reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr NK.II.AM5.0911-48/10 Wojewody Dolnośląskiego

z dnia 29 września 2010r.

stwierdzające nieważność § 5 ust. 1 lit. c załącznika Nr 1 do uchwały Nr 230/XLV/2010 Rady Miejskiej w Piławie Górnej z dnia 25 sierpnia 2010 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu konsultowania z radami działalności pożytku publicznego lub z organizacjami pozarządowymi i podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, projektów aktów prawa miejscowego w dziedzinach dotyczących działalności statutowej tych organizacji

Działajac na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity: Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.)

stwierdzam nieważność

§ 5 ust. 1 lit. c załącznika Nr 1 do uchwały Nr 230/XLV/2010 Rady Miejskiej w Piławie Górnej z dnia 25 sierpnia 2010 r. w sprawie określenia szczegółowego sposobu konsultowania z radami działalności pożytku publicznego lub z organizacjami pozarządowymi i podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, projektów aktów prawa miejscowego w dziedzinach dotyczących działalności statutowej tych organizacji.

UZASADNIENIE

Rada Miejska w Piławie Górnej podjęła na sesji w dniu 25 sierpnia 2010 r. między innymi uchwałę Nr 230/XLV/2010 w sprawie określenia szczegółowego sposobu konsultowania z radami działalności pożytku publicznego lub z organizacjami pozarządowymi i podmiotami, o których mowa w art. 3 ust. 3 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, projektów aktów prawa miejscowego w dziedzinach dotyczących działalności statutowej tych organizacji.

Przedmiotowa uchwała wpłynęła do organu nadzoru w dniu 1 września 2010 r.

W toku badania legalności uchwały organ nadzoru stwierdził, iż § 5 ust. 1 lit. c załącznika Nr 1 do uchwały istotnie narusza art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2003 r. Nr 96, poz. 873 ze zm.) oraz art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 roku (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483 ze zm.).

W podstawie prawnej przedmiotowej uchwały, Rada Miejska w Piławie Górnej powołała się na art. 5 ust. 5 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie zgodnie, z którym: "Organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego określa, w drodze uchwały, szczegółowy sposób konsultowania z radami działalności pożytku publicznego lub organizacjami pozarządowymi i podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 projektów aktów prawa miejscowego w dziedzinach dotyczących działalności statutowej tych organizacji.".

Rada Miejska w § 5 ust. 1 załącznika Nr 1 do przedmiotowej uchwały postanowiła, iż:

"Konsultacje mogą być prowadzone z wykorzystaniem co najmniej jednej z niżej podanych form:

a) otwarte spotkanie z przedstawicielami organizacji pozarządowych,

b) formularz, który można pobrać bezpośrednio w Urzędzie Miasta lub ze strony internetowej Urzędu Miasta,

c) w inny dostępny sposób.".

Tymczasem ustawodawca w ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie zobowiązał organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego w art. 5 ust. 5 tejże ustawy do określenia szczegółowego sposobu konsultowania z organizacjami pozarządowymi lub z radami pożytku publicznego projekty aktów prawa miejscowego w dziedzinach dotyczących działalności statutowej organizacji.

W ocenie organy nadzoru, nie można uznać zapisu § 5 ust. 1 lit. c załącznika Nr 1 do przedmiotowej uchwały jako realizacji kompetencji wynikającej z art. 5 ust. 5 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Rada Miejska w § 5 ust. 1 załącznika Nr 1 do przedmiotowej uchwały wskazuje bowiem formy w oparciu, o które mogą być prowadzone konsultacje projektów aktów prawa miejscowego z radami działalności pożytku publicznego lub organizacjami pozarządowymi i podmiotami wymienionymi w art. 3 ust. 3 ustawie o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, a jednocześnie określa w ust. 1 lit. c tegoż przepisu, iż konsultacje te mogą być prowadzone w inne dostępne sposoby. Zdaniem organu nadzoru kwestionowany zapis nie jest dookreśleniem formy szczegółowego sposobu konsultowania projektów aktów prawa miejscowego, nie jest realizacją kompetencji wynikającej z art. 5 ust. 5 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Intencją ustawodawcy było bowiem upoważnienie organu stanowiącego gminy do określenia konkretnych form konsultowania projektów aktów prawa miejscowego, sformułowanie ich w sposób nie budzący wątpliwości.

W świetle art. 2 Konstytucji RP Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Pochodną zasady demokratycznego państwa prawnego jest art. 7 Ustawy zasadniczej, zgodnie z którym organy władzy publicznej działają w granicach i na podstawie prawa. Oznacza to, iż każde działanie organu władzy, w tym także rady miejskiej, musi mieć oparcie w obowiązującym prawie. W świetle natomiast art. 94 Konstytucji RP akty prawa miejscowego podejmowane są w oparciu o wyraźne upoważnienie ustawowe.

Podejmując akty prawa miejscowego w oparciu o normę ustawową, organ stanowiący musi ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu. Odstąpienie od tej zasady narusza związek formalny i materialny pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą, co z reguły stanowi istotne naruszenie prawa. Zarówno w doktrynie, jak również w orzecznictwie ugruntował się pogląd dotyczący dyrektyw wykładni norm o charakterze kompetencyjnym. Naczelną zasadą prawa administracyjnego jest zakaz domniemania kompetencji. Ponadto należy podkreślić, iż normy kompetencyjne powinny być interpretowane w sposób ścisły, literalny. Jednocześnie zakazuje się dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii. Na szczególną uwagę zasługuje tu wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 czerwca 2000 r. (K25/99, OTK 2000/5/141): "Stosując przy interpretacji art. 87 ust. 1 i art. 92 ust. 1 Konstytucji, odnoszących się do źródeł prawa, takie zasady przyjęte w polskim systemie prawnym jak: zakaz domniemania kompetencji prawodawczych, zakaz wykładni rozszerzającej kompetencje prawodawcze oraz zasadę głoszącą, że wyznaczenie jakiemuś organowi określonych zadań nie jest równoznaczne z udzieleniem mu kompetencji do ustanawiania aktów normatywnych służących realizowaniu tych zadań (...)".

Powszechnie obowiązujący charakter zawartych w przedmiotowej uchwale norm zobowiązuje do formułowania ich jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego, precyzyjnie i kompleksowo realizujących delegację ustawową wynikającą z art. 5 ust. 5 ustawy o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. Stanowione przez organy jednostek samorządu terytorialnego akty prawa miejscowego winny bowiem regulować kwestie wynikające z delegacji ustawowej w taki sposób, by przyjęte w oparciu o nią normy uzupełniały, wydane przez inne podmioty, przepisy powszechnie obowiązujące kształtujące prawa i obowiązki ich adresatów, nie były określane w sposób dorozumiany ani domniemany. Ustawodawca, formułując określoną delegację do wydania aktu wykonawczego, przekazuje upoważnienie do uregulowania wyłącznie kwestii nie objętych dotąd żadną normą o charakterze powszechnie obowiązującym w celu ukształtowania stanu prawnego uwzględniającego m.in. specyfikę, możliwości i potrzeby środowiska, do którego właściwy akt wykonawczy jest skierowany. Zatem organ stanowiący gminy wykonujący kompetencję prawodawczą zawartą w upoważnieniu ustawowym jest obowiązany działać ściśle w granicach tego upoważnienia.

W myśl powyższego, zdaniem organu nadzoru, regulacja § 5 ust. 1 lit. c załącznika Nr 1 do przedmiotowej uchwały narusza prawo w sposób istotny, co skutkuje stwierdzeniem jej nieważności.

Biorąc powyższe pod uwagę orzeczono jak w sentencji.

Od niniejszego rozstrzygnięcia przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Organu Nadzoru - Wojewody Dolnośląskiego w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.

Zgodnie z art. 92 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu gminy wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.

Wojewoda Dolnośląski


Rafał Jurkowlaniec

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Dorota Echaust-Przybytniak

Deputy Legal Director, RK RODO

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama