reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr PN.4131.199.2014 Wojewody Warmińsko - Mazurskiego

z dnia 27 października 2014r.

stwierdzające nieważność w części uchwały Nr LVIII/335/2014 z dnia 8 października 2014 r. Rady Miejskiej w Miłomłynie w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na terenie Miasta i Gminy Miłomłyn

Działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 z późn. zm.) stwierdzam nieważność § 1 ust. 2 i 3 uchwały Nr LVIII/335/2014 z dnia 8 października 2014 r. Rady Miejskiej w Miłomłynie w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na terenie Miasta i Gminy Miłomłyn.

U Z A S A D N I E N I E

W dniu 8 października 2014 r. Rada Miejska w Miłomłynie podjęła uchwałę nr LVIII/335/2014 w sprawie określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych na terenie Miasta i Gminy Miłomłyn.

Zgodnie z art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz. U. z 2013 r. poz. 1399 z późn. zm.), który stanowił materialoprawną podstawę przedmiotowej uchwały, rada gminy określa w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, uwzględniając opis wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań.

Wskazane powyżej wymagania zostały dodatkowo doprecyzowane w Rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 marca 2012 r. w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych (Dz. U. z 2012 r. poz. 299). W § 1 w/w rozporządzenia określono, iż winny one obejmować: opis wyposażenia technicznego zawierający wymagania odnośnie do pojazdów asenizacyjnych przeznaczonych do świadczenia usług, bazy transportowej, zabiegi sanitarne i porządkowe związane ze świadczonymi usługami oraz miejsca przekazywania nieczystości ciekłych i muszą czynić to w sposób precyzyjny, zrozumiały, niedyskryminujący, nieograniczający konkurencji oraz nieutrudniający dostępu do rynku przedsiębiorców świadczących usługi w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych oraz zapewniający należytą ochronę zdrowia i życia ludzi oraz środowiska.

W ocenie organu nadzoru w/w uchwała, w części wskazanej w sentencji rozstrzygnięcia nadzorczego, podjęta została z istotnym naruszeniem przytoczonych powyżej przepisów.

Stosownie do § 1 ust. 1 uchwały przedsiębiorca powinien spełniać wymagania dotyczące wyposażenia technicznego, w tym pojazdów asenizacyjnych oraz bazy transportowej. W § 1 ust. 2 określono wymagania dotyczące zabiegów sanitarnych i porządkowych związanych ze świadczonymi usługami. Odpowiednio w pkt 1-5 tego przepisu wskazano, że przedsiębiorca jest zobowiązany prowadzić działalność odbierania nieczystości ciekłych w sposób niepowodujący zagrożenia dla życia i zdrowia mieszkańców oraz zanieczyszczania tras wywozu; mycia i dezynfekcji pojazdów asenizacyjnych zgodnie z wymogami § 10 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 listopada 2002r. w sprawie wymagań dla pojazdów asenizacyjnych; po zakończonej pracy parkowania pojazdów asenizacyjnych wyłącznie na terenie bazy transportowej; zapewnienia ciągłości świadczonych usług w przypadku unieruchomienia własnego sprzętu specjalistycznego; świadczenia usług odbierania nieczystości ciekłych od właścicieli nieruchomości wyłącznie na warunkach w niej określonych. W § 1 ust. 3 określono obowiązek przedsiębiorcy przekazywania nieczystości ciekłych do oczyszczalni ścieków lub innej stacji zlewnej położonej w najbliższej odległości od obsługiwanego rejonu oraz przedstawienia podpisanej umowy na odbiór nieczystości płynnych z oczyszczalnią ścieków.

Należy zauważyć, iż powyższe zakwestionowane przez organ nadzoru zapisy, określają obowiązki przedsiębiorcy, dotyczące już wykonywania działalności, czyli odnoszą się do podmiotu prowadzącego działalność w przedmiotowym zakresie, co jest możliwe dopiero po uzyskaniu zezwolenia. Natomiast przepis art. 7 ust. 3a ustawy, który jest podstawą podjęcia przedmiotowej uchwały, ogranicza kompetencje stanowiące organu gminy wyłącznie do ustalenia wymagań w stosunku do przedsiębiorców ubiegających się dopiero o uzyskanie zezwolenia. Obowiązki, jakie przedsiębiorca winien spełniać przy wykonywaniu usług objętych zezwoleniem określa, zgodnie z art. 9 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, w zezwoleniu organ wykonawczy gminy.

Tym samym należy uznać, iż przytoczone powyżej postanowienia przedmiotowej uchwały zostały wprowadzone z przekroczeniem kompetencji, wynikającej z wyżej powołanego art. 7 ust. 3a ustawy.

W wyroku z dnia 15 września 2010 r., sygn. akt: II SA/Gl 355/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach który stwierdził, iż: "Obowiązki, jakie przedsiębiorca winien spełniać przy wykonywaniu usług objętych zezwoleniem, o którym mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach określa na podstawie obowiązujących przepisów prawa organ wykonawczy gminy w zezwoleniu. Określenie tych obowiązków przez radę gminy w uchwale, o której mowa w art. 7 ust. 3a ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach stanowi zatem przekroczenie jej ustawowych kompetencji, a tym samym czyni uchwałę w tej części sprzeczną z prawem."

W związku z tym, rozstrzygnięto jak w sentencji.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie za pośrednictwem Wojewody Warmińsko-Mazurskiego w terminie trzydziestu dni od daty jego otrzymania.

z up. Wojewody Warmińsko-Mazurskiego
Wicewojewoda Warmińsko-Mazurski


Grażyna Kluge

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

Mateusz Latkowski

Doradca podatkowy

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama