Vouchery dla dzieci pracowników z okazji Dnia Dziecka - czy to darowizna? Skarbówka rozwiewa wątpliwości

• Jak działa system voucherów w firmie – opis, który stał się istotą rozstrzygnięcia skarbówki
• Darowizna zamiast przychodu – skarbówka odwołuje się do Kodeksu cywilnego
• PIT wyłączony – skarbówka potwierdza brak przychodu dla pracowników
• Podatek od spadków i darowizn – obowiązek po stronie pracowników
• Granica między benefitem a darowizną – dlaczego ta interpretacja podatkowa może mieć szersze skutki?
• Interpretacyjne napięcie między PIT a darowizną – gdzie kończy się benefit pracowniczy
• Konstrukcja prawna bez uproszczeń – skarbówka trzyma się literalnej wykładni
• Dlaczego ta interpretacja jest ważna dla firm i działów HR?

W interpretacji indywidualnej z 22 kwietnia 2026 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odniósł się do praktyki, która w wielu firmach funkcjonuje jako element polityki socjalnej i employer brandingu. Chodzi o przekazywanie dzieciom pracowników voucherów z okazji Dnia Dziecka, które uprawniają do korzystania z usług rekreacyjno-rozrywkowych. Sprawa została rozstrzygnięta jednoznacznie zarówno na gruncie podatku dochodowego od osób fizycznych, jak i podatku od spadków i darowizn.

Już na wstępie organ potwierdził stanowisko wnioskodawcy, wskazując: „stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od spadków i darowizn oraz w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.” To zdanie otwiera całą interpretację – fiskus wprost akceptuje przedstawioną przez spółkę kwalifikację podatkową. Jednocześnie sama treść dokumentu pokazuje, że sprawa nie jest tak oczywista, jak mogłoby się wydawać na poziomie praktyki kadrowej. W tle pojawia się bowiem pytanie o granicę między świadczeniem pracowniczym a darowizną na rzecz osoby trzeciej.

Jak działa system voucherów w firmie – opis, który stał się istotą rozstrzygnięcia skarbówki

W analizowanej sprawie spółka X sp. z o.o. zdecydowała się na wdrożenie benefitów w postaci voucherów dla dzieci pracowników. Świadczenie to miało charakter okazjonalny i było związane z obchodami Dnia Dziecka. Co istotne, system nie był powiązany ani z wynikami pracy, ani z indywidualną oceną pracowników, ani z żadnymi regulaminami wewnętrznymi.

Organ szczegółowo przytoczył opis sytuacji: „Spółka, chcąc budować wizerunek konkurencyjnego i atrakcyjnego pracodawcy, organizuje na rzecz dzieci swoich pracowników dodatkowe świadczenia, tj. przekazuje dzieciom swoich pracowników drobne prezenty (upominki w postaci voucherów) z okazji Dnia Dziecka. Vouchery te uprawniają do skorzystania z usług rekreacyjno-rozrywkowych np.: kino, park rozrywki, kręgielnia, itp., zapewnionych przez wybranych dostawców.”

W dalszej części interpretacji podkreślono, że: „Upominki mają charakter powszechny – przysługują wszystkim dzieciom pracowników spełniającym kryterium wieku. Otrzymanie upominku nie zależy od wykonywanej przez pracownika pracy, jej wyników czy oceny. Otrzymanie upominku nie wynika z zawartych umów o pracę, regulaminów ani innych aktów wewnętrznych funkcjonujących w Spółce.”

Ta część opisu okazała się kluczem dla późniejszej kwalifikacji podatkowej. To właśnie brak związku ze stosunkiem pracy przesądził o tym, że świadczenie zostało uznane za darowiznę, a nie element wynagrodzenia. Warto przy tym zwrócić uwagę, że spółka finansowała wszystkie świadczenia ze środków obrotowych i nie oczekiwała żadnej formy ekwiwalentu. W interpretacji wskazano również, że: „Spółka dokonuje bezpłatnego świadczenia kosztem swojego majątku oraz nie oczekuje jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego ze strony obdarowanego pracownika.”

Darowizna zamiast przychodu – skarbówka odwołuje się do Kodeksu cywilnego

Najważniejsza część interpretacji dotyczy kwalifikacji prawnej świadczenia. Dyrektor KIS odwołał się do definicji darowizny zawartej w Kodeksie cywilnym i wprost powiązał ją z analizowanym stanem faktycznym. W interpretacji czytamy: „Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.”

Organ podkreślił również, że: „Istotną cechą darowizny jest nieodpłatny charakter świadczeń oraz nieekwiwalentność nabycia. Darowizna jest świadczeniem na rzecz obdarowanego pod tytułem darmym i dobrowolnym, przy czym nie wynika ani z żadnego stosunku zobowiązaniowego, ani też z ustawy.”

W dalszej części wskazano, że świadczenie może zostać uznane za darowiznę tylko wtedy, gdy nie ma charakteru wynagrodzenia za pracę i nie wynika ze stosunku pracy. Organ wprost stwierdził: „Z opisu wynika zatem, że ww. przekazywane przez Państwa Spółkę, prezenty (upominki w postaci voucherów) dzieciom pracowników z okazji Dnia Dziecka, przekazywane będą pracownikom tytułem darowizny.”

PIT wyłączony – skarbówka potwierdza brak przychodu dla pracowników

Jednym z istotnych elementów interpretacji była analiza podatku dochodowego od osób fizycznych. Wnioskodawca chciał uzyskać potwierdzenie, że nie powstaje obowiązek poboru zaliczek na PIT od pracowników. Dyrektor KIS przywołał podstawowe przepisy: „Przychodami (…) są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika (…) pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.”

Następnie organ odniósł się do art. 12 ustawy o PIT i szerokiej definicji przychodu ze stosunku pracy, podkreślając, że obejmuje ona „wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia”. A kluczowy fragment rozstrzygnięcia brzmi: „Zatem, z uwagi na wyłączenie z opodatkowania na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie będą one stanowić przychodu dla Państwa pracowników w rozumieniu art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.”

To oznacza, że fiskus uznał, iż świadczenie nie podlega PIT, ponieważ zostało przypisane do podatku od spadków i darowizn. W konsekwencji organ potwierdził: „Państwo, jako płatnik nie będą zobowiązani do obliczenia, pobrania i odprowadzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych.”

Podatek od spadków i darowizn – obowiązek po stronie pracowników

Równolegle interpretacja rozstrzygała kwestie podatku od spadków i darowizn. Organ wskazał, że to właśnie ten reżim podatkowy znajduje zastosowanie do opisanej sytuacji. Przywołano podstawową normę: „Podatkowi od spadków i darowizn (…) podlega nabycie (…) tytułem darowizny, polecenia darczyńcy.”

Następnie organ stwierdził jednoznacznie: „Obowiązek podatkowy z tytułu przekazania prezentów (…) będzie zatem ciążył na pracownikach (obdarowanych). Jako darczyńca nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty tego podatku.”

W praktyce oznacza to, że odpowiedzialność podatkowa zostaje przeniesiona na osoby fizyczne – rodziców dzieci, którzy formalnie otrzymują świadczenie w imieniu małoletnich. Warto w tym miejscu odnotować dwa zasadnicze elementy konstrukcji podatkowej: brak PIT po stronie pracownika, potencjalne opodatkowanie w ramach podatku od spadków i darowizn.

Granica między benefitem a darowizną – dlaczego ta interpretacja podatkowa może mieć szersze skutki?

Choć interpretacja dotyczy konkretnego modelu świadczenia, jej znaczenie wykracza poza jedną spółkę. W praktyce rynkowej vouchery, karty podarunkowe i świadczenia socjalne dla rodzin pracowników są coraz częściej stosowane jako narzędzie motywacyjne. W tej sprawie znaczenie miały trzy elementy: brak związku z pracą, brak regulaminowego charakteru oraz brak ekwiwalentu. To one przesądziły o uznaniu świadczenia za darowiznę.

Organ bardzo mocno podkreślił konstrukcję prawną: „Darowizna należy do czynności, których celem jest dokonanie aktu przysporzenia majątkowego bez ekwiwalentu w postaci świadczenia wzajemnego i polega najczęściej na przesunięciu jakiegoś dobra majątkowego z majątku darczyńcy do majątku obdarowanego.” Jednocześnie wskazano, że świadczenie musi mieć charakter „nieodpłatny i dobrowolny”, co w praktyce oznacza brak jakiegokolwiek oczekiwania wobec pracownika.

Interpretacyjne napięcie między PIT a darowizną – gdzie kończy się benefit pracowniczy

W całej sprawie szczególnie istotne jest napięcie między dwoma reżimami podatkowymi. Z jednej strony mamy szeroką definicję przychodu ze stosunku pracy, obejmującą niemal każde świadczenie nieodpłatne. Z drugiej strony istnieje wyłączenie dotyczące świadczeń objętych podatkiem od spadków i darowizn.

Organ wyraźnie wskazuje, że: „Przepis ten dotyczy sytuacji podatników osiągających dochód (przychód), który co do zasady może podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a który uzyskany został przez nich w sposób nieodpłatny.” Jednocześnie ważne jest to, że: „Jego rolą jest zapobieżenie sytuacji, w której to samo przysporzenie majątkowe powodowałoby powstanie obowiązku podatkowego w dwóch podatkach.”

Konstrukcja prawna bez uproszczeń – skarbówka trzyma się literalnej wykładni

Interpretacja nie pozostawia dużej przestrzeni na swobodną ocenę ekonomiczną świadczenia. Dominuje podejście formalno-prawne, oparte na definicjach kodeksowych i ustawowych. Wprost wskazano: „Zatem daną czynność można uznać za darowiznę, jeżeli posiada cechy tegoż zobowiązania, tzn. gdy zostanie złożone oświadczenie darczyńcy o przekazaniu darowizny oraz oświadczenie obdarowanego o jej przyjęciu.”

W całym dokumencie przewija się konsekwentne podejście, w którym skarbówka analizuje każdy element mechanizmu voucherowego jako potencjalnie odrębne zdarzenie podatkowe, przypisując mu konkretne skutki w systemie prawa podatkowego.

Dlaczego ta interpretacja jest ważna dla firm i działów HR?

Rosnąca popularność benefitów pozapłacowych sprawia, że granica między świadczeniem pracowniczym a darowizną staje się coraz bardziej istotna. Firmy często nie zdają sobie sprawy, że sposób skonstruowania programu socjalnego może wpływać na obowiązki podatkowe.

W tej sprawie istotne było to, że świadczenie zostało skierowane do dzieci pracowników, a nie do samych pracowników jako element wynagrodzenia. To przesunięcie punktu ciężkości okazało się decydujące. Interpretacja pokazuje również, że nawet popularne działania HR mogą zostać zakwalifikowane w sposób, który całkowicie zmienia ich skutki podatkowe.