Nowe 12 000 plus dla seniorów, bo PIT-0 „to za mało” – coroczne świadczenie dla kobiet po 60 roku życia i mężczyzn po 65 roku życia, aby „uniknąć emerytalnej katastrofy”?

• W obecnie obowiązującym stanie prawnym (od 1 stycznia 2022 r.), seniorom, którzy zrezygnują z pobierania emerytury i kontynuują pracę po osiągnięciu wieku emerytalnego – przysługuje tzw. PIT-0 dla seniora
• PIT-0 dla pracujących seniorów „to za mało?” – nowe 12 000 plus dla kobiet po 60 roku życia i mężczyzn po 65 roku życia, czyli świadczenie, które ma zachęcić seniorów do dalszej aktywności zawodowej, aby „uniknąć emerytalnej katastrofy”
• Najpierw zachęta dla seniorów do dłuższej pracy w postaci nowego świadczenia, a później – podniesienie wieku emerytalnego
• Nowe 12 000 plus dla kobiet po 60 roku życia i mężczyzn po 65 roku życia, czyli świadczenie, które ma zachęcić seniorów do dalszej aktywności zawodowej, aby „uniknąć emerytalnej katastrofy” – czy to już sformalizowana propozycja, która trafiła do Sejmu?

W obecnie obowiązującym stanie prawnym (od 1 stycznia 2022 r.), seniorom, którzy zrezygnują z pobierania emerytury i kontynuują pracę po osiągnięciu wieku emerytalnego – przysługuje tzw. PIT-0 dla seniora

W obowiązującym stanie prawnym, osoby, które osiągnęły wiek emerytalny (czyli 60 lat w przypadku kobiet i 65 lat w przypadku mężczyzn), ale nadal pozostają aktywne zawodowo – w ramach rozliczania podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), mogą skorzystać z ulgi dla pracujących seniorów, tj. z tzw. PIT-0 dla seniora, która obowiązuje od 1 stycznia 2022 r.

Ulgę dla pracujących seniorów (PIT-0 dla seniorów) można stosować już w trakcie roku podatkowego. Finalnie rozlicza się ją w rocznym zeznaniu podatkowym.

W przypadku uzyskiwania przychodów za pośrednictwem płatnika (np. z pracy na etacie), płatnik (tj. np. pracodawca) może zastosować ulgę w trakcie roku, jeżeli złoży się mu oświadczenie, w którym wskaże się, że spełnia się warunki do jej zastosowania. W oświadczeniu tym, należy zamieścić klauzulę: „Jestem świadomy/a odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia” – klauzula ta zastępuje pouczenie organu o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych oświadczeń. Jeżeli ww. oświadczenie spełni wszystkie wymogi co do jego treści – płatnik (tj. np. pracodawca) zastosuje zwolnienie najpóźniej od następnego miesiąca po złożeniu oświadczenia. Przykładowy wzór oświadczenia, które można złożyć pracodawcy w celu stosowania ulgi dla pracujących seniorów już w trakcie roku podatkowego, dostępny jest pod adresem: LINK.

Jeżeli natomiast spełnia się warunki do skorzystania z ulgi, ale nie była ona stosowana w trakcie roku (ponieważ np. nie złożyło się pracodawcy wspomnianego powyżej oświadczenia w tej sprawie) – przychody, które korzystają ze zwolnienia, należy wykazać w rocznym zeznaniu PIT, z tym zastrzeżeniem, że – uzyskanie przychodów, które w całości są objęte ulgą dla pracujących seniorów, samo w sobie nie nakłada obowiązku złożenia zeznania rocznego.

Obowiązek złożenia zeznania wystąpi wówczas, gdy występują dodatkowe okoliczności, np.:

• oprócz przychodów objętych ulgą, uzyskuje się przychody, które podlegają opodatkowaniu na ogólnych zasadach według skali podatkowej (np. przychody z działalności nierejestrowanej, inne źródła),
• w przypadku ubiegania się się o zwrot nadpłaconego podatku,
• jeżeli chce się skorzystać z „dodatkowego zwrotu” z tytułu ulgi na dzieci do wysokości składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, jakie zostały zapłacone od przychodów objętych ulgą,
• podlega się obowiązkowi doliczenia do dochodu lub podatku kwoty dokonanych odliczeń, do których nie ma się już prawa.

W takim przypadku – składając zeznanie roczne – należy wykazać w nim również przychody objęte ulgą. W zeznaniu rocznym, przychody objęte ulgą dla pracujących seniorów, należy wykazać w części zeznania dotyczącej przychodów zwolnionych z opodatkowania. Jest to odpowiednio:

• część D zeznania PIT-37,
• część D zeznania PIT-36,
• część D zeznania PIT-36L,
• część C zeznania PIT-28.

PIT-0 dla pracujących seniorów „to za mało?” – nowe 12 000 plus dla kobiet po 60 roku życia i mężczyzn po 65 roku życia, czyli świadczenie, które ma zachęcić seniorów do dalszej aktywności zawodowej, aby „uniknąć emerytalnej katastrofy”

Były wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej w rządzie PiS (w latach 2015-2018) Bartosz Marczuk, w rozmowie z Rzeczpospolitą, w dniu 23 września 2026 r.1, przedstawił nową propozycję na „przekonanie Polaków do dłuższej pracy”, która miałaby zaradzić trwającemu kryzysowi demograficznemu i wynikającemu z niego zagrożeniu „katastrofą emerytalną”.

Uzasadniając potrzebę wprowadzenia nowego świadczenia Bartosz Marczuk zwraca uwagę, że – „jeżeli kobieta w wieku 60 lat decyduje, że nie przechodzi na emeryturę, tylko pracuje dłużej, to po pierwsze dłużej oszczędza, przez co przez kolejny rok czy dłużej na jej konto wpływają składki. Po drugie są one co roku waloryzowane, czyli ich wartość rośnie. Po trzecie, po wdrożeniu naszego rozwiązania byłyby one jeszcze wyższe, bo składka rentowa zostałaby przekształcona w emerytalną. Po czwarte otrzymałaby premię 12 tys. za każdy rok pracy, po trzech latach to jest już 36 tys. zł. Po piąte wreszcie odejście później na emeryturę powoduje, że kapitał dzielony jest przez mniejszą wartość, bo zmniejsza się przeciętne dalsze trwanie życia, na podstawie którego wyliczane jest świadczenie. Mamy więc po takiej dłuższej pracy o wiele większy zgromadzony kapitał, który dzielimy przez mniejszą liczbę miesięcy. To naprawdę piorunujące sprzężenie. Efekt? Wyższa emerytura. Polski system emerytalny już dzisiaj naprawdę mocno wynagradza dłuższą pracę. Każdy dodatkowy rok to emerytura wyższa o 7–12 proc. Po wprowadzeniu tych zmian mogłoby to oznaczać premię nawet w wysokości 20 proc.”

Wyjaśniając jaki wpływ wprowadzenie takiego nowego świadczenia dla seniorów, miałoby na budżet państwa i ZUS, Marczuk twierdzi natomiast, że – „budżet państwa i ZUS byłby w tej sytuacji na plusie, dlatego że każda osoba, która zostaje na rynku pracy, nawet jeśli otrzymuje dodatkowe 12 tys. zł rocznie, po pierwsze nadal odprowadza składki i podatki, po drugie pozostaje aktywna zawodowo, a po trzecie nie pobiera emerytury.” W dłuższej perspektywie czasu przyznaje on jednak, że pojawiłyby się większe wydatki ZUS w formie wyższych emerytur, ale jest zdania, że – „nie niwelowałyby one korzyści dla emerytów, rynku pracy, poziomu ubóstwa starszych osób i gospodarki”.

Najpierw zachęta dla seniorów do dłuższej pracy w postaci nowego świadczenia, a później – podniesienie wieku emerytalnego

Wprowadzenie zachęt do dłuższej pracy (w tym m.in. nowego świadczenia w postaci 12 000 zł rocznie dla seniorów, którzy zdecydowaliby się na dalszą aktywność zawodową i niepobieranie emerytury po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego) – na przestrzeni 20-25 lat – miałoby ostatecznie doprowadzić do podniesienia wieku emerytalnego. Bartosz Marczuk proponuje, aby wiek emerytalny podnoszony był „stopniowo” – najpierw mogłoby zostać nim objęte np. 20 roczników kobiet, urodzonych w latach 1970-1990. Co więcej – wiek emerytalny miałby być podnoszony „wolno, każdego roku o zaledwie trzy miesiące, ale – co ważne – z rekompensatami dla tych roczników pań.” Bo – w ocenie byłego wiceministra – błędem w latach 2012–2013 było to, że przyszedł rząd i powiedział: „podnosimy wiek, nie dyskutujemy, macie pracować dłużej i koniec.”

Nowe 12 000 plus dla kobiet po 60 roku życia i mężczyzn po 65 roku życia, czyli świadczenie, które ma zachęcić seniorów do dalszej aktywności zawodowej, aby „uniknąć emerytalnej katastrofy” – czy to już sformalizowana propozycja, która trafiła do Sejmu?

Propozycja nowego świadczenia w postaci 12 000 zł rocznie dla seniorów, którzy zdecydowaliby się na dalszą aktywność zawodową i niepobieranie emerytury po osiągnięciu powszechnego wieku emerytalnego – nie została na dzień dzisiejszy sformalizowana jako projekt poselski wniesiony do Sejmu. W ramach wywiadu udzielonego Rzeczpospolitej, były wiceminister rodziny, pracy i polityki społecznej zwrócił się jednak z apelem, aby – już teraz zacząć rozmawiać o „dwóch pierwszych elementach trójskoku” (w przekonywaniu Polaków do dłuższej pracy, do którego zaliczył m.in. wprowadzenie nowego świadczenia 12 000 zł za każdy kolejny rok aktywności zawodowej i niepobierania emerytury). Ostatecznie Bartosz Marczuk, na łamach Rzeczpospolitej, skierował zapytanie do ministra finansów i gospodarki Andrzeja Domańskiego – co sądzi on o takich „zachętach i emerytalnych premiach”:

– „I tutaj, korzystając z marki „Rzeczpospolitej” i jej siły przebicia, warto byłoby zapytać o takie zachęty i emerytalne premie rodzicielskie ministra finansów Andrzeja Domańskiego.” – podsumował.

¹ Dominika Sikora (w:) Rzeczpospolita, Trzy kroki na drodze do wydłużenia wieku emerytalnego. „Trochę przekupstwo”, 23.09.2026 r.

Podstawa prawna:

• Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t.j. Dz.U. z 2025 r., poz. 1749 z późn. zm.)
• Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 592 z późn. zm.)
• Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 199 z późn. zm.)
• Ustawa z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 854)