| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Prawo > Sprawy rodzinne > Dziecko i prawo > Edukacja > Świadczenie dobry start a zamieszkiwanie za granicą

Świadczenie dobry start a zamieszkiwanie za granicą

Czy osoby zamieszkujące za granicą i jednocześnie zameldowane w Polsce mogą ubiegać się o świadczenie dobry start? Jak w takiej sytuacji określić miejsce zamieszkania wnioskodawcy?

Chciałabym wnioskować o świadczenie dobry start. Obecnie mieszkam z mężem i dziećmi za granicą, gdzie dzieci uczęszczają do szkoły. Nadal jednak jesteśmy zameldowani w Polsce i w ciągu kilku najbliższych lat zamierzamy tu powrócić. Czy przysługuje mi świadczenie? (Jolanta)

Istotne zamieszkiwanie na terytorium Polski

Zasady przyznawania świadczenia dobry start określa rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 maja 2018 r. w sprawie szczegółowych warunków realizacji rządowego programu „Dobry start”. Na etapie opiniowania jest również projekt ustawy o świadczeniu dobry start, która będzie miała zastosowanie do świadczeń przyznawanych w roku szkolnym 2019/2020 i w latach kolejnych.Czy

Kwota świadczenia wynosi 300 zł i przyznawana jest raz w roku w związku z rozpoczęciem roku szkolnego. Wniosek o świadczenie może złożyć rodzic, opiekun faktyczny lub prawny albo osoba ucząca się. Z wnioskiem może wystąpić także osoba prowadząca rodzinny dom dziecka, dyrektor placówki opiekuńczo-wychowawczej, dyrektor regionalnej placówki opiekuńczo-terapeutycznej.

O świadczenie dobry start mogą ubiegać się zarówno obywatele polscy, jak i spełniający odpowiednie kryteria cudzoziemcy zamieszkujący na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Przepisy nie określają, w jaki sposób należ ocenić czy wnioskodawca rzeczywiście zamieszkuje na terytorium Polski.

WSA: adres zameldowania nie przesądza o miejscu zamieszkania

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 20 lutego 2019 r. (sygn. akt VIII SA/Wa 20/19) przypomniał, iż pojęcia „miejsca zamieszkania” należy szukać w przepisach Kodeksu cywilnego. Zgodnie z art. 25 k.c. miejscem zamieszkania osoby fizycznej jest miejscowość, w której dana osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu. Jak stanowi zaś art. 28 k.c. można mieć jedno miejsce zamieszkania.

Zdaniem WSA ustalenie zamiaru stałego pobytu, a więc woli stałego zamieszkiwania, powinno być oparte o kryteria zobiektywizowane. Samo zameldowanie nie dowodzi zamieszkiwania w danej miejscowości, czyli adres zameldowania nie przesądza o miejscu zamieszkania osoby fizycznej (postanowienie NSA z 24 września 2014 roku, sygn. akt I OW 96/14).

"Miejsce zamieszkania jest konstrukcją prawną, na którą składają się dwa elementy - fizyczne przebywanie w danej miejscowości (corpus) i zamiar, wola stałego pobytu (animus). Oba elementy muszą występować łącznie. Dla ustalenia miejsca zamieszkania nie wystarczy ani samo zamieszkiwanie w sensie fizycznym, jednak bez zamiaru stałego pobytu, choćby zamieszkiwanie trwało przez dłuższy czas, ani sam zamiar stałego pobytu w danej miejscowości niepołączony z przebywaniem w tej miejscowości. O miejscu zamieszkania rozstrzyga zawsze całokształt okoliczności wskazujących na zejście się stanu faktycznego przebywania z zamiarem takiego przebywania - uznał WSA.

Polecamy serwis: Pomoc społeczna

Czytaj także

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Czublun Trębicki Kancelaria Radców Prawnych Spółka Partnerska

Doradztwo prawne dla biznesu

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »