[1] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2011 r. (Dz.U. Nr 156, poz. 935) art. 48 § 1 w związku z art. 459 § 2 i art. 465 § 1 w zakresie, w jakim nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia do sądu na wydane przez prokuratora bezpośrednio przełożonego postanowienie w przedmiocie wyłączenia prokuratora prowadzącego postępowanie przygotowawcze jest zgodny z art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 oraz z art. 32 ust. 1 w związku z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

[2] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 2 kwietnia 2001 r. (Dz.U. Nr 32, poz. 384) art. 55 § 1 zdanie pierwsze jest zgodny z art. 45, art. 77, art. 78 i z art. 176 Konstytucji RP oraz nie jest niezgodny z art. 47 i art. 51 ust. 4 Konstytucji RP.

[3] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 lutego 2004 r. (Dz.U. Nr 34, poz. 302) art. 73 § 2 jest zgodny z art. 42 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP.

[4] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 3 czerwca 2008 r. (Dz.U. Nr 100, poz. 648) art. 156 § 5 w zakresie, w jakim umożliwia arbitralne wyłączenie jawności tych materiałów postępowania przygotowawczego, które uzasadniają wniosek prokuratora w przedmiocie tymczasowego aresztowania, jest niezgodny z art. 2 oraz art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

[5] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 grudnia 2011 r. (Dz.U. Nr 279, poz. 1645) art. 180 § 1 w zakresie, w jakim dotyczy zwolnienia od obowiązku zachowania tajemnicy statystycznej jest niezgodny z art. 47 oraz z art. 51 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP, przez to że nie określa przesłanek zwolnienia od obowiązku zachowania tajemnicy statystycznej oraz nie jest niezgodny z art. 42 ust. 3 Konstytucji RP oraz jest zgodny z zasadą ochrony zaufania do państwa i stanowionego przez nie prawa wynikającą z art. 2 Konstytucji RP. Art. 180 § 1 w w/w zakresie utraci moc 28 grudnia 2012 r.

[6] Art. 213 § 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 240, poz. 1431). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[7] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2004 r. (Dz.U. Nr 51, poz. 514) art. 235 w związku z art. 231 § 1 zdanie 2 i w związku z art. 465 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) oraz w związku z dekretem z dnia 18 września 1954 r. o likwidacji niepodjętych depozytów i nieodebranych rzeczy (Dz.U. Nr 41, poz. 184, ze zm.) i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 marca 1971 r. w sprawie orzekania o przejściu depozytów na własność Państwa (Dz.U. Nr 7, poz. 78, ze zm.), w zakresie, w jakim nie przewiduje sądowej kontroli postanowienia prokuratora o przejściu depozytu na rzecz Skarbu Państwa, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.

[8] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 16 marca 2004 r. (Dz.U. Nr 51, poz. 514) art. 235 w związku z art. 231 § 1 zdanie 2 i w związku z art. 465 § 2 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego (Dz.U. Nr 89, poz. 555, ze zm.) oraz w związku z dekretem z dnia 18 września 1954 r. o likwidacji niepodjętych depozytów i nieodebranych rzeczy (Dz.U. Nr 41, poz. 184, ze zm.) i rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 marca 1971 r. w sprawie orzekania o przejściu depozytów na własność Państwa (Dz.U. Nr 7, poz. 78, ze zm.), w zakresie, w jakim nie przewiduje sądowej kontroli postanowienia prokuratora o przejściu depozytu na rzecz Skarbu Państwa, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.

[9] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 lipca 2008 r. (Dz.U. Nr 138, poz. 874) art. 259 § 1 jest zgodny z art. 18 oraz art. 68 ust. 3 Konstytucji RP.

[10] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 22 lipca 2008 r. (Dz.U. Nr 138, poz. 874) art. 260 jest zgodny z art. 18 oraz z art. 68 ust. 3 Konstytucji RP.

[11] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 10 czerwca 2008 r. (Dz.U. Nr 107, poz. 686) art. 263 § 3, w zakresie, w jakim do dwuletniego okresu maksymalnego stosowania tymczasowego aresztowania do chwili wydania pierwszego wyroku przez sąd pierwszej instancji nie wlicza okresów, w których tymczasowo aresztowany odbywa równocześnie karę pozbawienia wolności orzeczoną w innej sprawie, dopuszczając do przedłużenia stosowania tymczasowego aresztowania na okres ponad dwóch lat przez sąd pierwszej instancji na zasadach ogólnych, jest niezgodny z art. 41 ust. 1 w związku z art. 2 oraz z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

[12] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 6 września 2004 r. (Dz. U. Nr 202, poz. 2080) art. 291 § 1 jest zgodny z art. 2, art. 31 ust. 3, art. 42 ust. 3 oraz art. 64 Konstytucji RP.

[13] Art. 291 § 3 dodany przez art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 240, poz. 1431). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[14] Art. 291 § 4 dodany przez art. 5 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 240, poz. 1431). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[15] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 15 czerwca 2004 r. (Dz. U. Nr 145, poz. 1545) art. 339 § 3 pkt 2 w związku z art. 55 § 1 zdanie ostatnie jest zgodny z art. 45 i art. 77 ust. 2 Konstytucji RP.

[16] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 grudnia 2010 r. (Dz. U. Nr 236, poz. 1566) art. 392 § 1 w zakresie, w jakim uzależnia od braku sprzeciwu obecnych stron postępowania możliwość odczytania na rozprawie głównej protokołów przesłuchania świadków i oskarżonych, sporządzonych w postępowaniu przygotowawczym lub przed sądem albo w innym postępowaniu przewidzianym przez ustawę, gdy bezpośrednie przeprowadzenie dowodu nie jest niezbędne, jest zgodny z art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP oraz z art. 6 ust. 1 zdanie pierwsze Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności, sporządzonej w Rzymie dnia 4 listopada 1950 r., zmienionej następnie Protokołami nr 3, 5 i 8 oraz uzupełnionej Protokołem nr 2 (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284, ze zm.).

[17] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 lipca 2009 r. (Dz.U. Nr 115, poz. 974) art. 437 § 1 w części, która zezwala na dokonywanie w postanowieniach wydawanych przez sądy okręgowe zmiany w wyniku rozpatrywania zażaleń prokuratora na postanowienia sądów rejonowych nieuwzględniające wniosków o zastosowanie tymczasowego aresztowania polegające na uwzględnieniu tych wniosków i zastosowaniu tymczasowego aresztowania, jest zgodny z art. 41 ust. 2 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.

[18] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 13 lipca 2009 r. (Dz.U. Nr 115, poz. 974) art. 437 § 2 w części, która zezwala na dokonywanie w postanowieniach wydawanych przez sądy okręgowe zmiany w wyniku rozpatrywania zażaleń prokuratora na postanowienia sądów rejonowych nieuwzględniające wniosków o zastosowanie tymczasowego aresztowania polegające na uwzględnieniu tych wniosków i zastosowaniu tymczasowego aresztowania, jest zgodny z art. 41 ust. 2 oraz art. 176 ust. 1 Konstytucji RP.

[19] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 17 maja 2004 r. (Dz.U. Nr 128, poz. 1350) art. 523 § 2 jest zgodny z art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 w związku z art. 2 Konstytucji RP i nie jest niezgodny z art. 42 ust. 2 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

[20] Art. 549 w brzmieniu ustalonym przez art. 5 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny wykonawczy oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 240, poz. 1431). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[21] Art. 561 § 1a dodany przez art. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[22] Art. 561 § 2 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[23] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 5 października 2010 r. (Dz.U. Nr 189, poz. 1273) art. 607p § 1 pkt 5 w zakresie, w jakim zawiera podstawę odmowy wykonania europejskiego nakazu aresztowania wydanego wobec obywatela polskiego w celu przeprowadzenia postępowania karnego w wypadku, gdy:

a) dla sądu orzekającego w przedmiocie jego wykonania oczywistym jest, że osoba ścigana nie dopuściła się czynu, w związku z którym nakaz europejski został wydany,

b) opis czynu, którego dotyczy europejski nakaz aresztowania uniemożliwia jego kwalifikację prawną,

jest zgodny z art. 45 ust. 1 i art. 42 ust. 2 w związku z art. 55 ust. 4 Konstytucji RP.

[24] Na podstawie art. 4 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz.U. Nr 191, poz. 1135) w przypadku wystąpienia do Republiki Włoskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, o wykonanie orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym lub o wykonanie orzeczenia przepadku art. 607r § 3 nie ma zastosowania do 31 grudnia 2013 r.

[25] Na podstawie art. 4 ustawy z dnia 20 stycznia 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy - Kodeks karny skarbowy (Dz.U. Nr 48, poz. 245), postępowanie sądowe zakończone prawomocnym orzeczeniem, o którym mowa w art. 607s § 3, wydanym w okresie od 1 maja 2004 r. do 8 maja 2011 r., wznawia się (z wyjątkiem spraw, w których kara lub środek zostały wykonane), jeżeli sąd orzekł o wykonaniu kary lub środka polegającego na pozbawieniu wolności w wymiarze przekraczającym górną granicę ustawowego zagrożenia zgodnie z określoną przez ten sąd kwalifikacją prawną czynu i z uwzględnieniem ustawowych przesłanek zaostrzenia kary według stanu prawnego na dzień orzekania. Wznowienie postępowania jest ograniczone wyłącznie do określenia podlegającej wykonaniu kary lub środka według prawa polskiego.

[26] Art. 607s § 5 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[27] Na podstawie art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz.U. Nr 191, poz. 1135) w przypadku wystąpienia do Republiki Włoskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, o wykonanie orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym lub o wykonanie orzeczenia przepadku art. 607u ma zastosowanie do 31 grudnia 2013 r. w brzmieniu dotychczasowym:

"Jeżeli nakaz europejski został wydany w celu wykonania kary albo środka zabezpieczającego, orzeczonych zaocznie, a osoba ścigana nie była wezwana do udziału w postępowaniu ani w inny sposób zawiadomiona o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia, przekazanie tej osoby może się odbyć tylko wtedy, gdy organ, który wydał nakaz europejski, zapewni ją o możliwości wystąpienia w państwie wydania nakazu europejskiego z wnioskiem o przeprowadzenie z jej udziałem nowego postępowania sądowego w tej samej sprawie."

[28] Na podstawie art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz.U. Nr 191, poz. 1135) w przypadku wystąpienia do Republiki Włoskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, o wykonanie orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym lub o wykonanie orzeczenia przepadku art. 611fg pkt 10 ma zastosowanie do 31 grudnia 2013 r. w brzmieniu dotychczasowym:

"10) z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611ff § 2, wynika, iż orzeczenie zostało wydane zaocznie, chyba że osobę, której dotyczy orzeczenie, wezwano do udziału w postępowaniu lub też w inny sposób zawiadomiono ją o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia, lub też oświadczyła ona, że nie kwestionuje orzeczenia,"

[29] Na podstawie art. 4 pkt 2 ustawy z dnia 29 lipca 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks karny, ustawy - Kodeks postępowania karnego oraz ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych za czyny zabronione pod groźbą kary (Dz.U. Nr 191, poz. 1135) w przypadku wystąpienia do Republiki Włoskiej o przekazanie osoby ściganej na podstawie europejskiego nakazu aresztowania, o wykonanie orzeczenia o karach o charakterze pieniężnym lub o wykonanie orzeczenia przepadku art. 611fw § 3 pkt 8 ma zastosowanie do 31 grudnia 2013 r. w brzmieniu dotychczasowym:

"8) z treści zaświadczenia, o którym mowa w art. 611fu § 2, wynika, iż orzeczenie zostało wydane zaocznie, chyba że osobę, której dotyczy orzeczenie, wezwano do udziału w postępowaniu lub też w inny sposób zawiadomiono ją o terminie i miejscu rozprawy albo posiedzenia, lub też oświadczyła ona, że nie kwestionuje orzeczenia,"

[30] Rozdział 66f w dziale 13 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430) rozdziału 66f nie stosuje się do orzeczeń wydanych przed 5 grudnia 2011 r.

[31] Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430) przewidzianego w art. 611t § 5 pkt 1 wyjątku od obowiązku uzyskania zgody skazanego na przekazanie nie stosuje się do orzeczeń wydanych przed 5 grudnia 2016 r. wobec obywatela polskiego.

[32] Rozdział 66g w dziale 13 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

Na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430) rozdziału 66g nie stosuje się do orzeczeń wydanych przed 5 grudnia 2011 r.

[33] Na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430) przewidzianego w art. 611tk § 1 pkt 3 lit. a) wyjątku od obowiązku uzyskania zgody skazanego na przekazanie nie stosuje się do orzeczeń wydanych przed 5 grudnia 2016 r. wobec obywatela polskiego.

[34] Rozdział 66h w dziale 13 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[35] Rozdział 66i w dziale 13 dodany przez art. 1 pkt 3 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[36] Art. 613 § 1 w brzmieniu ustalonym przez art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 16 września 2011 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania karnego, ustawy o prokuraturze oraz ustawy o Krajowym Rejestrze Karnym (Dz.U. Nr 240, poz. 1430). Zmiana weszła w życie 1 stycznia 2012 r.

[37] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 23 maja 2005 r. (Dz.U. Nr 96, poz. 821) art. 632 pkt 1, w zakresie, w jakim w sprawach z oskarżenia prywatnego, w razie umorzenia postępowania karnego z powodu przedawnienia karalności przewiduje, że koszty procesu obligatoryjnie ponosi oskarżyciel prywatny, jest niezgodny z art. 2, art. 32 ust. 1 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 30 marca 2004 r. (Dz.U. Nr 63, poz. 592) art. 632 pkt 1 jest zgodny z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

[38] Na podstawie wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2011 r. (Dz.U. Nr 240, poz. 1438) art. 632 pkt 2 w zakresie, w jakim w razie umorzenia postępowania karnego z powodu śmierci oskarżonego uniemożliwia zasądzenie na rzecz pokrzywdzonego i oskarżyciela posiłkowego należności z tytułu udziału w tym postępowaniu adwokata lub radcy prawnego, ustanowionego w charakterze pełnomocnika, jest niezgodny z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

Infor.pl:	•Prawo •Biznes •Życie •Kalkulatory •Wskaźniki i stawki •Terminarz •Druki •Dzienniki Ustaw •Monitor Polski •Dzienniki Urzędowe •Dzienniki UE •Adresy •Newsletter •Forum
Serwisy:	Księgowość: •Podatki •ZUS i kadry •VAT i akcyza •PIT •Rachunkowość budżetowa •Ewidencja księgowa •ISK •VAT w transporcie •ISC •Nowe PKWiU ze stawkami VAT •Komentarze do zmian praw Kadry: •Indywidualne prawo pracy •Zbiorowe prawo pracy •Inne formy zatrudnienia •Wynagrodzenia •Ubezpieczenia •HRM •BHP •Podróże służbowe •Umowy cywilnoprawne Moja Firma: •ABC zakładania firmy •Działalność gospodarcza •Spółki •Praca i ZUS •Podatki •Firma w UE •Biznes i finanse Sektor Publiczny: •Organizacja •Finanse •Zadania •Rozwój i promocja •ISKB •Pracownicy samorządowi •Nagrody jubileuszowe •ZFŚS Logistyka: •Transport •Spedycja •Magazynowanie •Zarządzanie łancuchem dostaw •Usługi kurierskie •Opakowania •Rynek paliw •Produkty i usługi Inne •IPP24 •Student •Narzędzia •e-Książki •Market biznesowy •PITy 2011
Czasopisma:	dla księgowych: •Monitor Księgowego •Biuletyn VAT •Biblioteka Księgowego •Biuletyn Głównego Księgowego •Biuletyn Skarbowy Ministerstwa Finansów •Serwis Finansowo Księgowy dla kadr: •Monitor Prawa Pracy i Ubezpieczeń •Serwis Prawno-Pracowniczy •Sposób na płace •Personel i Zarządzanie dla sfery budżetowej: •Gazeta Samorządu i Administracji •Rachunkowość budżetowa •Poradnik rachunkowości budżetowej •Poradnik Instytucji Pomocy Społecznej •Poradnik Organizacji Non-Profit •Poradnik Oświatowy •Poradnik Samorządowca dla przedsiębiorców: •Twój Biznes •Prawo spółek •Poradnik Gazety Prawnej inne: •Sekretariat •Controlling i rachunkowość zarządcza •Rozliczenia księgowe działalności leczniczej
INFOR System:	•Fakturowanie •Księga Przychodów i Rozchodów •Księga Handlowa •Deklaracje •Płace •Delegacje •Magazyn Standard •Magazyn Biznes
INFORLEX.PL	•Ekspert •Monitor Finansowy •Księgowość i Kadry •Spółdzielnia •Spółka •Firma •Księgowość •Serwis Kadrowego •Administracja •Urząd •Finanse publiczne •Zamówienia publiczne •Szkoła •Pomoc społeczna
Oferta 2012:	•Czasopisma •Wydania elektroniczne •System INFORLEX •Oprogramowanie •Serwisy internetowe •Publikacje książkowe •E-booki
Twoje Finanse:	•Kredyty gotówkowe •Kredyty samochodowe •Kredyty hipoteczne
Holding:	•Wieszjak •Gazeta Prawna •Dziennik •Forsal •Inforbook •Szkolenia •Lucrum

Akty ujednolicone

Dziennik Ustaw

Monitor Polski

Dzienniki UrzÄdowe

Dzienniki Unii Europejskiej

Legenda aktĂłw prawnych

Wyszukiwarka

RSS

Wybierz rocznik:

Wersje ujednolicone najpopularniejszych ustaw:

Dziennik Ustaw z 4 sierpnia 1997 poz. 555

USTAWA

z dnia 6 czerwca 1997 r.

Kodeks postępowania karnego

Czasopisma i serwisy internetowe