| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJA MOBILNA | PRACA W INFOR | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Prawo > Sprawy karne > Prawo karne > Przestępstwa skarbowe > Zatrzymanie w postępowaniu karnym skarbowym

Zatrzymanie w postępowaniu karnym skarbowym

Zatrzymanie stanowi jeden z środków przymusu procesowego uregulowanego w kodeksie postępowania karnego. Jego celem jest zabezpieczenie prawidłowego toku postępowania poprzez ograniczenie prawa do wolności i nietykalności osobistej.

W razie uznania bezzasadności lub nielegalności zatrzymania sąd zarządza natychmiastowe zwolnienie zatrzymanego. W wypadku stwierdzenia bezzasadności, nielegalności lub nieprawidłowości zatrzymania sąd zawiadamia o tym prokuratora i organ przełożony nad organem, który dokonał zatrzymania.  W razie jednoczesnego złożenia zażaleń na zatrzymanie i tymczasowe aresztowanie można rozpoznać je łącznie. Na postanowienie sądu rozpoznającego zażalenie środek odwoławczy nie przysługuje.

Umożliwienie nawiązania zatrzymanemu kontaktu z adwokatem jest jego uprawnieniem bezwzględnie obowiązującym, z którego skorzystania nie można mu odmówić w żadnej sytuacji.

Tak więc zawsze funkcjonariusz dokonujący zatrzymania umożliwia zatrzymanemu kontakt z adwokatem na żądanie tego zatrzymanego. Obowiązkiem  zatrzymanego jest natomiast wskazanie danych personalnych adwokata. Żądanie zatrzymanego skontaktowania z jakimkolwiek adwokatem nie jest więc samo w sobie skuteczne.
W przypadku powzięcia przez funkcjonariusza jakichkolwiek wątpliwości co do tego, czy wskazana przez zatrzymanego osoba jest rzeczywiście adwokatem, organ sprawdza prawdziwość danych w tym zakresie, a następnie po ich potwierdzeniu umożliwia zatrzymanemu kontakt z osobą będącą adwokatem w dostępnej formie np.  telefonicznie lub za pomocą faksu.

Zatrzymany może również żądać bezpośredniej rozmowy z adwokatem, jednakże zatrzymujący może zastrzec, że będzie podczas niej obecny. Decyzja w tym zakresie jest niezaskarżalna.
Należy podkreślić, że kontakt z adwokatem nie jest oznacza powierzenia mu funkcji obrońcy. Obrońcę może posiadać jedynie podejrzany. Dlatego do czasu postawienia ewentualnych zarzutów, adwokat wypełnia rolę pełnomocnika osoby zatrzymanej.

Niezwłocznie po zatrzymaniu osoby podejrzanej należy przystąpić do zebrania niezbędnych danych, a także o zatrzymaniu zawiadomić prokuratora. W razie istnienia podstaw dla stosowania nie izolacyjnych środków zapobiegawczych albo tymczasowego aresztowania, należy wystąpić do prokuratora w sprawie zastosowania takiego środka bądź skierowania do sądu wniosku o tymczasowe aresztowanie.

Zobacz również: Bezpłatny wzór zażalenia na postanowienie w przedmiocie tymczasowego aresztowania

Zatrzymanego należy natychmiast zwolnić:

1. gdy ustanie przyczyna zatrzymania
2. jeżeli w ciągu 48 godzin od chwili zatrzymania przez uprawniony organ nie zostanie on przekazany do dyspozycji sądu wraz z wnioskiem o zastosowanie tymczasowego aresztowania
3. na polecenie sądu lub prokuratora.

Zatrzymanego należy zwolnić, jeżeli w ciągu 24 godzin od przekazania go do dyspozycji sądu nie doręczono mu postanowienia o zastosowaniu wobec niego tymczasowego aresztowania. 
tak więc maksymalny łączny termin zatrzymania nie może przekroczyć 72 godzin. Trzeba jednak zwrócić uwagę na to, że okres zatrzymania niesądowego nie może przekroczyć 48 godzin przez zaś okres zatrzymania sądowego 24 godzin, chociażby zatrzymanie niesądowe trwało krócej niż 48 godzin. Czas zatrzymania liczy się od chwili faktycznego pozbawienia wolności, nawet jeżeli informacja o zatrzymaniu została przekazana osobie zatrzymanej z opóźnieniem.

Ponowne zatrzymanie osoby podejrzanej na podstawie tych samych faktów i dowodów jest niedopuszczalne.

Zobacz również: Obrońca w postępowaniu karnym skarbowym

reklama

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Dariusz Dwojewski

Prawnik, specjalista z zakresu prawa pracy i prawa oświatowego

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »