| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy urzędowe > Konstytucja > Obywatelstwo > Obywatelstwo dziecka urodzonego we Włoszech

Obywatelstwo dziecka urodzonego we Włoszech

Jakiej narodowości będzie dziecko urodzone we Włoszech przez mieszaną parę (obywatela polskiego oraz obywatela Włoch) lub przez dwóch polskich obywateli mieszkających we Włoszech?

Ogólnie rzecz biorąc, w celu przyznania obywatelstwa Państw istnieją dwie zasady: ius sanguinis (prawo krwi), kiedy z chwilą narodzin na dziecko przechodzi obywatelstwo rodziców lub  ius soli (prawo ziemi), kiedy dziecko otrzymuje obywatelstwo Państwa, w którym się urodziło.

Historycznie rzecz ujmując, można stwierdzić, że Kraje rozwinięte stosowały zasadę ius sanguinis, w krajach rozwijających się lub krajach kolonialnych (jak miało miejsce w XIX wieku, Stany Zjednoczone Ameryki, kraje Ameryki Łacińskiej, Australii, etc.) stosowano zasadę ius soli, aby zwiększyć liczbę obywateli.

Obecnie są kraje, które stosują obydwie możliwości, a ze względu na tę różnorodność kryteriów, może się zdarzyć, że dana osoba ma więcej niż jedno obywatelstwo, lub która nie posiada żadnego obywatelstwa (bezpaństwowa).

Rozpatrzmy pierwszą możliwość, zakładając, że pani Beata (obywatelka Polski), wychodzi za mąż, za pana Giorgio (obywatela Włoch), zamieszkują wspólnie na terytorium Włoch, a następnie, przychodzi na świat syn Robert również we Włoszech. Jakiej narodowości jest mały Robert?

Zgodnie z art. 1 I akapit a) ustawy z 05/02/1992 roku, nr 91 (“Nowe zasady dotyczące obywatelstwa”) jest obywatelem włoskim z racji swojego urodzenia “syn ojca lub matki obywateli Włoch”; w przypadku Roberta, jego ojciec jest obywatelem włoskim, więc Robert nabywa obywatelstwo włoskie.

Ale Robert jest również obywatelem polskim, ponieważ - zgodnie z art. 34 § 1 Konstytucji Rzeczpospolita Polskiej – “nabycie obywatelstwa polskiego przez urodzenie z rodziców będących obywatelami polski”.

Wobec powyższego, Robert ma prawo do podwójnego obywatelstwa, włoskiego i polskiego.

Zobacz również serwis: Dowód osobisty

Identyczna sytuacja miałaby miejsce, jeśli Robert urodziłby się w Polsce, miałyby zastosowanie te same przepisy art 1 I a) z 05.02.1992, nr 91.

Rozważmy teraz przypadek Ewy, która urodziła się we Włoszech, i jest córką Stanisława i Anny, będących obywatelami polskimi.

Ewa na pewno będzie posiadać obywatelstwo polskie, na podstawie art. 34 § 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, wspomnianego, powyżej, ale czy również nabędzie prawo do obywatelstwa włoskiego?

Tutaj, odpowiedź na postawione pytanie będzie bardziej złożona.

Ewa, nie nabędzie obywatelstwa włoskiego z urodzenia, ponieważ jej rodzice nie posiadają obywatelstwa włoskiego (przypadek przewidziany w art. 1 I akapit pkt. a) z 05.02.1992 r, nr 91), jak również nie urodziła się na terenie Włoch z nieznanych rodziców lub bezpaństwowców (art. 1 I akapit punkt b) z 05.02.1992r,  nr 91), ale z rodziców, których obowiązuje, ich prawo miejscowe, które to, przewiduje przekazywanie obywatelstwa potomstwu urodzonemu również za granicą (art. 2 D.P.R. z 12.10.1993r, nr 572 "Wdrażanie przepisów ustawy z 05.02.1992r, nr 91, ustanawiającej nowe zasady dotyczące obywatelstwa”), ale nie wyklucza, późniejszego nabycia obywatelstwa włoskiego, przez Ewę.

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Bartosz Jaśkowiak

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »