| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Konsument i umowy > Prawa konsumenta > Konsument w Święta > Zakup produktów żywnościowych - prawa konsumenta

Zakup produktów żywnościowych - prawa konsumenta

Przepisy odmiennie traktują obowiązki przedsiębiorców i uprawnienia konsumentów w odniesieniu do żywności w opakowaniach oraz produktów bez opakowań lub pakowanych w miejscu sprzedaży. Jak bezpiecznie robić zakupy świąteczne i nie tylko?

Każda informacja umieszczona czy to na opakowaniu żywności, czy to uwidoczniona przy artykule kupowanym na wagę ma swoje znaczenie. To właśnie na tej podstawie powinniśmy
się dowiedzieć co kupujemy i ile zapłacimy, ale nie tylko. Wszystkie wiadomości odnoszące się do produktów żywnościowych są przeznaczone dla nas, konsumentów i warto z nich świadomie korzystać. Powinniśmy pamiętać, że nie wszystkie są tak samo ważne, część z nich jest tylko pustym przekazem marketingowym, którego celem nierzadko jest ukrycie takich informacji o produkcie, które konsumenci postrzegają jako negatywne lub wywołanie wrażenia, że produkt należy do grupy bardziej cenionych, o lepszej jakości. Dlatego kupując artykuły spożywcze, zwłaszcza po raz pierwszy, zwracajmy uwagę na wszystkie dane, które podane są w oznakowaniu. Pamiętajmy, że informacje, które ma obowiązkowo podać przedsiębiorca nie są z reguły eksponowane na etykiecie, bywa, że pojawią się napisane małą czcionką, w jednym bloku tekstu, zamieszczane z tyłu lub na spodzie opakowania a w przypadku żywności sprzedawanej luzem – dane takie są czasem pomijane, co wystawia jak najgorsze świadectwo o sprzedawcy łamiącym przepisy i podstawowe prawo konsumenta – prawo do informacji o nabywanym produkcie.

Przepisy odmiennie traktują obowiązki przedsiębiorców i uprawnienia konsumentów w odniesieniu do żywności w opakowaniach oraz produktów bez opakowań lub pakowanych w miejscu sprzedaży.

I. ŻYWNOŚĆ W OPAKOWANIACH

Na każdym opakowanym środku spożywczym przeznaczonym dla konsumenta finalnego powinno znaleźć się, co najmniej sześć informacji:

1) NAZWA

Nazwa środka spożywczego powinna przede wszystkim odpowiadać jego składowi, a więc co zostało ujawnione w nazwie – powinno znaleźć się w opakowaniu.

Niektóre nazwy zarezerwowane są wyłącznie dla produktów szczegółowo zdefiniowanych w prawie żywnościowym np. masło (które może być wyprodukowane wyłącznie z tłuszczu
mlecznego), oliwa z oliwek z pierwszego tłoczenia (której nie można mieszać z oliwą o niższej jakości, o ile nie poinformuje się o tym konsumenta), czy miód (który powinien spełniać odpowiednie wymagania jakościowe).

W pozostałych przypadkach nazwa nadana środkowi spożywczemu powinna być nazwą zwyczajową lub opisową albo nazwą sposobu użycia, umożliwiającą konsumentowi odróżnienie danego środka spożywczego od innych produktów (np. pasta kanapkowa z łososiem).

Nazwa środka spożywczego nie może być zastąpiona przez znak towarowy, markę lub nazwę handlową (wymyśloną).

Nazwie powinny towarzyszyć dane odnośnie sposobu wytwarzania to jest, czy produkt jest głęboko mrożony, sproszkowany, liofilizowany, wędzony itp.

Zobacz również: Reklamacja - odpowiedzialność przedsiębiorcy wobec konsumenta

Warto pamiętać

Szczególnie uważajmy na określenia „o smaku …” pojawiające się w oznakowaniu.

Przykładowo, „jogurt o smaku malinowym” może nie zawierać malin, tylko ich aromat, ale już „jogurt malinowy” musi mieć maliny w ilości nadającej wyrobowi charakterystyczne cechy. Jeśli zatem kupujemy jogurt o smaku malinowym – pamiętajmy, że jego smak nadany został przede wszystkim przez aromat.

2) WYKAZ SKŁADNIKÓW

Wykaz składników dostarcza nie tylko informacji o surowcach użytych do produkcji.

Dowiemy się z niego również, którego składnika użyto więcej od innych, ponieważ wymienia się w nim składniki w porządku malejącym według masy.

Wykaz może być przydatny podczas dokonywania wyboru pomiędzy podobnymi produktami, np. śmietana może zawierać substancje dodatkowe bądź nie zawierać ich w ogóle, a w przypadku kiełbasy można sprawdzić, czy jest cielęco-wieprzowa czy wieprzowo-cielęca (w tym pierwszym przypadku powinno być w niej więcej cielęciny, w drugim – wieprzowiny).

Warto pamiętać

W sytuacji, gdy jeden ze składników jest podstawowy dla danego produktu (np. zawartość mięsa w wędlinie) - w oznakowaniu powinniśmy znaleźć informację o procentowej zawartości tego konkretnego składnika. Tak samo będzie, kiedy określony składnik wystąpi w nazwie środka spożywczego lub jego obecność jest podkreślona w oznakowaniu (np. dla produktu „kisiel z kawałkami owoców” należy wskazać zawartość owoców).

Zwróćmy na to uwagę, ponieważ dzięki temu zauważymy istotne różnice jakościowe między produktami, nawet noszącymi tę samą nazwę, np. zawartość mięsa w parówkach może wynosić od 20 do 90 proc.

3) TERMIN PRZYDATNOŚCI DO SPOŻYCIA (np. „należy spożyć do …”) i DATA MINIMALNEJ TRWAŁOSCI (np. „najlepiej spożyć przed …”),

Termin przydatności do spożycia żywności jest to termin, po upływie którego środek spożywczy traci przydatność do spożycia; termin ten jest podawany w przypadku środków
spożywczych nietrwałych mikrobiologicznie, łatwo psujących się. W oznakowaniu należy poprzedzić go określeniem „należy spożyć do…”. Najczęściej spotkać go można na nietrwałych i łatwo psujących się produktach, jak przetworach mięsnych, czy nabiale.

Data minimalnej trwałości, którą znajdziemy przykładowo na mleku UHT, majonezach, żywności w puszkach, bakaliach czy mrożonkach, wskazuje, do kiedy prawidłowo przechowywany środek spożywczy zachowuje swoje właściwości. W oznakowaniu podaje się ją poprzedzoną określeniem „najlepiej spożyć przed” jeżeli jest określona datą dzienną, albo wyrażeniem „najlepiej spożyć przed końcem” w innych przypadkach.

Warto pamiętać

Starajmy się kupować żywność nie w ostatnim dniu zadeklarowanego terminu przydatności do spożycia lub daty minimalnej trwałości, ale w taki sposób, aby termin lub data były jak
najdłuższe. Pamiętajmy, że ww. terminy trwałości przestają mieć znaczenie z chwilą kiedy otworzymy opakowanie – wówczas producent nie gwarantuje zachowania przez produkt deklarowanej jakości do końca wyznaczonego okresu.

4) OZNACZENIE PRODUCENTA lub innego podmiotu wprowadzającego produkt do obrotu,

5) OZNACZENIE PARTII PRODUKCYJNEJ

6) INFORMACJA O ZAWARTOŚCI NETTO

Warto pamiętać

Nie należy sugerować się wielkością opakowania, tylko czytać informację o zawartości netto produktu.

Zobacz również: Informacje na etykiecie produktu

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

AchieveGlobal

Firma szkoleniowa

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »