących zawartych w aktach normatywnych. Rada uchwalając przepisy prawa miejscowego winna to czynić na podstawie postanowień rozporządzenia Prezesa Rady ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (Dz. U. Nr 100, poz. 908)

Zgodnie z § 137 załącznika omawianego rozporządzenia, a którego to postanowienia zgodnie z § 143 cyt. ww. rozporządzenia stosuje się odpowiednio do aktów prawa miejscowego, w uchwale nie powtarza się przepisów ustaw, ratyfikowanych umów międzynarodowych i rozporządzeń. Naruszenie tego zakazu i wprowadzanie do uchwały przepisów ustawowych powoduje nieważność tych zapisów (NSA wyrok z dnia 14 października 1999 r. sygn. akt II SA/WR 1179/90 publ. OSS 2000/1/17. Powtórzony przepis będzie bowiem interpretowany w kontekście uchwały, w której go powtórzono, co może prowadzić do całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy.

             

Ponadto organ nadzoru wskazuje, iż:

W § 1 ust. 2 uchwały zawarte zostały definicje wprowadzone na potrzeby przedmiotowej uchwały – takie jak: nieruchomości, właściciel nieruchomości, odpady komunalne, odpady wielkogabarytowe, odpady ulegające biodegradacji, odpady zielone, odpady opakowaniowe, odpady opakowaniowe wielomaterialne, odpady budowlano – remontowe i rozbiórkowe, odpady niebezpieczne, opłata, nieczystości ciekłe, zbiorniki bezodpływowe, stacje zlewne, punkty selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, gminny punkt selektywnej zbiórki odpadów komunalnych, chów zwierząt, zwierzęta domowe, zwierzęta gospodarskie, zwierzęta bezdomne.

W orzecznictwie sadów administracyjnych wielokrotnie wskazywano (wyrok z dnia 27 listopada 2007 r., II SA/Wr 424/07, wyrok z dnia 19 września 2008 r., II SA/Lu 485/08), że regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie gminy, uchwalony na podstawie powołanych przepisów, musi formułować postanowienia jedynie w granicach upoważnienia ustawowego, regulując jedynie kwestie, które wynikają z delegaci ustawowej. Zatem jest oczywiste, iż delegacja zawarta w ww. art. 4 ustawy nie upoważniła rady gminy do formułowania w regulaminie czystości i porządku w gminach, definicji określonych pojęć. (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2006 r., II SA/Wr 527/06).

Zaprezentowany pogląd organu nadzoru, co do stwierdzenia nieważności przedmiotowej uchwały w powyższym zakresie, znajduje swoje potwierdzenie w aktualnym orzecznictwie sądów administracyjnych, które zostały wydane na skutek wniesienia skargi Prokuratury Rejonowej na uchwały rady gminy w przedmiocie regulaminów utrzymania czystości i porządku na terenie gminy.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji.

Niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze może być zaskarżone w terminie 30 dni
od jego doręczenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu
za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego.

                                                                                                                                                                                                                                                                                                      Wojewoda Wielkopolski

                                                                                                                                                                                                                                                                                                      /-/ Piotr Florek

reklama

POLECANE

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Zespół Doradców Podatkowych Jacek Czernecki Spółka z o.o.

Spółka Doradztwa Podatkowego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »