| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy rodzinne > Dziecko i prawo > Władza rodzicielska > Porwania rodzicielskie - co to takiego?

Porwania rodzicielskie - co to takiego?

Czym jest porwanie rodzicielskie i czym różni się od zaginięcia? W jaki sposób w poszukiwaniach pomaga policja?

Kategorie osób zaginionych

Policja – w zależności od zaistniałych okoliczności – klasyfikuje osobę zaginioną do jednej z trzech kategorii. Kategoria, do której zakwalifikowano dane zaginięcie, warunkuje dalsze czynności podejmowane przez policję. Oznacza to, że przypisanie do I, II lub III kategorii zaginięcia ma kluczowe znaczenie dla dalszych działań podejmowanych przez policję.

Na potrzeby niniejszego opracowania przyjrzymy się zapisom zarządzenia dotyczącym I i III kategorii osób zaginionych.

Zaginiony zakwalifikowany – zgodnie z treścią zarządzenia nr 124 – do kategorii I jest osobą, która opuściła nagle ostatnie miejsce swojego pobytu w okolicznościach uzasadniających podejrzenie popełnienia na jej szkodę przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności, albo uzasadniających podejrzenie zagrożenia dla jej życia, zdrowia lub wolności, a w szczególności (…) małoletni do lat 15, którego zaginięcie zgłoszono po raz pierwszy (…).

Do kategorii III zakwalifikowana zostanie m.in. osoba małoletnia, zaginiona w związku z tzw. „porwaniem rodzicielskim”,  o  ile nie zaistniały przesłanki, które nakazywałyby zakwalifikowanie tej osoby do kategorii I.

W tym miejscu należy zwrócić uwagę na dwie okoliczności – istotne z punktu widzenia rodzica ofiary porwania rodzicielskiego – towarzyszące zaginięciu i mające znaczenie przy determinowaniu, czy dane zaginięcie należy zakwalifikować do kategorii I. Przepis wyraźnie wskazuje, że jeżeli zagrożone jest życie, zdrowie lub wolność osoby oraz jest ona osobą małoletnią poniżej 15 roku życia, zaginięcie należy zakwalifikować do kategorii I. Zatem domniemanie, że dziecko przebywa z jednym z rodziców nie zawsze będzie oznaczało, że jego życie, zdrowie lub wolność nie są zagrożone.

Okoliczności te mają kluczowe znaczenie dla dalszego toku postępowania. W przypadku I kategorii zaginięć katalog działań zmierzających do ustalenia pobytu osoby zaginionej jest o wiele szerszy niż w przypadku zaginięcia z kategorii III.

Warto   również   podkreślić,   że   ustalenie,   że   osoba   zaginiona   jest   poszukiwana   w   związku z prowadzonym postępowaniem karnym nie jest podstawą do odstąpienia od przyjęcia zawiadomienia o zaginięciu osoby. 

Każdej  osobie  zgłaszającej  fakt  zaginięcia  wydaje  się  bezpłatnie  zaświadczenie  potwierdzające przyjęcie zawiadomienia o zaginięciu przez policję.

Przyjmujący   zawiadomienie   o   zaginięciu   osoby   powinien   poinformować   zawiadamiającego o najbliższym punkcie lub kontakcie do organizacji udzielającej pomocy prawnej lub psychologicznej rodzinom osób zaginionych oraz o całodobowej bezpłatnej linii 116 000 – Telefonie w sprawie zaginionego dziecka i nastolatka obsługiwanym przez Fundację ITAKA – Centrum Poszukiwań Ludzi Zaginionych.

Kto jest uprawniony do zgłoszenia zaginięcia?

Co  do  zasady  zgłoszenie  zaginięcia  osoby  przyjmuje  się  od  każdego  uprawnionego (tj. członka rodziny, kierownika instytucji, w której zaginiony przebywał, przedstawiciela urzędu konsularnego lub każdej innej osoby, która w złożonym zawiadomieniu uzasadnia podejrzenie popełnienia przestępstwa przeciwko życiu, zdrowiu lub wolności osoby zaginionej albo wskazuje jednoznacznie okoliczności zaginięcia osoby).

Zobacz również: Czym są czynności sprawdzające?

Przyjęcie zgłoszenia zaginięcia przez policję

Jeśli  –  jak  wskazano  wyżej  –  porwanie  rodzicielskie  cechują  okoliczności  uzasadniające zgłoszenie zaginięcia dziecka policji, należy   niezwłocznie   zgłosić   ten   fakt   na  najbliższym posterunku policji.

Zawiadomienie o zaginięciu osoby jest obowiązany przyjąć dyżurny jednostki policji, do której zgłosiła  się  osoba  uprawniona  lub  wyznaczony  przez  niego  policjant  tej  jednostki,  co  oznacza, że nie ma potrzeby czekać, aż na posterunku pojawią się funkcjonariusze odpowiedzialni w danej jednostce policji za poszukiwania osób zaginionych. Co więcej, właściwie każdy pełniący służbę policjant, do którego zgłosi się osoba uprawniona, jest zobowiązany przyjąć od niej zawiadomienie o zaginięciu osoby i niezwłocznie je przekazać dyżurnemu najbliższej jednostki policji.

Przyjęcie zgłoszenia przez policję nie jest uzależnione od upływu określonego czasu od powzięcia przez zgłaszającego przekonania o zaginięciu. Oznacza to, że policjant ma obowiązek przyjąć zgłoszenie natychmiast.

Od momentu stwierdzenia przez rodzica, że nie wie, gdzie znajduje się jego dziecko nie musi upłynąć 24 czy 48 godzin! To nie czas, a konkretne okoliczności determinują, czy można mówić o zaginięciu, czy nie.

Zawiadomienie o zaginięciu osoby w wyniku porwania rodzicielskiego przyjmuje się od rodzica zgłaszającego zaginięcie i kwalifikuje do kategorii III w sytuacji gdy drugi rodzic lub opiekun prawny posiadający pełną władzę rodzicielską bez porozumienia ze zgłaszającym rodzicem zabiera osobę małoletnią, nie informując tego rodzica o nowym miejscu pobytu.

Nie  dokonuje  się  przyjęcia  zawiadomienia  o  zaginięciu  osoby  w  wyniku  porwania rodzicielckiego jeżeli:
- możliwe jest zakwalifikowanie osoby do kategorii I lub II lub
- od  właściwego  sądu  rodzinnego  i  opiekuńczego  wpłynął  do  policji  wniosek  o  ustalenie miejsca pobytu osoby małoletniej.

Polecamy serwis: Policja

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

PLISZKA inżyniering przeciwpożarowy

PLISZKA inżyniering przeciwpożarowy od 1989 roku działa na polu zwiększenia świadomości społecznej w zakresie profilaktyki i bezpieczeństwa przeciwpożarowego w domach, biurach, zakładach przemysłowych itp.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »