| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Uchwała nr XIII/6/2013 Rady Miejskiej w Starachowicach

z dnia 30 sierpnia 2013r.

w sprawie nadania nazwy ronda na terenie miasta Starachowice

Na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 13 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz 594), Rada Miejska w Starachowicach uchwala, co następuje:

§ 1. 1. Rondu u zbiegu ulic Kościelnej i Leśnej nadaje się nazwę: Rondo im. Karola Kality „Rębajły”

2. Położenie ronda określa załącznik graficzny do niniejszej uchwały.

§ 2. Wykonanie uchwały powierza się Prezydentowi Miasta Starachowice.

§ 3. Uchwała wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego

Przewodniczący Rady Miejskiej


Zbigniew Rafalski


Załącznik do Uchwały Nr XIII/6/2013
Rady Miejskiej w Starachowicach
z dnia 30 sierpnia 2013 r.
Zalacznik1.pdf


Uzasadnienie

Zarządzeniem nr 121/2013 Prezydenta Miasta Starachowice z dnia 24 kwietnia 2013 r. powołana została komisja konkursowa oceniająca propozycje nazw zgłoszonych do konkursu pod nazwą „ronda Starachowic”

W wyniku przeprowadzonego wśród mieszkańców konkursu dla ronda u zbiegu ulic Kościelnej i Leśnej j najwyżej oceniono – Rondo im. Karola Kality „Rębajły”

Karol Kalita (wł. Karol Kalita de Brenzenheim) pseud. Rębajło urodził się 4 listopada 1830 w Komarnie k. Rudek – polski pułkownik, dowódca oddziału partyzanckiego w powstaniu styczniowym.

Jego rodzina pochodząca z Inflant osiedliła się w Galicji po III rozbiorze. Już jako szesnastoletni uczeń gimnazjalny brał udział w pracach konspiracyjnych za co został w 1846 r. oddany do wojska. Zwolniony w 1847 powrócił do szkół, ale na krótko, gdyż w 1848 zaciągnął się do legionu Józefa Wysockiego i pod jego sztandarami brał udział w powstaniu węgierskim (1848-1849). Mimo amnestii, po powrocie do kraju został aresztowany i wcielony znów do wojska austriackiego, w którym dosłużył się stopnia nadporucznika, biorąc udział w wojnie włoskiej 1859 r. Na wieść o wybuchu powstania w Królestwie Polskim pośpieszył z 12 kolegami oficerami swego pułku do ojczyzny i oddał się do dyspozycji władz narodowych.

Został mianowany majorem i skierowany do powiatu stopnickiego. Był organizatorem pułku stopnickiego, który wchodził w skład dywizji sandomierskiej korpusu gen. Józefa Hauke-Bosaka.

Stoczył kilka zwycięskich bitew z Rosjanami, m.in. pod Mierzwinem (5 grudnia 1863) oraz pod Lubienią i Iłżą (17 stycznia 1864). Po tej ostatniej bitwie został awansowany na pułkownika. Z powodu choroby nie uczestniczył w bitwie opatowskiej, w której rozbity został jego pułk. Po upadku powstania udał się na emigrację do Turcji, skąd w 1871 wrócił do Lwowa. Ostatecznie znalazł pracę w szpitalu psychiatrycznym i ustatkował się. Zmarł 25 maja 1919 we Lwowie i został pochowany na Górce powstańców na cmentarzu Łyczakowskim.

Jest autorem książki „Ze wspomnień krwawych walk”, w której zawarł wspomnienia z kampanii powstańczej.

W związku z powyższym podjęcie niniejszej uchwały jest zasadne

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Andrzej Kik

Dyrektor ds. maszyn i urządzeń w Aureus

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »