| IFK | IRB | INFORLEX | GAZETA PRAWNA | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

ROZPORZĄDZENIE MINISTRA OBRONY NARODOWEJ, MINISTRA SPRAW WEWNĘTRZNYCH I ADMINISTRACJI1) ORAZ MINISTRA SPRAWIEDLIWOŚCI

z dnia 11 października 2007 r.

w sprawie warunków poruszania się po drogach pojazdów specjalnych, pojazdów używanych do celów specjalnych oraz pojazdów używanych w związku z przewozem pojazdów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej oraz pojazdów straży pożarnej biorących udział w akcjach ratowniczych, a także warunków przewozu osób pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz straży pożarnej

Na podstawie art. 64 ust. 7 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r. Nr 108, poz. 908, z późn. zm.2)) zarządza się, co następuje:

Rozdział 1

Przepisy ogólne

§ 1.

Rozporządzenie określa:

1) warunki poruszania się po drogach pojazdów specjalnych, pojazdów używanych do celów specjalnych oraz pojazdów używanych w związku z przewozem pojazdów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej oraz pojazdów straży pożarnej biorących udział w akcjach ratowniczych, których naciski osi wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach o drogach publicznych, albo których wymiary lub masa wraz z ładunkiem lub bez niego są większe od dopuszczalnych, przewidzianych w przepisach ustawy;

2) warunki przewozu osób pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz straży pożarnej.

§ 2.
Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:

1) ustawa – ustawę z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym;

2) pojazd specjalny nienormatywny – pojazd lub zespół pojazdów specjalnych, używanych do celów specjalnych oraz używanych w związku z przewozem pojazdów specjalnych, których masa, naciski osi lub wymiary wraz z ładunkiem lub bez ładunku są większe od dopuszczalnych, przewidzianych dla danej drogi w przepisach określających warunki techniczne pojazdów oraz określonych w art. 61 ust. 6, 8 i 10 ustawy;

3) Siły Zbrojne – Siły Zbrojne Rzeczypospolitej Polskiej;

4) organizator transportu – komórkę lub jednostkę organizacyjną Sił Zbrojnych, Policji, Straży Granicznej oraz straży pożarnej przygotowującą i realizującą przejazd pojazdu lub kolumny pojazdów.

Rozdział 2

Przejazd pojazdów po drogach publicznych

§ 3.

Ruch pojazdów specjalnych nienormatywnych odbywa się po zgłoszeniu przejazdu przez organizatora transportu:

1) w Siłach Zbrojnych – właściwej terytorialnie wojskowej komendzie transportu;

2) w Policji – komendantom wojewódzkim Policji właściwym ze względu na trasę przejazdu;

3) w Straży Granicznej – kierownikom komórek organizacyjnych do spraw transportu właściwym ze względu na trasę przejazdu.

§ 4.
1. Termin, trasę i warunki przejazdu określa:

1) w Siłach Zbrojnych:

a) Szef Szefostwa Transportu i Ruchu Wojsk – Centrum Koordynacji Ruchu Wojsk w przypadku przejazdów między okręgami wojskowymi i przejazdów międzynarodowych,

b) szefowie oddziałów transportu i ruchu wojsk dowództw okręgów wojskowych, w przypadku przejazdów na obszarze okręgu wojskowego,

c) komendanci wojskowych komend transportu, w przypadku przejazdów na obszarze odpowiedzialności dla pojazdów niewymagających pilotowania;

2) w Policji – kierownik komórki organizacyjnej do spraw transportu komendy wojewódzkiej Policji właściwej ze względu na miejsce rozpoczęcia przejazdu;

3) w Straży Granicznej – kierownik komórki organizacyjnej do spraw transportu właściwej ze względu na miejsce rozpoczęcia przejazdu.

2. Kierownik jednostki (komórki) organizacyjnej, o której mowa w ust. 1, wstrzymuje wykonanie przejazdu w przypadku, kiedy spowodowałby on istotne utrudnienie w ruchu drogowym lub zagrożenie jego bezpieczeństwa.

§ 5.
1. Pojazd, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 23 m,

2) szerokość pojazdu – 3,20 m,

3) wysokość pojazdu – 4,50 m

– powinien być pilotowany przez jeden pojazd.

2. Pojazd, który przekracza co najmniej jedną z następujących wielkości:

1) długość pojazdu – 28 m,

2) szerokość pojazdu – 3,60 m,

3) wysokość pojazdu – 4,70 m

– powinien być pilotowany przez dwa pojazdy poruszające się z przodu i z tyłu pojazdu.

3. Kolumna pojazdów specjalnych nienormatywnych licząca sześć i więcej pojazdów podlega pilotowaniu przez dwa pojazdy poruszające się z przodu i z tyłu kolumny.

4. Pilotowaniu podlega również:

1) pojazd gąsienicowy, z wyjątkiem pojazdów na gąsienicach gumowych;

2) pojazd wyposażony tylko w jedno światło drogowe lub mijania, w światło obrysowe lub odblaskowe, niebędący pojazdem jednośladowym, poruszający się w warunkach niedostatecznej widoczności.

§ 6.
W okresie stanu wyjątkowego, stanu klęski żywiołowej, a także w czasie prowadzenia akcji ratowniczej lub akcji związanej z przywracaniem bezpieczeństwa i porządku publicznego przepisów § 3–5 nie stosuje się.
§ 7.
Pilotowanie pojazdów, o których mowa w § 5, wykonują:

1) Żandarmeria Wojskowa;

2) pododdziały regulacji ruchu Sił Zbrojnych;

3) jednostki organizacyjne Policji i Straży Granicznej, do których należą pilotowane pojazdy.

§ 8.
1. O potrzebie pilotowania przez Żandarmerię Wojskową jednostka (komórka) organizacyjna, o której mowa w § 4 ust. 1 pkt 1, zawiadamia:

1) komendanta oddziału Żandarmerii Wojskowej, właściwego ze względu na miejsce rozpoczęcia pilotowania, gdy trasa przejazdu przebiega tylko przez obszar jego właściwości,

2) Komendanta Głównego Żandarmerii Wojskowej, gdy trasa przejazdu przebiega przez obszary właściwości co najmniej dwóch oddziałów Żandarmerii Wojskowej

– w terminie nie krótszym niż siedem dni przed planowanym rozpoczęciem przejazdu.

2. Zawiadomienie, o którym mowa w ust. 1, powinno mieć formę pisemną i zawierać w szczególności:

1) nazwę, adres, numer telefonu i faksu jednostki organizacyjnej, do której należą pojazdy, które będą pilotowane;

2) liczbę pojazdów;

3) numery rejestracyjne pojazdów;

4) rodzaj przewożonych ładunków;

5) gabaryty pojazdów nienormatywnych;

6) harmonogram przejazdu, zawierający w szczególności:

a) miejsca, adresy, daty i godziny rozpoczęcia i zakończenia pilotowania,

b) numery dróg oraz nazwy ulic w miastach, po których będzie odbywał się przejazd,

c) godziny przejazdu przez miasta większe niż mające pięćdziesiąt tysięcy mieszkańców i przez granice województw,

d) miejsca i czas planowanych postojów.

§ 9.
Pojazdem pilotującym powinien być oznakowany pojazd samochodowy:

1) Żandarmerii Wojskowej lub pododdziału regulacji ruchu Sił Zbrojnych;

2) Policji lub Straży Granicznej.

§ 10.
1. Pilotowanie jako zespół czynności wykonywanych na drodze ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa ruchu podczas trwania przejazdu pojazdu lub kolumny pojazdów.

2. Pilot jest osobą upoważnioną do wydawania poleceń i sygnałów innym uczestnikom ruchu drogowego, bezpośrednio odpowiedzialną za zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego oraz minimalizację utrudnień w ruchu drogowym w czasie przejazdu pojazdu.

3. Zadania, o których mowa w ust. 1, pilot realizuje w szczególności przez:

1) właściwą organizację przejazdu;

2) bezpośredni nadzór nad pojazdami w czasie ich przejazdu i postoju;

3) kierowanie ruchem drogowym według zasad określonych w odrębnych przepisach.

§ 11.
W sytuacji, kiedy zaistnieje nieprzewidziane, istotne utrudnienie w ruchu drogowym lub zagrożenie jego bezpieczeństwa, pilotowanie pojazdów należy przerwać. Decyzję o przerwaniu i wznowieniu pilotowania pojazdów podejmuje pilot.
§ 12.
Postój pojazdów specjalnych nienormatywnych odbywa się poza jezdnią i poboczem drogi oraz poza terenem zabudowanym (z wyjątkiem kompleksów wojskowych, policyjnych i Straży Granicznej).

Rozdział 3

Przewóz osób

§ 13.

Przewóz osób odbywa się przeznaczonymi lub przystosowanymi do tego celu pojazdami Sił Zbrojnych, Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz straży pożarnej.
§ 14.
Liczba osób przewożonych w pojazdach, o których mowa w § 13, powinna odpowiadać liczbie miejsc lub stanowisk w tych pojazdach, a ich łączna waga nie może przekraczać dopuszczalnej ładowności pojazdu.
§ 15.
1. Przewóz osób może odbywać się także samochodami ciężarowymi, zgodnie z warunkami określonymi w ust. 2.

2. Samochodem ciężarowym można przewozić osoby siedzące na skrzyni ładunkowej, której burty są zamknięte i zabezpieczone przed samoczynnym otwarciem, pod warunkiem że:

1) osoby nie zajmują miejsca między ładunkiem a kabiną kierowcy;

2) łączna waga przewożonych osób nie przekracza dopuszczalnej ładowności pojazdu;

3) pojazd nie przekracza prędkości 50 km/h.

3. Dopuszcza się przewóz do pięciu osób tylko w pierwszej przyczepie, pod warunkiem że:

1) osoby nie zajmują miejsca między ładunkiem a przednią ścianą przyczepy;

2) osoby siedzą na podłodze, której burty są zamknięte i zabezpieczone przed samoczynnym otwarciem;

3) zespół pojazdów nie przekracza prędkości 20 km/h.

§ 16.
Zabrania się przewożenia osób łącznie z towarami niebezpiecznymi lub innym ładunkiem, który z uwagi na swoje właściwości lub budowę może zagrozić bezpieczeństwu tych osób.
§ 17.
1. W pojeździe specjalnym lub używanym do celów specjalnych mogą być przewożone osoby na miejscach do siedzenia lub stania przewidzianych konstrukcją pojazdu.

2. Przy przewozie osób pojazdem, o którym mowa w ust. 1, bez względu na jego przeznaczenie lub rodzaj wykonywanego zadania nie można przekraczać dopuszczalnej ładowności pojazdu.

Rozdział 4

Przepisy końcowe

§ 18.

Traci moc rozporządzenie Ministrów Obrony Narodowej, Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Sprawiedliwości z dnia 25 października 2002 r. w sprawie warunków poruszania się po drogach pojazdów specjalnych, pojazdów używanych do celów specjalnych oraz pojazdów używanych w związku z przewozem pojazdów specjalnych Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej oraz pojazdów straży pożarnej biorących udział w akcjach ratowniczych, a także warunków przewozu osób pojazdami Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, Policji, Straży Granicznej, Służby Więziennej oraz straży pożarnej (Dz. U. Nr 193, poz. 1619).
§ 19.
Rozporządzenie wchodzi w życie z dniem ogłoszenia.

Minister Obrony Narodowej: A. Szczygło

Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji: W. Stasiak

Minister Sprawiedliwości: Z. Ziobro

 

 

1) Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji kieruje działem administracji rządowej – sprawy wewnętrzne, na podstawie § 1 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 18 lipca 2006 r. w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji (Dz. U. Nr 131, poz. 919 oraz z 2007 r. Nr 38, poz. 245).

2) Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz. U. z 2005 r. Nr 109, poz. 925, Nr 175, poz. 1462, Nr 179, poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497, z 2006 r. Nr 17, poz. 141, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 190, poz. 1400, Nr 191, poz. 1410 i Nr 235, poz. 1701 oraz z 2007 r. Nr 52, poz. 343, Nr 57, poz. 381, Nr 99, poz. 661, Nr 123, poz. 845 i Nr 176, poz. 1238.

reklama

POLECANE

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

Fundusze unijne

Eksperci portalu infor.pl

Radosław Kowalski

Prawnik, doradca podatkowy, właściciel kancelarii doradztwa podatkowego, wcześniej kierownik działu windykacji w jednej z największych firm teleinformatycznych. Specjalizuje się w zagadnieniach podatkowych. Autor licznych publikacji, doświadczony wykładowca i szkoleniowiec.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »