reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr NK-II.4131.29.2012 Wojewody Lubelskiego

z dnia 31 stycznia 2012r.

stwierdzające nieważność Nr XIII-111/2011 Rady Powiatu w Kraśniku z dnia 28 grudnia 2011r. w sprawie określenia wysokości stawek opat za zajęcie pasa drogowego dróg powiatowych, w części obejmującej jej: - § 2 ust. 5, - § 3 ust. 1 pkt 1 i 2, - § 3 ust. 4, - § 4 pkt 1 i 2

Działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591, z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1203 i Nr 167, poz. 1759, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441 i Nr 175, poz. 1457, z 2006 r. Nr 17, poz. 128 i Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48, poz. 327, Nr 138, poz.974 i Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111 i Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 52, poz. 420 i Nr 157, poz. 1241 oraz z 2010 r. Nr 28, poz. 142 i 146, Nr 40, poz. 230 i Nr 106, poz. 675)

stwierdzam nieważność

uchwały Nr XIII-111/2011 Rady Powiatu w Kraśniku z dnia 28 grudnia 2011r. w sprawie określenia wysokości stawek opat za zajęcie pasa drogowego dróg powiatowych, w części obejmującej jej:

- § 2 ust. 5,

- § 3 ust. 1 pkt 1 i 2,

- § 3 ust. 4,

- § 4 pkt 1 i 2.

Uzasadnienie

Uchwała Nr XIII-111/2011 Rady Powiatu w Kraśniku została doręczona organowi nadzoru w dniu 3 stycznia 2012 r.

Przedmiotową uchwałą Rada Powiatu w Kraśniku określiła wysokość stawek za zajęcie pasa drogowego dróg powiatowych.

Stosownie do treści § 2 ust. 5 przedmiotowej uchwały stawki, o których mowa w ust. 1-3 pobiera się w razie awarii omawianych urządzeń. Zarządca wystawia decyzję za zajęcie pasa drogowego celem usunięcia awarii po uprzednim zgłoszeniu przez właściciela urządzenia.

Przytoczoną regulacją Rada przekroczyła zakres przyznanego jej przez ustawodawcę w art. 40 ust. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 z późn. zm.) upoważnienia.

Zgodnie z brzmieniem powołanego przepisu organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, w drodze uchwały, ustala dla dróg, których zarządcą jest jednostka samorządu terytorialnego, wysokość stawek opłaty za zajęcie 1 m 2 pasa drogowego, z tym że stawki opłaty, o których mowa w ust. 4 i 6, nie mogą przekroczyć 10 zł za jeden dzień zajmowania pasa drogowego, a stawka opłaty, o której mowa w ust. 5, nie może przekroczyć 200 zł.

W zakresie tak przyznanego upoważnienia mieści się jedynie kompetencja do ustalenia wysokości stawek opłaty za zajęcie 1 m 2 pasa drogowego, nie zaś do określenia okoliczności pobierania tej opłaty. Przesłanki różnicujące wysokość tej opłaty formułuje ustawa. Rada może jedynie ustalić jej wysokość z ich uwzględnieniem.

W myśl regulacji § 3 ust. 1 przedmiotowej uchwały za zajęcie pasa drogowego o którym mowa w § 1 pkt 2 ustala się następujące roczne stawki opłat za 1 m 2 powierzchni pasa drogowego drogi powiatowej zajętego przez rzut poziomy umieszczonego urządzenia:

1) poza obszarem zabudowanym - 25,00 zł,

2) w obszarze zabudowanym - 30,00 zł

Jak wynika z powyższego Rada Powiatu zróżnicowała wysokość stawek opłat za zajęcie 1m 2 powierzchni pasa drogowego dróg gminnych ze względu na to, czy pas drogowy znajduje się w obszarze zabudowanym, czy też poza takim obszarem.

Takie zróżnicowanie nie znajduje uzasadnienia prawnego.

Przepis art. 40 ust. 8 w zw. z art. 40 ust. 9 ustawy o drogach publicznych nie przyznaje bowiem radzie gminy upoważnienia do różnicowania opłat ze względu na rodzaj obszaru, przez który przebiega pas drogowy.

Artykuł 40 ust. 9 ustawy dopuszcza bowiem różnicowanie stawek opłat za zajęcie pasa drogowego wyłącznie z uwzględnieniem: 1) kategorii drogi, której pas drogowy zostaje zajęty, 2) rodzaju elementu zajętego pasa drogowego, 3) procentowej wielkości zajmowanej szerokości jezdni, 4) rodzaju zajęcia pasa drogowego, 5) rodzaju urządzenia lub obiektu budowlanego umieszczonego w pasie drogowym.

Powołany przepis w sposób enumeratywny wymienia czynniki, które powinny być uwzględnione przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego przy ustalaniu wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego. Enumeratywny katalog wyżej wskazanych czynników oznacza, że rada gminy ustalając stawki opłat nie może brać pod uwagę innych, niewymienionych w ww. przepisie, czynników. Żaden z wymienionych w art. 40 ust. 9 ustawy czynników nie obejmuje zróżnicowania stawek opłat ze względu na fakt, iż pas drogowy znajduje się w obszarze zabudowanym, czy też w obszarze niezabudowanym.

Stosownie do treści § 3 ust. 4 przedmiotowej uchwały za umieszczone w pasie drogowym urządzenie infrastruktury technicznej, o którym mowa w § 1 pkt 2 zarząd drogi wystawia decyzję administracyjną w której jest określona opłata za każdy następny rok umieszczenia urządzenia. Opłata winna być opłacana do czasu zdemontowania przedmiotowego urządzenia i jego usunięcia z pasa drogowego.

Powyższym zapisem Rada wykroczyła poza zakres przyznanego jej w art. 40 ust. 8 ww. ustawy upoważnienia, zgodnie z którym posiada delegację do określenia jedynie wysokość stawek opłaty za zajęcie pasa drogowego.

Rada powiatu winna treść podejmowanych regulacji dostosować ściśle do zakresu przyznanego jej upoważnienia i przysługujących jej kompetencji, a w razie wątpliwości co do zakresu tego upoważnienia wyjaśniać te wątpliwości przez zastosowanie wykładni zawężającej (por. wyrok NSA z dnia 26 maja 1992 r., sygn. akt SA/Wr 310/92, Wspólnota 1993 Nr 2, s. 21).

W przypadku aktów prawa miejscowego przekroczenie delegacji ustawowej stanowi istotne naruszenie prawa. Z normatywnego charakteru przedmiotowej uchwały wynika konieczność formułowania zawartych w niej postanowień jedynie na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego.

§ 4. uchwały stanowi, iż za zajęcie pasa drogowego dróg powiatowych o którym mowa w § 1 pkt 3 ustala się następujące stawki opłat za 1 m 2 powierzchni i za każdy dzień zajęcia:

1/ pasa drogowego zajętego przez rzut poziomy obiektu handlowego lub usługowego:

a. poza obszarem zabudowanym 0,25 zł

b. na parkingach poza obszarem zabudowanym 0,15 zł

c. w obszarze zabudowanym 0,35 zł

2/ pasa drogowego zajętego przez rzut poziomy innych obiektów 0,25 zł

Regulacją § 4 pkt 1 uchwały Rada Powiatu ustaliła stawki opłaty za zajęcie powierzchni pasa drogowego dróg gminnych w celu o którym mowa w ust. 1 pkt 3 zajętego przez rzut poziomy obiektu handlowego lub usługowego ( podkreślenie moje ).

Przytoczona regulacja pozostaje w sprzeczności z treścią art. 40 ust. 6 ustawy o drogach publicznych, zgodnie z którym opłatę za zajęcie pasa drogowego w celu, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, ustala się jako iloczyn liczby metrów kwadratowych powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy obiektu budowlanego albo powierzchni reklamy, liczby dni zajmowania pasa drogowego i stawki opłaty za zajęcie 1 m 2 pasa drogowego.

Także art. 40 ust. 10 wskazanej ustawy określa, że zajęcie pasa drogowego o powierzchni mniejszej niż 1 m 2 lub powierzchni pasa drogowego zajętej przez rzut poziomy obiektu budowlanego lub urządzenia mniejszej niż 1 m 2 jest traktowane jak zajęcie 1 m 2 pasa drogowego.

Powołane przepisy posługują się jednolitą kategorią "obiektu budowlanego". Nie rozróżniają obiektu handlowego i usługowego.

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118, ze zm.) w art. 3 pkt 1 definiuje pojęcie obiektu budowlanego. Należy przez to rozumieć: a) budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, b) budowlę stanowiącą całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami, c) obiekt małej architektury.

Powołany przepis wskazuje warunki, jakie musi spełniać obiekt aby mógł zostać uznany za obiekt budowlany.

Nie każdy obiekt handlowy lub usługowy jest tożsamy z pojęciem obiektu budowlanego. Innymi słowy obiekt handlowy lub usługowy nie zawsze będzie obiektem budowlanym.

W takiej sytuacji nie jest prawnie dopuszczalne wprowadzenie opłat za zajęcie pasa drogowego przez rzut poziomy wspomnianego obiektu handlowego lub usługowego, tj. takiego, który nie jest obiektem budowlanym.

W świetle powyższego, w związku z zakwestionowaniem § 4 pkt 1 uchwały, zawarta w § 4 pkt 2 uchwały regulacja, nie znajduje uzasadnienia.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w terminie 30 dni od daty doręczenia, wnoszona za pośrednictwem organu, który skarżone orzeczenie wydał.

Informuję, że rozstrzygnięcie nadzorcze wstrzymuje wykonanie uchwały z mocy prawa, w części objętej rozstrzygnięciem, z dniem jego doręczenia.

Otrzymują:

1) Starosta Kraśnicki

2) PrzewodniczącyRady Powiatu w Kraśniku

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Wojciech Górny

Radca prawny współpracujący z kancelarią prawną LEXBRIDGE Groński Adwokaci i Radcowie Prawni sp. k. we Wrocławiu.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama