Maksymalnie 240 zł za godzinę pracy lekarza. Co miesiąc nie więcej niż 8-krotność płacy minimalnej. Nowelizacja ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej

• Maksymalne stawki godzinowe i miesięczne wynagrodzenia lekarzy i innych pracowników medycznych za świadczenia finansowane przez NFZ
• Ograniczenia dot. zatrudnienia personelu medycznego
• Wzmocnienie kontroli NFZ
• Większe kompetencje Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) i kontrola kosztów
• Kiedy nowelizacja wejdzie w życie?

Maksymalne stawki godzinowe i miesięczne wynagrodzenia lekarzy i innych pracowników medycznych za świadczenia finansowane przez NFZ

Nowe przepisy wprowadzają maksymalne stawki godzinowe i miesięczne wynagrodzenia osoby wykonującej zawód medyczny (przede wszystkim chodzi tu o lekarzy i pielęgniarki) za świadczenia finansowane przez NFZ.

Zostaje ustalona maksymalna stawka godzinowa w wysokości 1/20 minimalnego wynagrodzenia, co daje obecnie kwotę 240 zł brutto. W 2027 r. będzie to 247,50 zł brutto (1/20 z 4950 zł).

Łączne wynagrodzenie miesięczne nie będzie mogło przekroczyć:
- 8-krotności minimalnego wynagrodzenia w przypadku jednego etatu (aktualnie 8 x 4 806 zł = 38448 zł brutto) i
- 16-krotności minimalnego wynagrodzenia (aktualnie 16 x 4 806 zł = 76896 zł brutto) w przypadku dwóch etatów.

Maksymalny łączny wymiar czasu pracy u wszystkich świadczeniodawców nie będzie mógł przekraczać dwóch pełnych etatów.

Ograniczenia dot. zatrudnienia personelu medycznego

Praca u kolejnego świadczeniodawcy będzie wymagała zgody dotychczasowych pracodawców.

Lekarze, pielęgniarki, położne, fizjoterapeuci i ratownicy medyczni udzielający świadczeń w leczeniu szpitalnym i ambulatoryjnej opiece specjalistycznej w poradniach przyszpitalnych co do zasady będą musieli być zatrudnieni u świadczeniodawcy co najmniej na pół etatu. Praca u kolejnego świadczeniodawcy w tym samym zakresie również będzie wymagała co najmniej połowy etatu.

Ograniczona zostaje możliwość zawierania umów za pośrednictwem spółek czy spółdzielni lekarskich.

Wprowadzony zostanie zakaz uzależniania wynagrodzenia pracownika medycznego od wysokości kontraktu placówki z NFZ.

Za naruszenie tych zasad kierownikowi podmiotu leczniczego będzie grozić grzywna do 30 tys. zł.

Wzmocnienie kontroli NFZ

Narodowy Fundusz Zdrowia, po wejściu w życie nowych przepisów, będzie mógł pozyskiwać więcej informacji, także od podmiotów komercyjnych, aby lepiej weryfikować dostępność personelu medycznego w publicznym systemie ochrony zdrowia.

Prezes NFZ będzie mógł inicjować kontrole w związku z podejrzeniem nierównego traktowania pacjentów, a kompetencje do prowadzenia czynności sprawdzających zostaną skupione u Prezesa NFZ.

NFZ będzie mógł elastyczniej pozyskiwać specjalistów, w tym osoby z wykształceniem medycznym, do zespołów kontrolnych.

Rząd zapowiada też zwiększenie zatrudnienia w NFZ o około 400 osób, przede wszystkim w Departamencie Kontroli.

Większe kompetencje Agencji Oceny Technologii Medycznych i Taryfikacji (AOTMiT) i kontrola kosztów

Prezes AOTMiT, za zgodą Ministra Zdrowia, będzie mógł zlecić prace nad wyceną lub zmianą wyceny świadczenia także wtedy, gdy nie zostało ono ujęte w planie taryfikacji. AOTMiT będzie analizować koszty osobowe świadczeniodawców i monitorować przestrzeganie limitów wynagrodzeń. Dane będą analizowane co najmniej dwa razy w roku i obejmą około miliona osób zatrudnionych u 17,6 tys. świadczeniodawców.

Jak wskazuje rząd, celem nowych przepisów ma być:
– wyeliminowanie szkodliwej praktyki, w sposób nieuzasadniony prowadzącej do automatycznego wzrostu wynagrodzenia pracowników medycznych w konsekwencji każdorazowego podniesienia wyceny świadczeń,
– powstrzymanie spirali płacowej w publicznej opiece zdrowotnej, powodującej zadłużanie się podmiotów leczniczych oraz zwiększający się z roku na rok deficyt w finansach NFZ,
– zwiększenie liczby możliwych do sfinansowania przez NFZ świadczeń opieki zdrowotnej, w ramach ograniczonych środków pozostających w jego dyspozycji.

Kiedy nowelizacja wejdzie w życie?

Nowe przepisy mają wejść w życie po upływie miesiąca od dnia ogłoszenia w Dzienniku Ustaw. Będzie to dotyczyło nowo zawieranych umów. Ustawa zawiera jednak przepisy przejściowe umożliwiające dostosowanie umów obowiązujących w dniu wejścia w życie przepisów. Termin ten jednak będzie nie dłuższy niż 6 miesięcy.

Źródło: Projekt ustawy o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw (UD439)