Masz przyznany stopień niepełnosprawności, poważną chorobę i komplet dokumentów. A mimo to możesz nie dostać ani złotówki wsparcia. W 2026 roku punkty w orzeczeniu o niepełnosprawności decydują o świadczeniach, opiece i usługach, a nie sam stopień. Punkty 5, 6, 7 i 8 w orzeczeniu potrafią otworzyć drogę do świadczeń albo całkowicie ją zamknąć. Sprawdzamy, dlaczego jeden brakujący punkt potrafi kosztować tysiące złotych rocznie i jak się przed tym zabezpieczyć.
- Dlaczego w 2026 roku system działa inaczej niż wcześniej
- Co naprawdę oznaczają punkty 5, 6, 7 i 8
- Dlaczego jeden brakujący punkt potrafi zablokować dostęp do świadczeń
- Jak przygotować się do komisji, by punkty znalazły się w orzeczeniu
- Gdy punktów zabrakło – co to oznacza w praktyce
- Orzeczenie to nie formalność
- Podstawa prawna
Dlaczego w 2026 roku system działa inaczej niż wcześniej
Przez lata osoby z niepełnosprawnością przyzwyczaiły się do myślenia, że najważniejszy jest stopień: lekki, umiarkowany albo znaczny. Tymczasem system wsparcia został przebudowany. Urzędy przestały opierać decyzje wyłącznie na ogólnej ocenie zdrowia. Zamiast tego zaczęły analizować konkretne skutki niepełnosprawności.
Zmiana nie została wprowadzona jedną ustawą, ale szeregiem decyzji i nowych interpretacji. W 2026 roku ZUS, MOPS i PFRON patrzą na orzeczenie jak na techniczny dokument, w którym najważniejsze są wskazania funkcjonalne. To one odpowiadają na pytanie: czy dana osoba faktycznie wymaga opieki, wsparcia środowiskowego albo specjalistycznego sprzętu.
W praktyce oznacza to, że stopień opisuje problem, ale nie uruchamia pieniędzy. Robią to dopiero punkty 5, 6, 7 i 8 w orzeczeniu o niepełnosprawności.
Co naprawdę oznaczają punkty 5, 6, 7 i 8
Punkt 5 dotyczy potrzeby korzystania ze sprzętu i środków pomocniczych. Nie chodzi o sam fakt choroby, ale o to, czy bez sprzętu osoba traci samodzielność. Komisje coraz częściej sprawdzają, czy sprzęt jest realnie używany i czy brak refundacji faktycznie pogarsza funkcjonowanie.
Punkt 6 mówi o potrzebie środowiskowego systemu wsparcia. To wskazanie, które obejmuje pomoc instytucjonalną, asystentów, rehabilitację środowiskową i wsparcie socjalne. W 2026 roku punkt 6 zyskuje na znaczeniu, bo wiele usług jest dostępnych wyłącznie po jego zaznaczeniu.
Punkt 7 to klucz do największych świadczeń. Oznacza konieczność stałej lub długotrwałej opieki. Co istotne, komisje coraz częściej przyznają go osobom, które fizycznie radzą sobie częściowo, ale nie radzą sobie poznawczo, mają problemy z pamięcią, orientacją, bezpieczeństwem.
Punkt 8 dotyczy dzieci i stałego współudziału opiekuna. W 2026 roku jego przyznanie zależy nie tylko od diagnozy lekarskiej, ale przede wszystkim od dokumentacji psychologicznej, pedagogicznej i terapeutycznej. Brak tego punktu często oznacza brak świadczenia pielęgnacyjnego dla opiekuna.
Jakie prawa i świadczenia otwierają poszczególne punkty w orzeczeniu?
Punkt w orzeczeniu | Co oznacza w praktyce | Jakie daje prawa i świadczenia |
|---|---|---|
5 | Konieczność korzystania ze sprzętu i środków pomocniczych | Refundacje NFZ i dofinansowania z PFRON, likwidacja barier architektonicznych i technicznych, turnusy rehabilitacyjne, prawo do sprzętu medycznego i ortopedycznego (m.in. wózki, aparaty słuchowe, ortezy, inhalatory, cewniki, pieluchomajtki) |
6 | Potrzeba korzystania ze środowiskowego systemu wsparcia | Usługi asystenta osobistego, opieka dzienna i środowiskowa, terapia i rehabilitacja finansowana przez gminę, wsparcie pracownika socjalnego, pierwszeństwo w programach aktywizacji i usługach lokalnych |
7 | Konieczność stałej lub długotrwałej opieki innej osoby | Świadczenie pielęgnacyjne lub inne świadczenia opiekuńcze, dodatek pielęgnacyjny, renta socjalna, pierwszeństwo w leczeniu i rehabilitacji, możliwość skierowania do domu pomocy społecznej |
8 | Stały współudział opiekuna w procesie leczenia i rehabilitacji dziecka (do 16. roku życia) | Świadczenie pielęgnacyjne dla opiekuna, indywidualne nauczanie, wczesne wspomaganie rozwoju (WWR), dodatkowe zajęcia terapeutyczne, wsparcie edukacyjne i specjalistyczne |
Jak komisje stosują punkty 7 i 8 – ważna zmiana w praktyce
W aktualnych wytycznych resortowych podkreśla się, że w przypadku dzieci z chorobami rzadkimi, genetycznymi oraz zespołem Downa wskazania 7 i 8 powinny być przyznawane szerzej niż w poprzednich latach. Warunkiem jest jednak jednoznaczne potwierdzenie potrzeby stałej opieki i współudziału opiekuna w dokumentacji medycznej, psychologicznej lub terapeutycznej. W praktyce oznacza to, że sama diagnoza nie wystarcza. Decydują opisy codziennego funkcjonowania dziecka i realnego obciążenia opiekuna.
Dlaczego jeden brakujący punkt potrafi zablokować dostęp do świadczeń
Jeśli w dokumencie nie ma konkretnego wskazania, nie ma też podstawy prawnej do wypłaty pieniędzy czy przyznania usług. Dlatego możliwa jest sytuacja, w której osoba ma znaczny stopień niepełnosprawności, jej choroba jest bezsporna, a mimo to nie otrzyma konkretnego rodzaju wsparcia. Nie dlatego, że pomoc się nie należy, ale dlatego, że orzeczenie nie daje urzędowi narzędzi, by ją przyznać.
Jak przygotować się do komisji, by punkty znalazły się w orzeczeniu
- Zbierz dokumentację, która pokazuje skutki choroby, a nie tylko diagnozę – zalecenia, opinie, historie leczenia.
- Opisz codzienność, nie chorobę: z czym nie radzisz sobie samodzielnie, gdzie potrzebna jest pomoc.
- Opisz konsekwencje braku wsparcia – co się dzieje, gdy nie ma sprzętu, opieki lub asystenta.
- Na komisji PZON mów konkretnie, unikaj ogólników typu "jakoś sobie radzę", bo komisja traktuje je dosłownie.
To właśnie na etapie komisji zapada decyzja, która będzie rzutować na sytuację finansową przez kolejne lata.
Gdy punktów zabrakło – co to oznacza w praktyce
Brak punktu 5, 6, 7 lub 8 nie jest drobnym błędem formalnym. To realna strata pieniędzy, usług i wsparcia. W 2026 roku coraz więcej osób dowiaduje się o tym dopiero po decyzji odmownej z ZUS lub MOPS.
Jednocześnie brak punktu nie zamyka drogi na zawsze. Możliwe są odwołania i ponowne orzekanie, ale wymagają one czasu, wiedzy i determinacji. Wielu ludzi rezygnuje, uznając decyzję komisji za ostateczną i to właśnie wtedy system wygrywa.
Orzeczenie to nie formalność
W 2026 roku orzeczenie o niepełnosprawności nie jest dokumentem opisowym. To przepustka do pieniędzy, usług i opieki. Punkty 5, 6, 7 i 8 decydują o tym, czy system zobaczy realne potrzeby, czy uzna, że pomoc się nie należy.
Dlatego najważniejsze pytanie nie brzmi już: jaki masz stopień, ale: co dokładnie komisja wpisała w orzeczeniu i czego w nim zabrakło.