| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

ROZPORZĄDZENIE RADY MINISTRÓW

z dnia 20 lutego 2001 r.

w sprawie pomocy regionalnej dla przedsiębiorców

Na podstawie art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców (Dz. U. Nr 60, poz. 704) zarządza się, co następuje:

§ 1.
1. Rozporządzenie określa obszary, na których jest dopuszczalne udzielanie pomocy regionalnej, zwane dalej „obszarami”, maksymalne wielkości pomocy dla tych obszarów, szczegółowe warunki udzielania pomocy oraz rodzaje kosztów niezbędnych do obliczania wielkości pomocy.

2. Rozporządzenie określa także maksymalne wielkości pomocy dla małych i średnich przedsiębiorców.

§ 2.
Ilekroć w rozporządzeniu jest mowa o:

1) ustawie – należy przez to rozumieć ustawę z dnia 30 czerwca 2000 r. o warunkach dopuszczalności i nadzorowaniu pomocy publicznej dla przedsiębiorców,

2) obszarach – należy przez to rozumieć jednostki wyróżnione na poziomie drugim (NTS 2), określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 13 lipca 2000 r. w sprawie wprowadzenia Nomenklatury Jednostek Terytorialnych do Celów Statystycznych (NTS) (Dz. U. Nr 58, poz. 685 i z 2001 r. Nr 12, poz. 101).

§ 3.
1. Pomoc regionalna jest udzielana na obszarach, o których mowa w § 2 pkt 2.

2. Z zastrzeżeniem ust. 3, dla obszarów, o których mowa w § 2 pkt 2, ustala się maksymalną intensywność pomocy w wysokości 50%.

3. Maksymalna intensywność pomocy regionalnej dla przedsiębiorców prowadzących działalność w powiatach należących do podregionów określonych w rozporządzeniu, o którym mowa w § 2 pkt 2, wynosi:

1) dla podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 4, 17 i 30–40%

oraz

2) dla podregionów oznaczonych numerami statystycznymi 22 i 42–30%.

§ 4.
1. Przy obliczaniu wielkości pomocy regionalnej na wspieranie nowych inwestycji, o których mowa w art. 8 ust. 2 ustawy, uwzględnia się koszty kwalifikujące się do objęcia tą pomocą, na które składają się:

1) koszty nabycia gruntów – w wysokości nie wyższej niż 5% całkowitych kosztów inwestycji,

2) nakłady na budowle i budynki – w wysokości nie wyższej niż 40% całkowitych kosztów inwestycji,

3) nakłady na wyposażenie nowych obiektów – w wysokości nie wyższej niż 70% całkowitych kosztów inwestycji

– przy czym suma procentowych udziałów składników kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą, wymienionych w pkt 1–3, nie może przekroczyć 100%.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na następujących warunkach:

1) koszty inwestycji, o których mowa w art. 8 ust. 2 pkt 2 ustawy, mogą być uwzględniane w kosztach kwalifikujących się do objęcia pomocą regionalną w wysokości nie większej niż 25% kosztów, o których mowa w ust. 1, i wartości niematerialne i prawne powinny być:

a) wykorzystywane wyłącznie przez przedsiębiorcę otrzymującego pomoc regionalną,

b) nabyte od osoby trzeciej na warunkach nieodbiegających od normalnych praktyk inwestycyjnych,

c) własnością przedsiębiorcy przez okres co najmniej pięciu lat,

2) wielkość pomocy liczona jako stosunek kwoty pomocy do kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą nie może przekroczyć maksymalnej intensywności pomocy dla danego obszaru, o której mowa w § 3 ust. 2 lub 3,

3) udział własny przedsiębiorcy w nakładach związanych z nową inwestycją wynosi co najmniej 25%,

4) działalność gospodarcza związana z daną inwestycją jest prowadzona co najmniej przez pięć lat od dnia udzielenia pomocy.

§ 5.
1. Przy obliczaniu wielkości pomocy regionalnej na tworzenie nowych miejsc pracy, o której mowa w art. 8 ust. 1 ustawy, uwzględnia się wartość ponoszonych przez przedsiębiorcę dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnianych pracowników, na które składają się koszty płacy brutto pracowników powiększone o wszystkie obowiązkowe płatności związane z ich zatrudnianiem.

2. Pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana pod warunkiem, że nowo utworzone miejsca pracy będą zachowane co najmniej przez pięć lat od dnia udzielenia pomocy.

3. Maksymalna wielkość pomocy, o której mowa w ust. 1, nie może przekroczyć części wartości dwuletnich kosztów pracy nowo zatrudnianych pracowników, odpowiadającej maksymalnej intensywności pomocy określonej dla danego obszaru, zgodnie z § 3 ust. 2 lub 3.

§ 6.
1. Jeżeli koszty kwalifikujące się do objęcia pomocą regionalną w całości lub w części kwalifikują się również do objęcia pomocą z innego tytułu, to dla części wspólnej nakładów można przyjąć intensywność pomocy dla tego tytułu, dla którego jest ona większa.

2. Kwoty pomocy regionalnej otrzymane z kilku źródeł, krajowych lub zagranicznych, podlegają sumowaniu.

3. Pomoc, o której mowa w § 4 ust. 1, może być udzielana wraz z pomocą, o której mowa w § 5 ust. 1, pod warunkiem że łączna intensywność pomocy nie przekroczy maksymalnej intensywności dla danego obszaru.

§ 7.
Maksymalną intensywność pomocy regionalnej udzielanej małemu lub średniemu przedsiębiorcy podwyższa się o 15 punktów procentowych w stosunku do maksymalnej intensywności określonej dla poszczególnych obszarów, zgodnie z § 3 ust. 2 lub 3.
§ 8.
[1] Rozporządzenie wchodzi w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia.

Prezes Rady Ministrów: J. Buzek

[1] Rozporządzenie wchodzi w życie 19 kwietnia 2001 r.

Rozporządzenie traci moc 23 listopada 2002 r. na podstawie § 12 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 15 października 2002 r. w sprawie dopuszczalności pomocy regionalnej dla przedsiębiorców (Dz.U. Nr 186, poz. 1544).

POLECANE

Artykuł partnerski

reklama

Ostatnio na forum

Eksperci portalu infor.pl

ExpaTax

Doradztwo podatkowe

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »