Wyrok: MOPS nie może podważać orzeczenia o niepełnosprawności

"Jednakże w domu porusza się samodzielnie, nie ma problemów z pamięcią, mówieniem i słuchem, do czytania potrzebuje okularów. Poza domem porusza się przy pomocy drugiej osoby, potrzebuje pomocy w cięższych pracach domowych, ich zakres wskazano w orzeczeniu (oraz przywołanym orzeczeniu organu I instancji). Z ustaleń tych wynika, że matka strony sama spożywa posiłki, ubiera się, dba o higienę."

"W opinii organu osoba niepełnosprawna nie wymaga czynności pielęgnacyjnych, pomocy czy nadzoru w wykonywaniu niektórych z nich, w znacznej mierze jest samodzielna. Wskazane przez skarżącego czynności są związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego, nie wszystkie muszą być wykonywane codziennie, nadto nie wymagają rezygnacji z zatrudnienia."

Wnioski NSA: W sprawie rozpatrywanej przez sąd z uwagi na przedstawienie przez osobę niepełnosprawną (opiekuna) odpowiedniego orzeczenia o niepełnosprawności MOPS powinien jedynie ustalić, kto sprawuje opiekę faktycznie nad osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym sprawuje. Jeżeli jest korelacja między rezygnacją z zatrudnienia a opieką i (wydaniem orzeczenia o niepełnosprawności), to nie ma podstaw do odmowy przyznania świadczenia. A takie odmowy seryjnie zapadają w MOPS.