Pokaż nawigację podręczną Dziennik Ustaw z 22 grudnia 1999 Nr 104 poz. 1195
- Data ogłoszenia:1999-12-22
- Data wejścia w życie:2000-01-01
- Data obowiązywania: 2000-01-01
- Dokument traci wazność:2001-03-19
ROZPORZĄDZENIE MINISTRA FINANSÓW
z dnia 24 listopada 1999 r.
w sprawie gospodarczych procedur celnych
Na podstawie art. 90 § 3, art. 102 § 3, art. 105 § 8 i § 9, art. 116 § 4, art. 128 § 6, art. 136, art. 138, art. 144, art. 148, art. 157 § 3, art. 165 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026, Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160 poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802) zarządza się, co następuje:
Rozdział 1
Przepisy ogólne
§ 1.Rozporządzenie określa:
1) szczegółowe warunki stosowania gospodarczych procedur celnych: składu celnego, uszlachetniania czynnego, przetwarzania pod kontrolą celną, odprawy czasowej, uszlachetniania biernego,
2) wypadki, w których towary mogą być objęte procedurą składu celnego bez ich złożenia w składzie celnym,
3) zwyczajowe czynności, mające na celu zapewnienie utrzymania towarów objętych procedurą składu celnego w nie zmienionym stanie, poprawienie ich wyglądu, jakości handlowej lub przygotowanie ich do dystrybucji bądź do odsprzedaży,
4) szczegółowe warunki udzielania i cofania pozwoleń na stosowanie gospodarczych procedur celnych,
5) wzory wniosków i formularzy stosowanych przy wydawaniu pozwoleń na stosowanie gospodarczych procedur celnych,
6) wzór wniosku o udzielenie pozwolenia na prowadzenie składu celnego, dokumenty, które należy dołączyć do wniosku, oraz szczegółowy tryb i warunki udzielania i cofania pozwoleń na prowadzenie składu celnego oraz warunki tworzenia i funkcjonowania składów celnych,
7) wykaz produktów kompensacyjnych oraz wykaz procesów uszlachetniania do obliczania należności celnych przywozowych właściwych dla tych produktów,
8) wykaz towarów oraz rodzaje procesów przetwarzania, wobec których stosuje się procedurę przetwarzania pod kontrolą celną,
9) towary, które mogą być przedmiotem odprawy czasowej z całkowitym zwolnieniem od cła,
10) towary, które nie mogą być przedmiotem odprawy czasowej z częściowym zwolnieniem od cła,
11) sposób dokonywania obliczeń kwoty cła w procedurze uszlachetniania biernego.
§ 2. Użyte w rozporządzeniu określenia oznaczają:
1) urząd kontrolny – wskazany w pozwoleniu na korzystanie z gospodarczej procedury celnej lub w decyzji o zatwierdzeniu porozumienia pool urząd celny, położony na obszarze objętym właściwością miejscową organu celnego wydającego to pozwolenie lub tę decyzję, wyznaczony do kontroli gospodarczej procedury celnej lub stosowania porozumienia pool,
2) urząd objęcia – urząd lub urzędy celne wskazane w pozwoleniu na korzystanie z gospodarczej procedury celnej, w których towary mogą być zgłaszane do gospodarczej procedury celnej,
3) urząd zakończenia – urząd lub urzędy celne wskazane w pozwoleniu na korzystanie z gospodarczej procedury celnej, w których towary objęte gospodarczą procedurą celną lub produkty kompensacyjne mogą być przedstawiane w celu nadania im przeznaczenia celnego kończącego daną procedurę,
4) straty – część towarów przywiezionych lub wywiezionych czasowo, zniszczona lub zużyta w trakcie procesu uszlachetniania czynnego, biernego lub przetworzenia pod kontrolą celną, w szczególności poprzez wyparowanie, wysuszenie, uwolnienie się w postaci gazu lub pyłu, wyciek z wodą przy spłukiwaniu,
5) norma zużycia – ilość towarów przywożonych zużyta w procesie uszlachetniania lub przetwarzania do wytworzenia sztuki lub jednostki produktu kompensacyjnego lub przetworzonego,
6) skład celny typu A – skład celny publiczny określony w art. 103 § 2 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. – Kodeks celny (Dz.U. Nr 23, poz. 117, Nr 64, poz. 407, Nr 121, poz. 770, Nr 157, poz. 1026, Nr 160, poz. 1084, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 160, poz. 1063 oraz z 1999 r. Nr 40, poz. 402 i Nr 72, poz. 802), zwanej dalej „Kodeksem celnym”, w którym odpowiedzialność, o której mowa w art. 107 tego kodeksu ponosi prowadzący skład celny,
7) skład celny typu B – skład celny publiczny określony w art. 103 § 2 Kodeksu celnego, w którym odpowiedzialność, o której mowa w art. 107 pkt 1 i 2 tego kodeksu, ponosi odrębnie każdy korzystający ze składu celnego,
8) skład celny typu C – skład celny prywatny określony w art. 103 § 3 Kodeksu celnego gdzie korzystającym ze składu jest prowadzący skład celny,
9) kontener:
a) urządzenie umożliwiające transport (przenośną skrzynię, ruchomą cysternę lub inną podobną konstrukcję) spełniające łącznie poniższe warunki:
– całkowicie lub częściowo zamknięte, stanowiące pomieszczenie przeznaczone do umieszczania w nim towarów; określenie „częściowo zamknięte” odnosi się do kontenerów składających się z podłogi z nadbudową, która wyznacza przestrzeń ładunkową odpowiadającą przestrzeni kontenera zamkniętego; nadbudowa jest wykonana z metalowych elementów tworzących szkielet kontenera; kontenery tego typu mogą także posiadać jedną lub więcej ścian bocznych lub przednich; w niektórych przypadkach występuje tylko dach połączony z podłogą za pomocą podpórek; tego typu kontener używany jest w szczególności do przewozu ładunków przestrzennych (na przykład pojazdów samochodowych),
– o charakterze stałym i odpowiednio wytrzymałe, aby nadawało się do wielokrotnego użytku,
– skonstruowane specjalnie w celu ułatwienia przewozu towarów jednym lub kilkoma rodzajami środków transportu bez konieczności przeładowywania jego zawartości,
– skonstruowane w sposób zapewniający łatwą obsługę, zwłaszcza przy jego przenoszeniu z jednego środka transportu na inny,
– skonstruowane tak, aby można je było łatwo załadować i rozładować,
– o pojemności co najmniej jednego metra sześciennego, z wyjątkiem kontenerów przeznaczonych do przewozów lotniczych,
b) zdejmowane nadwozie, czyli kontener bez środków napędowych, przeznaczony w szczególności do transportu na pojazdach drogowych, którego podwozie i dolna rama nadwozia są specjalnie przystosowane do tego celu; jest to także ruchome nadwozie będące kontenerem przeznaczonym specjalnie do kombinowanego transportu kolejowo-drogowego,
c) kontener-platformę, czyli platformę ładunkową, która nie posiada nadbudowy lub posiada jedynie nadbudowę częściową, odpowiadającą co do szerokości i długości wymiarom podstaw kontenerów i wyposażoną w górne oraz dolne instalacje narożne umożliwiające użycie niektórych urządzeń zabezpieczających i podnośników stosowanych w kontenerach,
10) porozumienie pool – zatwierdzoną przez władze celne wszystkich krajów, w których mają swoje siedziby osoby zawierające to porozumienie, umowę o wspólnym użytkowaniu kontenerów zgodnie z postanowieniami Konwencji o traktowaniu celnym kontenerów pool używanych w przewozie międzynarodowym (Konwencja kontenerów pool), sporządzonej w Genewie dnia 21 stycznia 1994 r., w której to umowie stroną jest co najmniej jedna osoba krajowa w rozumieniu art. 3 § 1 pkt 11 lit. a) lub b) Kodeksu celnego,
11) transport wewnętrzny – transport osób wsiadających i wysiadających na polskim obszarze celnym lub transport towarów załadowywanych i wyładowywanych na polskim obszarze celnym.
§ 3. 1. Osoba ubiegająca się o udzielenie pozwolenia na korzystanie z gospodarczej procedury celnej składa:
1) wniosek o udzielenie pozwolenia na korzystanie z gospodarczej procedury celnej, sporządzony według wzoru właściwego dla danej gospodarczej procedury celnej,
2) dokumenty wymagane do udzielenia pozwolenia na korzystanie z gospodarczej procedury celnej, w tym pozwolenia wymagane na podstawie przepisów odrębnych,
3) dowód potwierdzający wniesienie opłaty, o której mowa w art. 275 § 1 Kodeksu celnego – przy odbiorze pozwolenia na korzystanie z gospodarczej procedury celnej.
2. Przepis ust. 1 pkt 3 stosuje się odpowiednio do innych pozwoleń, o których mowa w rozporządzeniu.
§ 4. 1. Jeżeli o udzielenie pozwolenia na korzystanie z gospodarczej procedury celnej ubiega się osoba prowadząca działalność gospodarczą, do wniosku o udzielenie pozwolenia należy dołączyć:
1) dokumenty określone w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3,
2) aktualne dokumenty potwierdzające prowadzenie przez wnioskodawcę działalności gospodarczej,
3) zaświadczenie o nadaniu osobie ubiegającej się o udzielenie pozwolenia na korzystanie z gospodarczej procedury celnej statystycznego numeru identyfikacyjnego REGON albo numeru PESEL, jeżeli osoba nie podlega obowiązkowi wpisania do systemu identyfikacji podmiotów gospodarki narodowej REGON,
4) decyzję albo potwierdzenie o nadaniu osobie ubiegającej się o udzielenie pozwolenia na korzystanie z gospodarczej procedury celnej numeru identyfikacji podatkowej NIP.
2. Dokumenty, o których mowa w ust. 1, powinny być dołączone w oryginale lub kserokopii poświadczonej urzędowo lub notarialnie.
§ 5. 1. Wniosek, o którym mowa w § 3 ust. 1 pkt 1, z zastrzeżeniem § 58, 111, 131a, 131c, 131d, 133, 133a, 133b, 140 oraz 153 powinien zostać złożony nie później niż na 30 dni przed przewidywanym terminem objęcia towarów gospodarczą procedurą celną.
2. Jeżeli wniosek przewiduje rozpoczęcie stosowania gospodarczej procedury celnej w terminie krótszym niż 30 dni od daty jego złożenia, organ celny może określić inny niż wnioskowany termin rozpoczęcia jej stosowania.
§ 6. 1. W gospodarczo uzasadnionych wypadkach, w szczególności ze względu na pilność realizacji kontraktu lub gdy istnieje konieczność zapewnienia ciągłości cyklu produkcyjnego, organ celny właściwy miejscowo do udzielenia pozwolenia na stosowanie gospodarczej procedury celnej może przyjąć zgłoszenie celne o objęcie towaru gospodarczą procedurą celną przed:
1) udzieleniem pozwolenia na korzystanie z tej procedury, jeżeli do zgłoszenia celnego dołączono kserokopię złożonego wniosku o udzielenie pozwolenia wraz z potwierdzeniem jego przyjęcia przez organ celny lub
2) zmianą pozwolenia na korzystanie z tej procedury, jeżeli do zgłoszenia celnego dołączono kserokopię złożonego wniosku o zmianę pozwolenia wraz z potwierdzeniem jego przyjęcia przez organ celny.
2. Przepisu ust. 1 nie stosuje się do towarów podlegających zakazom lub ograniczeniom ustanowionym w ramach środków polityki handlowej, chyba że wnioskodawca spełnia wymogi nałożone przez te ograniczenia.
3. W wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, organ celny wydaje pozwolenie, jednakże data rozpoczęcia stosowania gospodarczej procedury celnej ustalona w pozwoleniu nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o jego udzielenie.
4. W wypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, data, z którą zostanie zmienione pozwolenie, nie może być wcześniejsza niż data złożenia wniosku o jego zmianę.
§ 7. 1. Pozwolenie na korzystanie z gospodarczej procedury celnej sporządza się w oryginale oraz kopiach.
2. Oryginał pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, wydaje się osobie ubiegającej się o jego udzielenie, kopie przesyła się do urzędu kontrolnego, objęcia i zakończenia, a jedną kopię zatrzymuje organ celny, który wydał pozwolenie.
3. Przepis ust. 2 stosuje się odpowiednio do innych pozwoleń, o których mowa w rozporządzeniu.
§ 8. Pozwolenie może zostać udzielone dla jednego lub wielu zgłoszeń celnych o objęcie towarów gospodarczą procedurą celną.
§ 9. 1. Prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z gospodarczej procedury celnej mogą być przeniesione na osobę trzecią na jej wniosek.
2. Wniosek o przeniesienie praw i obowiązków wynikających z procedury:
1) składu celnego – sporządza się według wzoru stanowiącego załącznik nr 7 rozporządzenia,
2) uszlachetniania czynnego – sporządza się według wzoru stanowiącego załącznik nr 12 do rozporządzenia,
3) przetwarzania pod kontrolą celną – sporządza się według wzoru stanowiącego załącznik nr 21 do rozporządzenia,
4) odprawy czasowej – sporządza się według wzoru stanowiącego załącznik nr 37 do rozporządzenia,
5) uszlachetniania biernego – sporządza się według wzoru stanowiącego załącznik nr 42 do rozporządzenia.
3. Do wniosku, o którym mowa w ust. 1, należy dołączyć:
1) dokumenty określone w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz w § 4,
2) pisemne oświadczenie osoby uprawnionej do korzystania z gospodarczej procedury celnej, zawierające zgodę na przeniesienie praw i obowiązków wynikających z gospodarczej procedury celnej,
3) pisemne oświadczenie osoby przejmującej prawa i obowiązki wynikające z gospodarczej procedury celnej, iż wstępuje ona w miejsce osoby dotychczas uprawnionej do korzystania z tej procedury,
4) dokument potwierdzający złożenie zabezpieczenia kwoty wynikającej z długu celnego.
4. Organ celny udziela pozwolenia na przeniesienie praw i obowiązków osoby uprawnionej do korzystania z gospodarczej procedury celnej na inną osobę, jeżeli zostaną spełnione warunki, o których mowa w ust. 1–3.
5. Przeniesienie praw i obowiązków osoby uprawnionej do korzystania z procedury składu celnego może dotyczyć całości lub części towarów objętych tą procedurą.
Rozdział 2
Skład celny
Oddział 1
Prowadzenie składu celnego
§ 10.1. Osoba ubiegająca się o udzielenie pozwolenia na prowadzenie składu celnego składa do Prezesa Głównego Urzędu Ceł, za pośrednictwem dyrektora urzędu celnego, właściwego ze względu na proponowaną lokalizację składu celnego, zwanego dalej „organem celnym”, pisemny wniosek wraz z załącznikami. Wzór wniosku stanowi załącznik nr 1 do rozporządzenia.
2. Do wniosku o udzielenie pozwolenia na prowadzenie składu celnego należy dołączyć:
1) dokumenty potwierdzające prowadzenie przez wnioskodawcę działalności gospodarczej,
2) dokument potwierdzający tytuł prawny wnioskodawcy do korzystania z miejsca, w którym ma być prowadzony skład celny,
3) zaświadczenie o nadaniu statystycznego numeru identyfikacyjnego REGON,
4) decyzję o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej NIP,
5) potwierdzenie zgłoszenia rejestracyjnego podatnika podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego lub oświadczenie, że nie ciąży na nim obowiązek dokonania zgłoszenia rejestracyjnego, gdyż korzysta z podmiotowego zwolnienia od podatku od towarów i usług,
6) zaświadczenie wydane przez właściwy dla wnioskodawcy:
a) urząd skarbowy o niezaleganiu przez wnioskodawcę z podatkami stanowiącymi dochód budżetu państwa,
b) Zakład Ubezpieczeń Społecznych o niezaleganiu przez wnioskodawcę ze składkami na ubezpieczenie społeczne,
7) informację z Centralnego Rejestru Skazanych Ministerstwa Sprawiedliwości o niekaralności osób kierujących działalnością wnioskodawcy za przestępstwo przeciwko dokumentom, mieniu, przestępstwo gospodarcze lub przestępstwo skarbowe,
8) opinię o sytuacji finansowej, wydaną przez bank prowadzący rachunek rozliczeniowy wnioskodawcy,
9) oświadczenie wnioskodawcy, że w stosunku do niego nie jest prowadzone postępowanie egzekucyjne, upadłościowe, likwidacyjne ani układowe, sporządzone zgodnie z wzorem określonym w załączniku nr 2 do rozporządzenia,
10) plan składu celnego wraz z określeniem powierzchni oraz opisem sposobu odgrodzenia i zabezpieczenia składu celnego,
11) inne dokumenty, wymagane na podstawie przepisów odrębnych, związane z działalnością wykonywaną w składzie celnym lub rodzajem składowanych towarów,
12) oświadczenie wnioskodawcy potwierdzające spełnienie przez niego warunku określonego w art. 105 § 5 pkt 2 Kodeksu celnego, sporządzone według wzoru określonego w załączniku nr 3 do rozporządzenia – jeżeli wniosek dotyczy pozwolenia na prowadzenie składu celnego prywatnego.
3. Wnioskodawca jest obowiązany, na żądanie Prezesa Głównego Urzędu Ceł, do dostarczenia w wyznaczonym terminie dodatkowych dokumentów lub informacji, dotyczących okoliczności mających wpływ na udzielenie pozwolenia na prowadzenie składu celnego, o których mowa w art. 91 § 1 pkt 1 i art. 106 § 1 Kodeksu celnego.
4. Dokumenty, o których mowa w ust. 2, powinny zawierać dane aktualne w dniu złożenia wniosku o udzielenie pozwolenia na prowadzenie składu celnego.
5. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 pkt 6–8, powinny być sporządzone nie wcześniej niż 3 miesiące przed dniem złożenia wniosku.
6. Dokumenty, o których mowa w ust. 2 i 3, powinny być dołączone w oryginale lub kserokopii poświadczonej urzędowo lub notarialnie.
§ 11. 1. Po złożeniu wniosku, o którym mowa w § 10 ust. 1, funkcjonariusz celny dokonuje w obecności wnioskodawcy oceny miejsca przeznaczonego na prowadzenie składu celnego i sporządza protokół według wzoru stanowiącego załącznik nr 4 do rozporządzenia.
2. Protokół, o którym mowa w ust. 1, wraz z opinią organu celnego w sprawie możliwości sprawowania kontroli celnej oraz dokumentami, o których mowa w § 10 ust. 2, należy niezwłocznie przesłać Prezesowi Głównego Urzędu Ceł.
3. Opinia, o której mowa w ust. 2, powinna w szczególności dotyczyć spełnienia warunków określonych w art. 91 i art. 106 § 1 Kodeksu celnego.
§ 12. 1. Po otrzymaniu wniosku, a przed udzieleniem pozwolenia na prowadzenie składu celnego, Prezes Głównego Urzędu Ceł wzywa wnioskodawcę do złożenia zabezpieczenia generalnego, o którym mowa w art. 105 § 5 pkt 6 Kodeksu celnego, w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia wezwania.
2. Na uzasadniony wniosek, złożony przez wnioskodawcę do Prezesa Głównego Urzędu Ceł za pośrednictwem organu celnego przed upływem terminu, o którym mowa w ust. 1, Prezes Głównego Urzędu Ceł może przedłużyć termin wyznaczony do złożenia zabezpieczenia generalnego, jednak nie dłużej niż o jeden miesiąc.
3. Jeżeli zabezpieczenie generalne nie zostanie złożone w terminie, o którym mowa w ust. 1 lub 2, Prezes Głównego Urzędu Ceł wydaje decyzję o odmowie udzielenia pozwolenia na prowadzenie składu celnego.
4. Złożenie zabezpieczenia generalnego nie wymaga uzyskania odrębnego pozwolenia, o którym mowa w art. 197 Kodeksu celnego.
5. Przyjęcia zabezpieczenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje organ celny.
6. Potwierdzenie przyjęcia zabezpieczenia generalnego organ celny niezwłocznie przekazuje Prezesowi Głównego Urzędu Ceł.
7. Potwierdzenie, o którym mowa w ust. 6, wydaje się na okres odpowiadający terminowi ważności złożonego zabezpieczenia generalnego, z zaznaczeniem, iż towary nie będą obejmowane procedurą składu celnego, w wypadku gdy nie zostanie spełniony warunek, o którym mowa w ust. 8.
8. Zabezpieczenie generalne z określonym terminem ważności, składane jako warunek udzielenia pozwolenia na prowadzenie składu celnego, powinno być przedłużone najpóźniej na miesiąc przed upływem terminu jego ważności. Termin ważności nowego zabezpieczenia biegnie od dnia następnego po dniu wygaśnięcia uprzednio złożonego zabezpieczenia.
9. Jeżeli prowadzący skład celny nie dopełni obowiązku, o którym mowa w ust. 8, organ celny niezwłocznie wszczyna postępowanie w celu uregulowania sytuacji towarów.
10. W wypadku, o którym mowa w ust. 8, do składu celnego nie mogą być wprowadzane żadne towary.
§ 13. 1. Pozwolenie na prowadzenie składu celnego wydawane jest na czas nie oznaczony. Pozwolenie może dotyczyć prowadzenia składu celnego publicznego typu A lub typu B albo składu celnego prywatnego typu C.
2. Przerwanie wykonywania faktycznej działalności składu celnego na okres dłuższy niż 3 miesiące wymaga powiadomienia organu celnego.
3. Powiadomienie, o którym mowa w ust. 2, powinno być złożone przez prowadzącego skład celny w formie pisemnej, co najmniej na 14 dni przed planowanym terminem przerwania działalności.
4. W powiadomieniu należy określić przewidywany okres, na jaki zostaje przerwana działalność składu celnego.
5. Przerwanie działalności gospodarczej składu celnego może nastąpić po nadaniu towarom znajdującym się w składzie celnym innego przeznaczenia celnego. W czasie przerwania działalności pomieszczenia składu celnego nie mogą być wykorzystywane do celów innych, niż wynika to z pozwolenia na prowadzenie składu celnego oraz przepisów prawa celnego.
§ 14. 1. W pozwoleniu na prowadzenie składu celnego można określić tylko jedną lokalizację tego składu.
2. Udzielenie pozwolenia na prowadzenie składu celnego wymaga złożenia zabezpieczenia generalnego odrębnego dla każdego pozwolenia i wskazanej w tym pozwoleniu lokalizacji składu celnego.
§ 15. Nie udziela się pozwolenia na prowadzenie w jednym miejscu lub pomieszczeniu różnych typów składów celnych.
§ 16. Zmiana lokalizacji składu celnego lub zmiana typu składu celnego wymaga uzyskania nowego pozwolenia na prowadzenie składu celnego.
§ 17. 1. Prowadzący skład celny jest obowiązany zgłaszać organowi celnemu zmiany danych zawartych we wniosku oraz załączonych do niego dokumentach.
2. Informacje dotyczące zmian, wraz z potwierdzającymi je dokumentami wydanymi przez właściwe organy, prowadzący skład celny przekazuje organowi celnemu w terminie 14 dni od dnia powstania zmiany.
3. W wypadku gdy zgłoszona zmiana wpływa na zmianę treści udzielonego pozwolenia na prowadzenie składu celnego lub warunków określonych w art. 105 § 5 i 6 Kodeksu celnego, organ celny po zaopiniowaniu przekazuje informację złożoną przez prowadzącego skład celny wraz z załącznikami do Prezesa Głównego Urzędu Ceł.
4. Jeżeli zmiana, o której mowa w ust. 3, powoduje zmianę danych zawartych w pozwoleniu na prowadzenie składu celnego, Prezes Głównego Urzędu Ceł wydaje decyzję w sprawie zmiany pozwolenia na prowadzenie składu celnego.
§ 18. 1. W wypadku, o którym mowa w art. 106 § 2 pkt 1 Kodeksu celnego, prowadzący skład celny składa wniosek w sprawie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie składu celnego do Prezesa Głównego Urzędu Ceł za pośrednictwem właściwego organu celnego.
2. W wypadku gdy w chwili złożenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, w składzie celnym znajdują się towary, prowadzący skład celny jest obowiązany, na wezwanie organu celnego, wystąpić o nadanie tym towarom innego przeznaczenia celnego.
3. Organ celny, po przeprowadzeniu kontroli działalności składu celnego, przesyła Prezesowi Głównego Urzędu Ceł wniosek, o którym mowa w ust. 1, wraz z informacjami o rozliczeniu należności celnych przywozowych albo wywozowych przypadających od towarów objętych procedurą składu celnego oraz o aktualnym stanie ilościowym towarów złożonych w składzie celnym.
4. Do czasu doręczenia prowadzącemu skład celny decyzji Prezesa Głównego Urzędu Ceł w sprawie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie składu celnego, pomieszczenia, w których prowadzona była działalność składu celnego, nie mogą być wykorzystywane do innych celów niż wynika to z pozwolenia na prowadzenie składu celnego lub z przepisów prawa celnego.
§ 19. 1. W wypadkach, o których mowa w art. 106 § 2 pkt 3 Kodeksu celnego, pozwolenie na prowadzenie składu celnego cofa się w szczególności, gdy:
1) złożenie towarów w składzie celnym lub wyprowadzenie towarów ze składu celnego nastąpiło bez zgody organu celnego,
2) nastąpiło wygaśnięcie lub utrata tytułu prawnego do miejsca, w którym prowadzony jest skład celny,
3) nie zostały wykonane w wyznaczonym terminie zalecenia pokontrolne,
4) prowadzący skład celny nie złoży aktualnego nowego zabezpieczenia generalnego, o którym mowa w art. 105 § 5 pkt 6 Kodeksu celnego,
5) prowadzącemu skład celny zostało cofnięte pozwolenie na korzystanie z procedury składu celnego w związku z naruszeniem przepisów prawa,
6) osoba posiadająca pozwolenie na prowadzenie składu celnego nie odbierze decyzji w sprawie zmiany tego pozwolenia, o której mowa w § 17 ust. 4.
2. W wypadkach, o których mowa w art. 106 § 3 Kodeksu celnego, pozwolenie na prowadzenie składu celnego może być cofnięte, w szczególności gdy:
1) zmieniła się powierzchnia składu celnego bez uzgodnienia z organem celnym,
2) brak jest warunków technicznych do składowania towarów,
3) brak jest właściwego odgrodzenia, zabezpieczenia technicznego lub oznakowania składu celnego,
4) ewidencje towarowe są prowadzone nierzetelnie,
5) utrudnione lub uniemożliwione jest sprawowanie kontroli składu celnego,
6) prowadzący skład celny nie przedłuży w wyznaczonym terminie zabezpieczenia generalnego, o którym mowa w art. 105 § 5 pkt 6 Kodeksu celnego, a naruszenie terminu do przedłużenia zabezpieczenia generalnego ma charakter istotny lub spowoduje uszczuplenia dochodów Skarbu Państwa.
3. W wypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 6, organ celny składa do Prezesa Głównego Urzędu Ceł wniosek w sprawie cofnięcia pozwolenia na prowadzenie składu celnego, po uprzednim rozliczeniu należności celnych oraz wyprowadzeniu towarów ze składu celnego.
4. W wypadku stwierdzenia, że prowadzący skład celny prowadzi działalność niezgodnie z przepisami prawa celnego, otrzymanym pozwoleniem lub regulaminem funkcjonowania składu celnego lub naruszony został inny warunek działania składu celnego, ale stwierdzone uchybienia nie spowodowały ryzyka uszczuplenia należności stanowiących dochód budżetu państwa, organ celny może wezwać do usunięcia stwierdzonych uchybień w określonym terminie.
§ 20. Prowadzący skład celny powinien udostępniać na żądanie organu celnego następujące dokumenty:
1) pozwolenie na prowadzenie składu celnego oraz kopię wniosku o udzielenie tego pozwolenia wraz z załącznikami,
2) regulamin funkcjonowania składu celnego,
3) ewidencje towarowe,
4) kopie pozwoleń oraz innych dokumentów określających przeznaczenie celne towarów,
5) umowy składu, w wypadku gdy towary są składowane w publicznym składzie celnym,
6) dokumenty potwierdzające złożenie zabezpieczenia generalnego,
7) protokoły kontroli przeprowadzonych w składzie celnym.
§ 21. 1. Prowadzący skład celny powinien przedstawić organowi celnemu do zatwierdzenia, w terminie jednego miesiąca od dnia doręczenia pozwolenia na prowadzenie składu celnego, regulamin funkcjonowania składu celnego oraz wzory ewidencji towarowych, a także wskazać osobę przez niego upoważnioną do prowadzenia ewidencji.
2. Jeżeli regulamin funkcjonowania składu celnego nie zostanie przedstawiony w terminie, o którym mowa w ust. 1, pozwolenie wygasa z mocy prawa.
3. Przed zatwierdzeniem regulaminu funkcjonowania składu celnego organ celny może wezwać do przedłożenia opinii specjalistycznych służb, w szczególności Inspekcji Sanitarnej, Inspekcji Ochrony Środowiska, Państwowej Straży Pożarnej, Państwowej Inspekcji Pracy, czy stan techniczny wyposażenia pozwala na składowanie określonego asortymentu towarów.
§ 22. Regulamin funkcjonowania składu celnego powinien określać:
1) zasady i warunki funkcjonowania składu celnego,
2) rodzaj składowanych towarów,
3) wykaz wyposażenia składu celnego niezbędnego do:
a) składowania towarów,
b) sprawowania kontroli celnej,
c) wykonywania prac magazynowych oraz przeładunkowych,
d) wykonywania czynności określonych w art. 114 § 1 i art. 116 § 1 Kodeksu celnego.
§ 23. 1. W zależności od zakresu działalności, określonej w regulaminie funkcjonowania składu celnego, w składzie celnym prowadzi się ewidencje:
1) towarów niekrajowych, o których mowa w art. 102 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego,
2) towarów krajowych, o których mowa w art. 102 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego,
3) towarów krajowych, o których mowa w art. 114 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego,
4) towarów niekrajowych poddanych procesom, o których mowa w art. 114 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego,
5) towarów niekrajowych poddanych procesom, o których mowa w art. 114 § 1 pkt 3 Kodeksu celnego.
2. Za zgodą organu celnego ewidencje towarowe, o których mowa w ust. 1 pkt 4 i 5, mogą być prowadzone w formie księgi uszlachetniania czynnego lub księgi przetwarzania pod kontrolą celną.
§ 24. 1. Ewidencje towarowe dotyczące towarów objętych procedurą składu celnego powinny zawierać:
1) liczbę porządkową,
2) numer i datę pozwolenia na korzystanie z procedury składu celnego,
3) datę wprowadzenia towarów do składu celnego,
4) datę wyprowadzenia ze składu celnego ostatniej partii towarów z danej dostawy,
5) dane wynikające ze zgłoszenia celnego o objęcie towarów procedurą składu celnego:
a) opis towarów wraz z podaniem kodu PCN,
b) numery identyfikacyjne, liczbę i rodzaj opakowań,
c) masę netto towarów,
d) wartość celną towarów,
e) pozycje ewidencji towarów, pod którymi zarejestrowane zostały zgłoszenia celne,
6) datę i pozycję ewidencji towarów, pod którą zarejestrowane zostało zgłoszenie celne o objęcie towarów inną procedurą celną lub innego dokumentu określającego przeznaczenie celne towarów, kończące procedurę składu celnego,
7) dane niezbędne do ustalenia ruchu towarów, a szczególnie miejsca, w którym się znajdują, włącznie z danymi dotyczącymi przemieszczenia towarów objętych procedurą składu celnego do innego składu celnego,
8) dane dotyczące czasowego wyprowadzenia towarów ze składu celnego.
2. Do ewidencji towarów krajowych, innych niż określone w art. 102 § 1 pkt 2 Kodeksu celnego, oraz towarów niekrajowych poddanych w pomieszczeniach składu celnego procesom uszlachetniania czynnego i przetwarzania pod kontrolą celną, stosuje się odpowiednio przepisy ust. 1 pkt 1–5.
§ 25. Ewidencje towarowe powinny wykazywać aktualny stan towarów znajdujących się w składzie celnym, w szczególności ich ilość i wartość celną.
§ 26. 1. Ewidencja towarowa może być prowadzona:
1) w formie książkowej,
2) z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych.
2. Ewidencja towarowa prowadzona jest w sposób ciągły.
§ 27. W wypadku prowadzenia ewidencji towarowej w formie książkowej, przed rozpoczęciem wypełniania karty ewidencji powinny być przeszyte, a strony ponumerowane i opatrzone stemplem osoby prowadzącej skład celny. Ostatnia strona ewidencji powinna być opatrzona pieczęcią właściwego urzędu celnego.
§ 28. 1. Ewidencja towarowa może być prowadzona z zastosowaniem technik elektronicznego przetwarzania danych, pod warunkiem że:
1) osoba ją prowadząca posiada szczegółową pisemną instrukcję obsługi programu komputerowego wykorzystywanego do prowadzenia ewidencji,
2) stosowany program komputerowy zapewnia wgląd w treść dokonywanych zapisów i przechowywanie danych w sposób chroniący je przed zatarciem lub zniekształceniem, pozwala na drukowanie zapisów w porządku chronologicznym oraz uniemożliwia usuwanie dokonanych zapisów.
2. Osoba prowadząca ewidencję, o której mowa w ust. 1, jest obowiązana do przechowywania kopii ewidencji zapisanej na nośnikach informacji oraz w formie wydruku.
§ 29. 1. Wzór ewidencji oraz sposób jej prowadzenia powinny zostać uzgodnione z organem celnym.
2. Ewidencje towarowe powinny być przechowywane w miejscu określonym w regulaminie funkcjonowania składu celnego.
§ 30. Każda zmiana regulaminu funkcjonowania składu celnego oraz wzorów stosowanych ewidencji towarowych wymaga zatwierdzenia przez organ celny.
§ 31. 1. Jeżeli w składzie celnym mają być składowane towary krajowe i towary niekrajowe, prowadzący skład celny powinien wyodrębnić oraz oznaczyć miejsca składowania tych towarów.
2. W wypadkach uzasadnionych potrzebą zapewnienia sprawowania dozoru celnego i kontroli celnej organ celny może zażądać, aby towary, o których mowa w ust. 1, składowane były w wyodrębnionych pomieszczeniach.
3. Przepisy ust. 1 i 2 stosuje się odpowiednio w wypadku, gdy w pomieszczeniach składu celnego są składowane towary objęte procedurą składu celnego i towary nie objęte procedurą składu celnego.
§ 32. Prowadzący skład celny jest obowiązany oznaczyć skład celny przez umieszczenie tablicy zawierającej nazwę prowadzącego skład celny i typ składu celnego.
§ 33. Prowadzący skład celny powinien używać stempla zawierającego następujące dane:
1) nazwę prowadzącego skład celny,
2) adres składu celnego,
3) numer pozwolenia na prowadzenie składu celnego.
§ 34. 1. Przeniesienie praw i obowiązków prowadzącego skład celny może mieć miejsce wyłącznie w wypadku, gdy osoba, na którą przenoszone są prawa i obowiązki, jest następcą prawnym, o którym mowa w art. 264 Kodeksu celnego.
2. Z wnioskiem o przeniesienie praw i obowiązków prowadzącego skład celny powinna wystąpić osoba, na którą przenoszone są prawa i obowiązki, za pisemną zgodą prowadzącego skład celny, do Prezesa Głównego Urzędu Ceł za pośrednictwem organu celnego właściwego ze względu na lokalizację składu celnego. Wzór wniosku stanowi załącznik nr 5 do rozporządzenia.
3. Do wniosku o przeniesienie praw i obowiązków prowadzącego skład celny należy dołączyć dokumenty wymienione w § 10 ust. 2. Przepisy § 10 ust. 3–6 stosuje się odpowiednio.
4. Organ celny, po przeprowadzeniu kontroli działalności składu celnego, przesyła Prezesowi Głównego Urzędu Ceł wniosek, o którym mowa w ust. 2, wraz z informacją o rozliczeniu należności celnych przywozowych lub wywozowych, przypadających od towarów objętych procedurą składu celnego. Sporządzony podczas kontroli spis towarów znajdujących się w składzie celnym pozostaje w aktach organu celnego.
5. Następca prawny prowadzącego skład celny powinien spełniać warunki niezbędne do uzyskania pozwolenia na prowadzenie składu celnego, określone w przepisach prawa celnego.
6. Przepisy § 12 i § 21 stosuje się odpowiednio.
Oddział 2
Procedura składu celnego
§ 35.1. Osoba ubiegająca się o udzielenie pozwolenia na korzystanie z procedury składu celnego składa wniosek do organu celnego właściwego ze względu na lokalizację składu celnego, w którym towary mają być objęte procedurą składu celnego. Wzór wniosku stanowi załącznik nr 6 do rozporządzenia.
2. Do wniosku należy dołączyć umowę składu, jeżeli towary mają być składowane w publicznym składzie celnym przez osobę inną niż prowadzący skład celny.
3. Organ celny udziela pozwolenia na objęcie towaru procedurą składu celnego poprzez umieszczenie potwierdzenia w pkt 8 wniosku, o którym mowa w ust. 1.
4. Korzystający ze składu celnego powinien przedkładać organowi celnemu zestawienie towarów objętych procedurą składu celnego, w terminach określonych przez ten organ.
§ 36. 1. Jeżeli osoba posiadająca pozwolenie na korzystanie z procedury składu celnego naruszy przepisy prawa celnego i pomimo wezwania, w terminie określonym przez organ celny, nie dostosowała prowadzonej działalności do wymogów wynikających z przepisów prawa celnego, organ celny może cofnąć pozwolenie.
2. Organ celny cofa pozwolenie na korzystanie z procedury składu celnego, jeżeli:
1) osoba posiadająca pozwolenie, po wezwaniu, o którym mowa w ust. 1, ponownie naruszy przepisy prawa celnego lub
2) działanie albo zaniechanie działania osoby posiadającej pozwolenie na korzystanie z procedury składu celnego spowoduje uszczuplenie dochodów budżetu państwa w kwocie nie mniejszej niż równowartość 2000 EURO.
§ 37. 1. Towary mogą być objęte procedurą składu celnego bez ich złożenia w składzie celnym, jeżeli muszą być składowane w specjalnie przeznaczonych do tego urządzeniach lub w warunkach, których zapewnienie w składzie celnym jest niemożliwe lub znacznie utrudnione albo gdy rodzaj towaru uniemożliwia lub utrudnia złożenie go w składzie celnym.
2. Organ celny może wyrazić zgodę na złożenie towarów, o których mowa w ust. 1, poza składem celnym, jeżeli będzie miał możliwość sprawowania dozoru i kontroli celnej procedury składu celnego bez konieczności stosowania środków i nakładów niewspółmiernych do wykonywanej kontroli.
3. Osoba ubiegająca się o udzielenie pozwolenia na korzystanie z procedury składu celnego i złożenie towarów, o których mowa w ust. 1, poza miejscem składu celnego składa wniosek do organu celnego właściwego ze względu na lokalizację miejsca, w którym towary mają być składowane. Wzór wniosku stanowi załącznik, o którym mowa w § 35 ust. 1.
4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 3, należy dołączyć dokumenty określone w § 10 ust. 2.
5. Przepisy § 10 ust. 4–6 oraz § 11 ust. 1 stosuje się odpowiednio.
6. Organ celny udziela pozwolenia na korzystanie z procedury składu celnego i złożenie towarów poza miejscem składu celnego poprzez umieszczenie potwierdzenia w pkt 8 wniosku, o którym mowa w ust. 3.
7. Przepis § 36 stosuje się odpowiednio.
§ 38. 1. W składzie celnym publicznym może być prowadzona działalność polegająca na świadczeniu usług w zakresie konsygnacji towarów niekrajowych, składowanych w składzie celnym, określonych w umowie składu i komisu (kontrakt konsygnacyjny) zawartej przez prowadzącego skład celny z właścicielem towarów.
2. Towary, o których mowa w ust. 1, są przedmiotem sprzedaży dokonywanej przez prowadzącego skład celny w imieniu własnym i na rachunek właściciela towaru, na warunkach określonych w kontrakcie konsygnacyjnym.
3. Zgłoszenie celne o objęcie towarów procedurą składu celnego w celu konsygnacji dokonywane jest na rzecz prowadzącego skład celny.
§ 39. 1. Zabezpieczenie z tytułu objęcia procedurą składu celnego jest składane nie później niż w chwili złożenia zgłoszenia celnego o objęcie towaru tą procedurą.
2. Zabezpieczenie z określonym terminem ważności, składane z tytułu objęcia towaru procedurą składu celnego, powinno być przedłużone najpóźniej na jeden miesiąc przed upływem terminu jego ważności. Termin ważności nowego zabezpieczenia biegnie od dnia następnego po dniu wygaśnięcia uprzednio złożonego zabezpieczenia.
3. Zabezpieczenie generalne powinno być saldowane przez organ celny na oryginale potwierdzenia złożenia zabezpieczenia, będącym w posiadaniu osoby korzystającej z procedury składu celnego, oraz na kopii pozostającej w aktach urzędu celnego.
§ 40. 1. Zabezpieczenie generalne złożone jako warunek udzielenia pozwolenia na prowadzenie składu celnego może być wykorzystywane jako zabezpieczenie, o którym mowa w art. 109 Kodeksu celnego.
2. Organ celny wyraża zgodę na wykorzystanie zabezpieczenia generalnego jako zabezpieczenia, o którym mowa w art. 109 Kodeksu celnego, na zgodny wniosek prowadzącego skład celny i korzystającego ze składu celnego.
3. Zgoda organu celnego może być wyrażona, jeżeli zabezpieczenie generalne będzie pokrywać sumę należności przypadających od towaru znajdującego się w składzie celnym.
§ 41. Jeżeli zabezpieczenie generalne złożone przez prowadzącego skład celny będzie wykorzystywane jako zabezpieczenie związane z objęciem towaru procedurą składu celnego na rzecz korzystającego, w trybie określonym w § 40, gwarant zabezpieczenia generalnego powinien wyrazić zgodę na zastosowanie przez prowadzącego skład celny art. 195 § 3 Kodeksu celnego i zobowiązać się, stosownie do art. 201 Kodeksu celnego, do zapłacenia kwoty wynikającej z wszelkich długów celnych powstałych w związku ze stosowaniem procedury składu celnego.
§ 42. 1. Jeżeli składowanie towarów nie jest możliwe na powierzchni składu celnego lub wyposażenie składu celnego nie jest przystosowane do składowania, towary te nie mogą zostać objęte procedurą składu celnego w miejscu prowadzenia składu celnego.
2. Przepis § 37 stosuje się odpowiednio.
§ 43. 1. Jeżeli w pozwoleniu na korzystanie z procedury składu celnego nie przewidziano możliwości dokonania w stosunku do towarów zwyczajowych czynności, o których mowa w art. 116 Kodeksu celnego, to pozwolenie na dokonanie tych czynności może zostać udzielone na wniosek korzystającego z procedury składu celnego sporządzony według wzoru stanowiącego załącznik nr 8 do rozporządzenia.
2. Organ celny udziela pozwolenia na dokonanie zwyczajowych czynności poprzez umieszczenie potwierdzenia w pkt 7 wniosku, o którym mowa w ust. 1.
§ 44. 1. Zwyczajowe czynności dokonywane w stosunku do towarów objętych procedurą składu celnego, mające na celu zapewnienie utrzymania ich w nie zmienionym stanie, poprawienie ich wyglądu, jakości handlowej lub przygotowanie do dystrybucji bądź odsprzedaży, obejmują w szczególności:
1) proste czynności, mające na celu zapewnienie przechowania przywożonych towarów w dobrych warunkach w okresie ich składowania, w tym:
a) wietrzenie, mocowanie, suszenie, odkurzanie, proste czynności czyszczenia, naprawę opakowań, naprawę elementów uszkodzonych w trakcie transportu lub składowania, w wypadku gdy chodzi o proste zabiegi, zakładanie lub zdejmowanie okryć ochronnych używanych w transporcie,
b) inwentaryzację, sprawdzanie miary i ważenie towarów,
c) usuwanie elementów uszkodzonych lub skażonych,
d) konserwację poprzez napromieniowanie lub dodawanie środków konserwujących,
e) stosowanie środków zwalczających pasożyty,
f) zabiegi doprowadzające do obniżenia temperatury,
2) zabiegi mające na celu poprawę wyglądu lub jakości handlowej przywożonych towarów, w tym:
a) obieranie i usuwanie pestek z owoców,
b) łączenie i montaż towarów wyłącznie w wypadku, gdy chodzi o montaż w towarze kompletnym, dodatkowego wyposażenia nie mającego istotnego znaczenia w procesie wytwarzania produktu; wyposażenie to powinno być przywiezione z zagranicy od tego samego kontrahenta i wliczone do wartości celnej towaru kompletnego,
c) odsalanie, czyszczenie i kruponowanie skór,
d) przyłączenie do towarów jednego lub kilku rodzajów różnych towarów, o ile następuje to w niewielkiej ilości i nie zmienia charakteru towarów oryginalnych; przyłączane towary mogą być produktami, które zostały wcześniej objęte procedurą składu celnego,
e) rozcieńczanie płynów,
f) mieszanie towarów tego samego rodzaju i różnej jakości, w celu uzyskania pewnej jakości lub żądanej przez klienta jakości, bez zmiany charakteru towarów,
g) podział towarów, wyłącznie w wypadku prostych zabiegów,
3) zabiegi przygotowujące przywożone towary do dystrybucji lub odsprzedaży, w tym:
a) sortowanie, filtrację mechaniczną, klasyfikowanie i przesiewanie,
b) ustawianie i regulację,
c) pakowanie, rozpakowywanie, przepakowywanie, dekantację i proste przelewanie,
d) umieszczanie i zmienianie znaków, pieczęci, etykiet lub innych podobnych znaków wyróżniających,
e) wykonywanie prób, ustawianie i uruchamianie maszyn, aparatury i pojazdów, pod warunkiem że są to proste zabiegi,
f) dokonywanie prób w celu sprawdzenia zgodności z normami technicznymi,
g) krojenie i dzielenie suchych owoców lub warzyw,
h) przeprowadzenie zabiegów antykorozyjnych,
i) przywracanie towarów do dawnego stanu po transporcie,
j) podwyższenie temperatury w celu umożliwienia transportu towarów,
k) prasowanie materiałów włókienniczych,
l) dokonywanie zabiegów elektrostatycznych na materiałach włókienniczych.
2. W wypadku dokonywania czynności określonych w ust. 1 pkt 3 lit. c) i d) możliwe jest również wykorzystanie towarów składowanych w składzie celnym, o których mowa w art. 114 § 1 pkt 1 Kodeksu celnego.
3. Zwyczajowe czynności dokonywane w stosunku do towarów objętych procedurą składu celnego, mające na celu zapewnienie utrzymania ich w nie zmienionym stanie, poprawienie ich wyglądu, jakości handlowej lub przygotowanie do dystrybucji bądź odsprzedaży, nie mogą prowadzić do pozbawienia ich cech wyrobu gotowego lub kompletnego.
4. Czynności, o których mowa w ust. 1, mogą być wykonywane pod warunkiem zachowania wymogów określonych w odrębnych przepisach.
§ 45. 1. Pozwolenie na czasowe wyprowadzenie ze składu celnego towarów objętych procedurą składu celnego udzielane jest na wniosek korzystającego ze składu celnego, złożony organowi celnemu. Wzór wniosku stanowi załącznik nr 9 do rozporządzenia.
2. Organ celny udziela pozwolenia poprzez umieszczenie potwierdzenia w pkt 8 wniosku, o którym mowa w ust. 1.
§ 46. Korzystający ze składu celnego powinien niezwłocznie poinformować, w formie pisemnej, organ celny o powrotnym wprowadzeniu towarów do składu celnego.