reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze Nr NK.3.4131.362.2012.WE Wojewody Zachodniopomorskiego

z dnia 18 października 2012 r.

stwierdzające nieważność § 3 uchwały Nr XXII/135/12 Rady Miejskiej w Drawnie z dnia 27 września 2012 r. w sprawie zasad udzielania bonifikat przy sprzedaży gminnych lokali mieszkalnych

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym
(Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz.1591; zm.: z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162,poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1203 i Nr 167, poz. 1759, z 2005 r.Nr 172, poz. 1441, Nr 175, poz. 1457 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 128, Nr 175 poz. 1457,Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48, poz. 327, Nr 138, poz. 974, Nr 173, poz. 1218, z 2008 r.
Nr 180, poz. 1111, Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 52, poz. 420, Nr 157, poz. 1241, z 2010 r.
Nr 28, poz. 142, Nr 28, poz. 146, Nr 106, poz. 675, Nr 40, poz. 230 z 2011 r. Nr 21, poz. 113, Nr 117, poz. 679, Nr 134, poz. 777, Nr 149, poz. 887, Nr 217, poz. 1281, z 2012 r., poz. 567),

stwierdzam nieważność

§ 3. uchwały Nr XXII/135/12 Rady Miejskiej w Drawnie z dnia 27 września 2012 r. w sprawie zasad udzielania bonifikat przy sprzedaży gminnych lokali mieszkalnych.

Uzasadnienie

W dniu 27 września 2012 r. Rada Miejska w Drawnie podjęła uchwałę
Nr XXII/135/12 w sprawie zasad udzielania bonifikat przy sprzedaży gminnych lokali mieszkalnych.

Jako materialnoprawną podstawę podjęcia kwestionowanego aktu Rada przywołała art. 68 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami(Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651 ze zm.), zgodnie z którym właściwy organ może udzielić bonifikaty od ceny ustalonej zgodnie z art. 67 ust. 3, na podstawie odpowiednio zarządzenia wojewody albo uchwały rady lub sejmiku, jeżeli nieruchomość jest sprzedawana jako lokal mieszkalny. Analiza tego unormowania, prowadzi do wniosku, że organ stanowiący gminy jest prawnie umocowany do podjęcia uchwały regulującej zasady udzielania bonifikat od ceny nieruchomości w przypadku gdy jest ona zbywana jako lokal mieszkalny. Należy jednak zauważyć, iż wprowadzona przez organ stanowiący w § 3 analizowanego aktu regulacja stoi w sprzeczności z zasadą swobody umów wyrażoną w art. 353 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Stosownie do powołanego przepisu strony zawierające umowę mogą ułożyć stosunek prawny według swego uznania, byleby jego treść lub cel nie sprzeciwiały się właściwości (naturze) stosunku, ustawie ani zasadom współżycia społecznego.

Podkreślenia wymaga, iż sprzedaż nieruchomości następuje w drodze umowy cywilnoprawnej. Ustalenie warunków umowy podlega woli jej stron. Wyłącznie, zatem, równorzędne strony stosunku cywilnoprawnego będą władne określić w umowie sprzedaży kwestie dotyczące kosztów jej sporządzenia (kosztów notarialnych i sądowych). Z uwagina fakt, że art. 25 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami wyraźnie wskazuje,
iż zbycia nieruchomości stanowiącej przedmiot własności jednostki samorządu terytorialnego dokonuje jej organ wykonawczy (gminnym zasobem nieruchomości gospodaruje wójt, burmistrz albo prezydent miasta) , stwierdzić należy, iż rada gminy - jako organ niebędący stroną umowy sprzedaży nieruchomości - nie jest uprawniona do decydowania o treści umowy, w tym ustalania jej warunków dotyczących kosztów związanych z zawarciem umowy.

Uchwała Nr XXII/135/12 Rady Miejskiej w Drawnie w sprawie zasad udzielania bonifikat przy sprzedaży gminnych lokali mieszkalnych zawiera normy generalnei abstrakcyjne. Nie określa bowiem warunków sprzedaży konkretnego lokalu na rzecz konkretnego podmiotu. Adresaci norm zawartych w uchwale zostali określeni poprzez wskazanie ich cech, a nie poprzez wymienienie ich z nazwy. Ponadto dyspozycja normy określająca zachowanie adresata ma zastosowanie w wielu powtarzalnych okolicznościach,a nie w jednej konkretnej sytuacji, w konsekwencji stanowi ona akt prawa miejscowego(por. wyrok WSA w Krakowie z 13 lutego 2007r., sygn. akt III SA/Kr 1275/06, wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 20 czerwca 2007r., sygn. akt II SA/Go 340/07, wyrok WSAw Olsztynie z 3 czerwca 2008r., sygn. akt II SA/Ol 211/08).

Taki charakter uchwały przesądza o tym, że nie może ona w sposób powszechnie wiążący
w stosunku do wszystkich potencjalnych adresatów normy prawnej wyłączać podstawowej
w obrocie cywilnoprawnym zasady swobodyumów. Obciążenie nabywcy lokalu kosztami sądowymi i kosztami aktu notarialnego jest dopuszczalne tylko jako element indywidualnej umowy, ukształtowany w następstwie zgodnej woli stron stosunku prawnego.

W tym miejscu wskazania wymaga, że zgodnie z ugruntowaną doktryną oraz orzecznictwem sądowo-administracyjnym za "istotne" naruszenie prawa uznaje się uchybienie, prowadzące do skutków, które nie mogą być tolerowane w demokratycznym państwie prawnym. Do nich zalicza się między innymi naruszenie przepisów prawa ustrojowego oraz prawa materialnego, a także przepisów regulujących procedury podejmowania uchwał (por. M. Stahl, Z. Kmieciak, Akty nadzoru nad działalnością samorządu terytorialnego w świetle orzecznictwa NSA i poglądów doktryny, Samorząd Terytorialny 2001, z. 1-2, str. 101-102). W judykaturze za istotne naruszenie prawa (będące podstawą do stwierdzenia nieważności aktu) przyjmuje się, że są to takiego rodzaju naruszenia prawa jak: podjęcie uchwały przez organ niewłaściwy, brak podstawy do podjęcia uchwały określonej treści, niewłaściwe zastosowanie przepisu prawnego będącego podstawą podjęcia uchwały, naruszenie procedury podjęcia uchwały (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 1998 r., sygn. akt II SA/Wr 1459/97, OwSS 1998/3/79, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 lutego 1996 r., sygn. akt SA/Gd327/95, OwSS 1996, Nr 3, poz. 90). Stwierdzenie nieważności uchwały może nastąpić więc gdy uchwała pozostaje w wyraźnej sprzeczności z określonym przepisem prawnym, co jest oczywiste i bezpośrednie oraz wynika to wprost z treści tego przepisu.

Badając uchwałę Nr XXII/135/12 Rady Miejskiej w Drawnie z dnia 27 września
2012 r. w sprawie zasad udzielania bonifikat przy sprzedaży gminnych lokali mieszkalnych organ nadzoru uwzględnił przytoczone powyżej zasady oceny przepisów prawnychi stwierdził, iż §3 tego aktu, który stanowi, że koszty sporządzenia umowy notarialnej i opłaty sądowej ponosi nabywca , narusza obowiązujący porządek prawny w sposób uzasadniający skorzystanie z uprawnienia przewidzianego w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, tj. stwierdzenie jego nieważności.

Na niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skargę wnosi się do Sądu za pośrednictwem Wojewody Zachodniopomorskiego, w terminie 30 dni od dnia otrzymania przedmiotowego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 92 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały organu gminy wstrzymuje jej wykonanie z mocy prawa
w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.

wz. WOJEWODY ZACHODNIOPOMORSKIEGO
WICEWOJEWODA


Ryszard Mićko

reklama
reklama

POLECANE

reklama
reklama

Ostatnio na forum

reklama
reklama

Eksperci portalu infor.pl

inFakt

inFakt to firma oferująca nowoczesne usługi księgowe i fakturowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama