reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze Nr NK.III.4131.1.29.2013.KK Wojewody Opolskiego

z dnia 25 kwietnia 2013 r.

w sprawie stwierdzenia nieważności części uchwały nr XXI/170/2013 Rady Gminy Lubrza z dnia 22 marca 2013 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Lubrza

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.)

stwierdzam

nieważność części uchwały nr XXI/170/2013 Rady Gminy Lubrza z dnia 22 marca 2013 r.
w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Lubrza, w zakresie dotyczącym:

- wyrazów „itd.” w § 1 ust. 2 pkt 1 lit. a,

- § 2 ust. 1 pkt 5 - 9,

- wyrazów „przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącej dla ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości”, „itp.”, „właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczalny płatny postój lub parkowanie samochodów” w § 2 ust. 2 pkt 1,

- § 2 ust. 2 pkt 3, pkt 4,

- § 2 ust. 3 pkt 1 - 9, pkt 12 – 16, pkt 18 – 24,

- § 3 ust. 1 pkt 1, pkt 4 - 6, pkt 9 – 16,

- § 3 ust. 2,

- § 4,

- § 5,

- § 6,

- § 7 ust. 1 pkt 3 – 8,

- wyrazu „itp.” w § 7 ust. 1 pkt 10 lit. a,

- wyrazów „przedsiębiorca ma obowiązek w ramach zryczałtowanej opłaty odebrać wyłącznie odpady pochodzące z nieruchomości o powierzchni nie większej niż
3000 m2; odpady niespełniające tego kryterium przedsiębiorca ma obowiązek odebrać za dodatkowa opłatą” w § 7 ust. 1 pkt 13,

- wyrazu „itd.” § 7 ust. 1 pkt 16,

- wyrazów „który z kolei ma obowiązek podstawić go w terminie 48 godzin” w § 7 ust. 1 pkt 19,

- § 7 ust. 1 pkt 20, pkt 21,

- wyrazów „zamówienie musi być zrealizowane w okresie 5 dni roboczych od złożenia” w § 7 ust. 2,

- § 7 ust. 3, ust. 4,

- wyrazu „estetycznie” w § 9 ust. 1 pkt 1 lit. c,

- wyrazu „estetycznie” w § 9 ust. 1 pkt 2 lit. b,

- § 11,

- § 14 pkt 3,

- § 15 ust. 2, ust. 4,

- wyrazu „itp.” w § 17,

- wyrazu „itd.” w § 16 ust. 1 pkt 2,

- § 16 ust. 5,

- § 18,

- § 19,

- § 20,

- wyrazów „i okazywanie na żądanie władz sanitarnych, weterynaryjnych, policyjnych, osób upoważnionych przez Wójta Gminy zaświadczenia o przeprowadzonym szczepieniu” w § 23 ust. 1 pkt 2,

- wyrazu „itp.” w § 23 ust. 2 pkt 2,

- wyrazu „itp.” w § 23 ust. 2 pkt 6,

- § 25,

- § 26,

- § 27,

- § 31,

- § 33 ust. 2, ust. 3,

- § 34,

- § 35.

z powodu istotnego naruszenia prawa.

Uzasadnienie

W dniu 22 marca 2013 r. Rada Gminy Lubrza podjęła uchwałę nr XXI/170/2013 w sprawie uchwalenia Regulaminu utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Lubrza. Przedmiotowa uchwała została podjęta m. in. na podstawie art. 4 ust. 1-3 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2012 r. poz. 391 ze zm.).

Wydany akt stanowi wykonanie ustawowego upoważnienia z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zwanej dalej ustawą o czystości, zobowiązującego organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do określenia w drodze regulaminu szczegółowych zasad utrzymania czystości i porządku na terenie gminy dotyczących kwestii wymienionych w art. 4 ust. 2 pkt 1-8 ustawy. Ma on walor przepisu powszechnie obowiązującego w rozumieniu art. 40 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z normatywnego charakteru przedmiotowego regulaminu wynika konieczność formułowania zawartych w nim postanowień jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego, precyzyjnie i kompleksowo realizujących delegację ustawową, pozbawionych jednocześnie powtórzeń przepisów powszechnie obowiązujących zawartych w innych aktach normatywnych, a w szczególności w aktach rangi ustawowej. Stanowione przez organy jednostek samorządu terytorialnego akty prawa miejscowego winny bowiem regulować kwestie wynikające z delegacji ustawowej w taki sposób, by przyjęte w oparciu o nią normy uzupełniały, wydane przez inne podmioty, przepisy powszechnie obowiązujące kształtujące prawa i obowiązki ich adresatów. Ustawodawca, formułując określoną delegację do wydania aktu wykonawczego, przekazuje upoważnienie do uregulowania wyłącznie kwestii nieobjętych dotąd żadną normą o charakterze powszechnie obowiązującym w celu ukształtowania stanu prawnego uwzględniającego m.in. specyfikę, możliwości i potrzeby środowiska, do którego właściwy akt wykonawczy jest skierowany. Zatem z istoty aktu prawa miejscowego wynika niedopuszczalność takiego działania organu realizującego delegację ustawową, które polega na powtarzaniu bądź modyfikacji wiążących norm o charakterze powszechnie obowiązującym. Przedstawione stanowisko znajduje odzwierciedlenie w utrwalonej linii orzeczniczej, uznającej za niedopuszczalne powtórzenie regulacji ustawowych bądź ich modyfikację przez przepisy prawa miejscowego (por. wyrok NSA z dnia 30 stycznia 2003 r., sygn. akt II SA/Ka 1831/02, niepubl.; wyrok NSA z dnia 19 sierpnia 2002 r., sygn. akt II SA/Ka 508/02, niepubl.) Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 1999 r. (sygn. akt II SA/Wr 1179/90, OSS 2000/1/17) uznał, że „uchwała organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego nie może regulować jeszcze raz tego, co zostało zawarte w obowiązującej ustawie. Taka uchwała, jako istotnie naruszająca prawo, jest nieważna. Trzeba bowiem liczyć się z tym, że powtórzony przepis będzie interpretowany w kontekście uchwały, w której go powtórzono, co może prowadzić do całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy.”

W związku z powyższym należy wskazać, że kwestie, o których mowa w ustawie
o czystości zostały uregulowane przez Radę Gminy w następujących zapisach uchwały:

- § 2 ust. 2 pkt 1w części, w jakiej zdefiniowano chodnik, tj. we fragmencie „przy czym za taki chodnik uznaje się wydzieloną część drogi publicznej służącej dla ruchu pieszego położoną bezpośrednio przy granicy nieruchomości” oraz poprzez zawarcie regulacji o treści „właściciel nieruchomości nie jest obowiązany do uprzątnięcia chodnika, na którym jest dopuszczalny płatny postój lub parkowanie samochodów” – Rada powtórzyła zapis art. 5 ust. 1 pkt 4 ustawy o czystości,

- § 3 ust.1 pkt 9w którym Rada wprowadziła zakaz indywidualnego wywożenia
i wysypywania odpadów stałych szczególnie w miejsca do tego nieprzeznaczone – kwestie te reguluje art. 5 ust. 1 pkt 3b ustawy o czystości, zgodnie z którym właściciele nieruchomości zapewniają utrzymanie czystości i porządku poprzez pozbywanie się zebranych na terenie nieruchomości odpadów komunalnych oraz nieczystości ciekłych w sposób zgodny z przepisami ustawy i przepisami odrębnymi. Powyższe względy uzasadniają stwierdzenie nieważności zapisów§ 3 ust. 1 pkt 10-12 i pkt 15, w których zawarto odpowiednio zakazy wylewania nieczystości ciekłych poza wyznaczonymi do tego celu stacjami zlewnymi, indywidualnego opróżniania zbiorników bezodpływowych, wykorzystywania nieczynnych studni kopanych do gromadzenia odpadów, nieczystości ciekłych i wód opadowych, składowania odpadów w miejscach nieprzeznaczonych do tego celu zgodnie z ustawą o odpadach,

- § 19 zawierający regulacje dotyczące obowiązku złożenia deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – stanowi niedopuszczalne powtórzenie art. 6m ust. 1 ustawy o czystości.

Ponadto Rada Gminy wprowadziła do kwestionowanej uchwały zapisy wynikające
z przepisów ustaw szczegółowych, innych niż wspomniana wyżej ustawa o czystości:

- § 2 ust. 2 pkt 3– zobowiązujący właścicieli nieruchomości do likwidowania śliskości na drogach publicznych, ulicach, placach w okresie mrozów i opadów śnieżnych przy użyciu piasku zmieszanego ze środkami chemicznymi nie działającymi szkodliwie na tereny zieleni oraz drzewa – obowiązki utrzymania czystości i porządku na drogach publicznych należą do zarządu drogi, o czym stanowi art. 5 ust. 4 ustawy o czystości. Rada nie jest władna przenieść powyższych obowiązków na inne podmioty. W ocenie organu nadzoru wskazany zapis Regulaminu zawiera regulacje wewnętrznie sprzeczne. Rada postanowiła bowiem, że obowiązki związane z usuwaniem śliskości spoczywają na właścicielach nieruchomości, stanowiąc jednocześnie, że ich realizacja ma nastąpić m. in. zgodnie z wymogami art. 20 pkt 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, który obowiązek utrzymania nawierzchni drogi, chodników, drogowych obiektów inżynierskich, urządzeń zabezpieczających ruch i innych urządzeń związanych z drogą nakłada na zarządców dróg,

- § 2 ust. 3 pkt 18– nakazujący umieszczania plakatów, reklam, ogłoszeń, nekrologów na urządzeniach do tego celu przeznaczonych;§ 3 ust. 1 pkt 5, pkt 6– wprowadzające zakazy umieszczania na pniach drzew oraz w ich koronie afiszy, reklam, nekrologów, ogłoszeń oraz malowania graffiti poza wyznaczonymi do tego celu ścianami – wskazane zachowania stanowią wykroczenia z art. 63a Kodeksu wykroczeń,

- § 2 ust.3 pkt 22, pkt 23, pkt 24– w których Rada zawarła regulacje dotyczące gromadzenia i stosowania obornika oraz gnojówki i gnojowicy– wskazane kwestie zostały uregulowane w Rozdziale 3 i 4 ustawy z dnia 10 lipca 2007 r. o nawozach i nawożeniu (Dz. U. Nr 147, poz. 1033 ze zm.)

- § 3 ust.1 pkt 4w którym wprowadzono zakaz niszczenia lub uszkadzania obiektów małej architektury, urządzeń wyposażenia placów zabaw, urządzeń do zbierania odpadów, obiektów przeznaczonych do umieszczania reklam i ogłoszeń, urządzeń stanowiących elementy infrastruktury komunalnej – zakaz ten wynika z art. 143 Kodeksu wykroczeń,

- § 7 ust. 1 pkt 3, pkt 4, pkt 5, pkt 6, pkt 7, pkt 8 zawierające szczegółowe regulacje
w zakresie gromadzenia odpadów na działkach budowlanych – ustanowione przez Radę zapisy stanowią powtórzenie § 22 i § 23 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.).

Ustawodawca, kształtując upoważnienie Rady do wydania przedmiotowej uchwały, precyzyjnie wskazał w art. 4 ust. 2 ustawy o czystości, które kwestie pozostawił regulacji organowi stanowiącemu gminy.

W przypadku aktów prawa miejscowego przekroczenie delegacji ustawowej stanowi istotne naruszenie prawa. Rada gminy obowiązana jest przestrzegać zakresu udzielonego przez ustawę upoważnienia w zakresie tworzenia przepisów wykonawczych, a w tych działaniach nie może tego upoważnienia zawężać i przekraczać. Wydając akty będące źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze danej gminy (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP) musi respektować zakres delegacji zawartej w aktach prawnych wyższego rzędu. (por. wyrok NSA z dnia 28 lutego 2003 r., sygn. akt I SA/Lu 882/02).

W kwestionowanej uchwale poza delegacją ustawową uchwalono następujące zapisy:

- § 2 ust. 1 pkt 5 – 7 oraz pkt 9– w których zobowiązano właścicieli nieruchomości do uprzątania i zbierania odpadów z powierzchni nieruchomości i wnętrza budynków, uprzątania poprzez zamiatanie, zbieranie, grabienie, zmywanie, zanieczyszczeń z powierzchni nieruchomości i utrzymywanie ich należytego stanu sanitarno-higienicznego, uprzątania zanieczyszczeń z powierzchni posadzek, podłóg, ścian
i stropów przeznaczonych do wspólnego użytkowania pomieszczeń budynków wielolokalowych oraz usuwania ze ścian budynków, ogrodzeń i innych obiektów ogłoszeń, plakatów, napisów, rysunków umieszczonych tam bez zachowania trybu przewidzianego odrębnymi przepisami - powyższe obowiązki nie mieszczą się w zakresie regulacji, do ustanowienia których Rada została upoważniona na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 2 ust. 1 pkt 8 ustanawiający obowiązek usuwania nawisów (sopli) z okapów, rynien
i innych części nieruchomości - zgodnie z art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. b ustawy o czystości Rada gminy może ustalić w regulaminie utrzymania czystości i porządku obowiązki w zakresie uprzątnięcia błota, śniegu i lodu oraz innych zanieczyszczeń, jednak ustawodawca ograniczył swoje upoważnienie do części nieruchomości służących do użytku publicznego. Z zapisu przyjętego przez Radę wynika powszechny obowiązek usuwania sopli i nawisów, dotyczący wszystkich nieruchomości, bez ograniczenia do części nieruchomości służących do użytku publicznego,

- § 2 ust. 2 pkt 4 zobowiązujący właścicieli nieruchomości zadrzewionych
i zakrzaczonych położonych wzdłuż ciągu komunikacyjnego (chodników, dróg) do ich utrzymania w stanie nieutrudniającym bezpieczne korzystanie z pasa drogowego – zapis ten został wprowadzony z przekroczeniem upoważnienia zawartego w art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 2 ust. 3 pkt 1-9 –mocą których na właścicieli nieruchomości nałożono szereg obowiązków związanych z: utrzymywaniem nieruchomości niezabudowanych, niebędących rolnymi, ani obszarami chronionymi, ani obszarami leśnymi, ani gruntami pod wodami, ani obszarami, na których wydobywane są kopaliny, w stanie wolnym od zachwaszczenia z wykoszoną trawą; utrzymywaniem odłogowanych nieruchomości rolnych w stanie ugoru czarnego lub zajętego; utrzymywanie lasów w stanie zgodnym z planami urządzenia; spalania bądź niszczenia w przypadku podejrzenia wystąpienia organizmów kwarantannowych, roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów, w wyniku decyzji właściwego organu; usuwaniem suchych drzew i krzewów, po uprzednim uzyskaniu zgody Wójta Gminy Lubrza; utrzymywaniem rowów melioracyjnych i odwadniających przy drogach i torach w stanie drożności i wykoszenia; utrzymywaniem skarp nasypów i wykopów poprowadzonych wzdłuż ciągów komunikacyjnych w stanie wykoszonym, utrzymywaniem czystości na przystankach, torowiskach, w przepustach, przejściach, pod mostami i wiaduktami; utrzymywaniem w stanie wolnym od zaśmiecenia wód powierzchniowych i ich najbliższego otoczenia - powyższe obowiązki nie mieszczą się w zakresie regulacji, do ustanowienia których Rada została upoważniona na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 2 ust. 3 pkt 12zobowiązujący właścicieli nieruchomości do uprzątania, zgodnie
z ustawą o recyklingu, pojazdów wycofanych z eksploatacji, z terenu nieruchomości wraków pojazdów mechanicznych – na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o czystości Rada została upoważniona do określenia obowiązków właścicieli nieruchomości związanych z utrzymaniem czystości i porządku na terenie nieruchomości w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 pkt 1-8 ustawy o czystości. Usuwanie wraków pojazdów mechanicznych nie mieści się w powyższym katalogu, zatem uznać należy, że Rada ustanawiając kwestionowany zapis działała poza delegacją ustawową,

- § 2 ust.3 pkt 13oraz pkt 14 – w których zobowiązano właścicieli do oznaczenia nieruchomości, zgodnie z art. 47b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, przez umieszczenie w widocznym z ulicy miejscu numeru porządkowego nieruchomości oraz zadbanie o ich estetyczny i czytelny wygląd - nałożenie powyższego obowiązku
w Regulaminie należy uznać za wykraczające poza zakres upoważnienia z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości miejscu. Ponadto, jak wskazano w kwestionowanym zapisie, obowiązek powyższy wynika z ww. ustawy.

- § 2 ust. 3 pkt 14,pkt 16– nakazujące umieszczenie w budynkach wielolokalowych tablic zawierających dane adresowe właściciela lub zarządcy, dane adresowe osoby bądź podmiotu wykonującego czynności w zakresie utrzymania czystości i porządku, regulaminu porządkowego, spisu adresów i numerów alarmowych oraz nakazujące umieszczania na terenach publicznie dostępnych, takich jak parki, targowiska, place zabaw, regulaminów korzystania z nich – nakładając na właścicieli nieruchomości wskazane obowiązki Rada przekroczyła zakres upoważnienia z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 2 ust. 3 pkt 15- wprowadzający obowiązek pielęgnacji i utrzymania estetycznego wyglądu parków, terenów zielonych, ogrodów, kwietników, klombów, zarówno komunalnych jak będących własnością osób fizycznych i prawnych - ustawa o czystości zezwala Radzie na nałożenie obowiązków związanych z utrzymaniem czystości
i porządku w zakresie określonym w art. 4 ust. 2 pkt 1 lit. a, b, c. Elementy dotyczące estetycznego wyglądu oraz pielęgnacji terenów zielonych nie mieszczą się w powyższym zakresie. Ponadto w przytoczonych zapisach uchwały posłużono się pojęciem „estetyczny”, które jest określeniem subiektywnym, co powoduje, że niemożliwa staje się obiektywna ocena stopnia realizacji nałożonego w ten sposób obowiązku,

- § 2 ust. 3 pkt 20 w którym Rada wprowadziła powszechny obowiązek zgłaszania pracownikowi urzędu gminy faktu zauważenia bezdomnego psa lub zwierzęcia podejrzanego o wściekliznę – art. 4 ust. 2 ustawy o czystości nie zawiera delegacji do wprowadzenia tego rodzaju obowiązków w Regulaminie,

- § 2 ust. 3 pkt 21 zobowiązujący właścicieli nieruchomości do przyłączenia nieruchomości do nowej sieci kanalizacyjnej w terminie 12 miesięcy od dnia przekazania jej do eksploatacji – ustanawiając tego rodzaju obowiązek Rada działała bez podstawy prawnej,

- § 3 ust. 1 pkt 1 regulujący kwestie spalania odpadów – jest zapisem wykraczającym poza upoważnienie przewidziane w art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 3 ust. 1 pkt 13,14,16 –w których Rada wprowadziła zakazy dotyczące zajmowania pasa drogowego celem składowania odpadów lub materiałów budowlanych, dokonywania zmian naturalnego ukształtowania terenu w sposób niezgodny z przepisami ustawy Prawo ochrony środowiska oraz prowadzenia akcji promocyjnej polegającej na rozdawaniu materiałów reklamowych lub wydawnictw bez wymaganej zgody właściciela nieruchomości, zarządcy drogi lub terenu – powyższe zakazy zostały wprowadzone bez upoważnienia zawartego w art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 3 ust. 2, § 11 nakładające na organizatorów zgromadzeń, zarządców giełd i targowisk oraz organizatorów imprez masowych obowiązki związane z wyposażeniem wskazanych miejsc w urządzenia do zbierania odpadów komunalnych w sposób selektywny, utrzymywania czystości wokół nich oraz niezwłocznego usuwania urządzeń po zakończeniu oczyszczania terenu, a także wyposażenia miejsca, w którym odbywa się impreza masowa w szalety przenośne oraz obowiązek zawarcia przez organizatorów zawarcia umowy z przedsiębiorcami na dostarczenie pojemników i szaletów oraz opróżnienie i uprzątnięcie - zgodnie z dyspozycją art. 5 ust. 1 ustawy o czystości obowiązek zapewnienia utrzymania czystości i porządku spoczywa na właścicielach nieruchomości. Rada nie jest władna przenieść tych obowiązków na inne podmioty. Mogą to uczynić zainteresowane strony (właściciel i organizator imprezy lub zgromadzenia publicznego) w umowie, na podstawie której na danym terenie organizowana jest impreza lub zgromadzenie (co nie zmienia faktu, że to właściciel nieruchomości będzie odpowiadał przed gminą z tytułu niewywiązania się z obowiązków ustawowych),

- § 4– zawierający szczegółowe regulacje dotyczące utrzymania przeznaczonych dla dzieci piaskownic do zabaw – zapisy te wykraczają poza zakres upoważnienia z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości, co uzasadnia stwierdzenie ich nieważności,

- § 5– nakładający obowiązek utrzymania w czystości i porządku wykorzystywanych części nieruchomości sąsiednich – został w ocenie organu nadzoru wprowadzony bez podstawy prawnej,

- § 6– przewidujący zagospodarowanie drobnego gruzu budowlanego do utwardzenia lub naprawy zniszczonych dróg o nawierzchni gruntowej po uzyskaniu pisemnej zgody od właściciela lub zarządcy drogi – regulacje dotyczące dokonywania napraw dróg nie mieszczą się w zakresie delegacji z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 7 ust. 1 pkt 19 w części, w której nakłada na przedsiębiorcę obowiązek podstawienia w terminie 48 godzin zamówionego przez właściciela nieruchomości pojemnika na odpady budowlano-remontowe i rozbiórkowe – art. 4 ust. 2 nie przewiduje zamieszczenia w regulaminie unormowań dotyczących obowiązków przedsiębiorcy wywozowego, co uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały we wskazanej części. Z powyższych względów za istotnie naruszające prawo uznać należy zapisy§ 7 ust. 1 pkt 13 w części,
w jakiej wskazuje, jakie odpady przedsiębiorca obowiązany jest odebrać w ramach zryczałtowanej opłaty, a jakie za dodatkową opłatą,§ 7 ust. 1 pkt 20 oraz § 7 ust. 2 w części,w jakiej określa termin realizacji zamówienia na opróżnienie zbiornika bezodpływowego i osadnika oczyszczalni przydomowej,§ 16 ust. 5 i § 18,

- § 7 ust. 1 pkt 21– w części, w której przewiduje obowiązek bezzwłocznego zgłoszenia zarządcy drogi faktu zgromadzenia zebranych w wyniku sprzątania chodników liści w pryzmie lub workach oraz obowiązek bezzwłocznego ich odebrania przez przedsiębiorcę – stanowi przekroczenie delegacji z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 7 ust. 3 i ust. 4– w których Rada zobowiązała pracowników podmiotu uprawnionego do natychmiastowego usunięcia zanieczyszczeń powstałych w wyniku załadunku i transportu odpadów komunalnych oraz nieczystości płynnych, a także określiła godziny i dni, w jakich może się odbywać odbiór odpadów oraz opróżnianie zbiorników bezodpływowych i oczyszczalni przydomowych – są to regulacje, których ustawodawca nie przewidział w Regulaminie,

- § 14 pkt 3 stanowiący, ze szczelny zbiornik bezodpływowy nieczystości ciekłych lub oczyszczalnia przydomowa muszą być zlokalizowane w sposób umożliwiający dojazd do nich pojazdu asenizacyjnego – Rada została upoważniona w art. 4 ust. 2 pkt 3 ustawy o czystości do określenia częstotliwości i sposobu pozbywania się nieczystości ciekłych z terenu nieruchomości oraz z terenów przeznaczonych do użytku publicznego, regulacje w zakresie sposobu usytuowania zbiornika bezodpływowego i oczyszczalni przydomowej nie mieszczą się w tym zakresie,

- § 15 ust. 2, ust. 4– w których wprowadzono zakaz spalania w pojemnikach i koszach na odpady jakichkolwiek odpadów oraz odprowadzania płynnych odchodów zwierzęcych oraz odsiąków z obornika do zbiorników bezodpływowych, w których gromadzone są nieczystości płynne pochodzenia bytowegoRada nie ostała upoważniona do ustanawiania zakazów we wskazanym zakresie w regulaminie,

- § 20 pkt 1, pkt 2, pkt 3, § 34 w których Rada szczegółowo uregulowała konsekwencje nierealizowania obowiązków przez właścicieli nieruchomości oraz wskazała organ uprawniony do kontroli ich przestrzegania, a także przewidziała uprawnienia do wykonywania czynności kontrolnych w zakresie stosowania postanowień regulaminu przez upoważnionych przez Wójta pracowników oraz jednostki upoważnione na mocy odrębnych przepisów – ustanowienie wskazanych zapisów w regulaminie jest działaniem Rady wykraczającym poza delegację wynikającą z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości. Ponadto we wskazanych zapisach uchwały zawarto niedopuszczalne powtórzenia art. 5 ust. 7 i 9 ustawy o czystości,

- § 20 pkt 4stanowiący, że dowody uiszczania opłat za odbiór odpadów i opróżnianie zbiorników bezodpływowych, właściciel nieruchomości jest obowiązany przechowywać przez okres dwóch lat - art. 6 ust. 1 ustawy o czystości nakłada na właścicieli nieruchomości obowiązek okazywania dowodów płacenia za takie usługi, jednak ustawodawca nie udzielił Radzie upoważnienia do określenia przedziału czasu, przez który należy przechowywać dowody zapłaty,

- § 20 pkt 5, pkt 6 w których zobowiązano właścicieli nieruchomości do usunięcia nieszczelności zbiornika bezodpływowego w ustalonym terminie i do powiadomienia
o tym Wójta Gminy oraz przewidziano, że w razie gdy właściciel nie wykona uszczelnienia w ustalonym terminie, gmina może na jego koszt wykonać te prace – przepis art. 4 ust. 2 ustawy o czystości nie upoważnia Rady do wprowadzania do Regulaminu postanowień dotyczących terminu usunięcia nieszczelności zbiornika bezodpływowego, powiadamiania o tym gminy oraz skutków niewykonania obowiązków w tym zakresie,

- § 23 ust. 1 pkt 2 w zakresie, w jakim zobowiązuje właścicieli psów do okazywania na żądanie władz sanitarnych, weterynaryjnych, policyjnych oraz osób upoważnionych przez Wójta zaświadczenia o szczepieniu przeciwko wściekliźnie – stanowi przekroczenie delegacji z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości,

- § 25, § 26 w których zawarto regulacje dotyczące zasad postępowania ze zwierzętami pozostawionymi bez opieki oraz kosztów z tym związanych – zgodnie z treścią art. 4 ust. 2 pkt 6 ustawy o czystości, regulamin powinien zawierać unormowania w zakresie obowiązków osób utrzymujących zwierzęta domowe, mające na celu ochronę przed zagrożeniem lub uciążliwością dla ludzi oraz przed zanieczyszczeniem terenów przeznaczonych do wspólnego użytku. Kwestionowane zapisy uchwały nie mieszczą się w tym zakresie, co uzasadnia stwierdzenie ich nieważności,

- § 27– wskazujący osoby i podmioty zobowiązane do unieszkodliwiania zwłok zwierzęcych – jest regulacją wprowadzoną bez upoważnienia ustawowego,

- § 31– zgodnie z którym prowadzenie działalności związanej z wykorzystywaniem zwierząt w okresie sezonu letniego, związanego z prowadzeniem działalności na terenach gminnych wymaga uzyskania zgody Wójta – na podstawie upoważnienia zawartego w art. 4 ust. 2 pkt 7 ustawy o czystości, Rada powinna zawrzeć w regulaminie unormowania w zakresie wymagań utrzymywania zwierząt gospodarskich na terenach wyłączonych z produkcji rolniczej, w tym także zakazu ich utrzymywania na określonych obszarach lub w poszczególnych nieruchomościach - wskazany zapis uchwały nie mieści się w tym zakresie, co uzasadnia stwierdzenie jego nieważności,

- § 33 ust. 2, ust. 3– zawierające regulacje dotyczące kosztów przeprowadzenia deratyzacji – na podstawie art. 4 ust. 2 pkt 8 ustawy o czystości Rada została upoważniona do wyznaczania obszarów podlegających obowiązkowej deratyzacji i terminów jej przeprowadzenia. Wprowadzenie unormowań w zakresie ponoszenia kosztów deratyzacji nie mieści się w tym zakresie,

- § 35 -w którym Rada ustanowiła sankcje za niewykonywanie obowiązków określonych Regulaminem – jest działaniem Rady wykraczającym poza delegację wynikającą z art. 4 ust. 2 ustawy o czystości, ponadto jak wskazano w kwestionowanym zapisie, regulacje w tym zakresie zawiera art. 10 ust. 2a ustawy o czystości.

W przedmiotowej uchwale Rada sformułowała przepisy o niejasnej treści – w§ 1 ust. 2 pkt 1 lit. a, § 7 ust. 1 pkt 16, § 16 ust. 1 pkt 2zastosowano zwrot „itd.”, natomiast
w§ 2 ust. 2 pkt 1,§ 7 ust. 1 pkt 10 lit. a, § 17, § 23 ust. 2 pkt 2, pkt 6zastosowano zwrot „itp.”. Posługiwanie się w treści uchwały niedookreślonymi zwrotami jest niedopuszczalne. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 6 czerwca 1995 r., (sygn. akt SA/Gd 2949/94, OSS 1996/3/91) wyraził pogląd, iż uchwały podejmowane przez organy samorządowe muszą zawierać sformułowania jasne, wyczerpujące, uniemożliwiające stosowanie niedopuszczalnego, sprzecznego z prawem luzu interpretacyjnego. Teza przedmiotowego orzeczenia będzie miała zastosowanie tym bardziej do aktów prawa miejscowego, które zawierają normy powszechnie obowiązujące na terenie działania danej jednostki samorządu terytorialnego, które powinny być jasne i zrozumiałe dla adresatów zawartych w nich norm. W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność przywołanych na wstępie zapisów uchwały we wskazanym zakresie. Z powyższych względów uzasadnione jest stwierdzenie nieważność wyrazów „estetyczny”w § 9 ust. 1 pkt 1 lit. c, pkt 2 lit. b, które jest ponadto określeniem subiektywnym, co powoduje, że niemożliwa staje się obiektywna ocena stopnia realizacji nałożonego w ten sposób obowiązku.

Mając na uwadze powyższe, jak na wstępie.

Na podstawie art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym,
w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze może być zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Wojewody Opolskiego w terminie 30 dni od dnia jego doręczenia.

z up. Wojewody Opolskiego
Dyrektor


mgr Barbara Bieluszewska

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Jacek Adamczak

Ekspert z zakresu podatków i rachunkowości

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama