| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze Nr NK.3.4131.320.2013.MG Wojewody Zachodniopomorskiego

z dnia 31 maja 2013 r.

stwierdzające nieważność w części załącznika nr 1 do uchwały Nr XLI/437/13 Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 24 kwietnia 2013 r. w sprawie uchwalenia statutu Sołectwa Darzowice

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591; zm.: z 2002 r. Nr 23, poz. 220, Nr 62, poz. 558, Nr 113, poz. 984, Nr 153, poz. 1271 i Nr 214, poz. 1806, z 2003 r. Nr 80, poz. 717 i Nr 162, poz. 1568, z 2004 r. Nr 102, poz. 1055, Nr 116, poz. 1203 i Nr 167, poz. 1759, z 2005 r. Nr 172, poz. 1441, Nr 175, poz. 1457, z 2006 r. Nr 17, poz. 128, Nr 181, poz. 1337, z 2007 r. Nr 48, poz.327, Nr 138, poz. 974, Nr 173, poz. 1218, z 2008 r. Nr 180, poz. 1111, Nr 223, poz. 1458, z 2009 r. Nr 52, poz. 420, Nr 157, poz. 1241, z 2010 r. Nr 28, poz. 142, Nr 28, poz. 146, Nr 106, poz. 675, Nr 40, poz. 230, z 2011 r. Nr 117, poz. 679, Nr 134, poz. 777, Nr 149, poz. 887, Nr 217, poz. 1281, z 2012 r., poz. 567, z 2013 r., poz. 153)

stwierdzam nieważność

- § 3 ust. 3,

- § 5 w zakresie wyrazów "w szczególności",

- § 5 pkt 9,

- § 8 ust. 10 w zakresie wyrazów "w szczególności",

- § 8 ust. 10 pkt 5,

- § 13 ust. 2,

- § 18 w zakresie wyrazów "lub dopuścili się czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska",

- § 20 ust. 1. w zakresie wyrazów "zgodnie z przepisami art. 53 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym",

- § 25 ust. 4

załącznika nr 1 do uchwałyNr XLI/437/13Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 24 kwietnia 2013 r.w sprawie uchwalenia statutu Sołectwa Darzowice.

Uzasadnienie

W dniu 24 kwietnia 2013 r. Rada Miejska w Wolinie podjęła uchwałę Nr XLI/437/13w sprawie uchwalenia statutu Sołectwa Darzowice.

Materialnoprawną podstawę podjęcia ww. aktu stanowi art. 35 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którymorganizację i zakres działania jednostki pomocniczej określa rada gminy odrębnym statutem, po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami,zaś zgodnie z ust. 3statut jednostki pomocniczej określa w szczególności:

1) nazwę i obszar jednostki pomocniczej,

2) zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej,

3) organizację i zadania organów jednostki pomocniczej,

4) zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji,

5) zakres i formy kontroli oraz nadzoru organów gminy nad działalnością organów jednostki pomocniczej.

Wydany na ww. podstawie statut stanowi akt prawa miejscowego, co ustawodawca wskazał wprost w przepisie art. 40 ust. 2 pkt 1 tejże ustawy, zaliczany przez Konstytucję Rzeczypospolitej Polskiej do źródeł prawa powszechnie obowiązującego na obszarze działania organów, które je ustanowiły. Taki akt normatywny musi zatem odpowiadać wszystkim wymogom, jakie prawo stawia w odniesieniu do zasad tworzenia i obowiązywania systemu źródeł prawa. W stosunku do aktów prawa miejscowego znaczenie istotne ma norma zawarta w art. 94 Konstytucji stanowiąca, iż organy samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej ustanawiają akty prawa miejscowego na podstawie i w granicach upoważnień zawartych w ustawach. Uwzględniając hierarchiczność źródeł prawa akty tego typu mają charakter zależny od źródeł prawa wyższego rzędu, czego konsekwencją jest stanowisko, iż nie mogą normować materii uregulowanych tymi aktami, wykraczać poza zakres delegacji ustawowej, jak i pozostawać z nimi w sprzeczności. Jednocześnie zwrócić należy uwagę, że delegacja zawarta w art. 35 ww. ustawy ma charakter wyczerpujący, co oznacza, że uchwalając na jego podstawie statut sołectwa, rada gminy powinna zawrzeć w nim postanowienia odnoszące się do wszystkich enumeratywnie wymienionych w tym przepisie zagadnień.

W toku postępowania nadzorczego stwierdzono, iż część przepisów zawartych w załączniku Nr 1 do uchwały Nr XLI/437/13 Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 24 kwietnia 2013 r., jest niezgodna z przepisami ustawy o samorządzie gminnym, a nadto wykracza poza zakres delegacji ustawowej zawartej w tej ustawie, co musi być uznane za rażące naruszenie prawa. W konsekwencji powyższego, koniecznym stało się stwierdzenie nieważności wskazanych na wstępie przepisów ww. uchwały.

Zgodnie z § 3 ust. 3 statutu Sołectwa Darzowice, sołectwona mocy orzeczenia Sądu Najwyższego z dnia 16.04.1991 r. III CZP 23/91 posiada zdolność sądową w sprawach należących do jego kompetencji z mocy ustawy o samorządzie gminnym i jego statutu.Powyższy przepis należy uznać za rażąco naruszający prawo w zakresie, w jakim przyznaje sołectwu, jako jednostce pomocniczej gminy, zdolność sądową. Co istotne, ustawodawca upoważniając radę gminy do uchwalenia statutu sołectwa, wyraźnie wskazał zakres przedmiotowy wydanego na postawie tego upoważnienia aktu prawa miejscowego, nie pozostawiając przy tym kompetencji radzie gminy do wyposażania jednostek pomocniczych w atrybuty związane ze zdolnością sądową. Również ustawa o samorządzie gminnym nie przyznaje jednostkom pomocniczym odrębnego bytu prawnego, co powoduje, iż nie posiadają one osobowości prawnej, jak również i zdolności prawnej, a w konsekwencji również zdolności sądowej.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, iż na gruncie przepisów prawa powszechnie obowiązującego, brak jest normy prawnej przyznającej sołectwom atrybuty związane z możliwością występowania w procesie sądowym jako strona. Nadto, zdaniem organu nadzoru, przyznanie jednostce pomocniczej gminy zdolności sądowej, nie może być wynikiem działań związanych z dokonywaniem wykładni czy wnioskowań prawniczych, a wynikać musi bezpośrednio z dyspozycji normy prawnej. Co istotne, koncepcja racjonalnego prawodawcy nakazuje przyjąć, że gdyby istniała potrzeba i wola wyposażenia sołectw w zdolność sądową, znalazłoby to wyraz w odpowiednich zapisach ustawy o samorządzie gminnym. W sytuacji zaś braku takiego przepisu, należy uznać, iż wolą ustawodawcy było podporządkowanie sołectw w tym zakresie gminom, które na mocy art. 2 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym, zostały wyposażone w osobowość prawną, a w konsekwencji również zdolność sądową.

Należy także zauważyć, iż Rada Miejska w Wolinie w sposób nieuprawniony nadała moc prawotwórczą cytowanemu w uchwale orzeczeniu Sądu Najwyższego. Zgodnie z art. 87 Konstytucji źródłami powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej są: Konstytucja, ustawy, ratyfikowane umowy międzynarodowe, rozporządzenia, oraz na obszarze działania organów, które je ustanowiły, akty prawa miejscowego. Powyższy przepis zawiera zamknięty katalog źródeł prawa powszechnie obowiązującego nie wymieniając wśród nich orzeczeń Sądu Najwyższego, toteż należy stwierdzić, iż treść tych orzeczeń nie może być postawą do tworzenia jakichkolwiek norm prawnych o charakterze powszechnie obowiązującym. Sądom, w tym także Sądowi Najwyższemu nie przysługuje również uprawnienie do dokonywania wiążącej wykładni przepisów prawa. Z powyższego względu brak jest możliwości przyznania jednostkom pomocniczym gminy zdolności sądowej w oparciu o treść orzeczenia sądowego, czego dokonała Rada Miejska w Wolinie.

Na marginesie należy zaznaczyć, iż przytoczona przez Radę Miejską w Wolinie uchwała Sądu Najwyższego, stwierdzająca w sentencji, iżsamorząd mieszkańców wsi ma - od dnia 1 stycznia 1991 r. - zdolność sądową w sprawach należących do jego właściwości z mocy ustawy lub statutu nadanego przez radę gminy,jest odosobnionym stanowiskiem w zakresie możliwości przyznania jednostkom pomocniczym zdolności sądowej i spotkała się z niejednoznacznym przyjęciem przez doktrynę prawniczą (m.in. glosa krytyczna P. Wagnera). Wskazać można na szereg odmiennych i wydanych w późniejszym okresie orzeczeń sądów, odmawiających jednostkom pomocniczym atrybutów związanych ze zdolnością sądową. I tak w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2004 r. (sygn. akt III SA/Kr 61/04) stwierdzono, iżdzielnice są wyłącznie elementami składowymi gmin, nie mającymi poza tymi ramami samodzielnego bytu prawnego, nie mogącymi w stosunku do osób trzecich podejmować jakichkolwiek działań. Poza ramami organizacyjnymi gminy dzielnica nie istnieje, gdyż nie ma w żadnej mierze choćby nawet ułomnej osobowości prawnej, nadto zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 lutego 2010 r. (sygn. akt IV SA/Gl 597/09)nie budzi wątpliwości, że jednostka pomocnicza stanowi jedynie część większej struktury, jaką jest gmina i nie korzysta z analogicznej ochrony sądowej jak jednostka samorządu terytorialnego. Ustawodawca nie przyznał jednostkom pomocniczym kompetencji publicznoprawnych, a kompetencje te określa jednostce pomocniczej wyłącznie gmina w statucie. Jednostka pomocnicza nie posiada osobowości prawnej oraz umocowania do samodzielnego występowania w obrocie prawnym.Przytoczyć należy także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego (do 21 grudnia 2003 r.) w Poznaniu z dnia 21 lutego 2002 r. (sygn. akt II SA/Po 371/02), zgodnie z którymrada sołecka nie jest uprawniona do wniesienia skargi. Radzie sołeckiej nie można bowiem przypisać zdolności sądowej / i k.p.a. w związku z art. 59 ustawy o NSA/. Stosownie do przepisu art. 36 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym (Dz. U. z 1996 nr 13 poz. 74 ze zm.) rada sołecka "wspomaga" sołtysa. Rada nie ma, więc samoistnych kompetencji. Jest jedynie organem doradczym i opiniodawczym sołtysa.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, iż przepis § 3 ust. 3 statutu w zakresie w jakim przyznaje sołectwu atrybut zdolności sądowej, w sposób istotny narusza prawo, a zatem konieczne jest stwierdzenie jego nieważności.

Wprowadzając regulację dotyczącą zakresu działania sołectwa, Rada Miejska w Wolinie określiła w § 5 otwarty katalog zadań sołectwa, o czym przesądza użycie w treści przepisu zapisuzadania sołectwa obejmują w szczególności (…).

Wskazać należy, iż zgodnie z art. 35 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnymstatut jednostki pomocniczej określa w szczególności:

1) nazwę i obszar jednostki pomocniczej,

2) zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej,

3) organizację i zadania organów jednostki pomocniczej,

4) zakres zadań przekazywanych jednostce przez gminę oraz sposób ich realizacji,

5) zakres i formy kontroli oraz nadzoru organów gminy nad działalnością organów jednostki pomocniczej.

Użycie w ww. przepisie sformułowania "w szczególności" wskazuje, że katalog spraw przekazanych do uregulowania w statucie jednostki pomocniczej jest co prawda otwarty, jakkolwiek nie może pomijać kwestii przewidzianych w przepisie delegującym, tj. w pkt 1-5. Stwierdzić należy także że regulacja ta, zawarta w akcie prawa miejscowego, musi w pełni wyczerpywać zakres delegacji ustawowej. Powyższe potwierdza także norma przewidziana w § 119 ust. 1 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz.U. Nr 100, poz. 908), zgodnie z którąna podstawie jednego upoważnienia ustawowego wydaje się jedno rozporządzenie, które wyczerpująco reguluje sprawy przekazane do unormowania w tym upoważnieniu.Powyższa regulacja, na podstawie § 143 ww. załącznika, znajduje zastosowanie także w stosunku do aktów prawa miejscowego.

Podkreślenia wymaga, iż jedną z naczelnych zasad prawa administracyjnego jest wynikający z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zakaz domniemywania kompetencji, będący wyrazem przewidzianej tym przepisem zasady legalizmu. Zasada ta nakazuje dokonywanie interpretacji norm kompetencyjnych w sposób ścisły, bez dokonywania wykładni rozszerzającej oraz wyprowadzania ich w drodze analogii.

Przywołany wyżej przepis art. 35 ust. 3 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym nakłada na radę gminy obowiązek określenia w statucie jednostki pomocniczej zakresu zadań przekazywanych tej jednostce przez gminę oraz sposobu ich realizacji, co musi być rozumiane, jako obowiązek dokonania pełnej i wyczerpującej regulacji w tym zakresie - poprzez wskazanie wszystkich zadań przekazanych sołectwu jako jednostce pomocniczej. Należy w tym miejscu wskazać na treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 6 czerwca 2012 r. (sygn. akt III SA/Wr 111/12), zgodnie z którymzadania sołectwa i sposób ich realizacji, zadania sołtysa i rady sołeckiej powinny być uregulowane w statucie sołectwa w sposób wyczerpujący, w formie zamkniętego katalogu zadań i form działania sołectwa, jego organów i aparatu pomocniczego.

Mając na uwadze fakt, że Rada Miejska w Wolinie dokonała jedynie przykładowego wyliczenia kompetencji sołectwa, należy uznać, iż w zakresie wyrazów "w szczególności" przepis § 5 statutu w sposób istotny narusza prawo, co musi być podstawą do stwierdzenia jego nieważności.

Analogicznie do powyższego należy ocenić unormowanie zawarte w § 8 ust. 10 statutu, w którym Rada Miejska w Wolinie dokonała przykładowego wyliczenia zadań zebrania wiejskiego, stwierdzając iżdo wyłącznej właściwości zebrania wiejskiego należą w szczególności sprawy (..)oraz wskazuje zakres tych spraw.

Za istotnie naruszający przepisy ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.) należy uznać przepis § 5 pkt 9 statutu, w zakresie w jakim nakłada na sołectwo zadania w zakresiewyrażania opinii nt. planu zagospodarowania przestrzennego gminy (obręb sołectwa).Wskazania wymaga, że tryb dokonywania uzgodnień i uzyskiwania opinii, jak i obowiązki w tym zakresie, reguluje art. 17 ust. 6 i 7 ww. ustawy, który nie przewiduje żadnych zadań sołectw. Należy zauważyć, iż delegacja do określenia organizacji i zakresu działania jednostki pomocniczej, przewidziana w art. 35 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, nie może oznaczać dowolnego kształtowania ich obowiązków, gdyż zakres tej regulacji wyznaczają zarówno przepis delegujący, jak i inne powszechnie obowiązujące normy prawne.

W tej sytuacji, w obliczu przywołanej regulacji ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy uznać, iż wprowadzony przez Radę Miejską w Wolinie obowiązek wyrażania przez sołectwo opinii na temat planu zagospodarowania przestrzennego gminy, w zakresie dotyczącym obrębu sołectwa, należy uznać za nałożony bez podstawy prawnej i w konsekwencji stwierdzić jego nieważność.

W tym miejscu zaznaczenia wymaga, iż mieszkańcy sołectwa mają prawo swobodnego wypowiadania się w zakresie planu zagospodarowania przestrzennego gminy, zarówno indywidualnie - na podstawie art. 17 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak i zbiorowo - na podstawie art. 36 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Zgodnie z § 8 ust. 10 pkt 5 statutudo wyłącznej właściwości Zebrania wiejskiego należą w szczególności sprawy podejmowania uchwał dotyczących powołania stałych lub doraźnych komisji, określając ich zakres działania.Należy zauważyć, iż art. 36 ustawy o samorządzie gminnym zawiera katalog zamknięty organów sołectwa, stwierdzając iż organem uchwałodawczym jest zabranie wiejskie, a wykonawczym sołtys. Regulacja ta ma zakres wyczerpujący i nie dopuszcza możliwości tworzenia innych, nieprzewidzianych ustawą organów sołectwa - zarówno przez radę gminy, jak i samo sołectwo. Powyższe potwierdza także orzecznictwo sądowoadministracyjne, m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 29 maja 2008 r. (sygn. akt III SA/Lu 178/08), w którym skład orzekający stwierdził, iżzgodnie z art. 36 ust. 1 u.s.g. organem uchwałodawczym w sołectwie jest zebranie wiejskie, a wykonawczym - sołtys. Działalność sołtysa wspomaga rada sołecka. Nie przewidziano innych organów sołectwa, a także ich stworzenia przez zebranie wiejskie.Z powyższego wynika, iż zebranie wiejskie nie posiada kompetencji do powoływania stałych, czy doraźnych komisji i określania zakresu ich działania.

Mając na uwadze powyższe należy uznać, iż treść § 8 ust. 10 pkt 5 statutu w sposób rażący narusza obowiązujące prawo, co obliguje do stwierdzenia jego nieważności.

Za istotnie naruszający prawo należy także uznać przepis § 13 ust. 2 statutu, w którym Rada Miejska w Wolinie zawarła wykładnię pojęcia "stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania w wyborach", stwierdzając, iżza takie osoby uważa się pełnoletnich, nie ubezwłasnowolnionych i nie pozbawionych praw obywatelskich mieszkańców sołectwa, nie tylko na stałe zameldowanych w sołectwie, ale również na stałe przebywających w sołectwie z zamiarem stałego pobytu, zgodnie z wyrokiem NSA z dnia 19.09.1999 r. (II.SA.231/99). Zalicza się więc do nich np. osoby, które w sołectwie wybudowały dom i w nim mieszkają, mimo że zameldowane są w innej miejscowości, albo które na starość zamieszkały przy dorosłych dzieciach w sołectwie, ale nie zmieniły poprzedniego miejsca zameldowania itp.Zauważyć należy, że zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 2 ustawy o samorządzie gminnym, statut jednostki pomocniczej, określa zasady i tryb wyborów organów jednostki pomocniczej, zaś zgodnie z art. 36 ust. 2 ww. ustawy sołtys oraz członkowie rady sołeckiej wybierani są w głosowaniu tajnym, bezpośrednim, spośród nieograniczonej liczby kandydatów, przez stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania.

Co istotne, ww. przepis w sposób kompletny reguluje podstawy prawa wyborczego organów sołectwa, pozostawiając radzie gminy kompetencję do określenia szczegółowego postępowania w tym zakresie, które winno być przedmiotem regulacji zawartej w statucie jednostki pomocniczej. Zakres tej delegacji, nie zawiera jednak w sobie upoważnienia do stanowienia o zasadach przyznawania czynnego i biernego prawa w wyborach do organów sołectwa.

Ustawa o samorządzie gminnym nie wprowadza legalnego rozumienia pojęcia "stałych mieszkańców sołectwa uprawnionych do głosowania", przy czym brak jest też delegacji dla rady gminy do jego definiowania. W konsekwencji stwierdzić należy, że materia zawarta w § 13 ust. 2 wykracza poza zakres delegacji ustawowej do określenia organizacji i zakresu działania jednostki pomocniczej, co uzasadnia stwierdzenie nieważności ww. zapisu statutu.

Zgodnie z § 18 statutu,Sołtys i członkowie Rady Sołeckiejsą bezpośrednio odpowiedzialni przed Zebraniem wiejskim i mogą być przez Zebranie wiejskie odwołani przed upływem kadencji, jeżeli nie wykonują swoich obowiązków, naruszają postanowienia statutu i uchwał zebrania lub dopuścili się czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska.Zauważyć należy, iż w ramach kompetencji rady gminy do określenia zasad i trybu wyborów organów jednostki pomocniczej zawiera się także uprawnienie do wprowadzenia procedury odwoływania członków tych organów, przy czym regulacja ta, powinna mieć charakter wyraźnie wskazujący podstawę do podjęcia takiej decyzji. Za taką nie sposób uznać unormowania pozwalającego na odwołanie sołtysa i członków rady sołeckiej w sytuacji dopuszczenia się przez nich czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska, gdyż pojęcie to jest nieostre i nieobjęte definicją zarówno statutową, jak i ustawową, nie wskazuje jakie zachowania będą przez społeczność lokalną uznawane za dyskwalifikujące i tym samym stanowiące podstawę odwołania z pełnionej funkcji. Akt prawa miejscowego, jako źródło prawa powszechnie obowiązującego, nie może zawierać norm niedookreślonych, czy niedefiniowalnych, z których zaistnieniem wiążą się określone w jego treści sankcje. Sytuacja taka bowiem wprowadza uznaniowość w stosowaniu normy prawnej i nie pozwala na jednoznaczne określenie standardów w zakresie postępowania zgodnego z jej dyspozycją. W konsekwencji konieczne jest stwierdzenie nieważności § 18 statutu w zakresie wyrazów "lub dopuścili się czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska".

W § 20 ust. 1 statutu Rada Miejska w Wolinie stwierdziła, iżsołectwo prowadzi gospodarkę finansową w ramach budżetu gmin, zgodnie z przepisami art. 53 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym".Wskazać w tym miejscu należy, iż przepis art. 53 ustawy o samorządzie gminnym został uchylony na mocy art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. Przepisy wprowadzające ustawę o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157 poz. 1241) i utracił moc obowiązującą z dniem 1 stycznia 2010 r. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić nieważność ww. regulacji we wskazanym zakresie.

Przepisem § 25 ust. 4 statutu Rada Miejska w Wolinie przyznała sołectwu uprawnienie do powołania komisji rewizyjnej sołectwa. W powyższym zakresie zachowują aktualność rozważania poczynione w niniejszym rozstrzygnięciu odnoszące się do możliwości powołania przez radę gminy i sołectwo nowych - nieprzewidzianych art. 36 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym - organów sołectwa. Przy uwzględnieniu, że zapis ten rażąco narusza prawo, koniecznym stało się stwierdzenie jego nieważności.

W ocenie organu nadzoru zasadnym jest także zwrócenie uwagi na zapis przepisu § 21 ust. 1 pkt 4 statutu, zgodnie z którymfundusz sołectwa tworzą m.in. środki pochodzące z darowizn oraz innych świadczeń na rzecz sołectwa. Zgodnie z przywoływanymi w treści niniejszego rozstrzygnięcia uregulowaniami, sołectwo jako jednostka pomocnicza gminy, nie posiada osobowości prawnej, ani odrębnego od gminy bytu prawnego, toteż nie jest możliwe przekazywanie na rzecz sołectwa darowizn, co sugeruje ww. przepis. Beneficjentem przewidzianej w statucie ofiarności publicznej może być tylko gmina, która pozyskane w ten sposób środki może przekazać do funduszu sołeckiego. Mając na uwadze, że treść ww. normy prawnej nie wpływa na modyfikację zakresu praw i obowiązków obywateli, jak i nie może być uznana za modyfikującą treść bezwzględnie obowiązujących przepisów prawa, toteż należy ograniczyć się do wskazania, iż regulacja ta została podjęta z naruszeniem prawa.

Mając na uwadze powyższe, w świetle zaprezentowanej w niniejszym rozstrzygnięciu argumentacji uznać należy, że stwierdzenie nieważności § 3 ust. 3; § 5 w zakresie wyrazów "w szczególności"; § 5 pkt 9; § 8 ust. 10 w zakresie wyrazów "w szczególności"; § 8 ust. 10 pkt 5; § 13 ust. 2; § 18 w zakresie wyrazów "lub dopuścili się czynu dyskwalifikującego w opinii środowiska"; § 20 ust. 1. w zakresie wyrazów "zgodnie z przepisami art. 53 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym"; § 25 ust. 4 załącznika nr 1 do uchwały Nr XLI/437/13 Rady Miejskiej w Wolinie z dnia 24 kwietnia 2013 r.w sprawie uchwalenia statutu Sołectwa Darzowicejest konieczne i uzasadnione.

Niniejsze rozstrzygnięcie nadzorcze może być zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia za pośrednictwem Wojewody Zachodniopomorskiego.

wz. WOJEWODY ZACHODNIOPOMORSKIEGO
WICEWOJEWODA


Ryszard Mićko

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Bernatowicz, Komorniczak, Mazur Radcy Prawni i Doradcy Podatkowi

spółka partnerska

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »