| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

USTAWA

z dnia 3 kwietnia 1993 r.

o normalizacji

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. [Zakres regulacji]

1. Ustawa określa zasady prowadzenia i organizacji działalności normalizacyjnej oraz zasady opracowywania i stosowania Polskich Norm.

2. Ustawa nie reguluje spraw związanych z opracowywaniem innych niż Polskie Normy dokumentów normalizacyjnych przez przedsiębiorców, stowarzyszenia i jednostki organizacyjne.

3. Przepisów ustawy nie stosuje się do normatywów — wskaźników pracy, płac, zaspokajania potrzeb, zużycia surowców, materiałów, paliw i energii, ubytków naturalnych, zaopatrzenia i obrotu oraz kosztorysowych i urbanistycznych.

Art. 2. [Definicje]
Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o:

1) działalności normalizacyjnej — rozumie się przez to działalność zarówno krajową, jak i w ramach współpracy międzynarodowej i regionalnej, obejmującą:

a) określanie stanu i kierunków rozwoju normalizacji,

b) prace badawczo—rozwojowe dotyczące podstaw i metod działalności normalizacyjnej,

c) prace związane z programowaniem, planowaniem oraz opracowywaniem, opiniowaniem, uzgadnianiem norm i ich zmian, zwane dalej „pracami normalizacyjnymi”,

2) [1] wyrobach — rozumie się przez to również ich części, podzespoły, zespoły, surowce, materiały, paliwa, produkty rolnictwa, leśnictwa i morskie, środki spożywcze, używki i substancje dodatkowe, opakowania, przedmioty użytku, a także obiekty budowlane i ich części w rozumieniu prawa budowlanego,

3) przedsiębiorcach — rozumie się przez to podmioty prowadzące działalność gospodarczą na podstawie odrębnych przepisów.

Rozdział 2

Polskie Normy

Art. 3. [Polskie Normy]

1. Polskie Normy są normami krajowymi, oznaczanymi symbolem „PN”.

2. Polskie Normy określają wymagania, metody badań oraz metody i sposoby wykonywania innych czynności, w szczególności w zakresie:

1) bezpieczeństwa pracy i użytkowania oraz ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska, z uwzględnieniem potrzeb ludzi niepełnosprawnych,

2) podstawowych cech jakościowych wspólnych dla asortymentowych grup wyrobów, w tym właściwości techniczno—użytkowych surowców, materiałów, paliw i energii powszechnie stosowanych w produkcji i obrocie,

3) głównych parametrów, typoszeregów, wymiarów przyłączeniowych i innych charakterystyk technicznych związanych z klasyfikacją rodzajową i jakościową oraz zamiennością wymiarową i funkcjonalną wyrobów,

4) projektowania obiektów budowlanych oraz warunków wykonania i odbioru, a także metod badań przy odbiorze robót budowlano—montażowych,

5) dokumentacji technicznej.

3. Polskie Normy określają ponadto powszechnie używane pojęcia, nazwy, oznaczenia i symbole w zakresie, o którym mowa w ust. 2, a także metody prowadzenia działalności normalizacyjnej oraz badań i certyfikacji.

Rozdział 3

Polski Komitet Normalizacyjny

Art. 4. [Polski Komitet Normalizacyjny]

1. Tworzy się państwową jednostkę organizacyjną pod nazwą Polski Komitet Normalizacyjny, zwaną dalej „Komitetem”.

2. Komitet jest organem kolegialnym podległym Prezesowi Rady Ministrów.

Art. 5. [Komitet]
Komitet jest jednostką budżetową działającą na zasadach określonych przepisami prawa budżetowego.
Art. 6. [Skład komitetu]
1. W skład Komitetu wchodzą: Prezes, zastępcy Prezesa, Sekretarz oraz członkowie.

2. Członkami Komitetu są:

1) osoby reprezentujące naczelne organy administracji państwowej, w tym odpowiedzialne za bezpieczeństwo pracy, ochronę zdrowia oraz środowiska — w liczbie 6,

2) osoby reprezentujące organizacje gospodarcze, naukowe, techniczne i społeczne, w tym związki zawodowe i organizacje konsumenckie — w liczbie 14,

3) przewodniczący Normalizacyjnych Komisji Problemowych — w liczbie 5.

3. Prezesa Komitetu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów.

4. Zastępców Prezesa i Sekretarza Komitetu powołuje i odwołuje, na wniosek Prezesa Komitetu, Prezes Rady Ministrów.

5. Członków Komitetu powołuje i odwołuje Prezes Rady Ministrów, w zakresie ust. 2 pkt 1 i 2 — na wniosek właściwych organów instytucji i organizacji, a w zakresie ust. 2 pkt 3 — na wniosek Prezesa Komitetu.

6. Kadencja członków Komitetu trwa 4 lata.

Art. 7. [Zadania komitetu]
1. Do zakresu działania Komitetu należy organizowanie i prowadzenie działalności normalizacyjnej zgodnie z potrzebami kraju, w szczególności:

1) określanie stanu i kierunków rozwoju działalności normalizacyjnej,

2) ustalanie programów i planów prac dotyczących projektów Polskich Norm z wykorzystaniem rezultatów międzynarodowej i regionalnej współpracy normalizacyjnej, w powiązaniu z planami prac badawczo—rozwojowych po rozpatrzeniu wniosków i zasięgnięciu opinii zainteresowanych ministrów, kierowników urzędów centralnych i Prezesa Narodowego Banku Polskiego, a także danych dotyczących stosowania norm, uzyskiwanych od przedsiębiorców,

3) prowadzenie prac dotyczących podstaw i metod działalności normalizacyjnej,

4) opracowywanie projektów Polskich Norm.

2. Ponadto do zadań Komitetu należy:

1) wydawanie i rozpowszechnianie na zasadzie wyłączności Polskich Norm i ich projektów oraz publikowanie i rozpowszechnianie norm europejskich i międzynarodowych, a także ich projektów; sposób realizacji prawa wyłączności określa Prezes Komitetu,

2) sprawy związane z finansowaniem działalności normalizacyjnej i ocena wykorzystania środków na tę działalność,

3) organizowanie i prowadzenie szkolenia, promocja i informacja o normach i normalizacji w kraju i za granicą, poradnictwo, w tym również w zakresie normalizacji zakładowej, wydawanie czasopism i innych fachowych publikacji z zakresu normalizacji.

3. Komitet, na wniosek Normalizacyjnych Komisji Problemowych, ustanawia Polskie Normy, oznacza je numerem i symbolem „PN” na zasadzie wyłączności oraz wycofuje je ze zbioru.

4. Komitet reprezentuje interesy państwa w międzynarodowych i regionalnych organizacjach normalizacyjnych, uczestniczy w ich pracach oraz występuje za granicą w sprawach dotyczących normalizacji.

5. Przy wykonywaniu swoich zadań Komitet współpracuje z zainteresowanymi ministrami, w szczególności w sprawach:

1) związanych z wprowadzaniem obowiązku stosowania Polskich Norm,

2) prac normalizacyjnych prowadzonych przez organizacje międzynarodowe i regionalne inne niż normalizacyjne, w których interesy państwa reprezentują właściwi ministrowie.

Art. 7a. [Gospodarka finansowa]
1. Komitet może gromadzić środki finansowe przeznaczone na finansowanie:

1) prac normalizacyjnych związanych w szczególności z wprowadzaniem norm europejskich do Polskich Norm,

2) przygotowań do sprzedaży oraz dystrybucji norm i innych produktów normalizacyjnych,

3) szkoleń normalizacyjnych.

2. Gospodarka finansowa środkami, o których mowa w ust. 1, jest prowadzona w formie środka specjalnego w rozumieniu ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 155, poz. 1014, z 1999 r. Nr 38, poz. 360, Nr 49, poz. 485, Nr 70, poz. 778 i Nr 110, poz. 1255 oraz z 2000 r. Nr 6, poz. 69, Nr 12, poz. 136, Nr 48, poz. 550 i Nr 95, poz. 1041).

Art. 8. [Podejmowanie uchwał]
1. Komitet podejmuje uchwały na posiedzeniach plenarnych, którym przewodniczy Prezes Komitetu.

2. Komitet podejmuje uchwały w sprawach dotyczących w szczególności:

1) określania stanu i kierunków rozwoju działalności normalizacyjnej,

2) programów i planów prac normalizacyjnych,

3) powoływania Normalizacyjnych Komisji Problemowych,

4) upoważnień do prowadzenia działalności normalizacyjnej jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 14 ust. 1,

5) rozbieżności stanowisk Normalizacyjnych Komisji Problemowych, zwłaszcza dotyczących postanowień Polskich Norm,

6) udziału Polski w międzynarodowej i regionalnej współpracy normalizacyjnej,

7) finansowania działalności normalizacyjnej i oceny wykorzystania środków na tę działalność,

8) ocen działalności Biura Komitetu i Normalizacyjnych Komisji Problemowych.

Art. 9. [Prezes komitetu]
1. Prezes Komitetu kieruje jego pracą i reprezentuje Komitet na zewnątrz.

2. Prezes Komitetu współdziała z Ministrami Spraw Zagranicznych oraz Współpracy Gospodarczej z Zagranicą w realizacji polityki państwa w ramach udziału Polski w międzynarodowej i regionalnej współpracy normalizacyjnej, prowadzonej w organizacjach międzynarodowych i regionalnych.

Art. 10. [Rada Techniczna]
1. Prezes Komitetu może powołać Radę Techniczną jako organ opiniodawczo—doradczy.

2. Skład, zakres i sposób działania Rady określi statut nadany przez Prezesa Komitetu.

Art. 11. [Biuro Komitetu, Normalizacyjne Komisje Problemowe]
Komitet wykonuje swoje zadania poprzez Biuro Komitetu oraz Normalizacyjne Komisje Problemowe.
Art. 12. [Zadania biura]
1. Biurem Komitetu kieruje Prezes Komitetu.

2. Do podstawowych zadań Biura należy:

1) realizacja uchwał Komitetu oraz przygotowywanie wniosków i projektów na posiedzenia Komitetu, w szczególności dotyczących potrzeb rozwoju i koordynacji działalności normalizacyjnej w kraju, a także projektów programów i planów prac normalizacyjnych,

2) współpraca z Normalizacyjnymi Komisjami Problemowymi i jednostkami, o których mowa w art. 13 i 14, zwłaszcza w zakresie przygotowywania projektów Polskich Norm do ustanowienia zgodnie z regułami prac normalizacyjnych,

3) prowadzenie prac dotyczących podstaw działalności normalizacyjnej,

4) przeprowadzanie ankiety powszechnej, o której mowa w art. 16 ust. 2,

5) organizowanie prac normalizacyjnych prowadzonych w kraju, w tym wynikających z uczestnictwa w działalności międzynarodowych i regionalnych organizacji normalizacyjnych,

6) publikowanie, rozpowszechnianie i promocja Polskich Norm oraz innych publikacji Komitetu,

7) gromadzenie i rozpowszechnianie informacji o normach i normalizacji w kraju i za granicą,

8) organizowanie i prowadzenie szkolenia oraz poradnictwa w zakresie działalności normalizacyjnej,

9) prowadzenie Krajowego Punktu Informacyjnego WTO/TBT, który realizuje postanowienia Porozumienia w sprawie barier technicznych w handlu (TBT) Światowej Organizacji Handlu (WTO), a którego zadania określają odrębne przepisy.

Art. 13. [Zadania Normalizacyjnych Komisji Problemowych]
1. Do prowadzenia działalności normalizacyjnej w określonych zakresach tematycznych, z uwzględnieniem potrzeb całej gospodarki, Komitet powołuje Normalizacyjne Komisje Problemowe składające się ze specjalistów z zakresu tematyki powierzonej tym komisjom, zwłaszcza ze sfery:

1) nauki i techniki,

2) ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska,

3) użytkowania i konsumpcji,

4) produkcji i handlu.

2. Do podstawowych zadań Normalizacyjnych Komisji Problemowych w powierzonych im zakresach tematycznych należy:

1) programowanie i planowanie prac normalizacyjnych w powiązaniu z planami prac badawczo—rozwojowych oraz z zadaniami wynikającymi z międzynarodowej i regionalnej współpracy normalizacyjnej,

2) opracowywanie projektów Polskich Norm, zgodnie z potrzebami społeczno—gospodarczymi i z uwzględnieniem interesów konsumentów i użytkowników,

3) udział w międzynarodowej i regionalnej współpracy normalizacyjnej w zakresie ustalonym przez Komitet oraz wykorzystywanie w Polskich Normach wyników tej współpracy,

4) ocena aktualności, poziomu i stanu stosowania Polskich Norm oraz przedstawianie Komitetowi odpowiednich wniosków.

3. Sekretariaty Normalizacyjnych Komisji Problemowych prowadzi Komitet.

4. Prowadzenie sekretariatów, o których mowa w ust. 3, Komitet może powierzać w drodze umowy innym jednostkom organizacyjnym.

5. Przewodniczącym, zastępcom przewodniczących i sekretarzom Normalizacyjnych Komisji Problemowych Prezes Komitetu może przyznać ryczałt miesięczny, a członkom tych komisji wynagrodzenie za udział w posiedzeniach. Wysokość ryczałtu i wynagrodzenia Prezes Komitetu ustala w porozumieniu z Ministrem Finansów.

6. Tryb, organizację i szczegółowy zakres działania Normalizacyjnych Komisji Problemowych określa Prezes Komitetu.

Art. 14. [Prowadzenie działalności normalizacyjnej]
1. Do prowadzenia działalności normalizacyjnej w określonych zakresach tematycznych, z uwzględnieniem potrzeb całej gospodarki, Komitet może upoważnić:

1) przedsiębiorców,

2) jednostki badawczo—rozwojowe,

3) stowarzyszenia naukowo—techniczne,

4) organizacje reprezentujące konsumentów,

5) placówki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz katedry i instytuty szkół wyższych.

2. Komitet powołuje w tych jednostkach Normalizacyjne Komisje Problemowe.

3. Upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, z określeniem zakresu zadań, następuje w drodze umowy.

Art. 15. [Delegacja]
1. Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres działania Komitetu oraz zasady jego współdziałania z naczelnymi i centralnymi organami administracji państwowej.

2. Prezes Rady Ministrów określi w drodze rozporządzenia:

1) tryb i organizację działalności Komitetu, a także szczegółowy zakres spraw wymagających uchwał Komitetu, o których mowa w art. 8 ust. 2,

2) szczegółowy zakres spraw należących do kompetencji Prezesa Komitetu,

3) zasady wynagradzania Prezesa Komitetu, zastępców Prezesa i Sekretarza Komitetu.

3. Minister Pracy i Polityki Socjalnej ustali zasady wynagradzania pracowników Biura Komitetu.

4. Prezes Komitetu określi organizację oraz zakres czynności Biura Komitetu.

Rozdział 4

Działalność normalizacyjna

Art. 16. [Projekty Polskich Norm]

1. Projekty Polskich Norm, opracowywane zgodnie z programami i planami prac normalizacyjnych, są przedstawiane do opinii konsumentom, użytkownikom, odbiorcom, producentom i wykonawcom lub zrzeszającym ich organizacjom, a także właściwym organom kontroli i nadzoru.

2. Projekty Polskich Norm poddawane są powszechnej ankiecie poprzez podawanie do publicznej wiadomości tytułów, terminów zakończenia ankiety oraz miejsca i sposobu udostępniania zainteresowanym treści projektów.

3. Projekty Polskich Norm powinny uwzględniać postanowienia norm międzynarodowych i regionalnych w zakresie wynikającym z potrzeb państwa, związanych ze współpracą gospodarczą, a zwłaszcza wymianą towarową z zagranicą.

4. Polskie Normy są opracowywane zgodnie z wytycznymi metodycznymi wydawanymi przez Komitet, które powinny uwzględniać przepisy międzynarodowych i europejskich organizacji normalizacyjnych dotyczące wprowadzania norm europejskich i międzynarodowych do norm krajowych, w tym wprowadzania tych norm w języku oryginału.

5. Polskie Normy, o których mowa w art. 3 ust. 2 pkt 1, powinny uwzględniać graniczne wartości wymagań regulowanych tymi normami, określone w aktach prawnych powszechnie obowiązujących.

6. Komitet ustanawia Polskie Normy na wniosek właściwej Normalizacyjnej Komisji Problemowej, uwzględniając potrzeby bezpieczeństwa pracy i użytkowania oraz ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska, w tym dopuszczalne graniczne wartości, o których mowa w ust. 5, ochronę konsumenta i użytkownika, a także zobowiązania państwa wynikające ze współpracy międzynarodowej.

7. Wnioski o wprowadzenie zmian do Polskich Norm zgłasza się bezpośrednio do Komitetu.

Art. 17. [Wykonanie prac normalizacyjnych]
Zamawiający prace badawczo—rozwojowe finansowane lub dofinansowywane z budżetu zapewnia wykonanie stosownych prac normalizacyjnych, jeżeli wyniki tych prac badawczo—rozwojowych są przewidziane do wdrożenia w gospodarce i dotyczą zagadnień podlegających unormowaniu w Polskich Normach.
Art. 18. [Delegacja]
Rada Ministrów określi, w drodze rozporządzenia, sposób prowadzenia i organizacji działalności normalizacyjnej związanej z obronnością i bezpieczeństwem państwa oraz rodzaje dokumentów normalizacyjnych dotyczących tej problematyki, a także zasady i tryb opracowywania, ustanawiania i stosowania tych dokumentów.

Rozdział 5

Stosowanie norm

Art. 19. [Stosowanie norm]

1. Stosowanie Polskich Norm jest dobrowolne, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3.

2. Ministrowie w sprawach należących do zakresu ich działania i po uzyskaniu opinii lub na wniosek Komitetu mogą, w drodze rozporządzenia, wprowadzić obowiązek stosowania Polskiej Normy, gdy dotyczy ona w szczególności:

1) ochrony życia, zdrowia, mienia, bezpieczeństwa pracy i użytkowania,

2) ochrony środowiska,

3) wyrobów zamawianych przez organy państwowe.

3. Stosowanie Polskich Norm jest również obowiązkowe, jeżeli normy te zostaną powołane w ustawach.

4. Obowiązek stosowania, o którym mowa w ust. 2 i 3, dotyczyć może grupy norm, jednej normy lub jej części, a także pełnego lub ograniczonego zakresu jej stosowania. Normy te są wprowadzane w języku polskim.

5. W planach prac normalizacyjnych, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 2, wskazywane są projekty Polskich Norm przewidywanych do obowiązkowego stosowania.

Art. 20. [Potwierdzenie zgodności wyrobu]
1. Zgodność wyrobu z wymaganiami Polskiej Normy może być potwierdzona:

1) deklaracją zgodności, wydaną na własną odpowiedzialność przez producenta,

2) znakiem zgodności w rozumieniu ustawy z dnia 28 kwietnia 2000 r. o systemie oceny zgodności, akredytacji oraz zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 43, poz. 489).

2. Wymagania stawiane deklaracji, o której mowa w ust. 1 pkt 1, określają Polskie Normy.

3. Właścicielem znaku zgodności z Polską Normą, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, jest Polski Komitet Normalizacyjny.

Art. 21. [Zezwolenie na odstąpienie od stosowania norm]
1. Minister, który wprowadził obowiązek stosowania Polskiej Normy w trybie, o którym mowa w art. 19 ust. 2, może, w drodze decyzji, na wniosek określonego przedsiębiorcy, udzielić zezwolenia na odstąpienie od tego obowiązku w całości albo w części, w szczególnych przypadkach uzasadnionych ważnymi względami technicznymi lub gospodarczymi, po uzyskaniu opinii Komitetu.

2. Wniosek o zezwolenie, uzgodniony z zainteresowanymi, o których mowa w art. 16 ust. 1, powinien zawierać uzasadnienie poparte, w miarę potrzeby, wynikami badań oraz dane niezbędne do podjęcia decyzji zgodnie z ust. 3 i 4.

3. W decyzji zezwalającej na odstąpienie od obowiązku stosowania Polskiej Normy określa się warunki, jakie mają być zachowane w związku z udzielonym zezwoleniem, oraz okres ważności lub ilość wyrobów, których zezwolenie dotyczy. Warunki zezwolenia nie mogą spowodować pogorszenia wymagań dotyczących bezpieczeństwa pracy i użytkowania oraz ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska, w szczególności nie mogą dotyczyć obniżenia granicznych wartości wymagań, o których mowa w art. 16 ust. 5.

4. Decyzję w sprawie zezwolenia wydaje się w terminie do 30 dni od daty otrzymania wniosku.

5. Zezwolenie może być, w drodze decyzji, cofnięte w razie naruszenia warunków stanowiących podstawę do jego udzielenia.

Art. 22. [Brak wymogu dla uzyskania zezwolenia]
Uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w art. 21, nie jest wymagane w stosunku do:

1) wyrobów wykonanych jednostkowo na indywidualne zamówienia użytkowników, pod warunkiem że zostaną spełnione wymagania dotyczące bezpieczeństwa pracy i użytkowania oraz ochrony życia, zdrowia, mienia i środowiska,

2) wyrobów przeznaczonych do wykonywania remontów i napraw innych wyrobów, wprowadzonych do obrotu przed terminem wprowadzenia obowiązku stosowania normy,

3) wyrobów przeznaczonych wyłącznie na eksport,

4) wyrobów i czynności będących przedmiotem badań naukowych i prac badawczo—rozwojowych oraz przedmiotem prac nad prototypami rozwiązań wynalazczych.

Rozdział 6

Przepisy karne

Art. 23. [Przepisy karne]

Osoba odpowiedzialna za działalność produkcyjną lub usługową albo za kontrolę jakości, która nie przestrzega wymagań norm, których stosowanie jest obowiązkowe, bądź nie zachowuje warunków określonych w decyzji zezwalającej na odstąpienie od obowiązku stosowania norm:

1) w produkcji wyrobów przeznaczonych do obrotu oraz przy wprowadzaniu ich do obrotu,

2) w obrocie wyrobami do czasu dokonania odbioru przez pierwszego użytkownika lub konsumenta albo do terminu określonego w normie,

3) przy wykonywaniu czynności objętych normami

— podlega karze grzywny.

Art. 24. [Przepisy karne]
Osoba odpowiedzialna za działalność produkcyjną lub usługową albo za kontrolę jakości, która dopuszcza do wydania deklaracji zgodności z normą niezgodnie ze sposobem i warunkami ustalonymi na podstawie art. 20

— podlega karze grzywny.

Art. 25. [Stosowanie przepisów innych ustaw]
Orzekanie w sprawach o czyny wymienione w art. 23 i 24 następuje w trybie przepisów Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 7

Przepisy przejściowe i końcowe

Art. 26. [Przepisy przejściowe]

1. Dotychczasowe Polskie Normy stają się Polskimi Normami w rozumieniu ustawy.

2. Dotychczasowe normy branżowe mogą być stosowane na zasadzie dobrowolności, chyba że obowiązek ich stosowania wynika z powołania w aktach prawnych ogłoszonych przed dniem wejścia w życie ustawy.

3. Ministrowie mogą do dnia 31 marca 1994 r. wprowadzić, na podstawie art. 19 ust. 2, obowiązek stosowania normy branżowej.

4. Komitet zastąpi normy branżowe, o których mowa w ust. 3, Polskimi Normami najpóźniej do dnia 31 grudnia 1997 r.

Art. 27. [Wycofanie normy branżowej]
1. Komitet, na podstawie zgłaszanych wniosków lub z inicjatywy własnej, może wycofać normę branżową ze zbioru lub zastąpić normę branżową Polską Normą.

2. Wnioski o wycofanie norm branżowych ze zbioru lub o zastąpienie ich Polskimi Normami zgłasza się bezpośrednio do Komitetu.

Art. 28. [Ustanowienie normy]
Komitet może do dnia 31 grudnia 1994 r. ustanowić Polską Normę, jeżeli przed dniem wejścia w życie ustawy jej projekt został opracowany i uzgodniony w dotychczasowym trybie.
Art. 29. [Ochrona uprawnień właściwych ministrów]
Ustawa nie narusza uprawnień:

1) Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej w zakresie jakości środków farmaceutycznych, artykułów sanitarnych i wyrobów techniki medycznej, środków spożywczych, używek i substancji dodatkowych, elementów środowiska, obiektów i materiałów budowlanych, przedmiotów użytku i innych wyrobów mających wpływ na zdrowie człowieka,

2) Ministra Przemysłu i Handlu w zakresie uzgadniania Polskich Norm dotyczących jakości paliw i energii, urządzeń i instalacji energetycznych oraz obiektów budowlanych, ich elementów, mających wpływ na poziom zużycia lub strat paliw i energii albo wielkość poboru mocy elektrycznej.

Art. 30. [Przepisy uchylone]
Traci moc ustawa z dnia 27 listopada 1961 r. o normalizacji (Dz. U. Nr 53, poz. 298 i z 1972 r. Nr 11, poz. 83).
Art. 31. [Wejście w życie]
Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 1994 r.

[1] Na podstawie art. 6 ustawy z dnia 24 lipca 2002 r. o zmianie ustawy o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia oraz innych ustaw (Dz.U. Nr 135, poz. 1145) z dniem 12 września 2002 r. w art. 2 w pkt 2 zostaną skreślone wyrazy „używki i”.

POLECANE

Artykuł partnerski

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

dr Adrianna Lewandowska, MBA

Założycielka i prezes Instytutu Biznesu Rodzinnego, doradca rodzin biznesowych, właścicielka firmy doradczej Lewandowska & Partnerzy.

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »