Projekt ustawy o zawodzie psychoterapeuty: pacjent powinien mieć możliwość sprawdzenia, czy dana osoba posiada kompetencje do prowadzenia psychoterapii

• Projekt ustawy o zawodzie psychoterapeuty - stanowisko Komisji ds. Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego
• Jednoznaczne określenie psychoterapii jako profesjonalnej metody leczenia
• Nowe przepisy mają zapewnić dostęp do odpowiednio przygotowanych specjalistów

Projekt ustawy o zawodzie psychoterapeuty - stanowisko Komisji ds. Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

Psychoterapia jest specjalistyczną formą oddziaływania klinicznego. Jej profesjonalne prowadzenie wymaga kompetencji, których nie zapewnia samo ukończenie studiów wyższych, również psychologicznych czy medycznych. Wykształcenie bazowe stanowi ważny fundament, nie zastępuje jednak specjalistycznego szkolenia psychoterapeutycznego. Przygotowanie do samodzielnego prowadzenia psychoterapii powinno obejmować wieloletnie, ustrukturyzowane kształcenie, rozwijanie praktycznych kompetencji klinicznych, pracę z pacjentami pod regularną superwizją, wiedzę z zakresu psychopatologii, diagnozy i kwalifikacji do leczenia, rozpoznawania ryzyka i przeciwwskazań, standardów etycznych oraz współczesnych badań nad psychoterapią.

Jednoznaczne określenie psychoterapii jako profesjonalnej metody leczenia

Nabyte kompetencje powinny również podlegać rzetelnej ocenie. Tak rozumiane przygotowanie zawodowe pozostaje zgodne z kierunkiem wyznaczanym przez europejskie standardy profesjonalnego kształcenia psychoterapeutów. Istotnym zadaniem przyszłej regulacji powinno być także jednoznaczne określenie psychoterapii jako profesjonalnej metody leczenia opartej na aktualnej wiedzy naukowej i podlegającej standardom właściwym dla oddziaływań klinicznych.

Pozwoli to wyraźnie odróżnić psychoterapię od praktyk, które posługują się językiem terapii lub deklarują działanie lecznicze, ale nie mają wystarczającego uzasadnienia naukowego. Ochrona tytułu psychoterapeuty powinna zatem iść w parze z ochroną standardów określających, jakie oddziaływania mogą być oferowane pacjentom jako psychoterapia. Z tej perspektywy Komisja podziela zasadniczą tezę listu prof. Bogdana de Barbaro, że Polska potrzebuje regulacji zawodu psychoterapeuty, jasno określającej wymagania dotyczące kwalifikacji, kształcenia, superwizji, odpowiedzialności zawodowej oraz prawa do posługiwania się tytułem psychoterapeuty.

Nowe przepisy mają zapewnić dostęp do odpowiednio przygotowanych specjalistów

Jednocześnie dyskusja nad konkretnymi rozwiązaniami ustawowymi powinna pozostać otwarta na argumenty naukowe i merytoryczne. Poparcie dla potrzeby regulacji zawodu nie oznacza bezkrytycznej akceptacji każdego proponowanego rozwiązania. Kryterium wyboru rozwiązań prawnych nie powinien być interes którejkolwiek grupy zawodowej, lecz kompetencje niezbędne do bezpiecznego i skutecznego prowadzenia psychoterapii.

Przyszłe regulacje powinny z jednej strony zapewniać pacjentom dostęp do odpowiednio przygotowanych specjalistów, a z drugiej chronić ich przed świadczeniem psychoterapii przez osoby bez wystarczającego przygotowania klinicznego, specjalistycznego szkolenia i superwizji.

Pacjent powinien mieć możliwość sprawdzenia, czy osoba, której powierza swoje zdrowie psychiczne, posiada rzeczywiste i zweryfikowane kompetencje do prowadzenia psychoterapii. To powinien być podstawowy cel regulacji.

Autorka: Anna Król-Kuczkowska, Przewodnicząca Komisji ds. Psychoterapii oraz Wiceprzewodnicząca Polskiego Towarzystwa Psychologicznego

Źródło: Komisja ds. Psychoterapii Polskiego Towarzystwa Psychologicznego