| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Prawo > Sprawy rodzinne > Pomoc Społeczna > Przemoc w rodzinie > Niebieska Karta – zakończenie procedury

Niebieska Karta – zakończenie procedury

Niebieska Karta zakładana jest osobom stosującym przemoc w rodzinie. Zgodnie z ustawą zakończenie procedury "Niebieskie Karty" uzależnione jest od spełnienia kilku warunków bądź stwierdzenia braku zasadności podejmowanych działań. Co znaczy ustanie przemocy, uzasadnione przypuszczenie zaprzestania dalszego stosowania przemocy oraz realizacja indywidualnego planu pomocy?

Co znaczy realizacja indywidualnego planu pomocy?

Indywidualny plan pomocy jest kluczowym elementem pracy zespołu interdyscyplinarnego lub grupy roboczej, realizujących procedurę NK na rzecz rodziny dotkniętej przemocą. Plan powinien określać, co, dlaczego i jak chcemy zrobić oraz jakie rezultaty chcemy osiągnąć. Zaplanowane wspólnie z osobą doznającą przemocy cele, zadania oraz działania specjalistów mają pomóc w zatrzymaniu przemocy i dokonaniu zmiany sytuacji rodziny. Niezbędnymi etapami konstruowania planu pomocy są: diagnoza sytuacji rodziny, określenie wspólnie z osobą doznającą przemocy jej potrzeb i celów oraz możliwych sposobów ich realizacji, a także wskaźników.

Wskaźniki rezultatów realizacji indywidualnego planu pomocy, które często pokrywają się ze wskaźnikami uzasadnionego przypuszczenia zaprzestania stosowania przemocy to między innymi:

  • osoba (lub osoby) doznająca przemocy jest bezpieczna, tzn. wie, jak zadbać o bezpieczeństwo swoje i osób od niej zależnych, i umie z tej wiedzy skorzystać, korzysta ze wsparcia i czuje się bezpieczna, zna placówki pomocowe i wie, jak szukać pomocy, ma sporządzony plan bezpieczeństwa;
  • osoba (osoby) doznająca przemocy wie, czym jest zjawisko przemocy w rodzinie, jak się przejawia i jakie są jej psychologiczne skutki.

Powyższe trzy przesłanki do zakończenia procedury muszą występować łącznie. Ustawodawca w żaden sposób nie zakreślił ram czasowych realizacji procedury. We wszystkich dotychczasowych interpretacjach, szczególnie w ocenie Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, kwestia długości procedowania jest sprawą indywidualną. Oznacza to tyle, że służby, realizując działania w indywidualnym przypadku, za każdym razem winny wziąć pod uwagę okoliczności konkretnej sprawy. Mając na uwadze cel główny procedury, jakim jest trwałe zatrzymanie przemocy, oczywiste jest, że nie można uzyskać tego rezultatu w krótkim czasie.

Brak zasadności podejmowania działań

Ustalenie takiej oceny sytuacji w rodzinie jest drugim możliwym kryterium wskazanym w rozporządzeniu, które daje podstawy do zakończenia procedury NK. Należy pamiętać, że przepisy stanowią, że do wszczęcia procedury wystarczy podejrzenie występowania przemocy w rodzinie, powzięte przez przedstawiciela jednej z pięciu wskazanych służb. Pokazuje to wyraźnie, że celem ustawodawcy jest także działanie profilaktyczne i ujawnianie sytuacji mogących stanowić czynniki zagrożenia przemocą oraz zapobieganie dalszej jej eskalacji.

Czasem zdarza się, że osoba zgłaszająca przemoc prosi o wszczęcie działań, aby wykorzystać to jako kartę przetargową w konflikcie rodzinnym. Wskaźnik: Osoba wskazana jako doznająca przemocy nie wykazuje cech bezradności. Brak woli współpracy ze strony osób uwikłanych w przemoc, kiedy obie strony sytuacji przemocowej nie są zainteresowane zmianą swojej sytuacji. Wskaźniki: Obie strony unikają kontaktu z realizatorami procedury. Nie życzą sobie żadnej pomocy, żądają zamknięcia procedury. Służby zaangażowane w realizację procedury NK nie potwierdzają występowania zdarzeń przemocowych. Służby wykonały wiele prób nawiązania kontaktu z rodziną zakończonych niepowodzeniem. Powyższe wskaźniki, między innymi, będą mówiły o braku zasadności podejmowania działań w celu udzielenia pomocy rodzinie dotkniętej przemocą, w której tak naprawdę przemocy nie ma.

Podstawa prawna:

  1. USTAWA O PRZECIWDZIAŁANIU PRZEMOCY W RODZINIE z dnia 29 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 180, poz. 1493), tj. z dnia 24 sierpnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 1390).
  2. ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW W SPRAWIE PROCEDURY „NIEBIESKIE KARTY” ORAZ WZORÓW FORMULARZY „NIEBIESKA KARTA” z dnia 13 września 2011 r. (Dz.U. Nr 209, poz. 1245).

Więcej informacji i pomoc: 

„Niebieska Linia” – poradnia telefoniczna dla osób pokrzywdzonych przemocą i innymi przestępstwami – tel. 22-688-7000

Poradnia telefoniczna „Niebieska Linia” tel. 801 120 002 (można zgłaszać incydenty przemocy ze strony osób, które mają „zawieszony” wyrok za stosowanie przemocy)

Adresy internetowe instytucji pomagających w przypadku przemocy domowej: www.niebieskalinia.pl (zakładka „szukam pomocy”)

www.pokrzywdzeni.gov.pl (zakładka „sieć pomocy”)

www.ms.gov.pl (zakładka „działalność/przeciwdziałanie przemocy w rodzinie”)

www.mpips.gov.pl (zakładka „przeciwdziałanie przemocy w rodzinie”)

Czytaj także

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Artykuł Partnerski

Eksperci portalu infor.pl

Jarosław Olszewski

Elektrofarm

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »