reklama
| INFORLEX | GAZETA PRAWNA | KONFERENCJE | INFORORGANIZER | APLIKACJE | KARIERA | SKLEP
reklama
reklama
Jesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Akty prawne

Rozstrzygnięcie nadzorcze nr NK.II.RB.0911-27/10 Wojewody Dolnośląskiego

z dnia 11 października 2010r.

stwierdzające nieważność § 2 ust. 2 we fragmencie: "po przeprowadzeniu konsultacji z radą sołecką danej miejscowości" uchwały nr VI/36/2010 Rady Gminy Stoszowice z dnia 9 września 2010 r. w sprawie przyjęcia regulaminu świetlic wiejskich

Na podstawie art. 91 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., nr 142, poz. 1591 z późn. zm.)

stwierdzam nieważność

§ 2 ust. 2 we fragmencie: "po przeprowadzeniu konsultacji z radą sołecką danej miejscowości" uchwały nr VI/36/2010 Rady Gminy Stoszowice z dnia 9 września 2010 r. w sprawie przyjęcia regulaminu świetlic wiejskich.

Uzasadnienie

Na sesji w dniu 9 września 2010 r. Rada Gminy Stoszowice podjęła uchwałę nr VI/36/10 w sprawie przyjęcia regulaminu świetlic wiejskich.

Uchwała ta wpłynęła do Organu Nadzoru 17 września 2010 r.

W toku badania legalności uchwały nr VI/36/2010 Organ Nadzoru stwierdził, że § 2 ust. 2 tej uchwały we fragmencie: "po przeprowadzeniu konsultacji z radą sołecką danej miejscowości" został podjęty z istotnym naruszeniem art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 1997 r., nr 9, poz. 43 z późn. zm.).

Uchwałą nr VI/36/2010 Rada Gminy Stoszowice przyjęła regulamin świetlic wiejskich na terenie Gminy Stoszowice.

W podstawie prawnej uchwały Rada Gminy powołała się na art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 4 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 4 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej.

Stosownie do art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym: "Na podstawie niniejszej ustawy organy gminy mogą wydawać akty prawa miejscowego w zakresie zasad i trybu korzystania z gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej. Z kolei według art. 41 ust. 1 tej ustawy: "Akty prawa miejscowego ustanawia rada gminy w formie uchwały." W świetle art. 4 ustawy o gospodarce komunalnej: "1. Jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego postanawiają o:

1) wyborze sposobu prowadzenia i form gospodarki komunalnej,

2) wysokości cen i opłat albo o sposobie ustalania cen i opłat za usługi komunalne o charakterze użyteczności publicznej oraz za korzystanie z obiektów i urządzeń użyteczności publicznej jednostek samorządu terytorialnego.

2. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 2, organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego mogą powierzyć organom wykonawczym tych jednostek."

Z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca powierzył regulację zasad i trybu korzystania z gminnych obiektów użyteczności publicznej radzie gminy, udzielając jej również kompetencji do ustalenia m.in. opłat i cen za korzystanie z tych urządzeń. Dodatkowo rada gminy została uprawniona do przekazania swej ustawowej kompetencji w zakresie ustalenia wspomnianych cen i opłat organowi wykonawczemu gminy, którym zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o samorządzie gminy jest wójt.

Tymczasem według § 2 ust. 2 uchwały nr VI/36/2010: "Upoważnia się Wójta Gminy Stoszowice do ustalenia opłat za odpłatne udostępnienie świetlic wiejskich po przeprowadzeniu konsultacji z radą sołecką danej miejscowości."

Kwestionowany fragment powyższego przepisu uchwały nr VI/36/2010 zobowiązuje wójta, któremu wcześniej powierzono uprawnienie do ustalania cen i i opłat za korzystanie z gminnych obiektów użyteczności publicznej, do konsultowania bądź uzgadniania decyzji w przedmiocie tych opłat z innym podmiotem, jakim jest w tym przypadku rada sołecka. Powołanie odrębnego podmiotu, uczestniczącego w procedurze ustalania przedmiotowych opłat musi mieć oparcie w przepisie prawa powszechnie obowiązującego. Prawną możliwość powołania przez organy jednostek samorządu terytorialnego podmiotów opiniodawczo- konsultacyjnych (mających postać komisji, rad, zespołów) przewidują np.:

- art. 48 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r., nr 256, poz. 2572 z późn. zm.),

- art. 44b, art. 45 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. z 2007 r. nr 14, poz. 89 z późn. zm.),

- art. 41 zdanie trzecie ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz. U. z 2007 r., nr 70, poz. 473 z późn. zm.).

Normy kompetencyjne z art. 4 ust. 1 i 2 ustawy o gospodarce komunalnej oraz art. 40 ust. 2 pkt 4 ustawy o samorządzie gminnym nie upoważniają organu stanowiącego gminy do nakładania na organ wykonawczy tej jednostki obowiązku konsultowania z innym podmiotem wysokości opłat, ktorych ustalenie rada powierzyła wójtowi na podstawie art. 4 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej. Żaden inny podmiot czy organ nie jest uprawniony do uczestnictwa w procedurze ustalania przez wójta opłat za korzystanie z obiektów użyteczności publicznej znajdujących się na terenie gminy, po przyznaniu organowi wykonawczemu gminy takiego uprawnienia przez radę. Rada Gminy, przyznając radom sołeckim prawo do współdecydowania o wymiarze opłat ponoszonych przez korzystających z gminnych obiektów użyteczności publicznej przekroczyła delegację ustawową z art. 4 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej.

Według art. 18 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym: " Do właściwości rady gminy należą wszystkie sprawy pozostające w zakresie działania gminy, o ile ustawy nie stanowią inaczej." Mimo, że ta ogólna norma kompetencyjna ma dość szeroki zakres to jednak nie oznacza dowolności w zakresie regulowania przez Radę w drodze aktu prawa miejscowego spraw, do których uregulowania nie została wyznaczona w drodze wyraźnego upoważnienia ustawowego. Zgodnie bowiem z art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej organy władzy publicznej działają w granicach i na podstawie prawa. Zatem każde działanie legislacyjne organów jednostek samorządu terytorialnego musi być ustalane przez pryzmat zasad demokratycznego państwa prawnego, działania w granicach i na podstawie prawa oraz innych przepisów regulujących daną dziedzinę.

Naczelną zasadą prawa administracyjnego jest zakaz domniemania kompetencji. Jednocześnie zakazuje się dokonywania wykładni rozszerzającej przepisów kompetencyjnych oraz wyprowadzania kompetencji w drodze analogii. Na uwagę zasługuje tu wyrok Trybunału Konstytucyjnego z 28 czerwca 2000 r., w uzasadnieniu którego stwierdzono, iż do źródeł polskiego prawa stosuje się takie zasady przyjęte w polskim systemie prawnym jak: zakaz domniemania kompetencji prawodawczych, zakaz wykładni rozszerzającej kompetencje prawodawcze (...)" (K25/99 OTK 2000/5/141). Z uwagi na to, że przepis art. 4 ust. 2 ustawy o gospodarce komunalnej uprawnia radę gminy do powierzenia jedynie wójtowi kompetencji do ustalenia opłat za korzystanie z gminnych obiektów użyteczności publicznej, to przyznanie kompetencji do uczestniczenia w ustalaniu tych opłat innemu podmiotowi należy traktowac jako działanie bezprawne.

W związku z powyższym Organ Nadzoru postanawia jak w sentencji.

Od niniejszego rozstrzygnięcia przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu za pośrednictwem Wojewody Dolnośląskiego - organu nadzoru w terminie 30 dni od jego doręczenia.

Zgodnie z art. 92 ustawy o samorządzie gminnym stwierdzenie przez organ nadzoru nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy wstrzymuje ich wykonanie z mocy prawa w zakresie objętym stwierdzeniem nieważności, z dniem doręczenia rozstrzygnięcia nadzorczego.

Wojewoda Dolnośląski


Rafał Jurkowlaniec

reklama
reklama

POLECANE

reklama

Artykuł sponsorowany

reklama

Ostatnio na forum

reklama

Artykuł Partnerski

Artykuł partnerski

reklama

Eksperci portalu infor.pl

Krzysztof Jan Majczyk

Ekonomista, prawnik, doradca podatkowy, publicysta

Zostań ekspertem portalu Infor.pl »
reklama
reklama
reklama