PZON zabiera pkt 7 orzeczenia. Także dla cukrzycy typ 1. Pozbawia bez świadczenia pielęgnacyjnego. Nie tylko autystykom i aspargerowcom zabierają punkty. I schemat pytań ten sam::czy dziecko samo się ubiera i czy ma kolegów.
- Seryjne odbieranie pkt 7 w orzeczeniach przez komisje orzecznicze?
- Tym razem cukrzyca typ 1 bez świadczenia pielęgnacyjnego
Tak opisała nam swoją batalię prawną i faktyczną matka 13-latka chorującego na ciężką postać cukrzycy typ 1. PZON odebrał pkt 7 w orzeczeniu o niepełnosprawności jej synowi, a jej świadczenie pielęgnacyjne. WZON podtrzymał to rozstrzygnięcie. Sprawa jest w sądzie.
Seryjne odbieranie pkt 7 w orzeczeniach przez komisje orzecznicze?
Od roku docierają do Infor.pl listy rodziców, których dzieci straciły pkt 7, a ich rodzice świadczenie pielęgnacyjne.
Schemat opisywany w liście jest zawsze ten sam. Nie medyczne badaniem, a kilka pytań do dziecka sprawdzających, czy jest choć trochę samodzielne:
1) Czy myjesz/ubierasz się sam?
2) Czy umiesz zawiązać buty?
3) Czy masz kolegów?
I następnie odebranie pkt 7 w orzeczeniu i strata przez rodziców świadczenia pielęgnacyjnego.
WZON przyjmują interpretację przepisów że jakikolwiek przejaw samodzielności u osoby niepełnosprawnej wyklucza świadczenie pielęgnacyjne - lekarze w komisjach szukają tych "jakichkolwiek" przejawów samodzielności. W opinii rodziców będących świadkami "badania dziecka przy pomocy trzech pytań", pytania te są tylko pretekstem do odebrania świadczenia. W tych opiniach jednolicie powtarza się zarzut "lekarze nie patrzą całościowo na naszą sytuację jako opiekunów".
Przykładowe listy czytelników w tej sprawie:
Tym razem cukrzyca typ 1 bez świadczenia pielęgnacyjnego
Poniżej fragment pisma WZON z uzasadnieniem odebrania pkt 7 z uwagi na to, że dziecko jest "znacznie niesamodzielne", ale nie "całkowicie niesamodzielne".
pkt 7
pkt 7
Media
Poniżej ten sam dokument co na grafice w transkrypcji tekstowej.
Znajdziemy w nim tezy:
1) dziecko jest osobą niepełnosprawną, ale
2) "stwierdzone schorzenia nie powodują całkowitej zależności dziecka od otoczenia w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, takich jak samoobsługa, poruszanie się i komunikowanie z otoczeniem.
3) dziecko ma "tylko": "znacznie ograniczoną możliwość samodzielnej egzystencji, powodujące konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby".
Punkty te dają poniższy wzór argumentacyjny:
Punkt 1+punkt 2+punkt 3 argumentacji WZON = brak świadczenia pielęgnacyjnego.
Polecamy: Pomoc społeczna. Komentarz do ustawy