| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr PN-II.4131.243.2013 Wojewody Lubelskiego

z dnia 27 czerwca 2013r.

stwierdzające nieważność uchwały Nr 773/XXXI/2013 Rady Miasta Lublin z dnia 23 maja 2013 r. w sprawie przepisów porządkowych w gminnym regularnym przewozie osób, realizowanym w lubelskiej komunikacji miejskiej w ramach publicznego transportu zbiorowego, w części obejmującej § 8 uchwały

Na podstawie art. 91 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594)

stwierdzam nieważność

uchwały Nr 773/XXXI/2013 Rady Miasta Lublin z dnia 23 maja 2013 r. w sprawie przepisów porządkowych w gminnym regularnym przewozie osób, realizowanym w lubelskiej komunikacji miejskiej w ramach publicznego transportu zbiorowego, w części obejmującej § 8 uchwały.

Uzasadnienie

Uchwała została doręczona organowi nadzoru w dniu 29 maja 2013 r.

Przedmiotową uchwałę Rada Miasta Lublin wydała m. in. na podstawie art. 15 ust. 5 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. Prawo przewozowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1173, ze zm.).

Zgodnie z powołanym przepisem, w odniesieniu do gminnego regularnego przewozu osób oraz przewozów osób i bagażu taksówkami przepisy porządkowe określa rada gminy, a na terenie miasta stołecznego Warszawy - Rada miasta stołecznego Warszawy.

Przepisy porządkowe stanowione przez radę gminy są aktami prawa miejscowego. Z tego też względu należą one do aktów, które Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zalicza do źródeł prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organów, które je ustanowiły (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). Akty prawa miejscowego stanowione są na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawie (art. 94 Konstytucji RP). Uchwała Nr 773/XXXI/2013 Rady Miasta Lublin stanowi zatem wykonanie ustawowego upoważnienia z art. 15 ust. 5 ustawy - Prawo przewozowe.

Zgodnie z § 8 przedmiotowej uchwały, podróżny ponosi pełną odpowiedzialność za ewentualne szkody wobec kierowcy, pasażerów lub wyposażenia pojazdu, zaistniałe w wyniku przewożenia zwierząt czy rzeczy.

Zdaniem organu nadzoru akt prawa miejscowego nie może zawierać regulacji dotyczących podstaw i zakresu odpowiedzialności podmiotów stosunków prawnych, tak jak ma to miejsce w § 8 uchwały. Tego rodzaju kwestie mogą być przedmiotem jedynie regulacji umownej - z tytułu niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania (art. 471 i nast. Kodeksu cywilnego), bądź ustawowej - z tytułu czynu niedozwolonego (art. 415, art. 427, art. 428, art. 429, art. 430 Kodeksu cywilnego). Organ stanowiący gminy nie może w akcie określającym przepisy porządkowe obowiązujące w regularnym przewozie osób na terenie gminy normować kwestii odpowiedzialności określonych podmiotów w zakresie szkód i zdarzeń mogących zaistnieć w związku z przewozem.

Za niedopuszczalne zatem należy uznać określenie w sposób wiążący, w drodze aktu prawa miejscowego, przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego, zasad odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną podczas przewozu osoby lub bagażu w pojazdach komunikacji miejskiej. Wynika to zarówno z braku odpowiedniego upoważnienia rady, jak i objęcia tej materii zakresem unormowania przez prawodawcę w drodze ustawy.

Rada Miasta nie jest upoważniona do stanowienia o kwestiach ponoszenia odpowiedzialności za szkody, bowiem są one już uregulowane w aktach rangi ustawowej (Kodeks cywilny), a więc w aktach prawnych wyższej rangi w hierarchii źródeł prawa niż akt prawa miejscowego. Zgodnie zaś z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają w granicach i na podstawie prawa. Oznacza to, iż każda norma kompetencyjna musi być tak realizowana, aby nie naruszała innych przepisów ustawy. Zakres upoważnienia musi być zawsze ustalany przez pryzmat zasad demokratycznego państwa prawnego, działania w granicach i na podstawie prawa oraz innych przepisów regulujących daną dziedzinę. Realizacja przez organ stanowiący określonej normy kompetencyjnej musi ściśle uwzględniać wytyczne zawarte w upoważnieniu ustawowym. Odstąpienie od tej zasady narusza związek formalny i materialny pomiędzy aktem wykonawczym a ustawą, co z reguły stanowi istotne naruszenia prawa.

Kwestia odpowiedzialności określonych podmiotów oraz ewentualny obowiązek naprawienia szkody podlega ocenie sądów powszechnych w oparciu o powszechnie obowiązujące przepisy prawa rangi ustawowej, w tym wskazane wyżej przepisy Kodeksu cywilnego.

Tym samym uznać należy, iż Rada Miasta Lublin, we wskazanym zakresie, przekroczyła zakres upoważnienia ustawowego określonego w art. 15 ust. 5 ustawy - Prawo przewozowe, które daje radzie kompetencję wyłącznie do wprowadzenia przepisów porządkowych w zakresie regularnego przewozu osób w komunikacji miejskiej, nie zaś do uregulowania zasad odpowiedzialności cywilnoprawnej.

Jeżeli organ stanowiący wychodzi poza wytyczne zawarte w upoważnieniu bądź działa bez upoważnienia to mamy do czynienia z przekroczeniem kompetencji, co musi skutkować zastosowaniem środków nadzorczych.

W tym stanie rzeczy, stwierdzenie nieważności uchwały Nr 773/XXXI/2013 Rady Miasta Lublin we wskazanym zakresie jest uzasadnione.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, złożona za moim pośrednictwem, w terminie 30 dni od daty jego doręczenia.

Otrzymują:

1) Prezydent Miasta Lublin

2) Przewodniczący Rady Miasta Lublin

WOJEWODA LUBELSKI


Jolanta Szołno - Koguc

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Waldemar Żuchowski

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »