| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy karne > Prawo karne > Pokrzywdzony > Porzucenie jako przestępstwo przeciwko rodzinie i opiece

Porzucenie jako przestępstwo przeciwko rodzinie i opiece

Kto wbrew obowiązkowi troszczenia się o małoletniego poniżej lat 15 albo o osobę nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny osobę tę porzuca, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Jeżeli następstwem czynu jest śmierć osoby, sprawca podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8.

„Porzucenie” oznacza działanie polegające na opuszczeniu dziecka lub osoby nieporadnej, połączone z zaprzestaniem troszczenia się o nią, bez zapewnienia jej opieki ze strony innych osób. Do istoty „porzucenia” należy więc pozostawienie osoby, nad którą miała być roztoczona opieka, własnemu losowi, przy czym chodzi tu nie tylko o zaniechanie sprawowania opieki nad osobą małoletnią lub nieporadną, lecz także o uniemożliwienie takiej osobie udzielenia natychmiastowego wsparcia. Niekiedy będzie miał znaczenie również czas pozostawania bez opieki.

Zobacz również: Kiedy pokrzywdzony może wystąpić w sprawie w roli oskarżyciela?

Przestępstwo „porzucenia” można popełnić zarówno przez działanie (np. przeniesienie w inne miejsce i pozostawienie samej sobie), jak i przez zaniechanie (np. przez zwykłe opuszczenie i pozostawienie bez opieki).

Nie ma znaczenia czy osobie porzuconej grozi w ogóle jakieś niebezpieczeństwo. Przestępstwo jest ścigane z oskarżenia publicznego.

Przy przestępstwie „porzucenia” mamy do czynienia z pewnym kręgiem osób zobowiązanych do troszczenia się o małoletniego poniżej 15 roku życia lub osobą nieporadną. Obowiązek ten może wynikać z ustawy (np. obowiązki rodziców), orzeczenia sądu (np. opiekun), z umowy (np. wychowawca w szkole), z innych okoliczności faktycznych (np. pomoc sąsiada w opiece).

Jeżeli w trakcie porzucenia sprawca naraża podopiecznego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, to wówczas taki sprawca ponosi surowszą odpowiedzialność karną wyłącznie na podstawie art. 160 § 2 k.k., który brzmi: jeżeli na sprawcy ciąży obowiązek opieki nad osobą narażoną na niebezpieczeństwo, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5.

Jeśli porzucenie spowodowało skutki w postaci uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia wówczas może mieć zastosowanie kumulatywny zbieg przepisów z art. 156 k.k. i art. 157 k.k.

Zobacz również serwis: Dziecko i prawo

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Baccata Enterprise sp. z o.o.

Firma szkoleniowo-doradcza

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »