| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Infor.pl > Prawo > Konsument i umowy > Umowy > Postanowienia ogólne > Dokumentowa forma oświadczenia woli

Dokumentowa forma oświadczenia woli

Forma dokumentowa jest najmniej sformalizowaną zwykłą formą oświadczenia woli. Dla zachowania formy dokumentowej wystarczy złożenie oświadczenia woli w sposób umożliwiający ustalenie osoby składającej oświadczenie w dokumencie, którym jest nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jej treścią.

Zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w Kamiennej Górze z dnia 16 sierpnia 2017 roku (sygn. akt: I C 1136/15) „Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania formy dokumentowej (art. 720 § 2 k.c.). Jeżeli ustawa zastrzega dla czynności prawnej formę pisemną, dokumentową albo elektroniczną, czynność dokonana bez zachowania zastrzeżonej formy jest nieważna tylko wtedy, gdy ustawa przewiduje rygor nieważności (art. 73 § 1 k.c.). Zgodnie z art. 772 k.c. do zachowania dokumentowej formy czynności prawnej wystarcza złożenie oświadczenia woli w postaci dokumentu, w sposób umożliwiający ustalenie osoby składającej oświadczenie. Dokumentem jest nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jej treścią (art. 773 k.c.).

Z przytoczonych wyżej zapisów ustawy wynika, że umowa pożyczki na kwotę ponad 1 000 zł, zatem jak w realiach niniejszej sprawy, wymaga zachowania formy dokumentowej, choć w przypadku jej niezachowania, umowa taka pozostaje ważna – gdyż przepis art. 720 k.c. nie przewiduje dla niej sankcji nieważności. Chociaż w aktach sprawy brak jest podpisanej przez obie strony umowy pożyczki (umowa ramowa pożyczki jest podpisana jedynie przez pożyczkodawcę), a przy tym strona powodowa nie przedstawiła dowodów, że została zachowana forma dokumentowa (brak przelewu weryfikacyjnego) to inne zebrane dowody, w szczególności dowód przelewu kwoty pożyczki na konto potwierdzone przez pozwanego, a także przedstawione warunki umowy, pozwalają stwierdzić, że strony rzeczywiście zawarły taką umowę”.

Wyrok Sądu Rejonowego w Lidzbarku Warmińskim z dnia 23 stycznia 2017 roku (sygn. akt: I C 623/16) wydany w stanie faktycznym, gdzie powódka dochodziła zapłaty z czynszu wynikającego z umowy najmu nieruchomości ze zmarłym ojcem pozwanego. Jako dowód zawarcia umowy powódka złożyła do akt sprawy saldo zadłużenia jako rzekomy dowód istnienia zobowiązania. W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdził, że „nie czynił ustaleń na podstawie salda zadłużenia lokalu z dnia 1 marca 2016 r., gdyż dowód ten, jakkolwiek jest dokumentem zdefiniowanym w art. 77 3 k.c., nie jest dokumentem prywatnym w rozumieniu art. 245 k.p.c. Przepis art. 245 k.p.c. odnosi się wyłącznie do dokumentów opatrzonych podpisem (własnoręcznym bądź elektronicznym). Podpis identyfikuje wystawcę tego dokumentu, co stanowi ratio legis przywołanej regulacji. Nie odnosi się natomiast do oświadczeń sporządzonych w formie dokumentowej. Tym samym wydruk komputerowy, choć wymieniona w nim była osoba go sporządzająca, nie mógł wywołać skutków opisanych w art.245 k.p.c., a tym samym służyć stwierdzeniu istnienia zobowiązania i jego wysokości. Nie dowodził bowiem, że strony złożyły oświadczenia woli zmierzające do nawiązania stosunku najmu ani tym bardziej, jaka była treść tego zobowiązania”.

Podsumowanie

Forma dokumentowa to stosunkowa nowa forma oświadczeń woli, która zaczęła obowiązywać od dnia 8 września 2016 roku. Dla jej skuteczności wystarczy, aby było możliwe ustalenie osoby składającej oświadczenie woli (np. oświadczenie zapisane w systemie komputerowym, na wydruku, ale nieopatrzonym własnoręcznym podpisem czy też podpisem kwalifikowanym). Oświadczenie woli w formie dokumentowej zostaje skutecznie złożone w chwili, w której adresat mógł się z nim zapoznać.

aplikant adwokacki Agata Toporkiewicz, KPRF Law Office

Polecamy serwis: Umowy

Czytaj także

Narzędzia

POLECANE

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

Anna Mosiej

Aplikant radcowski

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »