| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Uchwała nr 28.280.2015 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie

z dnia 29 grudnia 2015r.

w sprawie orzeczenia nieważności w części uchwały Nr XII.95.2015 Rady Gminy i Miasta w Przysusze z dnia 3 grudnia 2015 roku w sprawie opłaty targowej

Na podstawie art. 91 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2015 r., poz. 1515.), w związku z art. 11 ust. 1 pkt. 5 oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992r o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz.U. z 2012 r., poz. 1113 ) - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności uchwały Nr XII.95.2015 Rady Gminy i Miasta w Przysusze z dnia 3 grudnia 2015 roku w sprawie opłaty targowej w części, a mianowicie § 3 ust. 1 w zakresie słów "…i inne przedmioty i pojazdy,…", a także § 4 ust. 1 w zakresie słów "…i inne przedmioty i pojazdy,…" oraz § 7 z powodu istotnego naruszenia art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 849 ze zm.) w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U z 2015 r., poz. 1045) i art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

§ 2. Na niniejszą uchwałę Gminie i Miastu Przysucha przysługuje prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od daty jej doręczenia za pośrednictwem Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie.


Uzasadnienie

W dniu 11 grudnia 2015 roku do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie wpłynęła uchwała Nr XII.95.2015 Rady Gminy i Miasta w Przysusze z dnia 3 grudnia 2015 roku w sprawie opłaty targowej. Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, przedmiotowa uchwała podlega nadzorowi Izby.

Badając ww. uchwałę Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie ustaliło, co następuje:

Rada Gminy i Miasta w Przysusze jako podstawę prawną podjęcia ww. uchwały wskazała między innymi art. 15 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 25 czerwca 2015 r o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw i art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, dające radzie uprawnienie do wprowadzenia opłaty targowej, określenia w drodze uchwały zasady ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej.

W § 1 badanej Uchwały Rada Gminy i Miasta w Przysusze zgodnie z nowym brzmieniem ustawy, obowiązującym od 1 stycznia 2016 r. wprowadziła na terenie Gminy i Miasta Przysucha opłatę targową.

W § 3 i § 4 określiła dzienne stawki opłaty targowej obowiązujące na Targowisku Miejskim i poza Targowiskiem Miejskim postanawiając, że wynosi ona na Targowisku Miejskim "od 1 m2 całkowitej powierzchni zajętej przy sprzedaży z własnego stoiska (namiot, stół oraz ustawione obok skrzynki, pudła, kosze itp.), łącznie z miejscami, na których ustawione są towary i inne przedmioty i pojazdy, zajmujące stanowisko targowe - 0,80 zł (§ 3 ust.1) i poza Targowiskiem Miejskim 5,00 zł, nie mniej niż 25,00 zł od stanowiska (§4 ust.1).

Nie kwestionując tego uprawnienia Rady do zróżnicowania stawek opłaty targowej w zależności od miejsca sprzedaży potwierdzone orzecznictwem sądowym Kolegium zwróciło uwagę, że ustalając powierzchnię od której zależy wielkość opłaty w obydwu tych przypadkach uzależniła ją od przedmiotów nie będących towarami oraz samochodów z których nie dokonuje się sprzedaży, ponieważ przy sprzedaży z samochodu Rada określiła oddzielne stawki (§ 3 ust. 3 i 4 i § 4 ust. 3 i 4).

W związku z powyższym Kolegium zważyło co następuje:

Uzależnienie wielkości opłaty od zajętej powierzchni przez samochód, z którego nie dokonuje się sprzedaży jest tożsame z opłatą za korzystanie z urządzeń i usług targowych, którą pobiera się na podstawie regulaminu targowiska lub z opłatą za parkowanie, którą pobiera się na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 r o drogach publicznych (Dz.U z 2015 r, poz.460 ze zm.). Natomiast nie może być elementem podstawy ustalania opłaty targowej.

Art. 15 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi, że opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej dokonujących sprzedaży, a z brzmienia art. 15 ust. 2 wynika, że opłacie targowej podlega sprzedaż.

Nie można więc uzależniać wysokości opłaty targowej od przedmiotów niebędących towarami i samochodów z których nie dokonuje się sprzedaży.

W związku z powyższym Kolegium stwierdziło, że wymienione zapisy naruszają rażąco wskazane przepisy ustawy.

Ponadto Kolegium stwierdziło, że Rada Gminy i Miasta w Przysusze w § 2 ust. 3 zarządziła pobór opłaty targowej w drodze inkasa.

W § 7 ust. 1 badanej uchwały postanowiono, że pobór opłaty targowej powierza się gminnej jednostce budżetowej- Przysuskiej Służbie Komunalnej w Przysusze.

Z zapisu tego można wnioskować że Rada Gminy i Miasta w Przysusze wyznaczyła inkasenta do poboru opłaty targowej Przysuską Służbę Komunalną. Tymczasem w dalszej regulacji w ust. 2 postanowiono, że opłata targowa podlega uiszczeniu do rąk pracowników - inkasentów zatrudnionych przez Przysuską Służbę Komunalną.

W związku z powyższym powstaje wątpliwość czy inkasentem jest ww. jednostka budżetowa czy inkasentami są jej pracownicy? Dlatego obydwa te zapisy należy uznać za sprzeczne ze sobą.

Określając jako inkasentów pracowników zatrudnionych przez Przysuską Służbę Komunalną, czyli osoby fizyczne Rada naruszyła ponadto art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, gdyż zgodnie z utrwalonym orzecznictwem inkasent powinien być w taki sposób określony, żeby można było go jednoznacznie zidentyfikować. W przypadku osób fizycznych powinny być podane imiona i nazwiska. Z treści podjętej uchwały nie wynika kto faktycznie jest inkasentem, bowiem brak w nim określenia cech pozwalających na jego dostateczne zindywidualizowanie (patrz: wyrok z dnia 5 marca 2015 r WSA w Olsztynie - syg. akt II SA/Ol 79/15).

Ponadto Rada Gminy i Miasta w Przysusze uchybiła art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie regulując kwestii wynagrodzenia dla inkasentów.

Gdyby inkasentem tym miała być gminna jednostka budżetowa Rada powinna określić, że jednostka ta nie będzie pobierała wynagrodzenia.

W związku z powyższym Kolegium orzekło jak w sentencji uchwały.

Przewodniczący


Wojciech Tarnowski

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Artykuł partnerski

Eksperci portalu infor.pl

Tobolewscy Kancelaria Doradztwa Biznesowego

Kredyty inwestycyjne, kredyt deweloperski, kredyt obrotowy, restrukturyzacja zadłużenia

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »