Stopień umiarkowany nie zdobywa 70 i więcej punktów. Wyrzuceni ze świadczenia wspierającego

• W świadczeniu wspierającym stopień lekki 15 062, stopień umiarkowany 195 120, stopień znaczny 489 919
• Obecna wartość świadczenia wspierającego
• Stopień umiarkowany nie skorzysta ze świadczenia wspierającego
• Zestawienie dwóch definicji ustawowych jasno pokazuje dlaczego świadczenie wspierające nie jest dla stopnia umiarkowanego
• Definicja nr 2 – stopień znaczny
• Świadczenie wspierające podstawowe zasady
• Dla porównania: Zasiłek pielęgnacyjny - podstawowe zasady (źródło gov.pl)

Starania osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności o świadczenie wspierające traktuję jako próbę ratowania finansów przez osoby niepełnosprawne, wynikającą z nieadekwatności świadczeń w stosunku do siły nabywczej pieniądza.

Osoby z umiarkowanym stopniem są poszkodowane niską wysokością takich świadczeń jak np.:

1) zasiłek pielęgnacyjny – nie jest on podwyższany od 2019 r. i taka sytuacja ma się utrzymać do 2028 r. Tak wynika z kilku odpowiedzi na interpelacje poselskie składane w Sejmie przez przedstawicieli rządu.

2) zasiłek stały

2) renty

3) zasiłki z MOPS.

W świadczeniu wspierającym stopień lekki 15 062, stopień umiarkowany 195 120, stopień znaczny 489 919

Tabela: Liczba wydanych decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia przez WZON wg stanu na 10.06.2026 r.

 Dane pochodzą z Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności.

Obecna wartość świadczenia wspierającego

Świadczenie wspierające a punkty (poziom potrzeby wsparcia)

1. od 95 do 100 punktów - 4353 zł;
2. od 90 do 94 punktów - 3562 zł;
3. od 85 do 89 punktów - 2375 zł;
4. od 80 do 84 punktów - 1583 zł
5. od 75 do 79 punktów - 1188 zł;
6. od 70 do 74 punktów - 792 zł.

Stopień umiarkowany nie skorzysta ze świadczenia wspierającego

Z tabeli z 10 czerwca 2026 r. wynika, że aż prawie 200 000 wniosków o przyznanie punktów to decyzje WZON o punktach dla stopnia umiarkowanego. I to w sytuacji, gdy świadczenie to wymaga wykazania przez osobę niepełnosprawną istotnego stopnia niesamodzielności.

Na początku 2926 r. rząd informował, że 30% decyzji WZON określa punkty poniżej 69. Te osoby nie otrzymają świadczenia wspierającego. Dla porównania około 12-13% wniosków punktowane było najwyższą wartością świadczenia wspierającego (za 95-100 punktów). Aż 70% osób, które otrzymują świadczenie wspierające w najwyższym wymiarze, to seniorzy.

Większa część osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności nie otrzymała świadczenia wspierającego. Nie spełniają podstawowego kryterium tego świadczenia jakim jest niesamodzielność o charakterze stałym.

Zestawienie dwóch definicji ustawowych jasno pokazuje dlaczego świadczenie wspierające nie jest dla stopnia umiarkowanego

Pierwsza definicja jest dla stopnia znacznego, a druga dla umiarkowanego.

Obie podaje USTAWA z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Link do ustawy

Definicja nr 1 – stopień umiarkowany

W definicji wskazuje się, że osoba niepełnosprawna wymaga czasowej albo częściowej pomocy innych osób. Z reguły świadczenie wspierające dedykowane jest dla osób, które takiej pomocy wymagają stale. Definicja nie wymienia ograniczenia w zdrowiu jakim jest "niezdolność do samodzielnej egzystencji".

Jest oczywiście możliwe otrzymanie świadczenia wspierającego przez osobę niepełnosprawną ze stopniem umiarkowanym. Chodzi mi o to, że definicja ustawowa będąca podstawą dla tego stopnia w większości przypadków nie będzie odpowiadała przesłankom świadczenia wspierającego.

Zazwyczaj nie będzie tu typowych ograniczeń co do np. zdolności:

1. Zmiana pozycji ciała w łóżku
2. Siadanie i utrzymanie stabilnej pozycji siedzącej
3. Stanie i utrzymanie stabilnej pozycji stojącej
4. Chodzenie po powierzchniach płaskich w obrębie mieszkania lub domu oraz bezpośrednim jego otoczeniu
5. Wchodzenie na schody i schodzenie z nich
6. Poruszanie się poza domem oraz jego bezpośrednim otoczeniem
7. Przemieszczanie się środkami transportu i umiejętność korzystania ze środków transportu publicznego w miejscu zamieszkania i poza nim.

Tego typu ograniczenia w sprawności ciała są podstawą dla świadczenia wspierającego.

Definicja nr 2 – stopień znaczny

Ta definicja mówi zarówno o konieczności stałości opieki jak i niezdolności do samodzielnej egzystencji (oznacza to naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację).

Świadczenie wspierające podstawowe zasady

Świadczenie wspierające otrzymasz, jeśli:

1) masz skończone 18 lat,

2) jesteś obywatelką lub obywatelem Polski albo Unii Europejskiej (UE) lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), a jeśli nie – przebywasz w Polsce i masz dostęp do rynku pracy,

3) mieszkasz w Polsce,

4) masz decyzję wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności (WZON), w której poziom potrzeby wsparcia został ustalony na poziomie punktów uprawniającym do świadczenia.

Ważne! Nie otrzymasz świadczenia wspierającego, jeżeli przebywasz: w domu pomocy społecznej, rodzinnym domu pomocy, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom z niepełnosprawnością, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w przepisach o pomocy społecznej, zakładzie karnym, zakładzie poprawczym, areszcie śledczym albo w schronisku dla nieletnich.

Link do ZUS

Dla porównania: Zasiłek pielęgnacyjny - podstawowe zasady (źródło gov.pl)

Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 215,84 zł miesięcznie.

Zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Przykładowy wzór wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego jest dostępny na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.