„Wyjaśniamy, dlaczego PZON i WZON usuwają punkt 7 wskazań w orzeczeniu o niepełnosprawności. To przez przepisy

• Wyjaśniamy dlaczego PZON i WZON usuwają punkt 7 wskazań w orzeczeniu o niepełnosprawności
• To prawda. W PZON seryjnie odbierają pkt 7 niepełnosprawnym. Winne są przepisy, a nie lekarze
• Przepisy nic nie mają wspólnego z niepełnosprawnością
• Dlaczego najpierw jest pkt 7 i 8, a potem zabiera WZON pkt 7?
• Podstawy prawne wyjaśniające decyzje WZON o odebraniu pkt 7 niepełnosprawnym

Tak więc osoby niepełnosprawne (i ich rodziny) za utratę pkt 7 chyba powinny mieć pretensje do polityków (i to tych rządzących 20 lat temu), a nie lekarzy PZON. Bo to politycy związali lekarzy w PZON definicjami prawnymi, które nakazują odebrać osobie niepełnosprawnej pkt 7. Lekarze zostali w ten sposób odgórnie zmuszeni do stosowania definicji prawnych. Ich praca orzecznicza w tym zakresie nie ma to wiele wspólnego z medycyną. Co więcej politycy definicje te umieścili w rozporządzeniach (albo Wytycznych), a nie w ustawach. To powinno być w mojej ocenie skontrolowane przez Trybunał Konstytucyjny - taka definicja to materia ustawowa w ustawie. Pokażę to na przykładzie definicji "Konieczność sprawowania opieki". Problem, który powoduje dziś ta definicja nie ma nic wspólnego z bieżącą polityką - jest efektem aktów prawnych sprzed 20 lat.

Wyjaśniamy dlaczego PZON i WZON usuwają punkt 7 wskazań w orzeczeniu o niepełnosprawności

Przepisy ustaw i rozporządzeń zdefiniowały, że świadczenie pielęgnacyjne otrzyma np. opiekun dziecka chorego na autyzm, jeżeli mamy: "całkowitą zależność dziecka od otoczenia, polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów ze środowiskiem". Dlatego lekarze PZON i WZON pytają niepełnosprawne dzieci:

To prawda. W PZON seryjnie odbierają pkt 7 niepełnosprawnym. Winne są przepisy, a nie lekarze

To nie ma wiele wspólnego z diagnozowaniem niepełnosprawności przez lekarza w znaczeniu medycznym. Przypomina to raczej rodzaj testu sprawnościowego. Takie pytania mógłby zadawać przecież pracownik socjalny MOPS. To, że pytania zadaje lekarz, to w opisywanym przypadku kwestia formalna - nie jest potrzebne do tego bycie lekarzem. Te pytania wynikają z podanych na końcu artykułu podstaw prawnych i definicji pojęcia "konieczność opieki".

Dziecko musi być według tej definicji całkowicie zależne pod kątem takich czynności jak ubieranie się albo umycie od dorosłych. Wtedy jest uzasadnienie dla przyznania jego rodzicom świadczenia pielęgnacyjnego. Po odpowiedzeniu przez niepełnosprawne dziecko, że umie się ubrać i umyć lekarz jest zobowiązany przez przepisy odmówić przyznania pkt 7 (a więc świadczenia pielęgnacyjnego).

Przepisy nic nie mają wspólnego z niepełnosprawnością

Bo dziecko może się samodzielnie ubierać, umyć, iść do szkoły, a jednocześnie wymagać stałej opieki uzasadniającej przyznanie opiekunom świadczenia pielęgnacyjnego. Autyzm to trudność z interakcjach społecznych (i to powinien badać lekarz w PZON), a nie ograniczenie w poruszaniu się poza mieszkanie, nieumiejętność ubierania się czy umycia się (a to dziś badają lekarze w PZON).

Dlatego osoby niepełnosprawne są wciąż zaskoczone utratą pkt 7 w orzeczeniu o niepełnosprawności (stopień znaczny). Punkt ten to tzw. wskazania. Samo orzeczenie o niepełnosprawności bez pkt 7 i pkt 8 nie da np. świadczenia pielęgnacyjnego. Musi być combo: 1) orzeczenie o niepełnosprawności + pkt 7 + pkt 8. Ostatnio coraz częściej nie ma combo. Osoby niepełnosprawne posądzają lekarzy orzeczników w PZON (albo WZON) o złośliwe orzekanie (pozbawianie pkt 7) w celu oszczędności budżetowych na świadczeniach. Presję na oszczędności niewątpliwie widać wokół, ale pretensje osoby niepełnosprawne powinny kierować do polityków.

Dlaczego najpierw jest pkt 7 i 8, a potem zabiera WZON pkt 7?

Wynika to z tego, że przy pierwszym orzeczeniu o niepełnosprawności dziecko jest często za małe, aby rozpoznać, czy umie się umyć i ubrać. Niewykonywanie tych czynności może wynikać po prostu z tego, że jest to za małe dziecko na taką samodzielność. Natomiast przedłużane orzeczenie o niepełnosprawności otrzymuje dziecko chodzące do szkoły podstawowej i wykonujące czynności wobec siebie.

Podstawy prawne wyjaśniające decyzje WZON o odebraniu pkt 7 niepełnosprawnym

Świadczenie pielęgnacyjne przyznawane jest w sytuacji:

1) konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (pkt 7 wskazań w orzeczeniu o niepełnosprawności)

2) konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji (pkt 8 wskazań w orzeczeniu o niepełnosprawności).

Tak stanowi art. 17 ustawy o świadczeniach rodzinnych link do ustawy

Dodatkowo lekarze WZON stosują

Rozdział 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej w sprawie orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności

Standardy w zakresie kwalifikowania oraz postępowania dotyczącego orzekania o niepełnosprawności i stopniu niepełnosprawności oraz oznaczenie symboli przyczyn niepełnosprawności

DEFINICJA nr 1

Konieczność sprawowania opieki – oznacza całkowitą zależność osoby od otoczenia, polegającą na pielęgnacji w zakresie higieny osobistej i karmienia lub w wykonywaniu czynności samoobsługowych, prowadzeniu gospodarstwa domowego oraz ułatwiania kontaktów ze środowiskiem;

DEFINICJA nr 2

Konieczność udzielania pomocy, w tym również w pełnieniu ról społecznych – oznacza zależność osoby od otoczenia, polegającą na udzieleniu wsparcia w czynnościach samoobsługowych, w prowadzeniu gospodarstwa domowego, współdziałania w procesie leczenia, rehabilitacji, edukacji oraz w pełnieniu ról społecznych właściwych dla każdego człowieka, zależnych od wieku, płci, czynników społecznych i kulturowych.