| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy urzędowe > Pozwy > Wnioski > Uznanie za zmarłego

Uznanie za zmarłego

Celem postępowania o uznanie za zmarłego jest usunięcie niepewności poprzez uznanie, że osoba zaginiona zmarła. Jak przebiega to postępowanie i kiedy zaginiony zostanie uznany za zmarłego?

Zasada to doznaje jednak pewnych wyjątków. Jeżeli zagoniony w chwili uznania za zmarłego ukończyłby 75 lat zaginiony, mógłby być uznany za zmarłego po upływie połowy tego terminu, a mianowicie po pięciu latach. Drugi wyjątek stanowi, iż uznanie za zmarłego nie może nastąpić przed końcem roku, w którym zaginiony ukończyłby lat dwadzieścia trzy.

Jeżeli tego samego roku z domu wyszłyby i zaginęły osoby w wieku 70 lat, 25 lat i 10 lat, to pierwsza można by uznać za zaginioną po upływie 5 lat od zaginięcia, drugą po upływie 10 lat, a trzecia po upływie 13 lat.

Drugą kategorię przesłanek uznania za zmarłego stanowią tzw. przesłanki szczególne. Dotyczą one sytuacji, kiedy zaginięcie nastąpiło w związku z katastrofą i gdzie stopień prawdopodobieństwa śmierci zaginionego jest bardzo wysoki. Art. 30 §1 kodeksu cywilnego wskazuje na dwie sytuacje, mianowicie zaginięcie w czasie podróży morskiej lub powietrznej.

Dodatkowa rozróżnia zaginięcie w związku z katastrofą oraz zaginięcie w związane z innym szczególnym zdarzeniem. W tym przypadku termin, jaki musi upłynąć do uznania za zmarłego to sześć miesięcy od katastrofy lub innego zdarzenia. Natomiast art. 30 § 2 kodeksu cywilnego ma zastosowanie, jeżeli nie można stwierdzić katastrofy statku lub okrętu.

Jednak w obecnych czasach w związku z rozwojem techniki zaginięcie statku i brak możliwości ustalenia, co się z nim stało jest raczej mało prawdopodobne, dlatego też w praktyce przepis ten ma znikome zastosowanie. Ww. przypadku termin po upływie, jakiego można żądać uznać osoby za zaginioną wynosi jeden roku liczony od dnia, w którym statek lub okręt miał przybyć do miejsca przeznaczenia, a jeżeli nie miał portu przeznaczenia z upływem dwóch lat, w którym była o nim ostatnia wiadomość.

Kolejne uregulowania znajdują się w art. 30 § 3 kodeksu cywilnego i dotyczą zaginięcia w związku z innym bezpośrednim niebezpieczeństwem dla życie i innym niż podróż powietrzna lub morska. W takiej sytuacji przepisy przewidują roczny termin po upływie, które można żądać uznania osoby za zmarłą. Termin ten liczy się od dnia, w którym niebezpieczeństwo ustało albo według okoliczności powinno ustać. Zgodnie z orzecznictwem Sądu Najwyższego  przepis art. 30 § 3, kodeksu cywilnego jako wyjątek od zasady uznania za zmarłego wyrażonej w art. 29 § 1 zd. pierwsze, powinien być wykładany ściśle.

Dotyczy on tylko takich zdarzeń, których wystąpienie powoduje realne zagrożenie śmiercią, a mianowicie powodzi, trzęsienia ziemi, zejścia lawiny, pożaru, katastrofy budowlanej. Jednocześnie rozmiar tych zdarzeń musi powodować zagrożenie dla życia, a zaginiony musi zostać objęty bezpośrednim oddziaływaniem niebezpieczeństwa.

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawna "Świeca i Wspólnicy"

Kancelaria Prawna „Świeca i Wspólnicy” Sp. k. jest podmiotem intensywnie rozwijającym się na polskim oraz międzynarodowym rynku usług prawnych. Wyróżnia się przede wszystkim postępowym działaniem, które ma na celu zapewnienie kompleksowego wsparcia prawnego oraz biznesowego zarówno dla przedsiębiorców, jak i klientów indywidualnych.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »