reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr PN.4131.47.2012 Wojewody Warmińsko - Mazurskiego

z dnia 9 lutego 2012r.

Na podstawie art. 79 ust. l ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym /Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm./ stwierdzam nieważność uchwały nr XII/83/2011 Rady Powiatu w Elblągu z dnia 30 grudnia 2011 roku w sprawie określenia szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej oraz załącznika do tej uchwały.

UZASADNIENIE:

Przedmiotowym aktem Rada Powiatu w Elblągu na podstawie art. 194 ust. 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej /Dz. U. nr 149, poz. 887/, określiła szczegółowe warunki umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej.

Przedmiotowa uchwała zawiera szereg uchybień, które naruszają rażąco obowiązujące przepisy. I tak w § 2 uchwały Rada Powiatu wskazała podmioty zobowiązane do ponoszenia opłat za pobyt dziecka w pieczy zastępczej oraz ich wysokość. Należy zauważyć, iż treść w/w przepisu stanowi powtórzenie art. 193 ust. 1-7 ustawy o wspieraniu rodziny i pieczy zastępczej. Tymczasem ugruntowane orzecznictwo sądów administracyjnych uznaje, iż powtórzenie regulacji ustawowych bądź ich modyfikacja i uzupełnienie przez przepisy gminne jest niezgodne z zasadami legislacji. Uchwała rady gminy (powiatu) nie może regulować jeszcze raz tego, co jest już zawarte w obowiązującej ustawie. Taka uchwała, jako istotnie naruszająca prawo, jest nieważna. Zawsze bowiem tego rodzaju powtórzenie jest normatywnie zbędne, gdyż powtarzany przepis już obowiązuje, jak też jest dezinformujące. Trzeba bowiem liczyć się z tym, że powtórzony przepis będzie interpretowany w kontekście uchwały, w której go powtórzono, co może prowadzić do całkowitej lub częściowej zmiany intencji prawodawcy, a więc do naruszenia wymagania adekwatności. Uchwała organu gminy (powiatu) nie powinna zatem powtarzać przepisów ustawowych, jak też nie może zawierać postanowień sprzecznych z ustawą (por. wyroki NSA: z dnia 14 października 1999 r., II SA/Wr 1179/98; z dnia 16 czerwca 1992 r., II SA 99/92 - ONSA 1993/2/44; z dnia 20 sierpnia 1996 r., SA/Wr 2761/95 - nie publikowany; wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2001 r., III RN 40/00, OSNP 2001/13/424).

Z kolei § 3 przedmiotowej uchwały odwołuje się do treści kwestionowanego powyżej § 2.

Zgodnie z art. 194 ust. l opłatę, o której mowa w art. 193 ust. l, ustala, w drodze decyzji, starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania dziecka przed umieszczeniem w rodzinie zastępczej, rodzinnym domu dziecka, placówce opiekuńczo-wychowawczej, regionalnej placówce opiekuńczo-terapeutycznej albo interwencyjnym ośrodku preadopcyjnym. Natomiast z ust. 2 tego przepisu wynika, iż rada powiatu została upoważniona do określenia, w drodze uchwały, szczegółowych warunków umorzenia w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty, o której mowa w art. 193 ust. l.

Tymczasem w § 8 przedmiotowej uchwały, Rada Powiatu ustaliła wysokość odpłatności za pobyt dziecka w pieczy zastępczej, jak w tabeli stanowiącej załącznik nr do niniejszej uchwały, naruszając tym samym ustalony w w/w przepisach podział kompetencji między starostą, a radę. Istotnie naruszają art. 194 ust. 2 ustawy o pieczy zastępczej również zapisy § 4 ust. 2. Postanowienia te ustalając konieczne przesłanki wniosku o umorzenie, wymagają wskazania jednej z przesłanek z jednostki redakcyjnej uchwały, która w niej nie istnieje. Wyklucza to faktycznie możliwość skorzystania z instytucji umorzenia opłaty z art. 193 ust. l ustawy o pieczy zastępczej. Powyższe uchybienia praktycznie wyczerpuj ą treść normatywną większości zasadniczych zapisów przedmiotowej uchwały, co skutkuje koniecznością stwierdzenia j ej nieważności w całości. W tym stanie rzeczy postanowiono jak na wstępie.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Wojewody Warmińsko-Mazurskiego w terminie trzydziestu dni od daty jego otrzymania.

Wojewoda Warmińsko-Mazurski


Marian Podziewski

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Kancelaria Prawna Witold Modzelewski Radca Prawny

Kancelaria prawnopodatkowa w grupie Instytutu Studiów Podatkowych

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama