Dla przedsiębiorców rozliczających się w formie karty podatkowej każda zmiana zakresu działalności może budzić uzasadniony niepokój. Karta jest formą opodatkowania dostępną wyłącznie dla tych, którzy stosowali ją przed 1 stycznia 2022 r. Tymczasem najnowsza interpretacja Dyrektora KIS wskazuje, że naturalne poszerzenie oferty usługowej, o ile pozostaje funkcjonalnie związane z dotychczasową działalnością, nie musi skutkować utratą tej formy rozliczenia.
- Kiedy karta przepada - warunki ustawowe
- Stan faktyczny i pytanie do organu
- Rozstrzygnięcie: funkcjonalne powiązanie jest kluczowe
- Granice ochrony: czego interpretacja nie obejmuje
- Dla kogo ma to praktyczne znaczenie
- Powołana interpretacja podatkowa
Karta podatkowa to najprostsza forma opodatkowania działalności gospodarczej osób fizycznych: podatnik płaci z góry ustaloną kwotę podatku, nie prowadzi ksiąg ani ewidencji przychodów. Jej atrakcyjność sprawia, że ci, którzy ją zachowali, traktują ją jak chroniony przywilej. I słusznie: wystarczy jeden błąd, jedno naruszenie ustawowych warunków, by prawo do karty przepadło bezpowrotnie.
Karta jest formą opodatkowania dostępną wyłącznie dla tych, którzy stosowali ją przed 1 stycznia 2022 r. Możliwość wyboru tej formy opodatkowania została zamknięta, a powrót do niej jest niemożliwy.
Kiedy karta przepada - warunki ustawowe
Przepisy ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne określają zamknięty katalog warunków, których spełnienie jest konieczne do zachowania prawa do karty podatkowej. Podatnik traci tę formę opodatkowania m.in. gdy:
- korzysta z usług osób niezatrudnionych na umowę o pracę lub z usług innych przedsiębiorstw (z wyjątkiem usług specjalistycznych),
- prowadzi obok działalności objętej kartą inną pozarolniczą działalność gospodarczą,
- małżonek podatnika prowadzi działalność w tym samym zakresie, rozliczając się na zasadach ogólnych, podatku liniowego lub ryczałtu,
- wytwarza wyroby objęte podatkiem akcyzowym,
- prowadzi działalność poza terytorium Polski.
Spośród tych warunków w praktyce najczęściej wątpliwości budzi czwarty: zakaz prowadzenia innej pozarolniczej działalności gospodarczej obok tej objętej kartą. To właśnie ten warunek stał się przedmiotem najnowszej interpretacji.
Stan faktyczny i pytanie do organu
Wniosek o interpretację złożył fotograf prowadzący jednoosobową działalność gospodarczą sklasyfikowaną jako PKD 74.20.Z — działalność fotograficzna, opodatkowany kartą podatkową na podstawie decyzji naczelnika urzędu skarbowego. Podatnik świadczył wyłącznie usługi fotograficzne: sesje produktowe, reklamowe, wizerunkowe i reportażowe. W związku ze zmieniającymi się oczekiwaniami klientów — zwłaszcza firm oczekujących krótkich materiałów wideo do mediów społecznościowych obok zdjęć — zapytał organ, czy może rozszerzyć swoją ofertę o kilku- i kilkunastosekundowe klipy, realizowane podczas tych samych sesji, przekazywane klientowi jako jedna kompleksowa usługa na jednej fakturze.
fotograf
fotograf
ShutterStock
Sprawa fotografa jest jednak ilustracją szerszego problemu, który dotyczy wielu przedsiębiorców na karcie podatkowej: co się stanie, gdy zakres świadczonych usług naturalnie ewoluuje wraz z rynkiem? Czy każde nowe świadczenie, choćby ściśle związane z dotychczasową działalnością, musi być traktowane jako „inna działalność gospodarcza" w rozumieniu ustawy?
Rozstrzygnięcie: funkcjonalne powiązanie jest kluczowe
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji z 16 marca 2026 r. (sygn. 0115-KDWT.4011.19.2026.1.MJ) potwierdził stanowisko wnioskodawcy jako prawidłowe. Organ oparł się na pozycji 90 załącznika nr 4 do ustawy, która definiuje zakres usług fotograficznych uprawniających do karty podatkowej:
„Wykonywanie w zakładzie i poza zakładem fotografii, filmów i przeźroczy: portretowych, reportażowych, okolicznościowych, krajobrazowych, technicznych itp. Wykonywanie fotokopii. Wykonywanie prac powierzonych. Sporządzanie odbitek fotograficznych na papierze, porcelanie itp. Przedmiot działalności nie obejmuje prac wykonywanych na kasetach magnetowidowych."
Z brzmienia tego przepisu wynika wprost, że ustawowy zakres działalności fotograficznej uprawniającej do karty obejmuje nie tylko fotografie, lecz również filmy. Jedynym wyłączeniem są prace na kasetach magnetowidowych: kategoria, która w dobie technologii cyfrowych nie ma już praktycznego znaczenia.
Kamerzysta przy kamerze
Kamerzysta przy kamerze
Shutterstock
Zasada wynikająca z tej interpretacji ma jednak znaczenie ogólniejsze: rozszerzenie oferty usługowej o świadczenie ściśle i funkcjonalnie powiązane z działalnością objętą kartą, realizowane dla tych samych klientów w ramach tych samych zleceń i nietworzące odrębnego rodzaju działalności, nie narusza ustawowego zakazu prowadzenia innej pozarolniczej działalności gospodarczej.
Granice ochrony: czego interpretacja nie obejmuje
Interpretacja indywidualna nie jest przepustką do dowolnego poszerzania działalności pod parasolem karty podatkowej. Organ wyraźnie oceniał konkretny stan faktyczny, w którym spełnione były ściśle określone warunki: nowe świadczenia były realizowane przy okazji i w trakcie zleceń objętych kartą, dotyczyły tego samego przedmiotu, były przekazywane jako element jednej kompleksowej usługi i nie tworzyły samodzielnego, odrębnego strumienia przychodów z innego rodzaju działalności.
Gdyby podatnik zaczął przyjmować odrębne zlecenia w zakresie nowego rodzaju usług — niezwiązane z dotychczasową działalnością — organ mógłby zakwalifikować to jako prowadzenie innej pozarolniczej działalności gospodarczej i stwierdzić utratę prawa do karty. Granica między naturalnym rozwojem oferty a odrębną działalnością nie jest ostra i każdy przypadek wymaga indywidualnej oceny.
Dla kogo ma to praktyczne znaczenie
Interpretacja jest korzystnym sygnałem dla wszystkich przedsiębiorców korzystających z karty podatkowej, których działalność w odpowiedzi na potrzeby rynku, zaczyna naturalnie wykraczać poza jej pierwotne granice. Dotyczy to nie tylko fotografów, lecz każdego podatnika, który świadczy usługi wymienione w załącznikach do ustawy i rozważa ich uzupełnienie o świadczenia pokrewne.
Należy jednak pamiętać, że interpretacja indywidualna chroni wyłącznie wnioskodawcę — podatnika, który ją uzyskał. Inni przedsiębiorcy w podobnej sytuacji powinni rozważyć złożenie własnego wniosku o interpretację, zwłaszcza gdy planowane przez nich rozszerzenie oferty różni się od stanu faktycznego opisanego w omawianym dokumencie.
Powołana interpretacja podatkowa
Interpretacja indywidualna Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 16 marca 2026 r., sygn. 0115-KDWT.4011.19.2026.1.MJ,
art. 2 ust. 1, art. 23 ust. 1 pkt 1, art. 25 ust. 1, art. 29 ust. 1; załącznik nr 3 poz. 90 oraz załącznik nr 4 poz. 90 ustawy z 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (j.t. Dz.U. z 2025 r. poz. 843 ze zm.)