Nie ma znaczenia bo większość tych decyzji była poniżej 70 punktów., co wyklucza pójście z WZON do ZUS i złożenie wniosku o świadczenie wspierające. Na 10 czerwca 2026 r. decyzje WZON o punktach otrzymało m.in.: 15 062 osób (stopień lekki), 195 120 osób (stopień umiarkowany), 489 919 osób (stopień znaczny). Tak wygląda podział osób, które: 1) od 1 stycznia 2024 r. stanęły przed komisją WZON oraz 2) otrzymały decyzję ustalającą liczbę punktów w skali 0–100 (poziom potrzeby wsparcia). Zaskakuje liczba prawie 200 000 osób ze stopniem umiarkowanym, które udały się do WZON, a dla których świadczenie wspierające nie jest (z definicji) przeznaczone. Zakładam, że większość z tych osób ma decyzje poniżej 70 punktów i świadczenia z ZUS nie otrzymała (nawet nie składali wniosków). W artykule pokazuję (od strony prawnej), dlaczego tak się stało.
- W świadczeniu wspierającym stopień lekki 15 062, stopień umiarkowany 195 120, stopień znaczny 489 919
- Obecna wartość świadczenia wspierającego
- od 70 do 74 punktów - 792 zł.
- Stopień umiarkowany nie skorzysta ze świadczenia wspierającego
- Zestawienie dwóch definicji ustawowych jasno pokazuje dlaczego świadczenie wspierające nie jest dla stopnia umiarkowanego
- Definicja nr 2 – stopień znaczny
- Świadczenie wspierające podstawowe zasady
- Dla porównania: Zasiłek pielęgnacyjny - podstawowe zasady (źródło gov.pl)
Starania osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności o świadczenie wspierające traktuję jako próbę ratowania finansów przez osoby niepełnosprawne, wynikającą z nieadekwatności świadczeń w stosunku do siły nabywczej pieniądza.
Osoby z umiarkowanym stopniem są poszkodowane niską wysokością takich świadczeń jak:
1) zasiłek pielęgnacyjny – nie jest on podwyższany od 2019 r. i taka sytuacja ma się utrzymać do 2028 r. Tak wynika z kilku odpowiedzi na interpelacje poselskie składane w Sejmie przez przedstawicieli rządu.
2) renty
3) zasiłki z MOPS (z posiadanie stopnia umiarkowanego nie przekłada
W świadczeniu wspierającym stopień lekki 15 062, stopień umiarkowany 195 120, stopień znaczny 489 919
Tabela: Liczba wydanych decyzji ustalających poziom potrzeby wsparcia przez WZON wg stanu na 10.06.2026 r.
Wyszczególnienie | Liczba wydanych decyzji |
Ogółem | 831 809 |
Według stopnia niepełnosprawności: | |
stopień lekki | 15 062 |
stopień umiarkowany | 195 120 |
stopień znaczny | 489 919 |
Orzeczenia innych niż powiatowych zespołów ds. Orzekania o niepełnosprawności (ZUS, KRUS, komisje lekarskie MON, MSWiA) | 131 708 |
Według grup wieku | |
poniżej 18 | 435 |
18-25 | 17 936 |
26-40 | 52 903 |
41-55 | 95 391 |
56-65 | 105 765 |
66-75 | 199 393 |
76-85 | 212 940 |
85+ | 147 046 |
Dane pochodzą z Elektronicznego Krajowego Systemu Monitoringu Orzekania o Niepełnosprawności.
Obecna wartość świadczenia wspierającego
Świadczenie wspierające a punkty (poziom potrzeby wsparcia)
- od 95 do 100 punktów - 4353 zł;
- od 90 do 94 punktów - 3562 zł;
- od 85 do 89 punktów - 2375 zł;
- od 80 do 84 punktów - 1583 zł
- od 75 do 79 punktów - 1188 zł;
od 70 do 74 punktów - 792 zł.
Stopień umiarkowany nie skorzysta ze świadczenia wspierającego
Z tabeli z 10 czerwca 2026 r. wynika, że aż prawie 200 000 wniosków o przyznanie punktów to decyzje WZON o punktach dla stopnia umiarkowanego. I to w sytuacji, gdy świadczenie to wymaga wykazania przez osobę niepełnosprawną istotnego stopnia niesamodzielności.
Na początku 2926 r. rząd informował, że 30% decyzji WZON określa punkty poniżej 69. Te osoby nie otrzymają świadczenia wspierającego. Dla porównania około 12-13% wniosków punktowane było najwyższą wartością świadczenia wspierającego (za 95-100 punktów). Aż 70% osób, które otrzymują świadczenie wspierające w najwyższym wymiarze, to seniorzy.
Większa część osób z umiarkowanym stopniem niepełnosprawności nie otrzymała świadczenia wspierającego. Nie spełniają podstawowego kryterium tego świadczenia jakim jest niesamodzielność o charakterze stałym.
Zestawienie dwóch definicji ustawowych jasno pokazuje dlaczego świadczenie wspierające nie jest dla stopnia umiarkowanego
Pierwsza definicja jest dla stopnia znacznego, a druga dla umiarkowanego.
Obie podaje USTAWA z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych. Link do ustawy
Definicja nr 1 – stopień umiarkowany
Na tej podstawie do umiarkowanego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej lub wymagającą czasowej albo częściowej pomocy innych osób w celu pełnienia ról społecznych.
W definicji wskazuje się, że osoba niepełnosprawna wymaga czasowej albo częściowej pomocy innych osób. Z reguły świadczenie wspierające dedykowane jest dla osób, które takiej pomocy wymagają stale. Definicja nie wymienia ograniczenia w zdrowiu jakim jest "niezdolność do samodzielnej egzystencji".
Definicja nr 2 – stopień znaczny
Do znacznego stopnia niepełnosprawności zalicza się osobę z naruszoną sprawnością organizmu, niezdolną do pracy albo zdolną do pracy jedynie w warunkach pracy chronionej i wymagającą, w celu pełnienia ról społecznych, stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innych osób w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
Ta definicja mówi zarówno o konieczności stałości opieki jak i niezdolności do samodzielnej egzystencji (oznacza to naruszenie sprawności organizmu w stopniu uniemożliwiającym zaspokajanie bez pomocy innych osób podstawowych potrzeb życiowych, za które uważa się przede wszystkim samoobsługę, poruszanie się i komunikację)
Świadczenie wspierające podstawowe zasady
Świadczenie wspierające otrzymasz, jeśli:
1) masz skończone 18 lat,
2) jesteś obywatelką lub obywatelem Polski albo Unii Europejskiej (UE) lub Europejskiego Stowarzyszenia Wolnego Handlu (EFTA), a jeśli nie – przebywasz w Polsce i masz dostęp do rynku pracy,
3) mieszkasz w Polsce,
4) masz decyzję wojewódzkiego zespołu ds. orzekania o niepełnosprawności (WZON), w której poziom potrzeby wsparcia został ustalony na poziomie punktów uprawniającym do świadczenia.
Ważne! Nie otrzymasz świadczenia wspierającego, jeżeli przebywasz: w domu pomocy społecznej, rodzinnym domu pomocy, zakładzie opiekuńczo-leczniczym, zakładzie pielęgnacyjno-opiekuńczym, placówce zapewniającej całodobową opiekę osobom z niepełnosprawnością, przewlekle chorym lub osobom w podeszłym wieku, o której mowa w przepisach o pomocy społecznej, zakładzie karnym, zakładzie poprawczym, areszcie śledczym albo w schronisku dla nieletnich.
Dla porównania: Zasiłek pielęgnacyjny - podstawowe zasady (źródło gov.pl)
Wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 215,84 zł miesięcznie.
Zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.
Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:
- niepełnosprawnemu dziecku;
- osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
- osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia;
- osobie, która ukończyła 75 lat.
Zasiłek pielęgnacyjny nie przysługuje:
- niepełnosprawnemu dziecku;
- osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;
- osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia;
- osobie, która ukończyła 75 lat.
Przykładowy wzór wniosku o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego jest dostępny na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej.