| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy urzędowe > Pozwy > Wnioski > Uznanie za zmarłego

Uznanie za zmarłego

Celem postępowania o uznanie za zmarłego jest usunięcie niepewności poprzez uznanie, że osoba zaginiona zmarła. Jak przebiega to postępowanie i kiedy zaginiony zostanie uznany za zmarłego?

Zasada to doznaje jednak pewnych wyjątków. Jeżeli zagoniony w chwili uznania za zmarłego ukończyłby 75 lat zaginiony, mógłby być uznany za zmarłego po upływie połowy tego terminu, a mianowicie po pięciu latach. Drugi wyjątek stanowi, iż uznanie za zmarłego nie może nastąpić przed końcem roku, w którym zaginiony ukończyłby lat dwadzieścia trzy.

Jeżeli tego samego roku z domu wyszłyby i zaginęły osoby w wieku 70 lat, 25 lat i 10 lat, to pierwsza można by uznać za zaginioną po upływie 5 lat od zaginięcia, drugą po upływie 10 lat, a trzecia po upływie 13 lat.

Drugą kategorię przesłanek uznania za zmarłego stanowią tzw. przesłanki szczególne. Dotyczą one sytuacji, kiedy zaginięcie nastąpiło w związku z katastrofą i gdzie stopień prawdopodobieństwa śmierci zaginionego jest bardzo wysoki. Art. 30 §1 kodeksu cywilnego wskazuje na dwie sytuacje, mianowicie zaginięcie w czasie podróży morskiej lub powietrznej.

Dodatkowa rozróżnia zaginięcie w związku z katastrofą oraz zaginięcie w związane z innym szczególnym zdarzeniem. W tym przypadku termin, jaki musi upłynąć do uznania za zmarłego to sześć miesięcy od katastrofy lub innego zdarzenia. Natomiast art. 30 § 2 kodeksu cywilnego ma zastosowanie, jeżeli nie można stwierdzić katastrofy statku lub okrętu.

Jednak w obecnych czasach w związku z rozwojem techniki zaginięcie statku i brak możliwości ustalenia, co się z nim stało jest raczej mało prawdopodobne, dlatego też w praktyce przepis ten ma znikome zastosowanie. Ww. przypadku termin po upływie, jakiego można żądać uznać osoby za zaginioną wynosi jeden roku liczony od dnia, w którym statek lub okręt miał przybyć do miejsca przeznaczenia, a jeżeli nie miał portu przeznaczenia z upływem dwóch lat, w którym była o nim ostatnia wiadomość.

Kolejne uregulowania znajdują się w art. 30 § 3 kodeksu cywilnego i dotyczą zaginięcia w związku z innym bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życie i innym niż podróż powietrzna lub morska. W takiej sytuacji przepisy przewidują roczny termin po upływie, które można żądać uznania osoby za zmarłą. Termin ten liczy się od dnia, w którym niebezpieczeństwo ustało albo według okoliczności powinno ustać. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego  przepis art. 30 § 3, kodeksu cywilnego jako wyjątek od zasady uznania za zmarłego wyrażonej w art. 29 § 1 zd. pierwsze, powinien być wykładany ściśle.

Dotyczy on tylko takich zdarzeń, których wystąpienie powoduje realne zagrożenie śmiercią, a mianowicie powodzi, trzęsienia ziemi, zejścia lawiny, pożaru, katastrofy budowlanej. Jednocześnie rozmiar tych zdarzeń musi powodować zagrożenie dla życia, a zaginiony musi zostać objęty bezpośrednim oddziaływaniem niebezpieczeństwa.

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

R. Olszewski, J. Tokarski i Wspólnicy

Kancelaria Prawnicza

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »