| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Uchwała nr XXVIII/510/12 Sejmiku Województwa Łódzkiego

z dnia 28 sierpnia 2012r.

w sprawie Przedborskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu

Na podstawie art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (t.j.: Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1590, z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 153, poz. 1271, Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1206, Nr 167, poz. 1759, z 2006 r. Nr 26, poz. 875, Nr 227, poz. 1658, z 2007 r. Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111, Nr 216, poz. 1370, Nr 223, poz. 1458, z 2009 r., Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz.142 i 146, Nr 40, poz. 230, Nr 106, poz. 675, z 2011 r. Nr 21, poz.113, Nr 149, poz. 887, Nr 217, poz. 1281) oraz art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (t.j.: Dz. U. z 2009 r. Nr 151, poz. 1220, Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 76, poz. 489, Nr 119, poz. 804, z 2011 r. Nr 34, poz. 170, Nr 94, poz. 549, Nr 208, poz. 1241, Nr 224, poz. 1337), Sejmik Województwa Łódzkiego uchwala, co następuje:

§ 1. 1. Przedborski Obszar Chronionego Krajobrazu 1) , zwany dalej "Obszarem", obejmuje tereny chronione ze względu na wyróżniający się krajobraz o zróżnicowanych ekosystemach, wartościowe ze względu na możliwość zaspokajania potrzeb związanych z turystyką i wypoczynkiem, a także pełnioną funkcję korytarzy ekologicznych.

2. Obszar, o całkowitej powierzchni 5 417 ha położony jest w powiecie radomszczańskim, na terenie gmin: Masłowice, Przedbórz, Wielgomłyny, Żytno.

3. Opis granic Obszaru określa Załącznik Nr 1 do Uchwały.

4. Przebieg granicy Obszaru określono na mapie, stanowiącej Załącznik Nr 2 do Uchwały.

§ 2. 1. Na Obszarze wprowadza ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów, w celu zachowania ich trwałości oraz zachowania różnorodności biologicznej:

1) ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów leśnych obejmują:

a) utrzymanie ciągłości i trwałości ekosystemów leśnych oraz sprzyjanie tworzeniu zwartych kompleksów leśnych,

b) zachowanie i odtwarzanie stref ekotonowych, celem zwiększania różnorodności biologicznej,

c) zalesianie i zadrzewianie gruntów mało przydatnych do produkcji rolnej i nieprzeznaczonych na inne cele, z wyłączeniem terenów, na których występują nieleśne siedliska przyrodnicze podlegające ochronie, siedliska gatunków roślin, grzybów i zwierząt związanych z ekosystemami nieleśnymi, a także miejsca pełniące funkcje punktów i ciągów widokowych o dużych wartościach krajobrazowych,

d) zachowanie śródleśnych cieków, mokradeł, polan, torfowisk, wrzosowisk oraz muraw kserotermicznych i napiaskowych,

e) pozostawianie drzew o charakterze pomnikowym, drzew dziuplastych, części drzew obumarłych, aż do ich całkowitego rozkładu,

f) wykorzystanie lasów dla celów rekreacyjno-krajoznawczych i edukacyjnych w oparciu o wyznaczone szlaki turystyczne oraz istniejące i nowe ścieżki edukacyjno-przyrodnicze, wyposażone w elementy infrastruktury i edukacyjnej zharmonizowanej z otoczeniem,

g) utrzymanie leśnych korytarzy ekologicznych ze szczególnym uwzględnieniem możliwości migracji dużych ssaków,

h) zachowanie siedlisk chronionych i zagrożonych gatunków roślin, zwierząt i grzybów,

i) utrzymanie odpowiedniego poziomu wód gruntowych dla zachowania siedlisk wilgotnych i bagiennych.

2) ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów nieleśnych obejmują:

a) ochronę zieleni wiejskiej: zadrzewień, zakrzewień, parków wiejskich oraz utrzymanie zróżnicowanego krajobrazu rolniczego poprzez ochronę istniejących zadrzewień i zakrzewień śródpolnych i przydrożnych,

b) utrzymanie trwałych użytków zielonych,

c) zachowanie śródpolnych torfowisk, bagien, oczek wodnych, obszarów wodno-błotnych, wraz z pasem roślinności stanowiącej ich obudowę biologiczną oraz obszarów źródliskowych cieków,

d) zachowanie siedlisk chronionych i zagrożonych gatunków roślin, zwierząt i grzybów,

e) prowadzenie zabiegów agrotechnicznych z uwzględnieniem wymogów zbiorowisk roślinnych i zasiedlających je organizmów zwierzęcych, zwłaszcza ptaków (odpowiednie terminy, częstość i techniki koszenia),

f) utrzymywanie poziomu wód gruntowych odpowiedniego dla zachowania bioróżnorodności,

g) zachowanie i odtwarzanie korytarzy ekologicznych.

3) ustalenia dotyczące czynnej ochrony ekosystemów wodnych obejmują:

a) zachowanie naturalnych zbiorników wód powierzchniowych, oczek wodnych, starorzeczy oraz obszarów źródliskowych cieków wraz z ich naturalną obudową biologiczną,

b) utrzymanie stref buforowych wzdłuż cieków wodnych oraz zbiorników wodnych w postaci pasów szuwarów, zakrzewień i zadrzewień, jako naturalnej obudowy biologicznej, celem ograniczenia spływu substancji biogennych z pól uprawnych,

c) prowadzenie prac regulacyjnych rzek tylko w zakresie niezbędnym dla rzeczywistej ochrony przeciwpowodziowej i w oparciu o zasady dobrej praktyki utrzymania rzek,

d) zachowanie korytarzy ekologicznych opartych o ekosystemy wodne, celem zachowania dróg migracji organizmów,

e) zachowanie siedlisk chronionych i zagrożonych gatunków roślin, zwierząt i grzybów,

f) zwiększanie retencji wodnej, odtwarzania funkcji obszarów źródliskowych o dużych zdolnościach retencyjnych.

§ 3. 1. Na Obszarze wprowadza następujące zakazy:

1) zabijania dziko występujących zwierząt, niszczenia ich nor, legowisk, innych schronień i miejsc rozrodu oraz tarlisk, złożonej ikry, z wyjątkiem amatorskiego połowu ryb oraz wykonywania czynności związanych z racjonalną gospodarką rolną, leśną, rybacką i łowiecką,

2) realizacji przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

3) likwidowania i niszczenia zadrzewień śródpolnych, przydrożnych i nadwodnych, jeżeli nie wynikają one z potrzeby ochrony przeciwpowodziowej i zapewnienia bezpieczeństwa ruchu drogowego lub wodnego lub budowy, odbudowy, utrzymania, remontów lub naprawy urządzeń wodnych,

4) wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu, oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu,

5) wykonywania prac ziemnych trwale zniekształcających rzeźbę terenu, z wyjątkiem prac związanych z zabezpieczeniem przeciwsztormowym, przeciwpowodziowym lub przeciwosuwiskowym lub utrzymaniem, budową, odbudową, naprawą lub remontem urządzeń wodnych,

6) dokonywania zmian stosunków wodnych, jeżeli służą innym celom niż ochrona przyrody lub zrównoważone wykorzystanie użytków rolnych i leśnych oraz racjonalną gospodarką wodną lub rybacką,

7) likwidowania naturalnych zbiorników wodnych, starorzeczy i obszarów wodno-błotnych.

2. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 3, nie dotyczy prac wykonywanych na potrzeby ochrony przyrody.

3. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i pkt 5 nie dotyczy terenów, dla których udzielono koncesji na wydobywanie kopalin przed dniem wejścia w życie niniejszej uchwały.

4. Zakaz, o którym mowa w ust. 1 pkt 4 i pkt 5 nie dotyczy:

1) terenów przeznaczonych na cele wydobywania skał i minerałów w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego lub studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, obowiązujących w dniu wejścia w życie niniejszej uchwały,

2) terenów przeznaczonych na cele wydobywania skał i minerałów w uchwalonych po dniu wejścia w życie niniejszej uchwały miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego lub studiach uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin, dla których przeprowadzona procedura strategicznej oceny oddziaływania na środowisko wykazała brak niekorzystnego wpływu na przyrodę Obszaru.

5. Zakazy, o których mowa w ust. 1 pkt 3, pkt 5 i pkt 6 nie dotyczą wykonywania koniecznych prac bezpośrednio związanych z robotami budowlanymi dopuszczonymi do realizacji na Obszarze przez właściwe organy na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.):

1) na terenach przeznaczonych pod zabudowę w obowiązujących planach zagospodarowania przestrzennego,

2) poprzedzonymi ostatecznymi decyzjami o warunkach zabudowy.

§ 4. Nadzór nad Obszarem powierza Marszałkowi Województwa Łódzkiego.

§ 5. Wykonanie Uchwały powierza Zarządowi Województwa Łódzkiego.

§ 6. Traci moc Rozdział VI Rozporządzenia Wojewody Łódzkiego Nr 9/2002 z dnia 9 lipca 2002 r. w sprawie określenia granic Przedborskiego Parku Krajobrazowego i ustanowienia planu ochrony Przedborskiego Parku Krajobrazowego w województwie łódzkim oraz wyznaczenia Przedborskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu wraz z Załącznikiem Nr 2 do rozporządzenia.

§ 7. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Łódzkiego.

Przewodniczący Sejmiku


Marek Mazur

1) Niniejsza uchwała poprzedzona była rozporządzeniem Nr 4/98 Wojewody Piotrkowskiego z dnia 30 czerwca 1998 r. w sprawie utworzenia Przedborskiego Parku Krajobrazowego (Dz.Urz. Woj. Piotrkowskiego Nr 11, poz. 128) oraz rozporządzeniem Nr 9/2002 Wojewody Łódzkiego z dnia 9 lipca 2002 r. w sprawie określenia granic Przedborskiego Parku Krajobrazowego i ustanowienia planu ochrony Przedborskiego Parku Krajobrazowego w województwie łódzkim oraz wyznaczenia Przedborskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu.


Załącznik Nr 1 do Uchwały Nr XXVIII/510/12.
Sejmiku Województwa Łódzkiego
z dnia 28 sierpnia 2012 r.

Opis przebiegu granic Przedborskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu

Od strony południowej granica Przedborskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu, na terenie województwa łódzkiego, biegnie od styku granic województw łódzkiego i świętokrzyskiego na rzece Pilicy i drogami polnymi, na południe od wsi Sudzinek, dochodzi do jej zabudowy, którą mija po stronie wschodniej. Następnie biegnie w kierunku północnym drogą do wsi Sudzin i skręcając we wsi biegnie dalej w kierunku zachodnio-północnym, mijając po drodze wieś Folwark i dochodzi do wsi Wola Życińska, którą mija po stronie zachodniej. Drogą leśną, w kierunku północno-wschodnim, dochodzi do wsi Krzętów i przechodząć przez jej zabudowę skręca przez tereny leśne, w kierunku północno-zachodnim, do zabudowy wsi Rudka, obejmuje jej zabudowę i drogą przez tereny polne i leśne dochodzi do wsi Pratkowice. W kierunku północnym, drogą przez tereny leśne, dochodzi do wsi Łączkowice i dalej do wsi Sahara. W odległości około 300 m od granicy miasta Przeborza zmienia kierunek na wschodni biegnąc przez pola i przekraczając rzekę Pilicę dochodzi do drogi Przedbórz-Kluczewsko. Zmienia kierunek na północno-wschodni i biegnie w linii projektowanej obwodnicy miasta Przedborza i dochodzi do drogi krajowej nr 42. Biegnąc nią w kierunku wschodnim dochodzi do granicy Przedborskiego Parku Krajobrazowego. Następnie biegnie granicą Przedborskiego Parku Krajobrazowego i granicą województw łódzkiego ze świętokrzyskim dochodzi do rzeki Pilicy. Biegnie w kierunku południowym korytem rzeki Pilicy, która stanowi granicę województw łódzkiego ze świętokrzyskim, aż do punktu wyjściowego na rzece Pilicy, na południe od wsi Sudzinek. W rejonie wsi Stanisławów i Piskorzeniec, do Przedborskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu należy wyodrębiony teren, którego granice wyznaczają od strony północnej i wschodniej - granica województw łódzkiego i świętokrzyskiego, a od strony południowej, wschodniej i zachodniej, granice Przedborskiego Parku Krajobrazowego.


Załącznik Nr 2 do Uchwały Nr XXVIII/510/12
Sejmiku Województwa Łódzkiego
z dnia 28 sierpnia 2012 r.

Przebieg granic Przedborskiego Obszaru Chronionego Krajobrazu

infoRgrafika

infoRgrafika

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Artykuł Partnerski

Eksperci portalu infor.pl

SMM Legal

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »