| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy karne > Kodeks karny > Kary i środki karne > Zawiadomienie sądu rodzinnego (art. 51)

Zawiadomienie sądu rodzinnego (art. 51)

Sąd, uznając za celowe orzeczenie pozbawienia lub ograniczenia praw rodzicielskich lub opiekuńczych w razie popełnienia przestępstwa na szkodę małoletniego lub we współdziałaniu z nim, zawiadamia o tym właściwy sąd rodzinny.

Wskazany przepis reguluje sytuacje, w których sąd karny zawiadamia sąd rodzinny o zaistnieniu sytuacji, w której sąd ten powinien rozważyć orzeczenie pozbawienia władzy rodzicielskiej lub ograniczenia praw rodzicielskich lub opiekuńczych wobec danej osoby w stosunku do której toczyło się postępowanie karne. Oznacza to, że ustawodawca uznał sąd rodzinny za wyłącznie właściwy do orzekania w sprawach dotyczących opieki nad dzieckiem i władzy rodzicielskiej.

Sąd karny dokonuje wskazanego zawiadomienia fakultatywnie, w sytuacji gdy uzna to za celowe. Należy zauważyć, iż nie ma ono charakteru środka karnego (w przeciwieństwie do uregulowania zawartego w poprzednim kodeksie karnym z 1969 r.). Jest to po prostu informacja, impuls do działania dla sądu rodzinnego, który zbada czy sygnalizacja dokonana przez sąd jest słuszna i podejmie stosowne kroki, które uzna za najwłaściwsze.

Zobacz serwis: Sprawy karne

Zgodnie z treścią analizowanego przepisu istnieją dwie przesłanki (dwa powody) kiedy sąd karny może dokonać opisywanego zawiadomienia:

1) gdy rodzic (lub opiekun prawny) popełni przestępstwo na szkodę małoletniego (przykładowo: gdy ojciec będzie prezentował dziecku poniżej lat 15 wykonanie czynności seksualnej tj. popełni przestępstwo określone w art. 200 p. 2 Kodeksu karnego, gdy ojciec będzie zmuszał dziecko do prostytucji, wykorzystywał je seksualnie)

2) gdy skazany popełni przestępstwo we współdziałaniu z małoletnim (przykładowo: gdy ojciec z synem popełni rozbój, matka z piętnastoletnią córką będzie okradać ludzi)

Za małoletniego należy uznać osobę, która nie ma ukończonych lat 18.

Zobacz: Porady prawne

Tylko wyjątkowo poszczególny przepis części szczegółowej może zawierać inne określenie granicy wieku stanowiącej o karalności danego czynu.

Art. 200 p. 1 Kodeksu karnego penalizuje przestępstwo pedofilii która ma miejsce w przypadku obcowania z osobą poniżej lat 15, co oznacza że obcowanie takie z osobą starszą nawet jeśli jeszcze nie pełnoletnią nie będzie przestępstwem.

Należy zwrócić uwagę na to, że analizowany przepis posługuje się pojęciem “popełni przestępstwo”, które jest pojęciem szerszym od pojęcia osoby skazanej bowiem obejmuje również osobę wobec której warunkowo umorzono przestępstwo.

Podstawa prawna: Art. 51 Kodeksu karnego

reklama

Ekspert:

Roland Szymczykiewicz

Adwokat

Źródło:

INFOR

Zdjęcia

Za małoletniego należy uznać osobę, która nie ma ukończonych lat 18.
Za małoletniego należy uznać osobę, która nie ma ukończonych lat 18.

E-urząd Cyfrowe usługi publiczne. Poradnik dla administracji i przedsiębiorców (książka)79.00 zł

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Anna Nasiłowska

Ekspert podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »