| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Uchwała nr 28.288.2015 Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie

z dnia 29 grudnia 2015r.

w sprawie orzeczenia nieważności Uchwały Nr 232/2015 Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 30 listopada 2015r. w sprawie wprowadzenia opłaty targowej, ustalenia wysokości stawek opłaty targowej oraz sposobu poboru i wynagrodzenia za jej pobór

Na podstawie art. 91 ust. 1, ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2015 r., poz. 1515), w związku z art. 11 ust. 1 pkt 5 oraz art. 18 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 października 1992 r. o regionalnych izbach obrachunkowych (Dz. U. z 2012 r. poz. 1113) - Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie uchwala, co następuje:

§ 1. Orzeka o nieważności Uchwały Nr 232/2015 Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 30 listopada 2015r. w sprawie wprowadzenia opłaty targowej, ustalenia wysokości stawek opłaty targowej oraz sposobu poboru i wynagrodzenia za jej pobór, z powodu istotnego naruszenia art. 19 pkt 1 lit. a. ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (tj. Dz. U. 2014 poz. 849 ze zm.) w związku z art. 15 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu nadanym art. 9 pkt 10 ustawy z dnia 25 czerwca 2015r., o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 1045) i z art. 15 ust. 2 ustawy oraz art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w związku z art. 9 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r., Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.).

§ 2. Na niniejszą uchwałę przysługuje Gminie prawo wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od jej doręczenia, za pośrednictwem Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie.


Uzasadnienie

Uchwała Nr 232/2015 Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 30 listopada 2015r. w sprawie wprowadzenia opłaty targowej, ustalenia wysokości stawek opłaty targowej oraz sposobu poboru i wynagrodzenia za jej pobór, wpłynęła do Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie w dniu 3 grudnia 2015r. Stosownie do art. 11 ust. 1 pkt 5 cyt. ustawy o regionalnych izbach obrachunkowych, przedmiotowa uchwała podlega nadzorowi Izby.

W wyniku badania przedmiotowej uchwały ustalono, co następuje:

W § 1 została zamieszczona - Tabela dziennych stawek opłaty targowej. Stawki dotyczą sprzedaży dokonywanej na targowiskach wyznaczonych odrębną uchwałą oraz sprzedaży dokonywanej w miejscach niewyznaczonych odrębną uchwałą. Zgodnie z przywołanym w podstawie prawnej badanej uchwały art. 15 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych w brzmieniu nadanym art. 9 pkt 10 ustawy z dnia 25 czerwca 2015r., o zmianie ustawy o samorządzie gminnym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2015r., poz. 1045), który wejdzie w życie z dniem 1 stycznia 2016 roku - opłatę targową pobiera się od osób prawnych oraz jednostek nie mających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. Termin "targowisko", ma podstawowe znaczenie dla możliwości pobierania opłaty targowej. Zgodnie z art. 15 ust 2 wyżej cyt. ustawy - targowiskami są wszelkie miejsca, w których jest prowadzona sprzedaż. Jednocześnie z art. 19 ust. 1 ustawy, wynika uprawnienie gminy do określania a tym samym różnicowania stawek opłaty dla poszczególnych targowisk. Stanowisko takie wyrażane jest w dominującej linii orzeczniczej sądów administracyjnych (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2015r., - sygn. akt II FSK 984/13). W myśl przywołanego wyroku "w ramach granic wyznaczonych przez art. 15 oraz art. 19 pkt 1 lit. a, gminy mają swobodę ustalania obciążeń podatkowych i mogą realizować własną politykę lokalną w tym zakresie". Zatem aby zrealizować określone cele publiczne, dopuszczalne jest także różnicowanie obciążeń z tytułu opłaty targowej. Przytoczone przepisy nie wskazują jednakże na kompetencje rady do wyznaczania targowisk odrębną uchwałą. Dokonując powyższego, Rada przekroczyła w sposób istotny delegacje ustawowe wynikające z wymienionych wyżej przepisów. Zgodnie z ukształtowanym orzecznictwem, wprowadzenie do aktów prawa miejscowego, regulacji wychodzących poza zakres upoważnienia ustawowego, należy traktować jako istotne naruszenie prawa (wyrok WSA w Gliwicach z dnia 27.01.2009r. - IV SA/G/738/08).

W związku z tym, zapisy przedmiotowej uchwały zamieszczone w §1 o treści - "Sprzedaż dokonywana na targowiskach wyznaczonych odrębną uchwałą" i "Sprzedaż dokonywana w miejscach niewyznaczonych odrębną uchwałą" pozostają w sprzeczności z wyżej wymienionymi przepisami, stanowiącymi podstawę prawną do podjęcia przedmiotowej uchwały.

Ponadto Kolegium wskazuje, iż badana uchwała stosownie do art. 40 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym jest aktem prawa miejscowego, podejmowanym na podstawie upoważnienia ustawowego i wprowadzającym regulacje powszechnie obowiązujące na terenie gminy. Dlatego też jej sformułowania muszą być jasne i wyczerpujące. W omawianym przypadku uchwała powinna jednoznacznie wskazywać te targowiska, dla których ustalono określone stawki opłaty targowej zamieszczone w tabeli dziennych stawek opłaty targowej.

W odniesieniu do aktów prawa miejscowego znajduje zastosowanie § 135 oraz § 137 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002roku w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. 2002 r. poz. 908) w związku z § 143 cytowanego Rozporządzenia. W myśl § 135 w uchwale zamieszcza się przepisy prawne regulujące wyłącznie sprawy z zakresu przekazanego w przepisie, o którym mowa w § 134 pkt 1, a mianowicie: "podstawą wydania uchwały i zarządzenia jest przepis prawny, który upoważnia dany organ do uregulowania określonego zakresu spraw".

Uwzględniając konieczność zamieszczania w uchwale prawa miejscowego sformułowań jasnych i precyzyjnych, należy wskazać, iż tego warunku nie spełnia zapis występujący w tabeli (cześć I poz. 1) o treści - Sprzedaż koszyczkowa (z ręki, koszyczka, wiadra itp.). Z części II tabeli wynika ponadto, iż została ustalona dzienna stawka opłaty targowej za zajęcie 1m 2 powierzchni, placu, chodnika itp. W myśl art. 15 ust. 1 cyt. ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, opłatę targową pobiera się od osób fizycznych, osób prawnych oraz jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, dokonujących sprzedaży na targowiskach. O pobieraniu opłaty targowej decyduje zatem prowadzenie sprzedaży a nie zajęcie miejsca, tak jak zostało to określone w przedmiotowej uchwale. Opłaty targowej nie można pobierać od każdej aktywności prowadzonej na stanowisku. Powstanie obowiązku podatkowego z tytułu opłaty targowej wynika z faktu podjęcia sprzedaży na terenie danej gminy. Przytoczony zapis narusza zatem art. 15 ust 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Jednocześnie Rada Miejska określiła zamknięty katalog sposobów dokonywania sprzedaży oraz stawek opłaty. Tym samym nie ustaliła stawek dla sprzedaży dokonywanej w sposób inny niż wskazany w § 1 uchwały, czym istotnie naruszyła zasadę kompletności wynikającą z art. 15 ust. 1 i 2 oraz art. 19 pkt 1 lit. a ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

W § 3 ust.1 Rada Miejska zarządziła pobór opłaty targowej w drodze inkasa i wyznaczyła na inkasenta Zakład Usług Komunalnych w Radomiu ul. Sucha 15 oraz Automobilklub Radomski w Radomiu ul. Warszawska 17/21. Zarządzenie poboru opłaty targowej w drodze inkasa obliguje organ stanowiący również do określenia wysokości wynagrodzenia za inkaso. Rada nie określiła jednak wynagrodzenia za inkaso dla Zakładu Usług Komunalnych, który został ustanowiony jednym z inkasentów opłaty targowej. Naruszyła zatem przepisy art. 19 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym rada gminy może zarządzić pobór opłat w drodze inkasa oraz określić inkasentów i wysokość wynagrodzenia za inkaso w związku z art. 9 ustawy Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015r., poz. 613 ze zm.). W rozumieniu wymienionego art. 9 podmiot, któremu powierzono pobór opłaty targowej ma status inkasenta, czyli jest obowiązany do pobierania opłaty i wpłacenia jej we właściwym terminie organowi podatkowemu.

Postanowienia zawarte w § 5 ust. 2 i 3 przedmiotowej uchwały stanowią przekroczenie zakresu upoważnienia ustawowego, wynikającego z cyt. art. 19 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Zgodnie z powyższą normą, rada gminy została upoważniona wyłącznie do uchwalenia zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłat określonych w ustawie. Zgodność z prawem aktu wydawanego na podstawie powyższego upoważnienia polega na jego pełnym realizowaniu, bez możliwości dowolnego stosowania przepisu. Wobec powyższego, zamieszczenie zapisów sprowadzających się do określenia cech dowodu pobrania opłaty nie znajduje uzasadnienia i stanowi istotne naruszenia prawa, polegające na przekroczeniu zakresu upoważnienia wynikającego z wskazanego powyżej przepisu prawa. Zapisy § 5 badanej uchwały dotyczą kwestii związanych z realizacją uchwały tj. zawierają uregulowania należące do sfery kompetencji organu wykonawczego. Zgodnie z art. 30 ust 2 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym do jego zadań należy m.in określanie sposobu wykonywania uchwał.

W orzecznictwie sądów administracyjnych i nauce prawa nie budzi wątpliwości reguła interpretacyjna, administracyjnego prawa materialnego, zgodnie z którą dozwolone jest tylko to, co wynika z przepisów prawa (wyrok NSA z dnia 19 marca 2008 r., II GSK 427/07). Postanowienia aktów prawa miejscowego, a takim jest przedmiotowa uchwała, nie mogą wykraczać poza granice kompetencji przysługujących organowi stanowiącemu.

Jednocześnie w § 5 ust. 4 występuje określenie "handlujący". Tymczasem w ustawie o podatkach i opłatach lokalnych nie występuje termin handel. Zastosowanie powyższego określenia miało sens do dnia 19 czerwca 2011 roku, kiedy to definicja "targowisko" odwoływała się do miejsca w którym prowadzony jest handel. Ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r., o zmianie ustawy o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. Nr 102 poz. 584), do ustawy o podatkach i opłatach lokalnych została wprowadzona definicja "targowisko", odwołująca się do miejsca w którym prowadzona jest sprzedaż. Pojęcie "handel" jest pojęciem szerszym niż "sprzedaż" i między innymi obejmuje swym zakresem sprzedaż. Przedmiotem opodatkowania opłatą targową jest tylko i wyłącznie sprzedaż, a nie handel, który obejmuje sprzedaż ale również i inne czynności. Rada rozszerzając zakres przedmiotowy opłaty targowej na czynności związane z handlem, istotnie naruszyła art. 15 ust. 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych.

Mając na uwadze powyższe, Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w Warszawie orzekło jak w sentencji uchwały.

Przewodniczący


Wojciech Tarnowski

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Jarosław Ziółkowski

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »