WZON: Podobno niepełnosprawny dostał miskę z wodą, żeby udowodnił, że potrafi sam umyć ręce. Kazali mu się podrapać po głowie, wstać z łóżka i chodzić po pokoju

Pytano, czy mogę sama włączyć TV za pomocą pilota, a gdy odpowiedziałam, że nie mam telewizora, to po 10 innych pytaniach znów zapytano, czy w wolnej chwili czytam i oglądam TV. Kombinatorze do roboty! Przecież wiedzą wcześniej, ile ci przyznać, więc dyskusja z nimi jest formą relaksu.

Zadawanie takich pytań to ich praca. rozliczają ich z tego. Dziwne jednak, że osoby samodzielnie funkcjonujące dostają ponad 70 punktów. Żeby obciąć paznokcie, to już trzeba być w miarę sprawnym.

Przy epilepsji zapytano: „Sama autem pani przyjechała?” Mamę koleżanki pytano w domu, czy obsługuje pilota, żeby włączyć sobie mszę w telewizorze, a potem ponawiano to samo pytanie co jakiś czas. Mamę z demencją zapytali o datę urodzenia i podała ją, mimo że nie pamiętała, co jadła godzinę temu. Najgorsze było to, że nie dały mi dojść do głosu w niektórych kwestiach, tylko goniły, jakby to były jakieś wyścigi.

Świadczenie wspierające a punkty (poziom potrzeby wsparcia)

• od 95 do 100 punktów - 4353 zł;
• od 90 do 94 punktów - 3562 zł;
• od 85 do 89 punktów - 2375 zł;
• od 80 do 84 punktów - 1583 zł
• od 75 do 79 punktów - 1188 zł;
• od 70 do 74 punktów - 792 zł.

Mama z Alzheimerem od 5 lat próbowała zrobić wrażenie i przekonywała, że cały czas pracuje, sprząta i gotuje, choć od 4 lat nie wychodzi z domu. Panie podstępnie zapytały, ile kosztuje chleb, na co Mama odpowiedziała, że nie wie, bo za wszystko płaci przy kasie; dostała 91 punktów.

Pytali, czy obcinam paznokcie, czy sama się kąpię, czy chodzę po schodach, czy gotuję, czy sprzątam, czy mam rodzinę, na co choruję i czy chodzę do lekarza. Nie miałam czasu pomyśleć, o co im chodzi; gdy usiadłam na kanapie, poprosili, czy mogę wstać, i nie dałam rady.

U mojego podopiecznego panie kazały przynieść miskę z wodą, żeby udowodnił, że potrafi sam umyć ręce. Kazały mu się podrapać po głowie, wstać z łóżka i chodzić po pokoju.

U nas panie z komisji do leżącej, niechodzącej osoby powiedziały, że MUSZĄ zobaczyć, jak chodzi i porusza się po pokoju. Na odpowiedź, że się nie porusza, dalej upierały się, że muszą to zobaczyć.

Przy odwołaniu od braku symbolu na wzrok psycholożka stwierdziła, że nie ma kwalifikacji do decydowania o symbolu 04-o. Opowiadałam, że boję się całkiem stracić wzrok, a psycholożka współczuła, mówiąc o metodach leczenia nerwów wzrokowych.

Czekam na konsultację okulisty; psychiatra i psycholog są na „tak” przy symbolu 02-p.

Zauważyłam, że pytania w ogóle nie pasują do sytuacji osób niepełnosprawnych. Są różne przypadłości, różne funkcjonowania, a oni jak mantrę pytają o to samo i kierują pytania w sferę niepełnosprawności fizycznej, omijając psychiczną, sensoryczną czy intelektualną. To wcale nie tak jest, pytanie zadane, czy włączy TV, ma głębszy sens, gdyż dotyczy nie tylko motoryki ciała, ale pozwala dowiedzieć się o stronie intelektualnej danej osoby. A do podchwytliwych to już na pewno nie należy. Nie miałam takich pytań jak: czy obetnie paznokcie, czy wstawię pranie, czy napisze pismo gdzieś, czy umiem się telefonem posługiwać lub czy sama robię zastrzyki insuliny. Moja dorosła córka nie miała nigdy takich pytań ani w MZON, ani w ZUS; pytali za to, czy wie, jaki jest dzień tygodnia, a w ZUS zawsze zaglądają w oczy, interesuje ich, czy jest anizokoria. To poprawne pytanie i konieczne.

Proszę podać, jak ocenia Pani/Pan zdolność wykonywania następujących czynności w obszarze „Dbanie o siebie i własne zdrowie” w kategoriach:

• Utrzymywanie higieny (mycie i osuszanie ciała, mycie zębów, czesanie się, golenie).
• Ubieranie się.
• Załatwianie potrzeb fizjologicznych i korzystanie z toalety.
• Jedzenie i picie.
• Troska o własne zdrowie.