| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy urzędowe > Notariusz > U notariusza > Czy notariusz może odmówić dokonania czynności notarialnych?

Czy notariusz może odmówić dokonania czynności notarialnych?

Notariusz może odmówić dokonania czynności notarialnych dotyczących obrotu wartościami majątkowymi

Dnia 16 listopada 2000 roku została uchwalona ustawa o przeciwdziałaniu wprowadzaniu do obrotu finansowego wartości majątkowych pochodzących z nielegalnych lub nieujawnionych źródeł, od 22 października 2009 r. tytuł ustawy brzmi o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r. Nr 46, poz. 276 ze zm.). Zgodnie z art. 1 „ustawa określa zasady oraz tryb przeciwdziałania praniu pieniędzy, przeciwdziałania finansowaniu terroryzmu, stosowania szczególnych środków ograniczających przeciwko osobom, grupom i podmiotom oraz obowiązki podmiotów uczestniczących w obrocie finansowym w zakresie gromadzenia i przekazywania informacji”. Niestety ustawa jest w wielu miejscach niejasna i stwarza problemy interpretacyjne obowiązków nałożonych na poszczególne instytucje obowiązane.

Powyższa ustawa nałożyła obowiązki między innymi na notariuszy. W rozumieniu ustawy notariusz, w zakresie czynności notarialnych dotyczących obrotu wartościami majątkowymi, jest instytucją obowiązaną. Czynnością notarialną dotyczącą obrotu wartościami majątkowymi jest między innymi umowa sprzedaży nieruchomości w formie aktu notarialnego pomiędzy osobami fizycznymi, jak i tym bardziej pomiędzy osobą fizyczną i osobą prawną czy osobami prawnymi, etc. 

Zobacz serwis: Notariusz

Obowiązkiem notariusza jest przede wszystkim:

  1. identyfikacja klienta i weryfikacja jego tożsamości na podstawie dokumentów lub informacji publicznie dostępnych;
  2. podejmowanie czynności, z zachowaniem należytej staranności, w celu identyfikacji beneficjenta rzeczywistego i stosowaniu uzależnionych od oceny ryzyka odpowiednich środków weryfikacji jego tożsamości w celu uzyskania przez instytucję obowiązaną danych dotyczących tożsamości beneficjenta rzeczywistego, w tym ustalaniu struktury własności i zależności klienta.

Zobacz: Jakie sprawy załatwimy u notariusza?

W rozumieniu ustawy identyfikacja klienta obejmuje w szczególności:

  1. w przypadku osób fizycznych i ich przedstawicieli – ustalenie i zapisanie cech dokumentu stwierdzającego tożsamość osoby, jej imiona, nazwiska, obywatelstwa oraz adresu, numeru PESEL lub numeru dokumentu stwierdzającego tożsamość cudzoziemca lub kodu kraju w przypadku przedstawienia paszportu;
  2. w przypadku osób prawnych – ustalenie i zapisanie aktualnych danych z wyciągu z Krajowego Rejestru Sądowego lub innego dokumentu wskazującego nazwę (firmę), formę organizacyjną osoby prawnej, siedzibę i jej adres, numer identyfikacji podatkowej, a także imiona, nazwiska i numeru PESEL lub daty urodzenia w przypadku osoby nieposiadającej numeru PESEL – osoby reprezentującej tę osobę prawną.
reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Hay Group Polska

firma doradcza

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »