| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr KN-I.4131.1.325.2014.15 Wojewody Wielkopolskiego

z dnia 31 lipca 2014r.

orzekające nieważność § 11 ust. 2 pkt 5 w zakresie wyrazów „planu zagospodarowania przestrzennego,” uchwały Nr XXXV/322/14 Rady Gminy Wierzbinek z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie nadania Statutu Sołectwu Boguszyce

Działając na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594, ze zm.)

orzekam

nieważność § 11 ust. 2 pkt 5 w zakresie wyrazów „planu zagospodarowania przestrzennego,” uchwały Nr XXXV/322/14 Rady Gminy Wierzbinek z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie nadania Statutu Sołectwu Boguszyce - ze względu na istotne naruszenie prawa.

Uzasadnienie do Rozstrzygnięcia nadzorczego Nr KN–I.4131.1.325.2014.15
Wojewody Wielkopolskiego
z dnia 31 lipca 2014 r.

Uchwałę podjęto na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 7, art. 35 ust. 1 i 3, art. 40 ust. 2 pkt 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013, poz. 594 ze zm.), po przeprowadzeniu konsultacji z mieszkańcami sołectwa.

Uchwała Rady Gminy Wierzbinek została doręczona Wojewodzie Wielkopolskiemu w dniu
7 lipca 2014 r.

Dokonując oceny zgodności z prawem przedmiotowej uchwały, organ nadzoru stwierdził, co następuje :

Na sesji w dniu 26 czerwca 2014r. Rada Gminy Wierzbinek podjęła uchwałę
w sprawie nadania Statutu Sołectwu Boguszyce. W toku badania legalności uchwały organ nadzoru stwierdził naruszenie przepisów prawa skutkujące stwierdzeniem częściowej nieważności uchwały.

Rada Gminy Wierzbinek w § 11 ust. 2 uchwały ustaliła katalog wyłącznych kompetencji zebrania wiejskiego. Wśród nich umieszczono, w pkt 5, opiniowanie w części dotyczącej sołectwa przedstawionych do konsultacji projektów uchwał, w szczególności planu zagospodarowania przestrzennego, przepisów prawa miejscowego.

Zgodnie z art. 35 ust. 3 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym statut jednostki pomocniczej określa w szczególności organizację i zadania organów jednostki pomocniczej. Udzielone radzie gminy upoważnienie ma charakter otwartego katalogu zagadnień powierzonych do unormowania, lecz jest ono ograniczone przepisami prawa. Zgodnie z zasadą hierarchicznej budowy systemu źródeł prawa w Polsce akty normatywne niższego rzędu winny być zgodne
z aktami normatywnymi wyższego rzędu. Uchwała rady gminy, wydana na podstawie ustawy nie może być zatem sprzeczna zarówno z ustawą upoważniającą do jej wydania, jak również
z jakąkolwiek inną obowiązującą ustawą.

Zdaniem organu nadzoru nadanie w drodze uchwały Rady Gminy zebraniu wiejskiemu kompetencji do opiniowania uchwał w przedmiocie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego stanowi naruszenie procedury określonej w art. 17 pkt 6 lit. a ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r., poz. 647 ze zm.), zgodnie z którym wójt, burmistrz albo prezydent miasta po podjęciu przez radę gminy uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu miejscowego kolejno występuje o opinie
o projekcie planu do:

gminnej lub innej właściwej, w rozumieniu art. 8, komisji urbanistyczno-architektonicznej,

wójtów, burmistrzów gmin albo prezydentów miast, graniczących z obszarem objętym planem, w zakresie rozmieszczenia inwestycji celu publicznego o znaczeniu lokalnym,

regionalnego dyrektora ochrony środowiska,

właściwych organów administracji geologicznej w zakresie terenów zagrożonych osuwaniem się mas ziemnych,

właściwego organu Państwowej Straży Pożarnej i wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska w zakresie lokalizacji nowych zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, zmian, o których mowa w art. 250 ust. 5 i 7 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, w istniejących zakładach o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii
i nowych inwestycji oraz rozmieszczenia obszarów przestrzeni publicznej i terenów zabudowy mieszkaniowej w sąsiedztwie zakładów o zwiększonym lub dużym ryzyku wystąpienia poważnych awarii, w przypadku gdy te inwestycje, obszary lub tereny zwiększają ryzyko lub skutki poważnych awarii,

właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego.

Powyższy katalog podmiotów ma charakter zamknięty, enumeratywnie wymienia wszystkie podmioty, do których należy się zwrócić o wydanie opinii na temat projektu planu miejscowego zagospodarowania przestrzennego. Wśród wymienionych podmiotów ustawodawca nie umieścił organów jednostki pomocniczej.

Z tego względu nadanie przez Radę Gminy uprawnienia zebraniu wiejskiemu do opiniowania projektów uchwał w zakresie planu zagospodarowania przestrzennego należy uznać za przekroczenie kompetencji udzielonej w art. 35 ust. 3 pkt 3 ustawy o samorządzie gminnym poprzez sprzeczność z art. 17 pkt 6 lit. a ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, co stanowi istotne naruszenie prawa.

Oceniana uchwała zawiera ponadto szereg wad, stanowiących naruszenie przepisów rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad Techniki Prawodawczej” (Dz. U. z 2002 r., Nr 100, poz. 908).

Zgodnie z § 25 ust. 1 ZTP przepis prawa materialnego powinien możliwie bezpośrednio
i wyraźnie wskazywać kto, w jakich okolicznościach i jak powinien się zachować. Przepisu tego nie sposób interpretować w oderwaniu od § 6 ZTP, na mocy którego przepisy redaguje się tak, aby dokładnie i w sposób zrozumiały dla adresatów zawartych w nich norm wyrażały intencje prawodawcy. Przy redagowaniu tekstu aktu normatywnego należy się zatem kierować zasadami precyzji tekstu prawnego, jego komunikatywności, a także adekwatności względem zamiaru prawodawcy co do uregulowania określonych spraw.

W § 10 ust. 1 i 2 badanej uchwały użyto terminu „prawomocność” zebrania wiejskiego. Tymczasem pojęcie prawomocności w polskim systemie prawa odnosi się do szczególnej cechy orzeczeń sądowych oraz rozstrzygnięć administracyjnych oznaczającej, najogólniej rzecz ujmując, niemożność ich zmiany lub uchylenia poprzez wniesienie zwyczajnych środków zaskarżenia.

Z tego względu wskazać należy, iż użycie terminu „prawomocność” w odniesieniu do zgromadzenia wiejskiego jest nieprawidłowe i nieprecyzyjne, a także, w opinii organu nadzoru, nie wyraża w pełni zamiaru Rady Gminy, jakim było wprowadzenie stosownego quorum dla prowadzenia obrad zgromadzenia wiejskiego i skutecznego podejmowania uchwał.

Zastrzeżenie organu nadzoru budzi również konstrukcja gramatyczna przepisu § 10
ust. 2 uchwały, jak również zastosowanie skrótów myślowych („dla prawomocności zebrania wiejskiego, na których podejmowana jest uchwała [...] liczba osób wynosi co najmniej 1/10 uprawnionych”). Obecne brzmienie przepisu godzi w jego komunikatywność i precyzję, co skutkować może w przyszłości wątpliwościami interpretacyjnymi i trudnościami związanymi z właściwym zastosowaniem wynikających z przepisu norm.

Należy również wskazać na brzmienie przepisu § 29 ust. 1 uchwały, zgodnie z którym „za wybranego na Sołtysa uważa się kandydata, który uzyskał największą liczbę głosów”.
Z uwagi na fakt, iż Rada Gminy Wierzbinek w § 28 ust. 3 uchwały ustaliła, że głosowanie następuje poprzez zajęcie stanowiska w formie „za” lub „przeciw”, zdaniem organu nadzoru wskazane byłoby doprecyzowanie treści § 29 ust. 1 poprzez określenie, iż osoba wybrana na Sołtysa uzyskać powinna największą liczbę głosów „za”. Powyższa uwaga odnosi się również do przepisu § 29 ust 2 uchwały.

Ponadto organ nadzoru wskazuje na brak precyzji w brzmieniu przepisów § 7 ust.
1 i 2 badanej uchwały. Przepis ust. 2 określa podstawę do ustalenia liczby uprawnionych do udziału w Zebraniu Wiejskim. Wykładnia językowa ww. przepisu prowadzi do konkluzji, iż informacja ze stałego rejestru wyborców służy jedynie celom statystycznym, t.j. ustaleniu łącznej liczby mieszkańców sołectwa mogących uczestniczyć w zebraniu, nie zaś ustaleniu kto spośród mieszkańców jest uprawniony do udziału w zebraniu. Zgodnie z § 7 ust.
1 uchwały liczba uprawnionych będzie zatem równa liczbie mieszkańców sołectwa.

W świetle § 7 ust. 4 pkt 3 uchwały prowadzić to może do sytuacji, w której prawo do głosowania przysługiwać będzie m.in. dzieciom i osobom ubezwłasnowolnionym, co w opinii organu nadzoru mogło nie być intencją uchwałodawcy. W związku z powyższym należałoby, w opinii organu nadzoru, doprecyzować treść przepisów § 7 ust. 1 i 2 uchwały, by jednoznacznie wskazywały komu przysługuje prawo udziału w Zebraniu Wiejskim i inne wynikające z niego uprawnienia.

Podsumowując stwierdzić należy, iż podjęta przez Radę Gminy Wierzbinek uchwała
Nr XXXV/322/14 z dnia 26 czerwca 2014 r. w sprawie nadania Statutu Sołectwu Boguszyce zawiera wady prawne, które powodują konieczność wydania niniejszego rozstrzygnięcia.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji.

Pouczenie:

Rozstrzygnięcie nadzorcze może być zaskarżone z powodu niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia, za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego.

Wojewoda Wielkopolski

(-) Piotr Florek

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Sklep zonazielona.pl

proponuje ekskluzywne, designerskie meble i elementy wystroju wnętrz

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »