| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr KN-I.4131.1.439.2014.16 Wojewody Wielkopolskiego

z dnia 27 listopada 2014r.

orzekające nieważność uchwały Nr LVI/296/14 Rady Gminy Turek z dnia 23 października 2014 r. w sprawie Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy Turek na lata 2014 -2019

Działając na podstawie art. 91 ust.1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.)

orzekam nieważność uchwały Nr LVI/296/14 Rady Gminy Turek z dnia 23 października 2014 r. w sprawie Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy Turek na lata 2014 -2019 - ze względu na istotne naruszenie prawa.

Uzasadnienie do Rozstrzygnięcia nadzorczego Nr KN-I.4131.1.439.2014.16
Wojewody Wielkopolskiego
z dnia 27 listopada 2014 r.

Na sesji w dniu 23 października 2014 r. Rada Gminy Turek podjęła uchwałę Nr LVI/296/14 w sprawie Wieloletniego Programu Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy Turek na lata 2014 -2019. Uchwała została doręczona Wojewodzie Wielkopolskiemu 4 listopada 2014 r. Dokonując oceny zgodności z prawem przedmiotowej uchwały, organ nadzoru stwierdził, co następuje : Przepis art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego stanowi, iż rada gminy uchwala wieloletni program gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy. Stosownie natomiast do ust. 2 tego artykułu program ten powinien obejmować w szczególności regulacje wymienione w pkt 1-8. Użyte w tym przepisie wyrażenie "w szczególności" oznacza, iż w zakresie przedmiotowym nie tworzy on zamkniętego katalogu elementów kształtujących treść programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy. Treść przepisów wskazuje jednocześnie, iż uchwalony przez radę gminy program musi obejmować wszystkie wymienione w nim kwestie. "Pełna realizacja upoważnienia ustawowego, wyznaczającego sposób zaspokojenia potrzeb wspólnoty przy wykorzystaniu zasobu mieszkaniowego gminy, wskazuje na konieczność ujęcia w programie wszystkich elementów, wymienionych w art. 21 ust. 2 ustawy z 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego" - wyrok WSA w Gliwicach z dnia 14 czerwca 2013 r., sygn. akt IV SA/Gl 932/12. Analiza postanowień załącznika do uchwały Nr LVI/296/14 Rady Gminy Turek prowadzi do wniosku, że uchwalony Wieloletni Program Gospodarowania Mieszkaniowym Zasobem Gminy Turek na lata 2014-2019 nie reguluje wyczerpująco wszystkich istotnych zagadnień, wymienione w art. 21 ust. 2 ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego W ocenie organu nadzoru Rada nie uchwaliła prognozy dotyczącej wielkości oraz stanu technicznego zasobu mieszkaniowego gminy w poszczególnych latach, z podziałem na lokale socjalne i pozostałe lokale mieszkalne (art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy). Zawarta w załączniku do uchwały prognoza wielkości zasobu mieszkaniowego w latach 2014-2019 sprowadza się jedynie do wskazania, iż "odzyskano 1 lokal mieszkalny w m. Słodków - najemca opuścił lokal, gdyż wybudował dom mieszkalny. W razie potrzeby nastąpi zaadaptowanie zbędnych pomieszczeń na lokale socjalne i utrzymanie istniejących w należytym stanie technicznym". W dalszej części Rada wskazała lokalizację "lokali zasobów mieszkaniowych". Z kolei w kwestii prognozy stanu technicznego zasobu mieszkaniowego gminy w poszczególnych latach Rada ograniczyła się do lakonicznych zapisów, m.in., że lokale "niektóre wymagają poniesienia mniejszych nakładów, a inne nakładów większych", "prace będą prowadzone sukcesywnie", "po analizie stanu technicznego budynków stwierdzono, że należałoby przeprowadzić w istniejącym zasobie mieszkaniowym gminy remonty bieżące takie jak: naprawa pokryć dachowych". Ocena wskazanych powyżej fragmentów załącznika do uchwały, nie pozwala przyjąć, że Rada kwestie, o których mowa w art. 21 ust. 2 pkt 1 ustawy uregulowała, albowiem z Programu nie dowiadujemy się zarówno o prognozie dotyczącej wielkości oraz stanu technicznego zasobu mieszkaniowego gminy w rozbiciu na poszczególne lata. Upoważniając radę gminy do określenia wieloletniego programu gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy ustawodawca zobowiązał ją także do określenia analizy potrzeb oraz planu remontów i modernizacji wynikających ze stanu technicznego budynków i lokali, z podziałem na kolejne lata (art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy). Tymczasem Rada w rozdziale II załącznika do uchwały m.in. stwierdziła, że "w celu poprawienia stanu technicznego budynków oraz utrzymania ich w dobrym stanie technicznym niezbędnym jest wykonanie szeregu prac remontowych". W dalszej części uchwały Rada postanowiła o zamiarze rozebrania budynku po byłej szkole w miejscowości Grabieniec i wybudowaniu świetlicy wiejskiej oraz o rozebraniu budynku mieszkalno-gospodarczego w miejscowości Wrząca. Odnosząc się do powyższego, stwierdzić należy, że w treści uchwały brak jest zapisów, które mogłyby zostać uznane za wypełnienie dyspozycji wynikającej z przepisu art. 21 ust. 2 pkt 2 ustawy. Co więcej, gdyby nawet przyjąć, że postanowienia o rozebraniu ww. budynków stanowią realizację wymogu, o którym mowa w ww. przepisie ustawy, to i tak należy zauważyć, że Rada nie uwzględniła ustawowego wymogu określenia analizy potrzeb oraz planu remontów i modernizacji z uwzględnieniem podziału na kolejne lata obowiązywania programu. W myśl art. 21 ust. 2 pkt 3 ustawy Rada zobowiązana była określić planowaną sprzedaż lokali w kolejnych latach. Tymczasem zapisy rozdziału III załącznika do uchwały stanowią o zasadach dotyczących pierwszeństwa w nabywaniu lokali mieszkalnych. W ocenie organu nadzoru, Rada uchwalając zasady polityki czynszowej oraz warunki obniżania czynszu, bez podstawy prawnej postanowiła, że "najemca oprócz czynszu jest obowiązany do uiszczania opłat za dostawę wody, energii elektrycznej, odbiór nieczystości stałych samodzielnie płynnych na podstawie odrębnych umów" (rozdział IV pkt 12 załącznika do uchwały). Określając na podstawie art. 21 ust. 2 pkt 4 ustawy m.in. zasady polityki czynszowej, Rada nie była władna do wskazywania jakie inne opłaty, oprócz czynszu, najemca zobowiązany będzie uiszczać. Działanie takie nie może zostać uznane za określenie zasad polityki czynszowej i jako takie wykracza poza przyznane Radzie upoważnienie wynikające z normy kompetencyjnej stanowiącej dla Rady podstawę do podjęcia tej uchwały. Również z przekroczeniem upoważnienia Rada uchwaliła zasady ustalające opłaty za odprowadzanie ścieków z lokali mieszkalnych do oczyszczalni szkolnych i szamba. W myśl art. 21 ust. 2 pkt 7 ustawy uchwała powinna zawierać wysokość wydatków w kolejnych latach, z podziałem na koszty bieżącej eksploatacji, koszty remontów oraz koszty modernizacji lokali i budynków wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu gminy, koszty zarządu nieruchomościami wspólnymi, których gmina jest jednym ze współwłaścicieli, a także wydatki inwestycyjne. Uchwała w tej części nie zawiera żadnej treści normatywnej, która odnosiłaby się do materii objętej ustawowym upoważnieniem.

Zgodnie z art. 21 ust. 2 pkt 8 ustawy Rada powinna zawrzeć postanowienia dotyczące opisu innych działań mających na celu poprawę wykorzystania i racjonalizację gospodarowania mieszkaniowym zasobem gminy, a w szczególności:

a) niezbędny zakres zamian lokali związanych z remontami budynków i lokali,

b) planowaną sprzedaż lokali. Analiza zapisów rozdziału VII załącznika do uchwały prowadzi do wniosku, że Rada nie uregulowała kwestii, o których mowa w pkt a) i b) ww. przepisu. Kwestionowana uchwała, podjęta na podstawie upoważnienia ustawowego, jest aktem prawnym powszechnie obowiązującym na obszarze gminy. Powinna zatem odpowiadać wymogom, jakie stawiane są przepisom powszechnie obowiązującym i nie może pozostawać w sprzeczności z aktem wyższego rzędu, jakim jest ustawa. Przestrzeganie tej zasady należy również do obowiązków organów uchwałodawczych gminy. W tym wypadku Rada Gminy Turek tej zasady nie przestrzegała, ponieważ pominęła w uchwale kwestie, do których określenia zobowiązała ją ustawa o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 21 ust. 2 ustawy, co stanowi istotne naruszenie przepisów prawa uzasadniające stwierdzeniem nieważności uchwały w całości. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji. Pouczenie: Rozstrzygnięcie nadzorcze może być zaskarżone z powodu niezgodności z prawem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, w terminie 30 dni od dnia doręczenia, za pośrednictwem Wojewody Wielkopolskiego. Wojewoda Wielkopolski (-) Piotr Florek

POLECANE

Artykuł partnerski

reklama

Ostatnio na forum

RODO 2018

Eksperci portalu infor.pl

Piotr Wasilewski

Aplikant adwokacki w Izbie Warszawskiej. Absolwent Wydziału Prawa EWSPiA w Warszawie, uczelni afiliowanej przy instytucie nauk prawnych Polskiej Akademii Nauk utworzonej we współpracy ze Zrzeszeniem Prawników Polskich oraz Międzynarodowym Instytutem Rozwoju Prawa w Rzymie.


Zostań ekspertem portalu Infor.pl »