Traktat między Polską a Wielką Brytanią dot. bezpieczeństwa i obronności z 27 maja 2026 r. [treść]. Jakie postanowienia zawiera?

• Premier Tusk: Polska i Wielka Brytania potrzebują współpracy jeśli chodzi o bezpieczeństwo i obronność
• Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o Partnerstwie w Dziedzinie Bezpieczeństwa i Obronności (pełna treść)

Premier Tusk: Polska i Wielka Brytania potrzebują współpracy jeśli chodzi o bezpieczeństwo i obronność

Polski rząd podkreśla w oficjalnym komunikacie, że historia i położenie geograficzne Polski pokazują, jak istotne są trwałe partnerstwa oparte na konkretnych zobowiązaniach i praktycznej współpracy. Traktat polsko-brytyjski wzmacnia bezpieczeństwo obu państw oraz służy skutecznemu odstraszaniu potencjalnych zagrożeń jeszcze przed wystąpieniem konfliktu.

- Rzeczpospolita i Zjednoczone Królestwo potrzebują współpracy na najwyższym poziomie, jeśli chodzi o bezpieczeństwo i obronność – podkreślił Donald Tusk podczas uroczystości podpisania traktatu z Wielką Brytanią w Northolt, historycznej bazie polskich lotników z Dywizjonu 303.

Szczególnie ważnym obszarem współpracy między Warszawą a Londynem będzie ochrona cyberprzestrzeni.

- Nowoczesne technologie powodują, że dzisiaj nikt nie czuje się bezpieczny. Współdziałanie w tej dziedzinie jest bardzo istotne – zaznaczył Premier Tusk.

Polsko-brytyjski traktat ma także służyć zacieśnieniu współpracy w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego.

- Robimy to, aby wzmocnić NATO. Chcemy być bardziej praktyczni i szybsi w reagowaniu, jeśli będzie taka potrzeba. Istotą polityczną porozumienia jest wzmocnienie solidarności europejskiej i więzi transatlantyckich – wyjaśnił Prezes Rady Ministrów.

Celem Polski i Wielkiej Brytanii jest skuteczne odstraszanie potencjalnego agresora – Rosji.

- Nie ma dla nas większego wyzwania niż rosyjska agresja. Widzimy to nie tylko w samej Ukrainie, ale też poza jej granicami. Podpisany traktat jest naprawdę pokoleniowym wzmocnieniem relacji w zakresie bezpieczeństwa i obronności pomiędzy naszymi krajami – ocenił szef brytyjskiego rządu Keir Starmer.

- Nasza współpraca militarna, technologiczna, w cyberprzestrzeni oraz w zakresie bezpieczeństwa w szerokim wymiarze – w tym zdrowotnym i informacyjnym – daje nadzieję, że ten historyczny traktat rzeczywiście uczyni naszą przyszłość bezpieczniejszą – podsumował Donald Tusk.

Podpisany dokument zwiększa także stabilność w regionie oraz w ramach wspólnoty euroatlantyckiej.

Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o Partnerstwie w Dziedzinie Bezpieczeństwa i Obronności (pełna treść)

Rzeczpospolita Polska i Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, zwane dalej „Stronami”,

Zdecydowane wzmacniać bliską współpracę w dziedzinie bezpieczeństwa i obronności oraz przygotowując się na wyzwania stojące przed obydwoma Państwami i przed całą Europą;

Kierując się pragnieniem zapewnienia dostatniej, bezpiecznej i zrównoważonej przyszłości dla swoich obywateli w obliczu zasadniczych zmian w otoczeniu geopolitycznym; 

Świadome obecnych wyzwań dla bezpieczeństwa euroatlantyckiego w epoce rosnących zagrożeń dla bezpieczeństwa i powrotu działań wojennych na kontynent europejski, a także zauważając wyzwania dla demokracji w obydwu Państwach oraz dla norm i prawa międzynarodowego; 

Rozpoznając w Federacji Rosyjskiej najważniejsze długoterminowe zagrożenie tegoż bezpieczeństwa i uznając konieczność przeciwdziałania jej wrogim działaniom; 

Zdecydowane, jako europejscy sąsiedzi i sojusznicy w ramach Organizacji Traktatu Północnoatlantyckiego (NATO), stawiać czoła tym wyzwaniom poprzez pogłębianie bliskiej współpracy, opartej na silnych więziach łączących obydwa Państwa, narody i rządy oraz na wspólnej historii, wartościach i interesach;

Potwierdzając swoje niezachwiane zaangażowanie w ramach NATO, stanowiącej podstawę bezpieczeństwa Stron oraz fundament zbiorowej obrony obszaru euroatlantyckiego;

Kierując się znaczeniem współpracy w ramach silnego partnerstwa dwustronnego na rzecz wzmacniania sojuszu transatlantyckiego i umacniania obronności i bezpieczeństwa Europy;

Potwierdzając swoje zaangażowanie w jedność Europy i odpowiedzialność za kwestie bezpieczeństwa i obronności; 

Potwierdzając swoje zaangażowanie na rzecz podstawowych wolności i praw człowieka, demokracji i praworządności oraz ładu międzynarodowego, którego rdzeniem jest Organizacja Narodów Zjednoczonych (ONZ);

Podkreślając, że wzrost gospodarczy i bezpieczeństwo są współzależne i kluczowe dla przyszłego dobrobytu oraz dobrostanu obu narodów;

Zdeterminowane zwiększać dobrobyt i bezpieczeństwo poprzez działania na rzecz wzmacniania bezpieczeństwa energetycznego obu Państw, podnoszenia odporności obydwu gospodarek, wykorzystywania możliwości stwarzanych przez naukę i ukierunkowywania przemian technologicznych, które ukształtują ich przyszłość; 

Uznając, że do zapewnienia dobrobytu i bezpieczeństwa konieczne są działania na rzecz walki ze zmianami klimatu oraz potwierdzając swoje zobowiązanie na rzecz Porozumienia paryskiego, przyjętego w Paryżu dnia 12 grudnia 2015 roku (Porozumienie paryskie) oraz jego celów;

Pragnąc rozwinąć współpracę opartą na Traktacie między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o współpracy w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa, sporządzonym w Warszawie dnia 21 grudnia 2017 roku (Traktat z 2017 roku) i Wspólnej deklaracji o polsko-brytyjskim partnerstwie strategicznym 2030 w zakresie polityki zagranicznej, bezpieczeństwa i obronności, sporządzonej w Londynie dnia 5 lipca 2023 roku (Wspólna deklaracja z 2023 roku);
uzgodniły, co następuje:

ARTYKUŁ 1

Współpraca w dziedzinie polityki zagranicznej i polityki bezpieczeństwa

1. Strony zobowiązują się pogłębiać współpracę w dziedzinie bezpieczeństwa międzynarodowego i polityki zagranicznej, mając na celu wspieranie międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa, promowanie praw człowieka i praworządności oraz zapewnianie skutecznego funkcjonowania architektury bezpieczeństwa międzynarodowego. W ramach regularnych kontaktów na poziomie ministerialnym i urzędniczym, Strony zobowiązują się do dzielenia się analizami, prowadzenia konsultacji dotyczących pełnego zakresu wyzwań na arenie międzynarodowej i koordynowania wdrażanych przez siebie polityk, mając na celu wypracowanie wspólnych stanowisk i wspieranie wspólnych interesów. 
2. W odpowiedzi na wyzwania międzynarodowe, Strony intensyfikują współpracę z innymi partnerami oraz w ramach formatów wielostronnych, takich jak NATO, Organizacja Bezpieczeństwa i Współpracy w Europie (OBWE) i ONZ. Strony dążą do jak najlepszego wykorzystania Partnerstwa między Unią Europejską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w dziedzinie bezpieczeństwa i obrony, zawartego dnia 19 maja 2025 roku. Mając na uwadze wspólne zobowiązania podjęte przez Zjednoczone Królestwo Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej i Unię Europejską (UE) dotyczące poszukiwania możliwości wspólnego zaangażowania w odpowiednie inicjatywy obronne, zgodnie z właściwymi uregulowaniami prawnymi, Strony liczą na współpracę z sojusznikami z NATO i państwami członkowskimi UE zmierzającą do poprawy bezpieczeństwa Europy i wzmocnienia NATO.
3. Strony podejmują działania mające na celu zintensyfikowanie współpracy z innymi partnerami europejskimi, aby wspólnie odpowiadać na wyzwania z zakresu bezpieczeństwa międzynarodowego.
4. Strony podkreślają, że Federacja Rosyjska stanowi zagrożenie dla międzynarodowego pokoju i bezpieczeństwa. Strony potwierdzają swoje zaangażowanie w przeciwdziałanie i powstrzymywanie rosyjskiej agresji oraz wszelkich form ingerencji z jej strony. Strony są zdeterminowane wywierać odpowiednią presję na tych, którzy umożliwiają rosyjskie wrogie działania i agresję oraz działać wspólnie, także na forach międzynarodowych, aby pociągnąć Federację Rosyjską (w tym jej przywódców politycznych i wojskowych) do odpowiedzialności za naruszenia prawa międzynarodowego popełnione w tym kontekście, w tym międzynarodowego prawa humanitarnego i międzynarodowego prawa praw człowieka. Strony będą kontynuować współpracę z Ukrainą i innymi partnerami, aby zapewnić zgodne z prawem wywiązanie się przez Federację Rosyjską z obowiązku zapłaty za szkody wyrządzone Ukrainie. 
5. Kierując się trwałym zaangażowaniem na rzecz suwerenności i integralności terytorialnej Ukrainy w jej międzynarodowo uznanych granicach, Strony potwierdzają swoje niesłabnące wsparcie wojskowe dla bezpieczeństwa i niepodległości Ukrainy oraz pomoc w jej odbudowie i rekonstrukcji, polegającą między innymi na wspieraniu Ukrainy w budowie odpornej gospodarki, tworzeniu silniejszych instytucji demokratycznych i pogłębianiu integracji euroatlantyckiej.
6. Strony prowadzą ścisłą współpracę w celu wzmacniania skuteczności polityki sankcyjnej i jej wdrażania. W stosownych przypadkach, Strony wspierają przyjmowanie zbieżnych stanowisk w ramach organizacji wielostronnych, takich jak UE i ONZ, mając na celu zapewnienie spójnych i skutecznych reakcji. 
7. Strony zacieśniają relacje w kwestiach dotyczących strategicznej stabilności, w tym odstraszania i obrony, kontroli zbrojeń i nierozprzestrzeniania, w celu wzmocnienia bezpieczeństwa euroatlantyckiego i szerszego bezpieczeństwa międzynarodowego.
8. Kierując się wspólnymi wartościami i przywiązaniem do demokracji, Strony potwierdzają swoje zaangażowanie na rzecz wolności prasy, niezależności mediów i wolności wypowiedzi. Strony wspierają te zasady poprzez swoje członkostwo w Radzie Europy, uczestnictwo w OBWE, w tym wspierając Przedstawiciela OBWE do spraw Wolności Mediów, oraz w ramach ONZ.
9. Strony zobowiązują się wzmacniać koordynację w zakresie rozwiązywania i zapobiegania konfliktom oraz stosowania międzynarodowego prawa humanitarnego. Strony działają na rzecz zwiększania pełnego, równego, znaczącego i bezpiecznego udziału kobiet w procesach decyzyjnych związanych z pokojem i bezpieczeństwem. Strony promują ochronę i wspieranie kobiet i dzieci w czasie konfliktów zbrojnych i po ich zakończeniu oraz działają na rzecz zapobiegania przemocy seksualnej w konfliktach zbrojnych. 
10. Kierując się wspólnym przywiązaniem do roli, jaką międzynarodowy rozwój odgrywa w zapobieganiu zagrożeniom dla bezpieczeństwa narodowego i ich łagodzeniu, a także uznając istotną działalność UE na rzecz rozwoju, Strony postanawiają pogłębić współpracę i dzielić się najlepszymi praktykami, w tym w zakresie projektów we właściwych Państwach.
11. Strony zobowiązują się do kontynuowania i wzmacniania regularnej wymiany w zakresie szkoleń dyplomatycznych. 
12. Opierając się na istniejących dialogach, Strony ustanawiają regularne, usystematyzowane dialogi na temat polityki zagranicznej i bezpieczeństwa na szczeblu ministerialnym i urzędniczym, w razie potrzeby z udziałem odpowiednich ministerstw, aby odnieść się do przekrojowego charakteru wielu istniejących i nowych zagrożeń oraz uzgodnienia metod odpowiedniego reagowania na nie.

ARTYKUŁ 2
Współpraca w dziedzinie obronności i bezpieczeństwa

1. W oparciu o Traktat z 2017 roku i Wspólną deklarację z 2023 roku Strony potwierdzają swoje zobowiązania w nich zawarte oraz postanawiają pogłębić współpracę w dziedzinie obronności, mając na celu: 

1. wzmacnianie bezpieczeństwa regionu euroatlantyckiego, uznając że bezpieczeństwo regionalne jest nierozerwalnie związane z bezpieczeństwem obu Stron;
2. zwiększanie dwustronnej zamienności i interoperacyjności między siłami zbrojnymi Stron we wszystkich domenach, w tym poprzez wzmocnione wspólne szkolenia, kształcenie, ćwiczenia i udział w wielonarodowych strukturach wojskowych zlokalizowanych zarówno w Rzeczypospolitej Polskiej, jak i w Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej w celu budowania więzi między personelem; 
3. wspieranie działań NATO w zakresie obrony i odstraszania, wzmacniania współpracy między NATO a UE oraz wspierania działań pokojowych ONZ; 
4. wspieranie przemysłu obronnego Stron i ich wspólnych projektów, w tym rozwijanie wspólnych zdolności oraz zacieśnianie współpracy w dziedzinie badań i technologii, w tym transferu technologii. 

2. Strony potwierdzają swoją determinację do wypełniania zobowiązań sojuszniczych w ramach NATO, w tym do wielodomenowej obrony zbiorowej. W tym celu Strony zapewniają takie siły, zdolności, zasoby i infrastrukturę, jakie są niezbędne do umożliwienia realizacji planów obronnych NATO. 
3. Strony działają wspólnie, wraz z pozostałymi sojusznikami z NATO, w celu wzmocnienia odstraszania i obrony wschodniej flanki NATO, uznając jej strategiczną rolę i koordynując swoje siły i działania w możliwym zakresie. 
4. Z uwagi na niestabilną i coraz bardziej wymagającą sytuację bezpieczeństwa w Europie i w jej szerszym sąsiedztwie, Strony potwierdzają zaangażowanie na rzecz NATO jako podstawy ich obrony zbiorowej oraz zobowiązań określonych w Traktacie Północnoatlantyckim, sporządzonym w Waszyngtonie dnia 4 kwietnia 1949 roku (Traktat Północnoatlantycki), w szczególności w jego artykule 5. Jako bliscy sojusznicy, Strony potwierdzają również swoje głębokie zaangażowanie we wzajemną obronę.
5. Jako sojusznicy w ramach NATO i partnerzy strategiczni, Strony potwierdzają głębokie zaangażowanie we wzajemną obronę oraz w przypadku napaści zbrojnej na którąkolwiek ze Stron, zobowiązują się do udzielenia wzajemnej pomocy, w tym przy zastosowaniu środków wojskowych zgodnie z Artykułem 5 Traktatu Północnoatlantyckiego. 
6. Strony uznają pilną potrzebę przyspieszenia przez Europę rozwoju nowych zdolności obronnych we wszystkich domenach w celu wzmocnienia swojego bezpieczeństwa i ochrony swojego terytorium oraz są zdecydowane uczestniczyć w tym pokoleniowym wysiłku. Strony uznają również wzajemnie wzmacniające się korzyści płynące z zapewnienia bezpieczeństwa dostaw dla programów krajowych i stworzenia niezawodnego łańcucha zamówień dla przedsiębiorstw obronnych. W związku z tym Strony zobowiązują się do: większego wzajemnego dostosowania strategii przemysłu obronnego i strategii eksportowej uwzględniających zawieranie w przyszłości stosownych partnerstw; rozwijania i utrzymywania zdolności w zakresie zamienności; wspólnego udzielania zamówień; prac nad identyfikowaniem i minimalizowaniem barier regulacyjnych dla wspólnych programów; prac nad poprawą dialogu i współpracy między przedsiębiorstwami obronnymi obydwu Stron oraz dyskusji na temat zagrożeń w łańcuchu dostaw i sposobów przeciwdziałania im.
7. Uznając konieczność zwiększenia wydatków na obronność zgodnie z celami wyznaczonymi przez NATO, Strony wspierają wysiłki w tym zakresie. Strony są zdeterminowane przyspieszać wprowadzenie innowacyjnych instrumentów i metod uruchamiania środków finansowych z zachowaniem inkluzywności i całościowego charakteru takich działań. Strony współpracują na rzecz rozwijania rozwiązań dotyczących finansowania obronności, które umożliwią terminową i skuteczną realizację celów obronnych.
8. Uznając swoje istotne wspólne interesy jako narody, które przestrzegają prawa i norm międzynarodowych, Strony zobowiązują się do wzmocnienia interoperacyjności, zamienności i integracji swoich strategii obronnych i sił zbrojnych. Strony kontynuują formułowanie szczegółowych planów rozwijającej się współpracy wojskowej w formie planów współpracy obronnej ustanowionych Traktatem z 2017 roku. Strony intensyfikują współpracę we wszystkich dziedzinach, w tym w zakresie szkoleń, doktryny, kształcenia, ćwiczeń i operacji specjalnych. Strony umożliwiają nadal regularną wymianę kadr z sektora bezpieczeństwa narodowego i obrony oraz ich rodzin w celu pogłębienia dotychczasowych i nawiązania nowych relacji dla przyszłych pokoleń oraz w celu zapewnienia siłom zbrojnym Stron niezbędnych warunków do skutecznego działania.
9. Z uwagi na stale rosnące znaczenie przełomowych technologii, pogłębiona współpraca obronna obejmuje ściślejszą współpracę w dziedzinie zdolności w zakresie cyberbezpieczeństwa. Strony poszukują również możliwości współpracy nad nowymi i przełomowymi technologiami, w tym technologiami podwójnego zastosowania, sztuczną inteligencją, technologiami kosmicznymi i innymi technologiami obronnymi.
10. Strony zobowiązują się do rozwijania i kontynuowania współpracy w celu utrzymania ścisłego dialogu między ich ministerstwami właściwymi w sprawach obrony we wszystkich kwestiach dotyczących obronności będących przedmiotem wspólnego zainteresowania, w tym w kwestiach jądrowych w ramach NATO. 
11. Uznając, że inwestycje w działalność operacyjną, zdolności i współpracę przemysłową muszą być poparte pracami nad poprawą więzi kadrowych między ich siłami, Strony zobowiązują się do wzmacniania sieci oficerów łącznikowych i rozwijania możliwości profesjonalnego kształcenia wojskowego, zwiększania wymiaru wspólnych ćwiczeń i negocjowania nowych umów w sprawie mobilności personelu wojskowego. 
12. Opierając się na istniejących dialogach, Strony w dalszym ciągu rozwijają regularny, usystematyzowany dialog na temat zacieśniania współpracy w dziedzinie obronności. Strony prowadzą coroczny dialog i konsultacje strategiczne z udziałem ministrów, szefów sztabów generalnych i urzędników wyższego szczebla. Obejmuje to również wzmożoną wymianę między właściwymi społecznościami eksperckimi Stron.  

ARTYKUŁ 3
Współpraca w dziedzinie bezpieczeństwa narodowego

1. Świadome szybkiej ewolucji i współzależności zagrożeń dla swojego bezpieczeństwa wewnętrznego, Strony zobowiązują się wzmacniać współpracę dwustronną w celu ich zwalczania, z uwzględnieniem zagrożeń dla infrastruktury krytycznej (w tym infrastruktury lądowej i morskiej), jak najlepiej wykorzystując wszelkie odpowiednie narzędzia i mechanizmy polityczne, prawne, operacyjne, dyplomatyczne i technologiczne.
2. W oparciu o istniejące zobowiązania Stron zawarte w Protokole dotyczącym wzajemnej pomocy administracyjnej w sprawach celnych do Umowy o handlu i współpracy między Unią Europejską i Europejską Wspólnotą Energii Atomowej, z jednej strony, a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, z drugiej strony, podpisanym w Brukseli i w Londynie dnia 30 grudnia 2020 roku, Strony zobowiązują się podejmować wspólne działania, aby przeciwdziałać poważnej i zorganizowanej przestępczości transgranicznej, w tym działania przeciwko przestępczości należące do właściwości organów celnych. Strony zacieśniają współdziałanie w obszarze strategicznych polityk i współpracy operacyjnej. Ścigając grupy, które powodują największe szkody, Strony wzmacniają wspólne działania, w tym w stosownych przypadkach wymianę wyprzedzających informacji o ładunkach oraz współpracę w zakresie analizy ryzyka przed ich przybyciem. Strony współpracują ze sobą oraz badają możliwości współdziałania z sektorem prywatnym i państwami trzecimi w celu zwalczania innych wspólnych zagrożeń związanych z przestępczością zorganizowaną, takich jak nielegalny handel narkotykami, tytoniem i bronią palną, oszustwa i nielegalne przepływy finansowe.
3. Strony uznają przemyt migrantów za wspólne wyzwanie, które wymaga wspólnych rozwiązań. Zobowiązują się współpracować przy zwalczaniu transgranicznej przestępczości zorganizowanej obejmującej przemyt migrantów i handel ludźmi. W stosownych przypadkach Strony pogłębiają dialog i współpracę operacyjną w sprawie bezpieczeństwa granic i wymieniają się najlepszymi praktykami w tym zakresie oraz wspólnie przeciwdziałają instrumentalnemu wykorzystywaniu migracji przez podmioty zewnętrzne.
4. Strony zobowiązują się pogłębiać kompleksowe partnerstwa z państwami pochodzenia i tranzytu, aby zająć się pierwotnymi przyczynami nielegalnej migracji. Strony mają świadomość znaczenia bezpiecznych, uregulowanych systemów migracyjnych i azylowych chroniących przed nadużyciami i dostosowanych do współczesnych wyzwań oraz stanowczo opowiadają się za przestrzeganiem prawa międzynarodowego i standardów praw człowieka. 
5. Uznając kluczową rolę NATO i UE, Strony dążą do wzmacniania odporności na zagrożenia hybrydowe, w tym cybernetyczne i informacyjne, oraz do zapobiegania im i reagowania na nie. Pogłębiają współpracę poprzez wymianę informacji, w stosownych przypadkach, rozwój narzędzi oraz koordynowanie działań mających na celu zapobieganie zakłóceniom i reagowania na nie. Strony zobowiązują się do dzielenia się strategiami odpowiadającymi na rosnące zagrożenia, jakie niosą działania hybrydowe, w tym między innymi sabotaż, oraz wrogie wykorzystywanie takich technologii jak sztuczna inteligencja i bezzałogowe statki powietrzne, a także, w stosownych przypadkach, do oferowania wzajemnego wsparcia w reagowaniu na konkretne incydenty i ataki.
6. Strony wyrażają głębokie zaniepokojenie zagrożeniami i wyzwaniami ze strony wrogich podmiotów, podważającymi bezpieczeństwo i wartości demokratyczne poprzez zagraniczne manipulacje informacjami i ingerencje w informacje (Foreign Information Manipulation and Interference - FIMI). Strony zobowiązują się pogłębiać wymianę w obszarze analizy ryzyka, szerzących się tendencji i najlepszych praktyk, w stosownych przypadkach, oraz do działania na rzecz wspólnych inicjatyw i zdolności do różnorodnego przeciwdziałania zagrożeniom FIMI. Strony podkreślają konieczność szybkiego i sprawnego reagowania wobec podmiotów stosujących FIMI z uwzględnieniem charakteru tego ewoluującego zagrożenia.
7. Uznając znaczenie krytycznej infrastruktury krajowej oraz różnorodnych wektorów zagrożeń, które niosą ryzyko zakłóceń, w szczególności w sektorze energetycznym, Strony zobowiązują się w stosownych przypadkach do dzielenia się najlepszymi praktykami w zakresie odporności, gotowości, reagowania i zdolności odtwarzania.
8. Strony wzmacniają koordynację w dziedzinie przeciwdziałania terroryzmowi, kontynuując współpracę wywiadowczą oraz w stosownych przypadkach pogłębiając wymianę danych.
9. Opierając się na Memorandum o porozumieniu między Ministerstwem Sprawiedliwości Rzeczypospolitej Polskiej a Ministerstwem Sprawiedliwości i Ministerstwem Spraw Wewnętrznych Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej dotyczącym współpracy w sprawach karnych, podpisanym w Warszawie dnia 14 listopada 2024 roku, Strony zobowiązują się do dalszego zacieśniania współpracy w zakresie wymiaru sprawiedliwości w sprawach karnych, w tym poprzez otwarcie negocjacji dotyczących nowej umowy w sprawie przekazywania więźniów.
10. Strony potwierdzają dotychczasowe zobowiązanie do wymiany informacji pochodzących z rejestrów karnych, zarówno z naciskiem na wspieranie postępowań karnych, jak i realizację kluczowych celów ochrony publicznej, obejmujących postępowania sprawdzające w procesach zatrudnienia, sprawdzanie informacji w rejestrach karnych w ramach postępowań migracyjnych oraz działania zabezpieczające. W szczególności, Strony będą udostępniać informacje z rejestrów karnych do celów ochrony osób dorosłych szczególnej troski oraz dzieci, w tym, w stosownych przypadkach, w związku z procedurami dotyczącymi pieczy zastępczej i przysposobienia. 
11. Strony współpracują w formacie dwustronnym i w ramach organizacji wielostronnych w celu zwiększania swoich możliwości egzekwowania prawa. Współpracują z Interpolem w celu wspierania integralności systemu międzynarodowego i przeciwdziałania jego nadużyciom przez wrogie podmioty. Strony potwierdzają istotną rolę agencji UE, takich jak Europol i Eurojust.
12. Strony zobowiązują się udoskonalać współpracę w obszarze wzajemnej pomocy prawnej, w tym za pomocą metod i środków cyfrowych, które usprawniają współpracę operacyjną.
13. Opierając się na istniejących dialogach, Strony prowadzą stały dialog na temat bezpieczeństwa narodowego w celu podejmowania kwestii przekrojowego charakteru wielu obecnych i nowych zagrożeń, a w stosownych przypadkach zasięgając opinii swoich środowisk eksperckich i organizacji społeczeństwa obywatelskiego.

ARTYKUŁ 4
Współpraca w dziedzinie bezpieczeństwa gospodarczego

1. Strony podkreślają, że silny i odporny wzrost gospodarczy oraz bezpieczeństwo narodowe i obronność są współzależne i wzajemnie się wzmacniają. Strony potwierdzają, że podzielają ideę utrzymywania i udoskonalania dobrze funkcjonującego międzynarodowego porządku opartego na zasadach oraz że opowiadają się za bezpiecznym i odpornym handlem. Strony podkreślają ponadto konieczność propagowania zróżnicowanych, bezpiecznych i odpornych łańcuchów dostaw, pewności regulacyjnej i relacji handlowych opartych na zaufaniu jako nieodłącznych składników kompleksowego podejścia do bezpieczeństwa gospodarczego.
2. Strony wzmacniają swoje zdolności odporności gospodarczej w celu wspierania i chronienia swojego bezpieczeństwa narodowego. W stosownych przypadkach Strony wymieniają informacje oraz perspektywy dotyczące wydarzeń globalnych i działań politycznych w celu sprzyjania budowaniu wspólnego zrozumienia w obszarach będących przedmiotem zainteresowania w dziedzinie handlu i inwestycji, w tym odporności łańcucha dostaw.
3. Strony zobowiązują się podejmować działania służące wzmacnianiu odporności i bezpieczeństwa sektora transportowego, w wymiarze dwustronnym i wielostronnym, w tym przez rozwijanie infrastruktury podwójnego zastosowania przeznaczonej do celów zarówno cywilnych, jak i wojskowych. Strony dzielą się informacjami na temat najlepszych praktyk w obszarze rozwoju takiej infrastruktury.
4. Strony zobowiązują się prowadzić regularne rozmowy na temat barier dla wzrostu gospodarczego, handlu i inwestycji, w tym na temat wyzwań dla otoczenia biznesu. Strony identyfikują okazje do koordynacji i współpracy w obszarach o strategicznym znaczeniu dla bezpieczeństwa gospodarczego, w tym w ramach swoich polityk przemysłowych.
5. Mając na uwadze głęboki wpływ światowych kryzysów zdrowotnych na wzrost gospodarczy i bezpieczeństwo państw, Strony pogłębiają wymianę i współpracę międzynarodową w obszarze globalnych zagrożeń dla zdrowia, w tym w ramach dialogu branżowego.
6. Świadome istotnej roli, jaką w relacjach dwustronnych odgrywa zrównoważone rolnictwo, Strony kontynuują pogłębianie dialogu na temat globalnego bezpieczeństwa żywnościowego i dzielą się informacjami na temat regionalnych wyzwań związanych z żywnością oraz sposobami radzenia sobie z nimi. 
7. Strony uznają rolę inwestycji dwustronnych w stymulowaniu wzrostu gospodarczego i zobowiązują się do pogłębienia współpracy, wymiany handlowej i dialogu z wszystkimi istotnymi partnerami w celu ich ułatwienia, w tym z małymi i średnimi przedsiębiorstwami, dużymi przedsiębiorstwami, jak również start-upami i akceleratorami. 
8. Strony rozwijają ścisłą współpracę w dziedzinie nauki i technologii, uznając jej rolę w reagowaniu na wyzwania o charakterze globalnym, wspieraniu rozwoju technologii komercyjnych oraz wzmacnianiu bezpieczeństwa badań. Strony uznają również wkład start‑upów technologicznych we wzrost gospodarczy i poszukują metod współpracy w zakresie transferu technologii.
9. Strony prowadzą dialog na temat bezpieczeństwa gospodarczego, aby reagować na przekrojowe zagadnienia i zagrożenia dla ich bezpieczeństwa narodowego i wspólnego dobrobytu. Dialog obejmuje geopolityczne konsekwencje zmian regulacyjnych i technologicznych, szczególnie w dziedzinie infrastruktury krytycznej, technologii podwójnego zastosowania i zależności w łańcuchach dostaw. 

ARTYKUŁ 5
Współpraca w dziedzinie bezpieczeństwa energetycznego i klimatycznego

1. Strony są głęboko przekonane, że kluczem do bezpieczeństwa energetycznego jest zdywersyfikowany system energii, który promuje niezależność energetyczną, lepiej chroni konsumentów przed zmiennością cen, jest odporny i bezpieczny oraz łagodzi skutki zmian klimatu poprzez zdywersyfikowane źródła czystej energii, w tym energię odnawialną i cywilną energię jądrową.
2. Strony postanawiają dzielić się doświadczeniami i pogłębiać współpracę dwustronną i wielostronną dotyczącą przejścia z paliw kopalnych na czystą energię oraz wdrażania celów ustanowionych w Porozumieniu paryskim.
3. Strony odnotowują potrzebę globalnego obniżenia emisyjności systemów energetycznych w sposób sprawiedliwy, uporządkowany i równy oraz osiągnięcia neutralności klimatycznej do 2050 roku. Strony potwierdzają również potrzebę skutecznego wspierania rozwoju odnawialnych, jądrowych oraz innych zero- i niskoemisyjnych źródeł energii, a także stabilności systemu energetycznego na poziomie europejskim oraz efektywności energetycznej.
4. Strony są zaangażowane w ochronę i odbudowę zasobów przyrodniczych, które są kluczowe dla odporności systemów energetycznych, żywnościowych, ekologicznych i gospodarczych. Zobowiązują się chronić i zachowywać środowisko naturalne, w tym lasy i obszary podmokłe, które w stosownych przypadkach mogą stanowić istotne wsparcie realizacji celów związanych z bezpieczeństwem.
5. Strony zobowiązują się do podejmowania wspólnych działań na rzecz wspierania rozwoju zero- i niskoemisyjnych źródeł energii i czystych technologii oraz inwestowania w nie, pobudzając wzrost gospodarczy w obu Państwach.
6. Uznając rosnące zagrożenie dla odporności i bezpieczeństwa infrastruktury energetycznej, Strony zobowiązują się do pogłębionej wymiany analiz i strategii. Strony wzmacniają współpracę w celu reagowania na pełne spektrum ryzyk, w tym w zakresie ochrony morskiej krytycznej infrastruktury energetycznej i kluczowych aktywów energetycznych, reakcji na incydenty oraz rozwijania zdolności w zakresie napraw i odbudowy, w przypadkach, w których jest to proporcjonalne i konieczne.
7. Strony podtrzymują znaczenie cywilnej energetyki jądrowej w swoich przyszłych koszykach energetycznych. Zobowiązują się wspierać energetykę jądrową jako czyste źródło energii oraz promować dostęp do finansowania rozwoju projektów jądrowych w Europie i na świecie, w tym poprzez finansowanie na rzecz środowiska oraz międzynarodowe instytucje finansowe. Strony podejmą działania zmierzające do ograniczenia zaangażowania Federacji Rosyjskiej w ich cywilne łańcuchy dostaw sektora jądrowego (w tym w zakresie technologii i surowców) oraz zachęcają innych do podejmowania podobnych kroków, aby zminimalizować handel bezpośredni i pośredni.  
8. Strony wspierają współpracę na szczeblu operatorów systemów przesyłowych i regulatorów rynku, podkreślając ich istotną rolę w bezpieczeństwie dostaw i ochrony krajowej infrastruktury krytycznej, jak również przystępności cen energii. 
9. Strony podkreślają, że realizacja ich wspólnych celów w obszarze bezpieczeństwa energetycznego i odporności energetycznej, jak również transformacji energetycznej, będzie wymagać współpracy między właściwymi ministerstwami, organizacjami i przedsiębiorstwami państwowymi, jak również potencjalnymi partnerami komercyjnymi. Strony, w stosownych przypadkach, zobowiązują się do współpracy ze wspomnianymi podmiotami w celu określania wspólnych projektów i wspierania ich realizacji. 

ARTYKUŁ 6
Zarządzanie Traktatem

Strony ustanawiają mechanizm koordynacji na wyższym szczeblu urzędniczym w celu przeglądu wdrażania zobowiązań zawartych w niniejszym Traktacie. Mechanizm obejmuje ocenę istniejących projektów, rozpatrywanie nowych projektów oraz określanie dalszych obszarów współpracy, w zależności od potrzeb. Co dwa lata Premierzy Stron będą przeprowadzać konsultacje w celu dokonania przeglądu wdrażania niniejszego Traktatu. W razie potrzeby będą odbywać się dodatkowe dialogi na szczeblu ministerialnym dotyczące poszczególnych zagadnień tematycznych i obszarów polityki, w tym z wykorzystaniem mechanizmów określonych w artykule 4 Traktatu z 2017 roku.

ARTYKUŁ 7
Związek z innymi przepisami prawa

Każda ze Stron wykonuje niniejszy Traktat zgodnie ze swoim prawem krajowym. Żadnego postanowienia niniejszego Traktatu nie należy interpretować jako naruszającego lub w jakikolwiek sposób wpływającego na prawa lub obowiązki Stron wynikające z prawa międzynarodowego.

ARTYKUŁ 8
Zakres terytorialny

Traktat niniejszy ma zastosowanie do:
a) terytorium Rzeczypospolitej Polskiej; oraz
b) terytorium Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej, oraz może zostać rozszerzony — za obopólną zgodą Stron wyrażoną w drodze wymiany not — na Baliwat Guernsey, Baliwat Jersey oraz Wyspę Man łącznie lub na którekolwiek z nich.

ARTYKUŁ 9
Spory

Wszelkie spory dotyczące interpretacji, stosowania lub wykonywania niniejszego Traktatu będą rozstrzygane wyłącznie w drodze negocjacji między Stronami. 

ARTYKUŁ 10
Zmiany

Strony mogą wyrazić zgodę, w formie pisemnej, na dokonanie zmian w niniejszym Traktacie. Zmiany wchodzą w życie zgodnie z procedurą określoną w artykule 12 niniejszego Traktatu lub w innym terminie uzgodnionym przez Strony. 

ARTYKUŁ 11
Wypowiedzenie

Każda ze Stron może wypowiedzieć niniejszy Traktat w drodze pisemnej notyfikacji skierowanej do drugiej Strony. Wypowiedzenie staje się skuteczne po upływie sześciu miesięcy od daty otrzymania notyfikacji lub w innym uzgodnionym przez Strony terminie, chyba że notyfikacja zostanie wycofana za porozumieniem Stron przed upływem tego okresu.

ARTYKUŁ 12
Wejście w życie

Traktat niniejszy wejdzie w życie po upływie 30 dni od dnia otrzymania późniejszej z notyfikacji, w których Strony poinformują się wzajemnie o wypełnieniu odpowiednich wewnętrznych procedur wymaganych do wejścia w życie niniejszego Traktatu.

Traktat między Rzecząpospolitą Polską a Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej o Partnerstwie w Dziedzinie Bezpieczeństwa i Obronności - Wersja w jęz. angielskim